เมื่อวาน 6 โมงเย็น คุณยายเหมียวกลับบ้าน
หลังจากทักทายกันพอหายคิดถึง ก็เริ่มลงมือ
หาข้าวหาปลาให้เด็กๆ ทั้งแปด คือแมว 7 หมา 1
ทุกอย่างเสร็จพร้อมตั้งโต๊ะ
แต่เอ๊ะ.. วันนี้แปลกๆ ตัวโน้ตทำไมไม่ค่อยกระตือรือล้น
มานั่งโต๊ะอาหารกันเลย ทุกตัวไปด้อมๆ มองๆ ดมกัน
เดินไปจับทีละตัวมานั่งประจำที่
เห็นพี่โดยังหลับเลยไปจับเป็นตัวสุดท้าย
โอ .. หัวใจจะวาย พี่โดไม่รู้สึกตัว ตัวร้อนผ่าว
รีบหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัว จนรู้สึกตัว
ลืมตาขึ้นมองหน้าคุณยายนิดนึง แล้วครางแผ่วๆ
ใจชื้นขึ้นมาหน่อย เช็ดตัวอีกสักพักจนความร้อนคลายลง
รีบจับหลานใส่ตะกร้า บึ่งมอไซค์ไปร้านหมอปาน
คนเยอะมาก รอคิวเกือบชั่วโมง ดีที่พี่โดรู้สึกตัวแล้ว
และเริ่มงอแง
น้าบัวโทรมาหา คุยกันรอเวลา พี่โดเริ่มร้องมากขึ้น ยิ่งสบายใจขึ้น
หมอปานเอาปรอทเสียบก้น พี่โดโวยวายขู่หมอด้วยเสียงแหบๆ
เออ .. ยังฤทธิ์มากเหมือนเดิม วัดไข้ได้ 104.5
หมอปานบอกว่าไข้สูงมาก ช่วงนี้แมวเป้นหวัดเยอะ
แล้วก็หวัดแบบมีไวรัสแปลกๆ
พี่โดโดนฉีดยาสองเข็ม หมอนัดให้มาหาอีกวันรุ่งขึ้น
ให้คอยเช้ดตัว ห้ามให้ยาลดไข้เด็ดขาด ไม่งั้นหน้าอาจบวมเป็นหน้าบัว
โดไม่สบายค๊าบ
รอคุณยายกลับมาทั้งวันเลย รอจนหลับไม่รู้ตัว
ไม่สนุกเลยค๊าบ ไม่มีแรงเลยค๊าบ ไม่ได้กินอะไรเลยค๊าบ
แก้ไขเมื่อ 12 ธ.ค. 50 12:54:15