ความคิดเห็นที่ 1 ชีวิตรันทด...เรื่องจริงผ่านคอมพ์ ตอนที่สิบสี่ วันนั้นเป็นวันเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงของฉัน จากรินที่สงบเสงี่ยมเรียบร้อย อ่อนหวานอดทน และโง่เง่า กลายเป็นรินที่เริ่มฉลาดขึ้นในเวทีชีวิต เป็นแม่ที่พร้อมจะปกป้องลูกด้วยชีวิต ต้องขอบคุณพี่หนิงและยัยหนิมที่ทั้งสองช่วยให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นหรือเปล่านะ พี่หนิงเข้ามาจับตัวฉันไว้ ดึงออกมาจากระยะประชิดยัยหนิม ขณะที่ฉันจ้องสายตาสะใจของเชอร์รี่ ฉันไม่กลัวอะไรแล้ว เอาไงเอากันสิ ฉันพยายามสะบัดตัวจากพี่หนิง “อะไรกันเนี่ย รินกับหนิม เป็นบ้าอะไรกัน” พี่หนิงเอาเสียงดังและท่าทีโมโหจัดเข้าข่ม แต่ฉันเลิกกลัวเลิกเกรงแล้ว ฉันสะบัดตัวออกจากพี่หนิงได้ กระโดดไปผลักยัยหนิมล้มลงกระแทกพื้น แล้วก้มลงหยิบรองเท้าของตัวเองที่พลัดหลุดไปจากเท้าตอนดิ้นรนเอาตัวเองออกจากการจับกุมของพี่หนิง ในสมองบอกตัวเองว่าจัดการกับนังหนิมก่อน เพราะมันทำร้ายลูกฉัน ส่วนเชอร์รี่เอาไว้ทีหลัง ฉันเอารองเท้าเฟอร์รากาโม่(ที่เหล่าแอร์ฮิตใช้กันในตอนนั้น)แบบส้นสูงเปิดหัวเปิดส้นตบไปที่หน้ามันด้วยแรงทั้งหมดที่มีตอนนั้น มันหน้ามืดแล้วนี่ “ว้ายตาย อีบ้า มาตบลูกกรู หนิงช่วยน้องหน่อย ตบอีรินให้มันตายไปเลย” คุณนายแม่ของพี่หนิงกรีดร้องดังลั่น ฉันฟังแล้วยิ่งของขึ้น “เอาสิ มาเลย ใครจะทำอะไรชั้น ชั้นไม่กลัวพวกแกหรอก ยัยแม่ค้า...” ฉันตะโกนมั่ง พี่หนิงลากตัวฉันออกมาได้อีก เขาย่อมมีแรงมากกว่าฉันอยู่แล้ว ฉันมองหน้ายัยหนิม เลือดกลบหน้ามันเลย โดยไม่ทันรู้ตัวว่าหน้าฉันเองก็เลือดกลบเช่นกันจนกระทั่งเลือดหยดมาถึงปาก ฉันหัวแตกเพราะโดนแก้วที่ยัยหนิมปามา แต่เลือดที่หยาดหยดไปทั่วหน้านั้นยังไม่ทำให้เจ็บเท่าน้ำตาที่หยดหยาดย้อนเข้าไปในหัวใจต่อมาอีกนาน “ตบมันเลยหนิง” คุณแม่พี่หนิงตะโกนอีก แต่พี่หนิงไม่ทำ เขาพยายามทั้งดึงทั้งลากฉันออกมาจากตรงนั้น ฉันสู้แรงเขาไม่ได้ โดนลากกลับบ้าน เชอร์รี่ยังมีหน้าวิ่งตามมาบอกพี่หนิงว่า “แล้วรี่จะรอพี่หนิงไปส่งบ้านนะคะ” โหย โอย โว้ย (ขออภัยไม่สุภาพค่ะ) หน้าเชอร์รี่เธอทำด้วยอะไรกัน น่าส่งข้อมูลให้รัฐบาลเอาวัสดุที่เป็นส่วนประกอบใบหน้าเชอร์รี่ไปทำสนามบิน เพราะมันคงหนาและด้านจนเครื่องบินลงเท่าไหร่ก็ไม่กระทบกระเทือน และให้ชื่อว่าสนามบินดอกสุวรรณ จะดีมั้ย “เออ รอไปเถอะ หน้าด้าน อยากโดนรองเท้าอีกคนเหรอ” ฉันกรี๊ดอีก พี่หนิงเอามืออุดปากฉันไว้ เชอร์รี่ไม่โต้ตอบ ทำเป็นผู้ดีเดินลอยนวลกลับไปทางบ้านโน้น (มีต่อค่ะ) จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:12:46 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 2 นี่คือนิสัยของหล่อน ต่อหน้าพี่หนิง หล่อนจะทำดี พูดเพราะ เอาใจ ลับหลังดำเนินยุทธการกำจัดเมียหลวงได้แสบทรวง พี่หนิงไม่เคยเชื่อเลยว่าเชอร์รี่พูดจาหยาบคายด่าทอฉันทางโทรศัพท์ เชอร์รี่...ฉันขอคารวะในแผนการของหล่อน(อีกแล้ว) พี่หนิงลากฉันกลับไปถึงบ้านเรา เสียงคุณแม่และน้องสาวเขายังด่าตามมาอย่างหยาบคาย มีเสียงเชอร์รี่สนับสนุน แหมเสียดาย ฉันน่าจะตบมันด้วยรองเท้าทั้งสามคนเลยคงดีไม่น้อย “ไหนเธอบอกชั้นมาซิว่าเรื่องอะไรกันถึงคลั่งขึ้นมา”พี่หนิงตะคอกใส่ฉันทันทีที่กลับถึงบ้าน “น้องเธอมันตั้งใจจะฆ่าลูกเรารู้เอาไว้บ้างสิ ชั้นไม่ทนต่อไปอีกแล้ว.....” ฉันกรี๊ดกร๊าด ร้องไห้ เลือดปนน้ำตา(คงจะ)เต็มหน้า (มาส่องกระจกตอนหลังถึงได้เห็นว่าหน้าตัวเองยับเยินซะไม่มี) ยิ่งพูดยิ่งโมโห ฉันพูดๆๆถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับลูกเรา ฉันตะโกนใส่พี่หนิง พี่หนิงตะโกนใส่ฉัน ฉันโกรธแค้นจนตัวร้อนและสั่นไปหมด อาการคนบ้าคงเริ่มแบบนี้เอง โชคดีที่ฉันไม่บ้าไปเสียก่อนในวันนั้น “แล้วมันเรื่องอะไรเธอถึงว่าหนิมมันแบบนั้น มีพยานแบบยัยนวลน่ะเหรอ มันนั่นแหละทำลูกป่วย คงเปิดแอร์เย็นเกินไปเอง แล้วมาโทษน้องชั้น” พี่หนิงทำเสียงแบบที่ฉันฟังแล้วทนไม่ได้ ฉันตบหน้าพี่หนิงอย่างแรงทันทีที่เขาพูดเข้าข้างน้องสาวเขาและโทษนวล พี่หนิงตบฉันสวนกลับ แรงมาก จนฉันเซ เขาจับตัวฉันไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง และตบฉันอีกด้วยมืออีกข้างหนึ่ง ..............................เชื่อมั้ยว่าพี่หนิงตบฉันจนฉันสลบคามือเขา............................................... (คนบ้านนั้นคงสะใจถ้ามาเห็นฉากนี้) เรื่องตีกันนี้ เมื่อเริ่มได้ครั้งหนึ่ง ย่อมจะมีครั้งต่อๆไปได้โดยไม่ยากอีกแล้ว เมื่อฉันรู้ตัว มีแต่หมี แม่บ้านของฉัน กับ ยง น้องสาวของหมีที่เพิ่งมาอยู่กับฉันไม่นาน กำลังเอายาดมจ่อที่จมูกด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจของทั้งคู่ พี่หนิงหายไปแล้ว คนเลว คนใจร้ายใจดำ คน..