Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com  


 
ระบบสองมาตรฐานในวรรณกรรมไทย มีอยู่จริง ติดต่อทีมงาน

[b]ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนที่ตั้งกระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาที่จะกล่าวอ้างถึงบุคคลไหน หรือดิสเครดิตผู้ใดทั้งนั้นครับ จากการที่โลดแล่นอยู่ในวงการนี้มาพอสมควร (ถึงจะไม่โด่งดังเป็นพลุแตกก็เถอะ) ทำให้กระผมคิดว่าระบบสองมาตรฐานในแวดวงนี้ยังมีอยู่จริงๆ[/b]


มองง่ายๆ เอาเรื่องไม่ไกลตัวก่อนคือการเขียนเรื่องขึ้นมาสักเรื่องหนึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น นิยายคลาสสิค การ์ตูน หนือนิยายเรตเอกซ์ที่มีอยู่ทั่วไปในปัจจุบันนี้....มันต้องมีพล็อตเรื่อง

เอาล่ะ แล้วไอ้พล็อตที่ว่ามันจะมาจากไหนล่ะ
นักเขียนก็ต้องคิดกันเองน่ะสิ ตอบแบบกำปั้นทุบดินก็ต้องตอบแบบนี้
แต่ประเด็นมันเกี่ยวกับว่า
ท่านผู้ชมครับ...กระผมคิดว่าพล็อตในโลกนี้มันมีไม่กี่แบบเลยให้ตายสิ

นางเอกพระเอกเกลียดกัน ตบตีแย่งชิงคนรัก ก่อนจะลงเอย
พระเอกจับนางเอกไปข่มขืนกักขัง ในที่สุดคืนดี
พระเอกกับนางเอกข้ามเวลาลัดฟ้ามาเจอกัน
สืบสวนป่วนคดี มีคนตายชัก แล้วพระเอกกับนางเอกรักกันในที่สุด

เอาจริงๆ นะ ผมว่าใครๆ มันก็เขียนได้
บางพล็อตมันมีมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเหาแล้ว คนก็ยังอุตส่าห์เอามาเขียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าวนไปเวียนมาไม่รู้จบ แล้วอย่างงี้...ใครลอกใคร?


นักอ่านหลายคนไม่มีใครไม่รู้จัก โรมิโอ กับจูเลียต...ปฏิเสธผมสิ ว่าไม่มีนักเขียนในวงการนำเรื่องนี้มาวนซ้ำไปซ้ำมา จนน่าเบื่อเป็นยารุ....เอ้าเปลี่ยนอาชีพให้พระนางเอกเสียหน่อย เดี๋ยวเป็นนักธุรกิจบ้าง เป็นชาวไร่อยู่ใกล้กันบ้าง แล้วมันก็ขายได้....แต่มนุษย์พวกนี้กลับไม่ถูกโจมตี มีเหตุผลรองรับเพราะ....อ้อ เขาดังแล้ว มีแฟนคลับ ห้ามแตะต้อง

หรือจะอีกพล็อต ไอ้ประเภทย้อนเวลากลับมาเจอกัน
ผมขอยกผลงานชั้นครูที่น่าจะเป็นแม่แบบของวรรณกรรมในยุคผม
ทวิภพ....สมมตินะ ว่านี่คือต้นแบบ ผ่านไปทางกระจก....แต่ไอ้ที่ตามมาเป็นพรวนอีกล่ะ เดี๋ยวผ่านตู้ ผ่านไห ผ่านโหล ผ่านแหวน ผ่านเครื่องเรือน จะดมดอกปาริชาติหรืออะไรก็ตามแต่อีกจิปาถะ แล้วก็ดังเสียด้วย

....ทำไมจึงไม่ถูกกระแสวิพากษ์วิจารณ๋ล่ะคราวนี้ กระผมสงสัย....อ้อ เหตุผลเดียวกัน เขาดังแล้ว มีแฟนคลับ ห้ามแตะต้อง

ความรุ่นใหญ่ ทำให้นักอ่านพอจะกล้อมแกล้มมองความผิดพลาดช่องโหว่ตัวบักเอิ๊กไปได้เช่นนั้นหรือ?

ผมยังไม่เห็นมีนักอ่านคนไหนกล้าเอาเรื่องพวกนี้มาวิจารณ์ บอกโต้งๆ เลยว่าไอ้เรื่องนี้ของนักเขียนดังนะ มันเรื่องกับเรื่องนี้เป๊ะๆ เลยนะ....ทั้งที่เห็นกันแจ่มแจ้งแดงแจ๋วแหววว่ามันใช่

ไอ้พวกที่โดน ก็คือพวกเบี้ยน้อยหอยน้อยรายทาง ที่บังเอิญหนังสือได้รับการตีพิมพ์ ในขณะที่ฝ่ายผู้โจมตีไม่ได้รับการตีพิมพ์ ทั้งที่อยากเป็นนักเขียนใจจะขาด(ยกตัวอย่างเฉยๆ นะคุณ จะมองว่าผมมองโลกในแง่ร้ายไปสักหน่อยก็แล้วแต่จะคิดขอรับ)

