 |
ท่าน ศ.ของเราก็เอื้อมไปหยิบถ้วยกาแฟจากใต้โต๊ะมา 2 ถ้วยแล้วจัดแจงรินลงไปในขวดซึ่งแน่ละว่าน้ำกาแฟไหลไปตามช่องว่างระหว่างเมล็ดทรายจนเต็มพวกนักเรียนพากันส่งเสียงหัวเราะ
เมื่อเสียงหัวเราะค่อยเลือนหาย ท่าน ศ.ก็เอ่ยขึ้นว่า
"เอาละ...ครูขอให้พวกเธอนึกเสมอว่าขวดโหลนี้เปรียบได้กับชีวิตของพวกเธอ ลูกกอล์ฟ....เป็นเสมือนสิ่งที่สำคัญที่สุดอันได้แก่ พระเจ้า, ครอบครัว,ลูกๆ, สุขภาพของเธอ, เพื่อนๆ และสิ่งโปรด สิ่งที่เหลืออยู่อันจะทำให้ชีวิตเธอยังมีความหมายแม้ได้สูญเสียสิ่งอื่นๆไปทั้งหมด"
"ก้อนกรวด....ได้แก่สิ่งสำคัญอื่นๆ เช่น การงาน, บ้านพักอาศัย และ รถยนต์ ทราย.....หมายถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ อื่นๆ ถ้าเธอเติมโหลด้วยทรายก่อน ก็จะไม่เหลือที่ให้เติมก้อนกรวดหรือลูกกอล์ฟ ฉันใดฉันนั้น ชีวิตก็เช่นกัน ถ้าเธอใช้เวลาและพลังงานทั้งหมดของเธอไปกับสิ่งเล็กๆน้อยๆ เธอก็จะไม่มีเวลาให้กับสิ่งที่สำคัญต่อตัวเธอ"
"จงใส่ใจกับสิ่งที่สำคัญยิ่งต่อความสุขของเธอ เล่นกับพวกลูกๆ หาเวลาไปตรวจสุขภาพ พาแฟนไปกินอาหารนอกบ้าน เล่นกีฬาสุดโปรด เวลาที่จะทำความสะอาดบ้านหรือซ่อมแซมสิ่งของยังมีอยู่เสมอ"
"ดูแลลูกกอล์ฟก่อนสิ่งใด, เอาใจใส่สิ่งที่สำคัญก่อน จัดลำดับความสำคัญให้ได้ก่อน ที่เหลือเป็นเพียงเมล็ดทราย"
| จากคุณ |
:
Mnanthanit
|
| เขียนเมื่อ |
:
24 พ.ย. 54 22:21:22
|
|
|
|
 |