(เซ็นเซ่อร์).ฉันจะด่าอย่างไรดีนะ ฉันลุกขึ้นด้วยแรงใจที่ยังเหลือ เพราะลูกแท้ๆฉันจึงยืนหยัดขึ้นมาได้ ฉันเข้าห้องน้ำ ส่องกระจกเห็นหน้าที่ยับเยินและเลือดแห้งๆจับอยู่ มันดูราวกับไม่ใช่ตัวฉัน แต่นั่นแหละตัวฉัน คนที่เพิ่งโดนสามีทำร้ายร่างกายมาหมาดๆ หลังจากทำร้ายจิตใจมานานนม แบบไหนเจ็บกว่ากัน โธ่เอ๋ย มันเจ็บทั้งนั้น แยกไม่ได้เลยว่าความเจ็บปวดที่เกิดจากน้ำมือและน้ำ(ไม่มี)ใจของผู้เป็นที่รัก เป็นสามี เป็นพ่อของลูกฉันถึงสองคนจะสร้างความร้าวรานยอกแสยงใจได้ลึกล้ำยิ่ง จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:13:43 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 3 ฉันล้างหน้า แสบไปหมด คงต้องหายาอะไรมาทาแผล เช็ดหน้าจนแห้ง น้ำตาเริ่มไหลมาอีก ถ้าเปลี่ยนน้ำตาที่ฉันหลั่งออกมาด้วยความเจ็บปวดจากที่พี่หนิงมอบให้เป็นเงิน ฉันคงร่ำรวยพอจะแจกเงินคนได้ทั้งประเทศ ฉันขับรถกลับบ้านคุณพ่อคุณแม่ ร้องไห้ไปตลอดทาง สิ้นสุดกันที พี่หนิงและครอบครัวเขา ต่อจากนี้คงเป็นเรื่องการเลิกราหย่าขาดจากกัน นึกถึงลูกทั้งสอง ลูกจะเป็นอย่างไรหากโตขึ้น จะมีปมด้อยไหม จะเป็นเด็กมีปัญหาหรือเปล่า ฉันจะอธิบายให้ลูกฟังแบบไหน พี่หนิงทำร้ายฉันได้ขนาดนั้น ฉันคงอยู่ไม่ได้แล้ว ความคิดที่แอบๆหวังว่าพี่หนิงจะเลิกกับเชอร์รี่และกลับมาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีมลายหายไปหมด เหลือแต่ความโกรธแค้น ทำลายสุขภาพทั้งกายใจ ฉันพยายามตั้งสติขับรถจนถึงบ้าน บ้านที่ฉันไม่ต้องกลัวว่าใครจะเอาอะไรมาปาใส่หน้า บ้านที่ไม่มีคนพูดจาด้วยภาษาสละสลวยสมัยพ่อขุนรามคำแหง (ฮ่า ฮ่า ฮ่า) บ้านที่อยู่แล้วร่มเย็นอบอุ่น ลูกฉันต้องเติบโตในบ้านแบบนี้ต่างหาก เมื่อคุณแม่เห็นหน้าฉันเข้า ท่านตกใจมาก ฉันเล่าความจริงให้ท่านฟังจนหมด คุณแม่มีขำด้วยตอนที่ฉันบอกว่าเอารองเท้าตบหน้ายัยหนิมได้สะใจ แถมเสียดายที่จัดการได้ไม่ครบคน ตัวเองโดนจัดการจนหมดสติเสียก่อน คุณแม่หายามาทาให้ฉัน และแนะนำให้ฉันไปแจ้งความ ท่านบอกว่ากันเอาไว้เผื่อพวกบ้านนั้นทำอะไรฉันอีก จะได้มีหลักฐานว่าฉันแจ้งความไว้แล้ว พี่หนิงทำตัวหายเงียบตามฟอร์ม (ที่ฉันรู้ทันเสียแล้ว)ของเขา ฉันไม่ติดต่อเขา เขาไม่ติดต่อมาเช่นกัน แต่เมื่อฉันไปบิน ฉันยิ่งได้ยินได้ฟังเรื่องพี่หนิงกับเชอร์รี่มากขึ้นๆ ฉันพยายามทำใจให้สงบ แต่มันไม่สงบจริงๆสักที เพราะเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากผู้หวังดีทั้งหลายล้วนทำให้ฉันแทบกระอัก เชอร์รี่กับหนิมช่วยกันปล่อยข่าวว่าฉันร้ายกาจ ท่าทางอาจบ้าได้ ยิ่งทำให้ลูกเรือทั้งหลายอยากรู้เรื่องต่อ ก็เรื่องของฉันนี่ช่างมันส์เกินใครในยามนั้น ต่อมามีเรื่องเด็ดๆที่ผู้คนคาดไม่ถึงเกิดขึ้นอีกมากมาย คนที่บินมานานๆล้วนปลงอนิจจังว่าอะไรๆเกิดขึ้นได้เสมอภายในสายการบินแห่งนี้ อยากจะเล่าให้หมด แต่น่าจะกินเวลามาก ไว้มีเวลาเมื่อใด จะเล่าเรื่องคนอื่นที่ชวน(คนฟัง)ปวดเศียรเวียนเกล้าให้ฟัง คงต้องแยกเป็นเรื่องใหม่ (แหะๆ แปะไว้ก่อน) เวลาผ่านไปเป็นเดือนที่ฉันอยู่บ้านคุณพ่อคุณแม่ ท่านทั้งสองรักหลานมาก เอาใจใส่ดูแลจนพี่เลี้ยงของลูกคือนวลสดใสอ้วนท้วน ด้วยได้พักผ่อนมากขึ้น คุณแม่รับภาระไปรับส่งน้องรุ้งที่โรงเรียนเอง จนวันหนึ่งคุณแม่บอกฉันว่าฉันน่าจะนัดพี่หนิงคุยกันให้รู้เรื่องว่าจะตกลงกันอย่างไรกับเรื่องราวต่างๆ ฉันเห็นด้วยกับคุณแม่ แม้ในใจยังไม่หายเสียใจ ฉันผอมลงอีก จนใครๆทักว่าผอมมากไปแล้ว โธ่เอ๋ย คนตรอมใจ จะให้สวยสดชื่นยังไงไหว ฉันพยายามติดต่อพี่หนิง ใกล้วันเกิดฉันแล้วด้วย ฉันอยากจะให้วันเกิดปีนั้นเป็นปีแห่งการเริ่มชีวิตใหม่ของฉันกับลูก...