ความคิดเห็นที่ 1 ชีวิตรันทด...เรื่องจริงผ่านคอมพ์ ตอนที่สิบหก (ตอนจบ) 16.1 คุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงฉันมากที่ฉันไม่ยอมพูดอะไรกับใครเลย ท่านทั้งสองไปส่งฉันที่บ้าน น้องเมฆโผเข้ามาหา ฉันกอดลูกแนบอก น้ำตาท่วมใจ หอมแก้มลูก นี่ถ้าฉันต้องเสียลูกที่เหลือไป ฉันจะทำอย่างไรดี ยามนั้นฉันนึกอะไรไม่ออก สมองทึบตื้อ มีแต่ความโศกเศร้าสูญเสีย ตั้งตัวไม่ติดกับพายุที่พัดโหมเข้ามาในชีวิต ฉันยังคงไม่พูด ทำตัวเป็นคนใบ้ พี่หนิงหายไปตามเคย คุณแม่ฉันพยายามโทร.หาเขา หากติดต่อไม่ได้เลย คุณแม่มาอยู่กับฉัน เวลาท่านพูดกับฉัน ฉันรับรู้ รับฟัง แต่ปากไม่เปิด ไม่สามารถพูดจาสื่อสารกับใครได้ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเป็นอย่างนั้น อาการไม่พูดหรือพูดไม่ออกของฉันได้รับการเยียวยาในเวลาต่อมาจากจิตแพทย์ที่เก่งมากท่านหนึ่ง ซึ่งฉันยังคงรำลึกถึงพระคุณของท่านเสมอมา ท่านเป็นหัวหน้าแผนกจิตเวชในโรงพยาบาลรัฐบาลชื่อดังมากแห่งหนึ่ง อาจารย์จิตแพทย์ท่านนี้ค่อยๆถามอาการฉันจากคุณแม่ ให้ยาทีละน้อย พร้อมให้คุณแม่สังเกตฉันอย่างใกล้ชิด หลายคนกลัวว่าฉันจะฆ่าตัวตาย บอกจริงๆว่า ฉันเคยคิดอยากตายเหมือนกัน แต่..ลูก...ทำให้ฉันล้มเลิกความคิดนั้นเสียทุกครั้ง แล้วคุณพ่อคุณแม่ฉันอีกล่ะ ท่านทั้งสองจะเสียใจขนาดไหนหากฉันจากไปก่อนเวลา แค่นั้นท่านก็เสียใจมากพอแล้ว คุณแม่ฉันพยายามทุกทางที่จะช่วยฉัน ท่านหาเบอร์โทร.บ้านเชอร์รี่มาได้ เมื่อโทร.ไปขอพูดสายกับคุณแม่ของเชอร์รี่ คุณแม่ฉันได้รับคำตอบมาแบบหยาบมาก เช่น “บอกลูกเมริงให้เอาโซ่ล่ามผัวมันไว้สิ จะได้ไม่ต้องมายุ่งกะลูกกรู” “ลูกกรูอยู่เฉยๆ ผู้ชายมาหาเอง มาทุกวันแหละ” (เออเนอะ เหอๆๆ) ฯลฯ นี่ไงตรงกับภาษิตโบราณที่ว่าไว้เลย “ดูช้างให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่” คุณแม่ไม่ได้เล่าให้ฉันฟังตอนนั้นหรอก แต่มาเล่าทีหลัง ท่านสืบจนทราบว่าบ้านเชอร์รี่อยู่ในซอย(หรือน่าจะเรียกว่าตรอกเพราะรถเข้าไม่ถึง) เสื่อมโทรมหนึ่งแถวจรัลสนิทวงศ์ พ่อของเชอร์รี่เสียชีวิตด้วยโรคแอลกอฮอลิซึ่ม ส่วนแม่หล่อนนั้นสติไม่ค่อยดี ชอบออกมาโวยวายจนคนแถวนั้นระอา (ต่อมาแม่ของเชอร์รี่ป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน เสียชีวิตไปแล้ว) เชอร์รี่เรียนโรงเรียนรัฐบาลแถวบ้าน จนจบม. ปลาย แล้วสอบเอ็นทรานซ์ติดมหาวิทยาลัยรัฐแห่งหนึ่ง คนละที่กับที่ฉันเคยเรียน