Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com  


 
ความในใจของหัวหน้าทัวร์ยุโรป (ภาค 2) : อาหารเช้า และชวนป๋วยปี่แป่กอ ตราลูกกตัญญู ติดต่อทีมงาน

มา"บ่น" อีกแล้วครับ
คราวนี้ "บ่น" ลูกค้า ตรงๆเลยแหละ กับเรื่อง อาหารเช้าของเรา

คุณครูวิชาสุขศึกษา สอนพวกเรามาเสมอครับ ว่าอาหารเช้า เป็นอาหารมื้อที่สำคัญที่สุดของวัน เป็นการเริ่มต้นวันที่ดี

เราจึงถือนำมาปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัด และ กลายเป็นอย่างนี้ !

หลายปีก่อน ระหว่างที่ผมพากรุ๊ปเที่ยว สแกนดิเนเวีย วันนั้นพักที่ Oslo โรงแรมชื่อ Radisson SAS Grand

หลังจากลูกทัวร์เสร็จจากพิธีกรรมสุดฮิต ก่อนอาหารเช้า คือการไปถ่ายรูปกับป้ายชื่อโรงแรม
บางคนกอดป้ายโรงแรมราวกับว่าสนิทสนม และรักกันมาหลายปี ก็ถึงเวลาที่จะรวมพลไปทานอาหารเช้ากัน

โรงแรมห้าดาว อาหารเช้าก็เลยต้องห้าดาวตามไปด้วย
ผมพาลูกค้าเข้าไปทานอาหารเช้าแบบบุฟเฟ่ท์

ธรรมดาแล้ว โรงแรมมักจะจัดห้อง พิเศษไว้ให้ลูกค้าจากทวีปเอเซียทานกัน
เพราะคนเอเซียทานอาหารแล้วคุยกันเสียงดัง...ถึงดังมาก !
กรุ๊ปทัวร์บางประเทศ เรานึกว่ามันทะเลาะกันแต่เช้า หึ หึ...

โรงแรมเลยเกรงว่า เสียงดังกล่าวจะไปรบกวนบรรยากาศการทานอาหารเช้าแบบเงียบๆของชาวยุโรป...เลยจัดไปซะ
เอ้า ! อยากจะคุยเสียงดังอย่างไร ก็จะได้ไม่ไปรบกวนคนอื่นเขา

ข้อเสียของการแยกไปทานอาหารก็คือ อาหารมักจะมีน้อยกว่า ที่ห้องอาหารหลัก และการตกแต่งก็ไม่หรูหราฟู่ฟ่าเหมือนที่ห้องอาหารหลัก
แต่ก็ได้ความเป็นส่วนตัว ไม่ต้องไปยุ่งกะคนอื่น

วันนั้นโรงแรมมันให้เกียรติเราครับ
มันให้คนไทยเกือบ 40 คน รับประทานอาหารเช้าในห้องอาหารหลัก
สุดยอด !...ผมนึก

ที่ดีที่สุดคือ ผมฝันว่า ผมจะสามารถนั่งท่านแซนด์วิชแซลมอนรมควัน กับซาวครีม ดิลล์ และลูกไคเปอร์ได้อย่างเอร็ดอร่อย คลอด้วยเสียงเปียโน...

อาหารเช้าสุดยอดจริงๆ...มีทุกอย่างที่ใจปรารถนา มี egg station พร้อมเชฟสาวหน้าตาดี คอบบริการ"ไข่" ทุกชนิดที่ท่านอยากทาน ตั้งแต่ไข่ดาว ไข่กวน ไข่ม้วน ไข่ต้ม ไข่ลวก ไข่เจียว ออมเล๊ตต์ ไปจนถึง egg benedict เรียกว่า ยกเว้นแต่ไข่พะโล้นั่นแหละ ที่เธอทำไม่ได้

ขนมปังสารพัดชนิด แฮมหลากชนิด  เบค่อน ไส้กรอก Cold Cut สารพัดแบบ ชีสก็เพียบ danish pastryเป็นถาดๆ โยเกิร์ต แพนเค้ก นำผึ้ง น้ำเชื่อมเมเปิ้ล คอร์นเฟลกซ์ น้ำผลไม้ก็คั้นสด ชา กาแฟอย่างดี แชมเปญดีๆก็มี !