โดยไม่มีพี่หนิง หรือถ้ามีพี่หนิงจะดีกว่า ฉันสองจิตสองใจ ใจหนึ่งอยากให้เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฝันร้ายไปเสีย จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:14:42 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 4 เราจะได้กลับเป็นครอบครัวกันใหม่ ฉันไม่อยากให้ลูกโตขึ้นมาโดยไม่มีพ่อหรอก ใจหนึ่งอยากจบเรื่องราวของพี่หนิงกับฉันอันเกี่ยวโยงไปถึงเรื่องเลวร้ายต่างๆจากครอบครัวเขารวมทั้งจากเชอร์รี่ไปเสียให้หมด ยามนั้น ฉันแทบไม่ได้นึกถึงพี่อินเลย ผู้หญิงเองอาจจะไม่ต่างจากผู้ชายก็ได้ ในเมื่อความรักของฉันกับพี่อินมันเป็นไปไม่ได้ กับทั้งไม่มีอะไรจะให้ค้นหาแล้ว ความรู้สึกจึงจางไป ไม่ได้ลืม แต่ไม่ได้คิดถึงมากมาย เอาเป็นว่า ฉันยังคงมีความรู้สึกที่ดีกับพี่อิน หากความกระตือรือร้นอยากพบอยากเจออยากมีกิจกรรมร่วมกันนั้นมันหมดไป ตั้งแต่ฝากบิวไปบอกพี่อินว่าฉันโดนเรียกตัวกลับกรุงเทพด่วน ฉันได้รับจดหมายจากพี่อินหนึ่งฉบับ ส่งไปที่บ้านคุณแม่ของฉัน พี่อินเขียนเป็นภาษาอังกฤษปนไทย ข้อความที่ฉันจำได้ขึ้นใจคือ... My dearly beloved, What does one usually say to the one who is being loved and missed so much? The words “I miss you” are insufficient to tell you how I long to see you and hold you in my arms once more. I really remember the first day I met you. I came on board the aircraft with love so far away from my mind, but then when I saw you, I lost track of everything. As for me , you are the love I’ve been longing for. No matter whatever will happen, my heart will treasure you until the last day of my life. รินครับ...พี่หมายความทั้งหมดที่พูดจริงๆ....รักรินที่สุด...แม้เราจะมีหน้าที่ต้องทำ แต่พี่เชื่อว่าเราจะไม่ลืมกัน พี่อิน (ซึ่งตอนนี้คงเป็นคนเลวในสายตาริน) จดหมายพี่อินฉบับนั้น ฉันเก็บไว้อย่างดี ตอนนี้กระดาษเหลืองซีด เก่าจางไปตามวันเวลา ความรู้สึกตอนนี้เวลานึกถึงพี่อิน คือ เราจะไม่ลืมกัน ตามคำลงท้ายจดหมายฉบับสุดท้ายของพี่อินที่ฉันได้รับ หลังจากนั้น ฉันไม่ได้พบพี่อินอีกนานมาก เรื่องพี่อินกลายเป็นเรื่องที่แสนดีในความทรงจำ ฉันวุ่นวายกับการไปบิน ช่วงนั้นมีแอร์ท้องเยอะ ทำให้คนที่เหลือต้องบินมากขึ้น ฉันแทบไม่มีเวลาจะมามัวคิดเรื่องตัวเอง ถ้าวันหนึ่งฉันจะไม่เอะใจว่า ทำไมหลังคลอดน้องเมฆแล้วตั้งหกเจ็ดเดือน ประจำเดือนยังไม่มาเสียที (ปกติประจำเดือนจะมาหลังคลอดประมาณสองเดือน) ตายหละ ถ้าท้องขึ้นมาจะทำไง รินเอ๋ย เธอนี่มันหาเรื่องใส่ตัวเสียจริง เมื่อเริ่มเอะใจว่าประจำเดือนไม่มา ฉันเริ่มมีอาการแพ้ท้องทันที อุปาทานไปหรือเปล่า มันคลื่นไส้ เวียนศีรษะ เหมือนตอนท้องลูกสองคนที่ผ่านมาเลย แต่เอ๊ะ ฉันไม่อ้วนขึ้นนี่ ร่างกายยังปกติ ไม่มีเค้าคนท้องซักนิด จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:15:57 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 5 เอาน่า เพื่อให้แน่ใจ ไปซื้ออุปกรณ์ทดสอบการตั้งครรภ์มาเทสต์เองน่าจะดี ผลออกมาปรากฏว่า......ฉันท้อง...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!. เอาหล่ะซี้ ท้องที่สามนี่ต้องออกจากงานเลยนะ (บริษัทอนุญาตให้มีลูกได้แค่สองคนเท่านั้น)ข้อสำคัญ ลูกในท้องนี่เป็นลูกพี่หนิงหรือลูกพี่อินเนี่ย หลังคลอดน้องเมฆ พี่หนิงมายุ่งกับฉันสองสามครั้งก่อนที่ฉันจะไปมีความสัมพันธ์แอบซ่อนกับพี่อิน เล่ามาถึงตอนนี้แล้วเกลียดตัวเองอย่างแรง สกปรกซะไม่มี ยอมแพ้ต่อกิเลสตัณหา (กรุณาอย่าเอาอย่างเด็ดขาด...ขอร้องนะ) ฉันกลุ้มใจมาก ไปตรวจกับคุณหมอที่ทำคลอดน้องรุ้งน้องเมฆ คุณหมอ(ผู้ไม่รู้เรื่องราวอะไร)บอกฉันอย่างยินดีว่าฉันท้องได้สิบสี่สัปดาห์แล้ว ฉันบังคับตัวเองให้ทำหน้าเบิกบานเข้าไว้ กล่าวลาคุณหมอพร้อมรับวิตามินและยาบำรุงสำหรับหญิงมีครรภ์กลับบ้าน ฉันลองคำนวณวันเวลาที่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายทั้งสองคน คิดเข้าข้างตัวเองว่าเป็นลูกพี่หนิง แต่อีกใจหนึ่งมันค้านว่า ถ้าเป็นลูกพี่อิน เธอจะทำอย่างไรยัยตัวดี ตัดสินใจบอกคุณแม่ว่าท้อง คุณแม่ส่ายหัวเลย บอกว่าปล่อยให้ท้องอีกทำไม ถ้ามีลูกอีกคนหนึ่ง ฉันควรคิดกลับไปอยู่บ้าน เพื่อความมั่นคงของชีวิตมากกว่า ตอนนั้นฉันไม่ทราบว่าพี่หนิงแอบโทร.มาประจบคุณแม่ฉันบ่อยๆออกตัวว่าโมโหเกินไป จะไม่ทำอีก ขอให้คุณแม่ช่วยทำหน้าที่สหประชาชาติไกล่เกลี่ยเกลี้ยกล่อมให้ฉันกลับไปอยู่กับเขาด้วย คุณแม่ฉันเป็นคนใจอ่อน (เหมือนลูกท่านนั่นแหละ) บวกกับความสงสารหลาน เลยรับปากพี่หนิงว่าจะเจรจากับฉันให้ ในที่สุด ฉันตัดสินใจ(ผิดๆอีกครั้ง) หอบลูกกลับไปอยู่บ้านตัวเอง ประตูทางเข้าออกระหว่างสองบ้านถูกปิดตาย ล่ามโซ่ที่กุญแจไว้ด้วย ฉันจะไม่ไปเหยียบบ้านเค้า และหวังว่าพวกนั้นคงไม่มาบ้านฉันเช่นกัน โง่ตามเคย รั้วแค่นั้นกั้นความเลวในมนุษย์ไม่ได้หรอก พี่หนิงโทร.