 |
ความคิดเห็นที่ 12 |
|
(^ o ^ ) เล่นด้วยๆๆๆ
ตอนเด็ก ๆ ฝันอยากเป็น คุณครู...เกร่อเน๊อะ??
ชอบอ่านหนังสือ ชอบอ่านนิทาน ชอบขีด ชอบเขียน...
ชอบภาษาเป็นที่สุด...
อีกด้านนึงก็อยากเป็นสัตวแพทย์
อยากรักษาน้องหมา น้องแมวข้างถนน ให้เค้ามีชีวิตที่ดี...
แต่เสียอย่างนึงที่เห็นเลือดแล้วเป็นลม ล้มตึง เลยต้องพับความฝันไป 
....สอบเข้าธรรมศาสตร์ เอกภาษาไทย เน้นวรรณคดี วรรณกรรมไทย อ่านแต่วรรณกรรม วรรณคดี วิเคราะหฺ์ วิจารณ์กับอาจารย์ และเพื่อนๆ สนุกสนาน....
เข้าเป็นนักเขียนในคณะศิลปศาสตร์เขียนหนังสือต้อนรับน้องใหม่ถึง 2 ปี
แล้วก็เป็นนักเขียนอิสระให้ชุมนุมวรรณศิลป์ ธรรมศาสตร์ ได้เขียนบทความลงนิตยสารสัตว์เลี้ยงฉบับหนึ่งเกี่ยวกับการเห็นค่าของชีวิตสัตว์ข้างถนน...
อยากเป็น..นักเขียน ขึ้นมาแล๊ะ หุุหุ
แต่พอเรียนจบ ได้เข้ามาในโลกธุรกิจ.. จากนักเขียนอิสระ (ไม่ได้รับค่าเขียนก็มากมาย) มาเป็น Export Sales
ขายของเข้า Projects โรงแรมต่างประเทศ
การก้าวเข้ามาในโลกธุรกิจ มันทำให้เราลืมบางด้านที่ละเอียดอ่อน ของอารมณ์ไป....
แต่ก็เป็นโลกที่สนุกดี ในการแข่งขัน และเขี้ยวเล็บที่มากมาย
มีหลายครั้งที่... เครียดมาก...ท้อมาก.... กับสิ่งที่ทำอยู่... ปกติชอบ Shopping แก้เครียด...
และก็เดินดูขนมสวยๆ งามๆ ทำให้นึกถึงคำพูโที่ หม่าม้าเคยพูดว่า..
โลกของขนม มันคือโลกแห่งความประทับใจ... ที่เราทำให้ผงแป้งเล็กๆ กลายเป็นขนมสวยๆ ให้คนกินได้...
หม่าม้าปูทำขนมขายค่ะ ( ^^ )
เลยคิดว่า จะลองทำขนมดู
ขนมชิ้นแรกในชีวิตคือเค้กชอคฯ ปาหัวน้องตูบเลือดไหลซิบๆ อิอิ
ฝึกมาเรื่อย ลองมาเรื่อย
ไม่เคยท้อ...
จนมาค้นพบถึงความต้องการของตัวเองจริงๆ ก็คราวนี้...
และเข้าใจแล้วว่า
โลกของขนม ไม่เคยทำให้ใครเสียใจจริงๆ
( ^ ^ ,, ) เขียนซะยาวเชียะ
ตกลงแล้วความฝันของนู๋คือ... นู๋อยากจะทุ่มเททุกแรงกาย... แรงใจ..... และความฝัน ให้กับขนมทุกๆ ชิ้นที่นู๋ทำ เพื่อรอยยิ้มของทุกๆ คนค่ะ
จากคุณ |
:
Juicy Pu
|
เขียนเมื่อ |
:
18 มิ.ย. 53 22:24:10
|
|
|
|
 |