มาเล่าบ้าง...อะไรบ้าง (เหมือนมาเเอบเปิดตู้เย็น หาอะไรกินตอนดึกเลย 555)
ส่วนตัว เคยมีโอกาสเจอเเค่น้องหมากเเต่ยังไม่เคยมีโอกาสเจอน้องมินต์เลย
ตอนนั้นน้องมางานเดินเเบบที่นี่ ถ้าไม่ได้เปิดทวิตฯ ก็คงไม่ทราบเพราะชีวิตวันๆ ทำเเต่งาน มือนะเขียนไปเเล้วว่าจะไปเก็บภาพให้เเต่ใจนะไม่พร้อม คิดไปสารพัด เราจะเจอไหม เราจะถ่ายได้เปล่า จะเอากล้องตัวไหนไป Blah blah....
พอถึงเวลาคนเยอะมาก เเค่น้องเดินออกมาจากลิฟท์ คนก็รุมๆ จนเราเเทบจะเอาเลนส์ฟาดคนข้างหน้า ทั้งๆ ที่เอาตัวเล็กไป ตอนนั้นใจเเป่วเเล้ว ท่าจะเก็บยากจริงๆ หลังจากเก็บภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหวเสร็จ เดชะบุญที่สมัยเด็กกินปลาทะเล 555 เลยวิ่งขึ้นไปที่เคาท์เตอร์เเบรนด์ที่น้องมาเดินให้ ทำเนียนจับๆ ของไปตามเรื่อง
เเล้วน้องก็ขึ้นมาจริงๆ ด้วย ที่อายคือมือกำลังถืออันเดอร์เเวร์ของยี่ห้อนั้น น้องก็เดินพุ่งเข้ามาพอดี มือมองที่กล่องเเล้วก็มองหน้า อร๊ายยยย....อายมาก มาอะไรป่านนี้ว่ะ สุดท้ายด้วยความช่วยเหลือของพี่ๆ ที่เคาท์เตอร์ พวกเขาเกี่ยวเราขึ้นไปส่องตอนน้องสัมภาษณ์เเบบเอคคลูซีฟด้วย
จากที่เเค่เเอบส่อง เริ่มเนียน กระเถิบๆ เข้าไปหน้าสลอนที่โต๊ะสัมภาษณ์โดยที่พิธีกรก็คงงงบ้าง อะไรบ้าง ตอนนั้นถามน้องว่า รู้สึกอย่างไรกับการทำงานในกองตะวันเดือดถึง 8 เดือน น้องทำหน้างงเหมือนกับเจ๊รู้ได้ไงอ่ะ เจ๊มาจากไหน....จากไร่แฝงตัวมาใช่ไหม ตามเรื่องไป
สุดท้าย ตอนที่น้องยืนให้พวกเราชักภาพ พิธีกรข้ามมาถามว่า น้องเป็นคนที่ไหน?
เลยบอกไปว่าต้องขึ้นๆ ลงๆ เพราะหน้าที่การงาน น้องหมากก็ถามว่าพี่รู้ได้ไง พี่พลอยเคยไปเลี้ยงวัว เลี้ยงเเกะในนั้น (ตอบเอง) น้องก็ขำกิ๊กๆ กั๊กๆ ดู เหมือนเด็กหนุ่มอายุ 22 ปีที่ไม่ต้องโตจนเกินวัย น่ารักดี
ตอนถ่ายรูป ด้วยความที่น้องตัวสูง น้องก็พยายามเอียงลงมาให้ บอกตรงๆ เลยค่ะ เขินว่ะ โตมาเป็นสาวเเส้จนจะเเก่ขึ้นคาน ไม่เคยถ่ายรูปกับนักเเสดงชายเเบบตั้งใจมาก่อน ถ้าไม่นับ ดร.ต้าร์โดนเเม่บังคับกับเพื่อนเต้ นอกนั้นก็คลุกคลีเเต่กับนักเเสดงหญิงทั้งนั้น สุดท้ายดูท่าไม่รุ่งเเน่ เลยชวนน้องโพสท่าฮาๆ น่าเกลียดหน่อยๆ ปรากฏว่าได้ผลค่ะ 24 actions ก็คงไม่พอ โพสกันเมามันส์มาก
จบงานวันนั้น รู้สึกว่าน้องเป็นคนน่ารัก ไม่ได้ดูหยิ่งหรือเก็กอะไรเลย ออกจะขี้อายเหมือนวิสัยเด็กหนุ่มทั่วไปที่เป็นกัน เมื่ออยู่ในสภาพที่ผ่อนคลายหรือเป็นตัวเอง น้องก็เป็นเพียงเเค่เด็กอายุ 22 ปีธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ยิ้ม หัวเราะแบบมึนๆ ไม่คิดอะไรมากมาย.....
จบไม่ลง ห้วนไปเเต่คิดไม่ออกเเล้ว เอาเท่านี้เเหละ