มาทันทีที่ฉันและลูกๆกลับถึงบ้าน เขาทำเสียงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่กี่วันหลังจากนั้นเขาแอบมาหาฉันตอนกลางคืน เล้าโลมฉันด้วยความชำนาญของเขา ของมันเคยกันแล้ว ฉันลืมหมดว่าเคยโกรธแค้นขนาดไหน บ่วงสวาททำให้ฉันตัดพี่หนิงไม่ขาดอีกแล้ว ไม่นานจากนั้น พี่หนิงกลับบ้านมาอยู่กับฉันใหม่ ฉัน(เข้าใจเอาเองว่า)คิดว่าเขาคงสำนึกตัวแล้ว เลยยอมให้พี่หนิงกลับมาอยู่บ้าน โดยไม่ได้พูดถึงเรื่องเก่าๆที่ผ่านมา จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:17:03 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 6 วัฏจักรเดิมๆกลับมาอีกครั้ง อย่าคิดว่าฉันยืดเรื่องนะคะ แต่มันเป็นแบบนี้จริงๆ ฉันใจอ่อนกับพี่หนิงได้ตลอดสิน่า อยากเขกหัวตัวเองจัง บางครั้งเรื่องพรรค์นั้นมันแสนจะไม่เข้าใครออกใคร โดยเฉพาะผู้ชายที่รู้จักจุดอ่อนของผู้หญิงดีแบบพี่หนิง เขาทิ้งความประทับใจให้ผู้หญิงทุกคนที่เขามีความสัมพันธ์ด้วยเสมอ แล้วฉันซึ่งเป็นภรรยา เป็นแม่ของลูกเขาจะไม่ใจอ่อนได้อย่างไร เอาเถอะ ลองเริ่มใหม่อีกสักครั้ง ยังไงๆเขาก็เป็นพ่อที่ดีของลูก ฉันคงรู้สึกผิดในใจด้วยที่ไปยุ่งกับพี่อิน แถมท้องครั้งนี้ไม่แน่ใจอีกแน่ะว่าใครหนอเป็นพ่อของลูก ...ดูทำตัวเข้า หากรู้ดีอย่างวันนี้ จะไม่ทำอะไรโง่ๆอย่างที่ผ่านมาเลย คนเราหนอ เวลาอยู่ในเหตุการณ์มักนึกอะไรไม่ออก เหมือนวนเวียนอยู่ในเขาวงกต กว่าจะหาทางออกมาได้และคิดได้ว่าไม่ควรเข้าไป มันมักจะสายไปเสียทู้กที ------------------------------------------------------------------------------------------------- ขอนอกเรื่องนิดนึงค่ะ... ไม่นานมานี้ มีแอร์รุ่นพี่ฉันคนหนึ่งติดต่อมา ทั้งที่เธอไม่เคยคุยกับฉันมานาน เรียกว่าไม่ได้สนิทอะไรกันนอกจากเคยบินด้วยกันบ้างเป็นครั้งคราว ฉันแปลกใจมากที่เธอโทร.มา คุยอ้อมไปอ้อมมาแล้วสุดท้ายถามฉันว่า “รินเป็นคนเขียนเรื่องในเน็ทใช่มั้ย” “เรื่องอะไรเหรอคะพี่” ฉันแกล้งถามกลับ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเธอถามถึงเรื่องอะไร (ฉันเขียนอยู่เรื่องเดียวนี่นา) “เรื่องของรินกับหนิงไง” “แล้วพี่ทราบได้ไงคะว่ารินเขียน รินยังไม่ทราบเลยว่าเรื่องเป็นไง” เรื่องอะไรจะบอกว่าเราเขียน “หน่อยเค้าบอก เค้าอ่านแล้ว มีคนส่งมาให้อ่าน เค้าบอกว่าต้องเป็นรินเขียนแน่ๆ” (จำกันได้ไหมว่า หน่อย คือพี่สาวพี่หนิง) “หน่อยเค้าฝากพี่มาบอกรินว่าอย่าเอาเรื่องในครอบครัวมาเขียน เสียหายหมด” พี่คนนั้นว่า “รินไม่ได้เขียนคะ บอกพี่หน่อยด้วยนะคะว่าอย่าร้อนตัวไปเลย ใครถามก็บอกไปว่าไม่ใช่ริน” แล้วฉันก็วางสาย จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:17:54 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 7 เรื่องคล้ายๆกันกับเรื่องของฉันมีอีกมาก เรื่องกัปตันมีเมียน้อยเป็นแอร์ วีนแตกเมียหลวง ...เรื่องแย่งๆกันแบบนี้มีอีกเยอะ ทำไมต้องว่าเป็นฉัน...อิอิ ไม่รับซะอย่าง (เห็นยังว่ารินนี่มันร้ายเหมือนกัน) ฉันมาเขียนเรื่องนี้ ไม่ใช่เพราะเจ็บแค้นครอบครัวของเขา หากอ่านจนจบ จะเข้าใจดีว่าฉันอโหสิกรรมให้ทุกคนไปนานแล้ว แต่..ที่มาเขียนเพราะอยากให้เป็นตัวอย่าง เป็นอุทาหรณ์สอนใจน้องๆลูกๆหลานๆ ทั้งเรื่องการเลือกคู่ครอง ทั้งการดำเนินชีวิต ทั้งแอบให้ความรู้เล็กๆน้อยๆเท่าที่นึกออก ฯลฯ และที่เขียนมา ไม่เคยบอกว่าตัวเองดีเลย -------------------------------------------------------------------------------------------------- เข้าเรื่องๆ กำลังสนุก (หรือเปล่าไม่รู้?) ฉันไปลาท้อง ตามกฎบริษัท ฉันต้องลาออก หัวหน้าแอร์ตอนนั้นคือพี่หญิง (เสียชีวิตไปแล้วด้วยโรคมะเร็ง) ท่านน่ารักมาก พอฉันบอกว่าไม่อยากออกจากงาน อยากทำงานแผนกอื่น ท่านรีบหาให้ทันที ฉันเลยได้ไปทำงานที่แผนกหนึ่งในส่วนที่เกี่ยวกับการจัดโปรแกรมทัวร์ของบริษัทอันเป็นพื้นฐานความรู้ที่ทำให้ฉันได้เปิดบริษัทเล็กๆของตัวเองต่อมา พี่หนิงเอาใจฉันมากขึ้น เชอร์รี่เงียบหายไปจนฉันตายใจว่าทั้งคู่เลิกกันแล้ว แต่เปล่าเลย ที่แท้แล้วตอนนั้นเชอร์รี่ประชดพี่หนิงด้วยการไปคบกับผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ได้อยู่บริษัทเรา เป็นคนที่แต่งงานแล้ว มีลูกแล้วด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนเด็กๆเชอร์รี่คงเล่นเกมส์ลิงชิงบอลมากไปหรือเปล่า เลยชอบแย่งชิงของของคนอื่นนัก พอพี่หนิงรู้เข้า ก็ตามหึงหวงเชอร์รี่ เป็นเรื่องเป็นราว แต่รินผู้ยังแสนโง่ (ซึ่งคิดว่าตัวเองพัฒนาแล้ว) กลับไม่ทราบเรื่องอะไรเพราะไม่ได้ไปบิน งานที่ไปทำนั้นไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกับลูกเรือเลย ตกข่าวตามเคย ... มารู้เรื่อง จากปากใคร้..