ในฐานะนักเขียนรุ่นผู้น้อยเล่า (นับเนื่องตัวเองอยู่ในกลุ่มนี้) ถ้าเกิดอยากจะย้อนยุค พ่อแม่ปู่ย่า เกลียดกันมาตั้งแต่ปางบรรพ์บ้าง หรือพระนางเกิดจะต้องไปสืบคดีดังคล้ายๆ กันกับ นักเขียนรุ่นใหญ่เขาบ้าง...มันจะต้องเกิดกระแสวิพากษ์ขึ้นมาอย่างแพร่หลายใช่หรือไม่

คุณมันผิดครับ คุณมันผิด...ทุกคนชี้หน้าประณาม
แต่ลึกลงไปแล้ว เหตุผลแท้จริงไม่ใช่พล็อตลอก พล็อตเหมือนหร๊อกผมว่า

คุณมันผิดครับ คุณมันผิด...มันผิดที่ออกจากท้องแม่หลังรุ่นใหญ่เขา ถ้าคุณเกิดเร็วกว่านี้สักหน่อย คุณคงได้ยืนผงาดบนเวที แล้วมองลงมา พูดกับคนอื่นๆล่ะครับ ว่าเด็กน้อยคนอื่นมันลอกคู๊ณ

มันน่าแปลกดีนะครับคุณ กระผมคิดว่าเมืองไทยคือสังคมที่ส่งเสริมโอกาส ส่งเสริมผู้มีความสามารถและคนรุ่นใหม่ให้ไปถึงฝั่งฝันเสียอีก...มามองในจุดนี้ กลับกลายเป็นตรงกันข้าม และเป็นความตรงกันข้าม ที่กระแสคนหมู่มากมักจะตามน้ำจนชนะได้เสียด้วย

ส่วนตัวนะ ถ้าจะกล่าวหาว่าใครลอกงานใคร ผมว่ามันต้องดูกันที่รายละเอียดปลีกย่อย(อย่าไปนับพวกที่ลอกเขาว่าลุ่นๆ ทั้งประโยคเป๊ะๆ อันนี้มิทราบว่าใช้สมองส่วนไหนคิด กับพวกที่เอาพล็อตและลากเอาจำนวนญาติ การกระทำตัวละครมาทั้งดุ้นแล้วเปลี่ยนชื่อเอา)

คาแร็คเตอร์ตัวละครเหมือนกันหรือต่างกันแค่ไหน
การแสดงออกและสนทนาคล้ายคลึ่งกันแค่ไหน
รายละเอียดและเหตุการณ์ปลีกย่อยเหมือนกันไหม
โครงเรื่องหลัก พล็อตเรื่องรอง จุดหักเห จุดวิกฤต และไคลแม็กซ์ มันใช่....มันถูกต้องตรงกันเด๊ะหรือเปล่า

ถ้าไม่....คุณมีสิทธิ์อะไรไปร้องแลกแหกกระเชิงว่าเขาลอก
ถ้าไม่....คุณกลับไปวิเคราะห์วิจารณ์งานของนักเขียนที่คุณโปรดปรานว่ามีข้อบกพร่องตรงไหนเสียบ้าง จะดีไหม

สังคมไทยมันเป็นเสียอย่างนี้
ถ้าใครเจอจุดคล้ายหนึ่งจุด
ก็กลายเป็นว่าคนอื่นจะต้องตกใจตื่นตูมขึ้นมา
แล้วพลอยเห็นดีเห็นงามตามไปด้วย

ตื่นเถิดชาวไทย อย่าหลับใหลลุ่มหลง....
มีความคิดเป็นของตัวเองกันดีกว่ากระผมว่า
เลิกเถอะไอ้ระบบสองมาตรฐานที่ว่า
งานใครดังแปลว่าดี งานโนเนมดีแต่ไม่ดัง อะไรๆ เทือกนั้น
แล้วแวดวงวรรณกรรมมันจะขยับไปไหนได้อย่างไร๊

หันมามองโลกอย่างยุติธรรมกันดีกว่า
และให้โอกาสกัน ดีกว่าจะมาจ้องห้ำหั่นกันด้วยเหตุผลที่ว่า
ฉันพวกเขา เธอไม่ใช่พวกฉัน

อยากให้สังคมวรรณกรรมไทยมีความคิดที่ลุ่มลึกยิ่งขึ้นครับ

กระผมอยากฝากไว้เท่านี้


*หมายเหตุ ทั้งหมดทั้งสิ้นคือความคิดส่วนตัวขอรับกระผ้ม แนะนำ แสดงความคิดเห็นกันได้ แต่ขอให้เป็นไปอย่างสุภาพชน โตๆ กันแล้ว คุยกันด้วยสันติวิธี อย่าเล่นพวกเล่นตามน้ำกันเลยขอรับ สงสารกระกระผ้มเถอะ เพราะกระผมไม่มีพวก...แฮ่

จากคุณ : กระผม
เขียนเมื่อ : 25 มี.ค. 54 15:08:06 A:125.24.177.75 X: TicketID:310961