และสิ่งที่อาหารเช้าแบบสแกนดิเนเวียน แตกต่างจากภูมิภาคอื่นของยุโรปนั่นคือ เซ็คชั่น "ปลา" ครับ ปลาแฮร์ริ่ง ปลารมค๊อดรมควัน ปลาแซลมอนรมควัน และที่อลังการน่ากินสุดๆคือไข่ปลาเม็ดสีส้ม กลมสวยเป็นประกายอยู่ในโบลว์ทำจากเงินแท้ แช่ไว้ในโบลว์น้ำแข็งบดอีกที เป็นโบลว์สองชั้น !
ช้อนเงินเล็กๆ วางเคียงไว้ เครื่องเคียงเพียบ...

แม่เจ้าโว้ย น่ากินชะมัด ผมนึก...อาฆาตไว้ก่อน ให้โยเกิร์ตกะฟรุตสลัดหมดก่อนเดี๋ยวเจอกันแน่ !

งานนี้ ผมก็เลยไม่ต้องงัดน้ำพริกเอย มาม่าเอย โจ๊กคัพเอย ออกมาให้โรงแรมมันเสีย"ลุ๊ค"

และด้วยสันดานของหัวหน้าทัวร์ เราก็จะไปนั่งห่างกรุ๊ปนิดนึง...แต่อยู่ในระยะสายตาเผื่อว่าใครอยากได้อะไร จะได้ช่วยบริการได้ทันท่วงที

แต่...เฮ้ย...เสียงมันดังไปนิดนึงนะผมว่า...ขนาดผมนั่งไกลขนาดนี้...
ลูกทัวร์ทานอาหารเช้าอย่างมีความสุข คุยกันหัวเราะกันเอิ๊กอ๊าก มันก็ชื่นใจ แต่ สงสัยงานนี้มันคงดังไปนิดนึง...

ไม่นิดแฮะ...หนักขึ้นเรื่อยๆ ลูกค้าของโรงแรมคนอื่นเริ่มมองหน้าผมมั่ง มองหน้าบริกรมั่ง ซึ่งบริกรเองก็ทำหน้าปวดท้อง ระคนงงงวย ว่าไอ้คนพวกนี้มันหัวเราะอะไรกันหว่า...

ไอ้จะย่องไปเตือนลูกทัวร์ก็กระไรอยู่...เอาวะ ทำไม่รู้ไม่ชี้ จิบกาแฟ ไปเรื่อย
เอาล่ะ ... ไปกินไอ้ไข่ปลาดีกว่า....

เฮ้ย !
หมด...หมดเกลี้ยง มีลูกค้าฝรั่งสองสามคนยืนซุบซิบอยู่หน้าโบลว์ที่ว่างเปล่า ที่เมื่อตะกี๊นี้ยังส่องแสงอร่ามเรืองรองของไข่ปลา...

มีหล่นเลอะเทอะอยู่สิบกว่าเม็ดเห็นจะได้...
ว้า...เสียดาย ผมนึก

ลูกทัวร์ทะยอยไปเข้าห้องน้ำ อาหารเช้าจบไปด้วยความโล่งใจของผม
มีเวลาอีกเกือบชั่วโมง กว่ารถจะออก เบิ้ลกาแฟก็ได้วะ..

กลับมากินกาแฟต่อ
สักครู่หนึ่ง ขณะกำลังเพลิดเพลินกับกาแฟหอมกรุ่น...บริกรมาเดินทากระซิบกับผม ว่าผู้จัดการห้องอาหารขอคุยด้วยนิดนึง

อะไรวะเนี่ย... คนกำลังกินกาแฟเพลินๆ

ผมเดินไปหาผู้จัดการ สงสัยมันจะต่อว่าผมเรื่องลูกทัวร์คนไทยเราทำเสียงดังแน่ๆเลย

ผมเดินเข้าไป มันโอบไหล่ผม... ฮัลโล่...มายเฟรนด์
โอบซะแน่นเชียว เมิงจะมาไม้ไหนกะกรูวะ...เฮ่ย ผู้ชายนะเฟ้ย !