ถ้าไม่ใช่เชอร์รี่เอง เจ้าหล่อนโทรศัพท์มาบอกฉันในเย็นอันแสนสงบวันหนึ่ง ฉันกำลังป้อนอาหารให้ลูกเมฆ มีลูกรุ้งอยู่ใกล้ๆ คอยลุ้นให้น้องชายอ้าปาก อ้ำ ..อ้ำ.. หมีมาบอกฉันว่ามีโทรศัพท์ ฉันไปรับสายโดยไม่สังหรณ์ว่าเป็นยัยผลไม้ พอฉันฮัลโหลเท่านั้น หล่อนซัดมาเต็มเหนี่ยว “e dok e wain e shipหาย ha ลาก....(เซ็นเซ่อร์)โรงผลิตเด็ก ขอให้ลูกมรึงตาย ขอให้ลูกเมริงไม่มีหัว...”ด่าเหมือนตอนฉันท้องน้องเมฆอย่างกับอัดเทปไว้ แต่บอกแล้วว่ารินเปี๋ยนไป๋ ฉันสวนกลับ “อีบ้าเอ๊ยย เป็นแค่นางบำเรอ อย่าเจ๋อโทร.มาอีก ไม่งั้นชะตาขาด....”วางหูเปรี้ยง โทรศัพท์พังช่างมัน ขอสะใจมั่งวุ้ย โทรศัพท์ดังอีก ฉันดึงสายออก โทร.เข้าไปสิ ไม่ได้ยิน ไม่รับสาย...ปล่อยให้มันบ้าตายไปเลย จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:18:50 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 8 กระหยิ่มยิ้มย่องกับความกล้าวีนของตัวเองดีจัง วันพระไม่ได้มีหนเดียว คนโบราณนี่ท่านช่างเปรียบเอาไว้ดีแท้ เมื่อฉันเปรยเรื่องเชอร์รี่โทร.มา พี่หนิงบอกเหมือนอัดเทปไว้เช่นกันว่า “รินอย่าไปฟังมันก็หมดเรื่อง พี่จะไปไหนรอด ลูกสามแล้วนะ”ว่าแล้วทำประจบฉันอีก มาคิดตอนนี้ พี่หนิงคงรักฉันไม่น้อย หากแต่น้อยกว่ารักตัวเขาเอง เขาไม่อยากเสียฉันกับลูกไป ติดที่ความต้องการทางเพศอันมากมาย และความไม่อิ่มไม่พอในโลกียรสของเขาทำให้เขาเลิกกับเชอร์รี่ที่มีความต้องการสอดคล้องกันกับเขาอย่างยิ่งไม่ได้ ฉันท้องทีไร เชอร์รี่จะกลายมาเป็นคนที่มีแต้มต่อตลอด เพราะฉันไม่สามารถรองรับอารมณ์เพศของพี่หนิงได้ อีกทั้งพี่หนิงเป็นคนไม่ชอบเที่ยวผู้หญิง เขาจึงต้องเอาใจเชอร์รี่เพื่อการนั้นโดยเฉพาะ แต่คนเราเมื่อมีความสัมพันธ์กันไปนานเข้า มักจะเกิดความผูกพันขึ้น จนแยกจากกันลำบาก เรื่องแบบนี้ทุกคนคงเห็นกันอยู่รอบๆตัวอยู่แล้ว พี่หนิงเป็นคนไม่เด็ดขาดอย่างท่าทางที่แสดงออกมา เขาเป็นไม้หลักปักเลน (อันนี้เขาบอกเองตอนหลัง) เขาไม่สามารถบังคับใครได้เลย เป็นคนกลางที่หนีปัญหา ไม่ยอมเผชิญหน้า ไม่มีความเด็ดขาดมั่นคงที่จะตัดสินใจอะไรได้ตามเหตุผลที่ถูกที่ควร เชอร์รี่จึงเหิมเกริมเพราะรู้ว่าพี่หนิงไม่ทิ้งเธอหรอก ฉันเองก้าวร้าวมากขึ้นด้วยความเจ็บปวดและประสบการณ์มันสอนให้สู้จนหัวชนฝา เมื่อฉันไม่ยอมลงให้บ้านเขาอีก แม้พี่หนิงจะพูดอย่างไรฉันไม่ฟังทั้งนั้น ฉันมั่นใจว่าน้องสาวของเขาคอยหาทางที่จะกัดฉันอีก พี่หนิงยังคงพยายามพูดกรอกหูฉันว่าน้องสาวของเขาไม่ได้ทำร้ายลูกเมฆ ทุกอย่างเป็นความประมาทของนวล ฉันเชื่อเขาไม่ลง ฉันบอกพี่หนิงว่า ตลอดมาฉันไม่เคยมีอคติใดๆต่อครอบครัวของเขา น้องสาวเขาเกลียดหน้าฉันตั้งแต่แรกเห็น ตั้งแต่ฉันยังไม่คบกับพี่หนิงด้วยซ้ำ หล่อนเกลียดแอร์ทุกคนที่หน้าตาดีกว่าหล่อน (นี่เป็นข้อวินิจฉัยของฉันเอง)หล่อนเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย (สุดๆ) จิตใจแข็งกระด้าง เมื่อหล่อนมีลูกสาวคนแรก ลูกหล่อนเป็นโรคอ้วนและโรคเบาหวานตั้งแต่อายุสองขวบกว่าๆ เมื่อน้องรุ้งเกิดมา ใครๆชมว่าน้องรุ้งสวยน่ารัก หล่อนยิ่งโกรธเกลียดฉันและลูกเข้าไปใหญ่ ความจงเกลียดจงชังคงสะสมมาจนกระทั่งหล่อนมีลูกสาวอีกคนหนึ่ง ซึ่งหล่อนผิดหวังมาก เพราะอยากได้ลูกชายมากกว่า ลูกสาวคนที่สองของหล่อนคลอดก่อนกำหนด เป็นเด็กตัวเล็กแกรน ไม่แข็งแรง หล่อนจึงลาออกจากการเป็นแอร์ ฉันคิดว่าหล่อนคงไม่รักงานแอร์อยู่แล้ว คนแบบนั้นจะมีใจรักงานบริการได้อย่างไรเล่า เมื่อฉันคลอดน้องเมฆ เหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้นจากความเกลียดผสมความริษยาที่หล่อนสะสมไว้ในใจดำๆของหล่อนมานาน วันเกิดฉันปีนั้น พี่หนิงเอาใจด้วยการซื้อรถยนต์วอลโว่รุ่นใหม่เอี่ยม (ตอนนั้น)ให้ฉัน ฉันรักรถคันนั้นมาก เป็นรถที่กว้างขวาง นั่งนุ่มสบาย ฉันจะขับรถไปส่งน้องหนอน กับน้องรุ้งที่โรงเรียนก่อน แล้วไปทำงานที่สำนักงานใหญ่ น้องเมฆอยู่บ้านกับนวล หมี และ ยง โดยที่ฉันไม่ต้องกำชับว่าให้ระวังคนข้างบ้าน เพราะทั้งสามคนไม่ยอมให้น้องเมฆคลาดสายตาเลย แถมคุณแม่ฉันยังมาหาหลานเกือบทุกวัน เช้าวันหนึ่ง ฉันตื่นมาตามปกติ เตรียมตัวไปทำงาน ปลุกน้องรุ้ง น้องหนอน พอลงไปที่รถ ฉันถึงกับนิ่งอั้น รถคันใหม่ป้ายแดงของฉันโดนกรีดเป็นรอยรอบคัน ไม่เว้นแม้บนหลังคา (มีต่อเร็วๆนี้ค่ะ) จากคุณ : แอร์กี่ - [ 16 ก.ย. 49 15:20:02 A:202.57.173.177 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 9 เย้ๆๆ คุณแอร์กี่มาแล้ว ดีใจด้วยค่ะที่คุณพ่อพี่แอร์อาการดีขึ้น และขอให้คุณพ่อหายป่วยเร็วๆ นะคะ จากคุณ : กาแฟขม - [ 16 ก.ย. 49 15:21:46 ]

ความคิดเห็นที่ 10 ดีจัยจังค่ะ เจอคนแรกเลย อิอิ จากคุณ : Tum-Ao - [ 16 ก.ย. 49 15:21:47 ]

ความคิดเห็นที่ 11 อ้าว ช้ากว่าคุณกาแฟขมไป 1 วิ พี่แอร์ เป็นงัยบ้างค่ะคุณพ่อเป็นงัยบ้าง อย่าลืมรักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะค่ะ จากคุณ : Tum-Ao - [ 16 ก.ย. 49 15:23:23 ]

ความคิดเห็นที่ 12 ขอให้คุณพ่อพี่แอร์ อาการป่วยดีขึ้นทุกวันนะครับ จากคุณ : หลังคาดำแดง - [ 16 ก.ย. 49 15:29:30 ]

ความคิดเห็นที่ 13 ยินดีด้วยครับ... ที่พ่อหายป่วยน้า ไม่ใช่รถถูกกรีด... จากคุณ : เหวเห้ว - [ 16 ก.ย. 49 15:40:09 ]

ความคิดเห็นที่ 14 ดีใจค่ะ ที่คุณพ่อพี่แอร์กี่...ดีขึ้นค่ะ.. ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆ มีให้อ่านอีกแล้ว.. จากคุณ : noomint - [ 16 ก.ย. 49 15:43:24 ]

ความคิดเห็นที่ 15 มาแล้ว  พี่รินสู้ๆ   อยากไปทัวร์ที่พี่จัดด้วย  เหอๆๆๆๆ จากคุณ : whitespace - [ 16 ก.ย. 49 15:44:34 ]

ความคิดเห็นที่ 16 เย้ มาเป็นคนที่5 ดีใจจัง พี่หนูก็แอร์แต่ไม่ทันพี่หรอก แต่อ่านเรื่องของพี่แล้วก็เห็นใจสุดๆ รีบมาต่อเร็วๆนะคะ จากคุณ : นางสาวแสนดี - [ 16 ก.ย. 49 16:01:26 A:124.121.23.66 X: TicketID:126269 ]

ความคิดเห็นที่ 17 ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายวันหายคืนนะคะ จากคุณ : ใบไม้ร่วงในป่าใหญ่ - [ 16 ก.ย. 49 16:05:06 ]

ความคิดเห็นที่ 18 ขอให้คุณพ่อ หายเร็วๆนะคะ อ่านเเล้วอยากจะไปร่วมตบ ด้วยจังเลย จากคุณ : มาสคาร่า - [ 16 ก.ย. 49 16:08:40 ]

ความคิดเห็นที่ 19 มาลงชื่อด้วยคนค่า จากคุณ : ดีใจจัง (bijna) - [ 16 ก.ย. 49 16:09:19 ]

ความคิดเห็นที่ 20 ดีใจด้วยนะคะที่คุณพ่อดีขึ้นแล้ว ยังไงขอให้หายไวๆนะค่า จากคุณ : hikawa - [ 16 ก.ย. 49 16:15:02 ]

ความคิดเห็นที่ 21 ดีใจจังค่ะพี่แอร์กี่มาแล้ว...สนุก...คุ้มค่ากับที่รอมานานค่ะ ขอให้คุณพ่อพี่หายป่วยเร็วๆ นะคะ จากคุณ : the Vicky - [ 16 ก.ย. 49 16:16:09 ]

ความคิดเห็นที่ 22 ขอให้คุณพ่อหายป่วย แล้วก็มาต่อเร็วๆด้วยเถอะนะค้า จากคุณ : Geomor_buu - [ 16 ก.ย. 49 16:33:41 ]

ความคิดเห็นที่ 23 ดีใจจังได้อ่านตอนที่ 14 แล้ว สนุกมาก ๆ เข้าใจความรู้สึกของพี่แอร์ในตอนนั้นดีค่ะ ขอบคุณสำหรับเรื่องนี้ อ่านแล้วได้ข้อคิดมากจริง ๆ  ขอให้คุณพ่อพี่แอร์หายไว ๆ นะคะ ตัวพี่เองก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ จากคุณ : ดุจดาว - [ 16 ก.ย. 49 16:37:24 ]

ความคิดเห็นที่ 24 ขอให้คุณพ่อหายป่วยไว ไว นะคะ แล้วก็พี่แอร์กี่อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะคะ,, ดีใจค่ะ ที่ได้อ่านตอน ๑๔ ซะที เย้ๆ แก้ตัวสะกด** แก้ไขเมื่อ 16 ก.ย. 49 16:47:16 จากคุณ : Bexide - [ 16 ก.ย. 49 16:46:41 ]

ความคิดเห็นที่ 25 มาลงชื่อค่า ... ขอให้คุณพ่อพี่ฟื้นตัวไวๆ พี่เองก็รักษาตัวด้วยนะคะ จากคุณ : dekhype - [ 16 ก.ย. 49 16:48:51 ]

ความคิดเห็นที่ 26 ของขึ้น ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พี่คะ ทำไมยอมให้มันมีชีวิตจนแก่ จากคุณ : กระบี่เงอะงะ - [ 16 ก.ย. 49 16:55:32 ]

ความคิดเห็นที่ 27 ดีใจด้วยครับ ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายเร็วๆนะครับ รออ่านตอนที่15^_^(ว่าแต่จะรอนานมั้ยหว่า)อิอิ จากคุณ : ลิงกำถั่ว - [ 16 ก.ย. 49 17:00:56 ]