มันพาผมเดินไปที่โต๊ะ ที่ลูกค้าผมนั่งทานอาหาร ที่นั่น..มีผู้ชายใส่สูทเหมือนมันยืนอยู่ เอามือสองข้างกุมศรีษะ และทำหน้าปวดร้าวสุดๆ ราวกับโดนเมียทิ้ง มารู้ทีหลังว่าเป็น GM ของโรงแรม

มันชี้ให้ดู สิ่งที่เหลือบนโต๊ะ ผมแทบลมจับ !

ตาย 5...ก็อาหารดีๆ สวยๆ งามๆ บนโต๊ะบุฟเฟ่ท์ ราวๆครึ่งนึง มันมากองรวมอยู่ตามจานต่างๆบนโต๊ะของลูกทัวร์ผม !

นอร์วีเจียนแซลมอน รวมแล้วเป็นกิโล...ปลาค้อดรมควัน ...ชีสอีกเพียบ... แพนเค้ก...ชีสออมเล็ตต์ ตักกินไปคำเดียว เบค่อน ไส้กรอก แฮมดิบ เพสตรี้ และอีกสารพัดอย่าง มากองอยู่เป็นภูเขา !

และไอ้ไข่ปลาแสนสวยของผมแทบทั้งหมด มารวมกันอยู่ที่นี่ !

ผมพูดอะไรไม่ออก
พูดไม่ออกจริงๆ นอกจากขอโทษ ครั้งแล้ว ครั้งเล่า...

ใจนึกไป อ๋อ...โต๊ะอาม่า
อาม่า คงอายุจะเลข 8 แล้ว  มากับลูกหลานหลายคน
และไอ้ลูกหลานหลายคนนี่แหละ ทั้งอาอี๊ อาอึ้ม อาเฮีย อาซ้อ อาตี๋ อาหมวย คงจะตักอาหารเอามาให้อาม่า

เห็นอะไรน่ากินก็ตักมาเผื่ออาม่า อาม่าแก่แล้ว จะได้ไม่ต้องเดิน
อาอี๊ ก็ตักให้อาม่า
อาอึ้ม ก็ตักให้อาม่า
อาเฮีย เป็นลูกชาย ก็ตักให้อาม่า
อาซ้อ ก็ตัก
อาตี๋ อาหมวย ทุกคนตักให้อาม่าหมด !

เวงกำ !
เป็นอาหารเช้าสุดโหดโคตรโรแมนติคที่ผมจำไว้จนตาย

และขณะที่ไอ้ผู้จัดการกำลังต่อว่าต่อขานผม และผมกำลังขอโทษขอโพย ผู้จัดการโรงแรมอยู่นั้น...

อาซ้อก็เดินกลับเข้ามาในห้องอาหารด้วยหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส มือถือขวดพลาสติคเปล่า ที่ใส่น้ำดื่มข้างละมือ อีกขวดหนีบไว้ที่จั๊กกะแร้

ไม่นะ...ผมนึก
ไม่นะ
ไม่นะ !

โอ...ฆ่าฉัน
ฆ่าฉันให้ตายดีกว่า...

เธอ เอาขวดพลาสติคเปล่า ไปไขก๊อกน้ำส้มคั้นสดๆเย็นเจี๊ยบ จนเต็มทั้งสามขวด ปล่อยให้ผม ไอ้ผู้จัดการห้องอาหาร และไอ้ GM ยืนมองทำตาปริบๆ...

เธอหันมายิ้มกับผม..."เอาไว้เผื่ออาม่ากินบนรถค่ะ ยังมีขวดเหลือ เอาด้วยไหมคะ ?"

ผมยิ้มแบบแห้งแล้งที่สุด แล้วปฏิเสธเธอไปอย่างสุภาพ
และ อยากออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด...

๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑ ๑

นี่คือชีวิตจริงของคนทำงานภาคสนามครับ
นี่คือสิ่งที่ เราต้องเจอเป็นประจำ
และนี่คือสิ่งที่เรา ไม่มีที่ไหนให้ระบาย นอกจากเพื่อนฝูงในวงการ

และที่นี่... Blue Planet

เพื่อนๆว่า ผม "มีสิทธิ์" บ่น บ้างไหมครับ ?

จากคุณ : รักจริงหวังแต่ง
เขียนเมื่อ : 28 ม.ค. 55 22:58:02




ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการตั้งกระทู้และถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง PANTIP.COM มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานทราบ เพื่อดำเนินการต่อไป



Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com