ความคิดเห็นที่ 28 รีบ ๆ มาเล่าต่อเร็ว ๆ นะค่ะ ไม่ใช่ว่าอยากติดตามเพราะว่า อ่านแล้วสนุก แต่เพราะว่า อ่านแล้ว สงสารคุณ (ในตอนนั้น) เห็นใจคุณมาก ๆ ทำไม คนเราถึงนิสัยโหดร้ายได้ขนาดนี้ ... เหมือนไม่ใช่คน ช่วยรีบ ๆ มาอัพเดทนะค่ะ เราไม่สบายใจเลย เราอยากรู้ว่า คุณได้ผ่านเหตุการณ์เลวร้ายพวกนี้ไปได้ทั้งหมดแล้ว บางที เราก็อาจจะต้องทำบุญอุทิศส่วนกุศล ให้กับคนเป็น ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่นะค่ะ ขอให้คุณและครอบครัวมีความสุขค่ะ จากคุณ : Invisible Angel - [ 16 ก.ย. 49 17:07:22 ]

ความคิดเห็นที่ 29 ขอให้คุณพ่อหายไวๆๆนะค๊ะ รักษาสุขภาพด้วยนะค๊ะพี่แอร์กี่ จากคุณ : picko (ปิคโก้) - [ 16 ก.ย. 49 17:08:54 ]

ความคิดเห็นที่ 30 ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก จงช่วยดลบันดาลให้คุณพ่อของพี่แอร์กี่มีอาการดีขึ้น และหายจากโรคภัยไข้เจ็บนะคะ   เย้ 1..ดีใจที่คุณพ่อของพี่ดีขึ้น เย้2..ดีใจได้อ่านตอนที่ 14 ขอบคุณค่ะที่ยังมาลงให้อ่านต่อ ยังนึกว่าเป็นอาทิตย์หน้าซะอีก ด้วยรักและผูกพัน(กันมาแต่ชาติปางก่อน) จากคุณ : หญ้าหนวดแมว - [ 16 ก.ย. 49 17:16:24 ]

ความคิดเห็นที่ 31 เย้ ตอนที่ 14 มาแล้ว จะรอตอนที่15นะค๊ะ จากคุณ : choky_bowvy - [ 16 ก.ย. 49 17:19:08 ]

ความคิดเห็นที่ 32 อยากรู้เร็วๆว่ายัยเชอรี่จะได้รับการตอบแทนยังไงบ้าง เกลียดมานนนนนนนน จากคุณ : อ่านมาตลอด แต่เพิ่งโพสต์ อิอิ - [ 16 ก.ย. 49 17:22:51 A:221.128.107.12 X: TicketID:126457 ]

ความคิดเห็นที่ 33 ขอให้คุณพ่อสุขภาพแข็งแรง ได้ออกจากโรงพยาบาลในเร็ววันค่ะ จากคุณ : Tazmaniac - [ 16 ก.ย. 49 17:29:46 ]

ความคิดเห็นที่ 34 จากคุณ : ป้าเอม - [ 16 ก.ย. 49 17:30:11 ]

ความคิดเห็นที่ 35 มารอเหมือนเดิม จากคุณ : peckdevils - [ 16 ก.ย. 49 17:33:59 ]

ความคิดเห็นที่ 36 ดีใจด้วยคะ ที่คุณพ่อ พี่แอร์ ดีขึ้น แก้ไขคำผิดคะ แก้ไขเมื่อ 16 ก.ย. 49 17:36:08 จากคุณ : @jit@ - [ 16 ก.ย. 49 17:35:24 ]

ความคิดเห็นที่ 37 ดีใจจัง  คุณรินมาแร้ว จากคุณ : beautiful civil - [ 16 ก.ย. 49 17:40:08 ]

ความคิดเห็นที่ 38 ขอให้คุณพ่อพี่แอร์หายป่วยในเร็ววันนะคะ ขอให้พี่แอร์พบแต่สิ่งดี ๆด้วยค่ะ จากคุณ : ดอกโมกสีชมพู - [ 16 ก.ย. 49 17:45:45 ]

ความคิดเห็นที่ 39 พี่แอร์กี่คิดถึงจังเลยยยยยย [คลิกเพื่อชมภาพขนาดจริง] จากคุณ : หน้ากากแสงจันทร์ - [ 16 ก.ย. 49 17:57:42 ]

ความคิดเห็นที่ 40 คิดถึง น้าริน . จากคุณ : ชะยาสะ - [ 16 ก.ย. 49 18:07:36 ]

ความคิดเห็นที่ 41 เย้.. จากคุณ : Sugar and spice - [ 16 ก.ย. 49 18:39:21 ]

ความคิดเห็นที่ 42 พี่แอร์มาแล้ว  ดีจายครับ จากคุณ : mr.pandaba - [ 16 ก.ย. 49 18:41:09 ]

ความคิดเห็นที่ 43 ขอบคุณมากค่ะที่ทำตามความขอ อย่าลืมมาต่อไวๆๆนะค่ะ จากคุณ : บอกนาม - [ 16 ก.ย. 49 19:15:29 A:222.154.48.209 X: TicketID:126344 ]

ความคิดเห็นที่ 44 มาให้กำลังใจ และรออ่านตอนต่อไปค่ะ จากคุณ : my (pop_j) - [ 16 ก.ย. 49 19:17:10 ]

ความคิดเห็นที่ 45 เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดก็เพราะ Sex คำเดียวแท้ๆ เฮ้อออออออ!! จากคุณ : อนิจจามนุษย์ (-=.Gay-E-Cha.=-) - [ 16 ก.ย. 49 19:34:08 ]

ความคิดเห็นที่ 46 ขอให้คุณพ่อพี่แอร์หายไวไวนะคะ อาการดีวันดีคืน ดีใจค่ะที่พี่แอร์กับมาแล้ว^^ จากคุณ : เด็กอ้วนในชามอ่าง - [ 16 ก.ย. 49 19:43:50 ]

ความคิดเห็นที่ 47 ดีใจด้วยนะคะ ที่คุณพ่ออาการดีขึ้น เเหม..ก็เเรงยาไหน ก็ไม่เท่ากับเเรงใจหรอกค่า ก็ขอให้คุณพ่อของพี่แอร์กี่อาการดีขึ้นเรื่อยๆนะคะ พี่แอร์กี่เองก็รักษาสุขภาพตัวเองด้วย ว่าเเต่...พี่แอร์บอกว่า มีคนโทรศัพท์มาถาม เเล้วพี่แอร์มาเล่าในนี้ เค้าก็ไม่รู้หมดหรอคะ ว่าพี่รินเป็นคนเขียนอ่า อิอิ (หรือว่าอยากให้เค้ารู้) อ่านมีความสุขค่ะ สะใจ (ฮึ่ย!) นอนตาหลับละคะ เอ้ย...นอนสบายเเล้ว อิอิ (อยู่ๆมาเเช่งตัวเอง -,.-) จากคุณ : นางฟ้าหาของ - [ 16 ก.ย. 49 19:53:27 ]

ความคิดเห็นที่ 48 ขอบคุณมากค่ะพี่แอร์^^ ขอให้คุณพ่อหายไวๆนะคะ จากคุณ : ซินเด๋อเหลอหลา - [ 16 ก.ย. 49 20:00:23 ]

ความคิดเห็นที่ 49 มารายงานตัวแล้วค่ะขอให้คุณพ่อหายเป็นปกติเร็วๆนะคะ ตอน14แล้ว ไม่อยากให้จบเลยค่ะ จากคุณ : n@rm ([[[plammy]]]) - [ 16 ก.ย. 49 20:05:34 ]

ความคิดเห็นที่ 50 รีบตามมาอ่านเลยค่ะ ขอส่งกำลังใจไปให้คุณแอร์กี่ ขอให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองคุณและครอบครัว ...ขอให้คุณพ่อดีวันดีคืน...อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของคุณในเร็ววันค่ะ จากคุณ : กล้วยกรอบ (กล้วยกรอบ) - [ 16 ก.ย. 49 20:13:04 ]

ความคิดเห็นที่ 51 รีบตามมาติด ๆ แต่ยังแพ้หลายคนในนี้ ยังไงก็จะติดตามต่อไปนะคะ จากคุณ : ยัยลีลี - [ 16 ก.ย. 49 20:27:54 ]

ความคิดเห็นที่ 52 ตีตั๋วเข้าชมค่ะ จากคุณ : นู๋โมจัง - [ 16 ก.ย. 49 20:29:09 ]

ความคิดเห็นที่ 53 เย้ๆ พี่แอร์กี่มาแล้ว มาปูเสื่อรอนานแล้วจ้า คิดถึงงงงง....ม้ากกกกกก (อ่อ! ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายป่วยเร็วๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้อีกหนึ่งคนเจ้าค่ะ.. จากคุณ : ลาเต้ฟองนม - [ 16 ก.ย. 49 20:36:03 ]

ความคิดเห็นที่ 54 ลงชื่อ และขอให้คุณพ่อของพี่แอร์กี่แข็งแรงขึ้นไว ๆ นะคะ จากคุณ : ฟ้าหม่นคนเหงา - [ 16 ก.ย. 49 20:43:52 ]

ความคิดเห็นที่ 55 ดีใจแทนพี่แอร์  เรื่องคุณพ่อนะคะ คนดี พระท่านย่อมคุ้มครองแน่นอนค่ะ ^^ อ่านตอนนี้แล้ว ไม่แปลกใจเลย ในความเลวช้าต่ำทรามของคนครอบครัวนั้น  รวมนังผลไม้ด้วยค่ะ รอตอนต่อๆไปอย่างใจจดใจจ่อ (เฮ้อ......เครียดแทน-_-") จากคุณ : paninee - [ 16 ก.ย. 49 21:05:08 ]

ความคิดเห็นที่ 56 คุ้มที่รอคอยค่ะ จากคุณ : seoul-station - [ 16 ก.ย. 49 21:08:37 ]

ความคิดเห็นที่ 57 ดีใจด้วยอีกคนค่ะ ที่คุณพ่อของพี่แอร์อาการดีขึ้น แล้วก็ขอให้ดีขึ้นๆๆๆๆ ไปอีก ทุกวันทุกวันเลยนะคะ เป็นอีกกำลังใจให้พี่แอร์ค่ะ อย่าลืมดูแลสุขภาพและพักผ่อนเยอะๆ ด้วยนะคะ จากคุณ : มิน - [ 16 ก.ย. 49 21:40:13 A:58.147.39.84 X: TicketID:127609 ]

ความคิดเห็นที่ 58 ขอให้คุณพ่ออาการดีขึ้นเร็วๆ นะคะ และก็แฟนๆ ยังติดตามอ่านตอนต่อไปอยู่ค่ะ เพราะว่าอยากรู้ว่าจะผ่านเวลาร้ายๆ อย่างนี้ได้ยังไง ถ้าใจไม่สู้จริงก็คงไม่มีวันนี้ที่มานั่งบอกเรื่องราวใช่ไม๊คะ เป็นกำลังใจให้รินด้วยค่ะ จากคุณ : ก๋าสะลองเงิน (Kaasalong-nl) - [ 16 ก.ย. 49 21:55:42 ]

ความคิดเห็นที่ 59 ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายป่วย และสุขภาพแข็งแรงเร็ว ๆ ค่ะ จะขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ อ่านเรื่องของพี่แล้วเป็นอุทาหรณ์ดีจังค่ะ เห็นภาพเลย ขอบคุณค่ะ จากคุณ : Tunie (Tunie) - [ 16 ก.ย. 49 22:30:12 ]

ความคิดเห็นที่ 60 สุดยอดค่ะ ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยายอีก ตกลงลูกคนที่สามนี่ลูกใครคะ อยากรู้ๆ อย่างกะในละครแน่ะ จากคุณ : Sweet Morning - [ 16 ก.ย. 49 22:45:29 ]

ความคิดเห็นที่ 61 ดีใจกับพี่แอร์กี่ด้วยค่ะ   ที่คุณพ่ออาการดีขึ้นจนออกจากไอซียูแล้ว   คงเป็นแรงใจจากแฟนคลับ  ที่ส่งไปช่วยคุณพ่อ   สิ่งปาฏิหารย์จึงเกิดขึ้น ตอนนี้  ก็รอว่า  เมื่อไรแรงสาปแช่ง   จะทำให้นังผลไม้  ชีวิตวายป่วงซะที   คนเหียกๆนี่   ดวงแข็งนักเชียว รอตอน 15 ด้วยค่ะ   จากคุณ : มังกรเผือก - [ 16 ก.ย. 49 23:08:49 ]

ความคิดเห็นที่ 62 ยินดีด้วยครับ ที่คุณพ่ออาการดีขึ้น   ยังติดตามอยู่ ไม่หนีไปไหนแน่นอนครับ จากคุณ : lolzz - [ 16 ก.ย. 49 23:09:30 ]

ความคิดเห็นที่ 63 มาลงชื่อให้กำลังใจคะ จากคุณ : 3L - [ 16 ก.ย. 49 23:11:11 ]

ความคิดเห็นที่ 64 ตกลงตอนจบ ยัยผลไม้เน่าแต่งกะพี่หนิง และอยู่ด้วยกันจนทุกวันนี้ป่ะคะ จะได้ตามไปตบได้ถูกที่  มันน่าจริงๆ จากคุณ : Extremely Chocolate - [ 16 ก.ย. 49 23:21:30 ]

ความคิดเห็นที่ 65 พี่สาวพี่หนิงร้อนตัวเสียแล้วหรอ โอ๊ะ เข้าใจผิด สวัสดีคุณแอร์กี่ เพิ่งได้ทักตอนที่สิบสี่ ชอบมาก ถ้าคุณเขียนแล้วเรื่องไปถึงเจ้าตัว แก้ไขเมื่อ 17 ก.ย. 49 00:23:12 จากคุณ : ~amily~ - [ 16 ก.ย. 49 23:22:10 ]

ความคิดเห็นที่ 66 น้องสาวที่ชื่อ หนิม ไม่ใช่เหรอคะ ที่เอาน้ำราดเด็ก คิดว่าไม่ใช่พี่สาวนะคะ จากคุณ : ปลา - [ 16 ก.ย. 49 23:32:22 A:84.197.56.111 X: TicketID:105576 ]