เมื่อเรียนจบ หล่อนมาสมัครเป็นแอร์แล้วเลยอัพเกรดตัวเองจนดูดีได้ในระยะเวลาไม่นาน ถ้าใครมาอ่านเจอฉันแฉเชอร์รี่แบบนี้อาจจะอึ้ง ทึ่ง เพราะเธอวางมาดคุณนายได้ราวกับออกมาจากโรงเรียนราชินีเลยทีเดียว จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 12:59:21 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 2 ต้องขออภัยด้วยที่ฉันเขียนถึงภูมิหลังของเชอร์รี่แบบเหยียดหยามมากไปหน่อย คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกทางชีวิตที่จะเป็นคนดี(มากกว่าเลว)ได้ ใช่หรือไม่ เชอร์รี่เจอพี่หนิงตั้งแต่หล่อนเพิ่งเข้ามาบินใหม่ๆ ความเจนจัดของพี่หนิงหรือจะสู้หล่อนได้ หล่อนทำตัวน่าสงสาร เป็นหญิงกตัญญูสู้ชีวิต เก็บหอมรอมริบ เรียบร้อย วางแผนดักจับพี่หนิงได้แนบเนียนแยบยล ประกอบกับพี่หนิงเองรู้เห็นเป็นใจกับหล่อนด้วยแหละนะ โทษใครฝ่ายเดียวไม่ได้ ต้องด่าทั้งคู่ กิเลสตัณหามันบังตาพี่หนิงจนเห็นผิดเป็นชอบ หญิงร้ายชายเลว หรือผีพอดีกับโลง ประมาณนั้น ระหว่างที่ฉันอยู่บ้าน มีคุณแม่กับนวล และหมีกับยง ช่วยกันดูแลลูกๆ น้องหนอนยังคงอยู่กับฉัน เธออาละวาดกับคนในบ้านบ่อย ยกเว้นฉัน เพราะฉันไม่พูด น้องรุ้งโตพอที่จะผิดสังเกตกับอาการของฉัน ฉันสงสารลูกมาก อยากพูดให้มากๆ อยากกลับเป็นคนเดิม แต่ทำไม่ได้ ฉันอึดอัดมากที่อยากพูด อยากปลอบลูก อยากบอกคุณพ่อคุณแม่ว่าฉันรักท่านมากเพียงไร แต่มัน...พูดไม่ออก ฉันไม่กล้าออกจากบ้านไปไหนมาไหน นอกจากไปซื้อของเล็กๆน้อยๆที่ไม่ต้องพูดกับใครมากนัก ฉันสื่อสารกับคนใกล้ชิดด้วยการเขียน แต่ถ้าฉันเกิดไม่อยากเขียนขึ้นมา ฉันจะเฉยเอาดื้อๆ เอากะฉันสิ อาการนี้มันน่าหนักใจกับคนรอบข้าง ฉันไม่ได้แกล้งเป็น ใครล่ะจะไม่พูดได้เป็นเวลานานหลายเดือนขนาดนั้น เวลาผ่านไปหลายเดือน อาการของฉันเริ่มดีขึ้น ทานอาหารได้มากขึ้น แต่ฉันยังคงพูดไม่ได้ อาจารย์จิตแพทย์นัดฉันไปพบทุกสัปดาห์ ฉันไปพร้อมคุณแม่ และแล้วกาลเวลาก็เริ่มเยียวยารักษาฉันควบคู่ไปกับอาจารย์จิตแพทย์ท่านนั้น ท่านให้ฉันใช้การเขียนสื่อสารกับท่าน ฉันเขียนความในใจไปมากมายโดยไม่ปิดบัง เพราะฉันทราบดีว่า คุณหมอเป็นความหวังของฉันที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง ฉันไม่ยอมแพ้ แม้จะล้มลงไปกี่ครั้ง ฉันจะยืนขึ้นมาได้ทุกครา ล้มลุกคลุกคลานจนใครๆงงว่าฉันทนมาได้อย่างไร ฉันจะบอกให้ว่า คนเรามีขีดความอดทนไม่เท่ากัน บางคนไม่ต้องทนอะไรเลย ตัดสินใจทุกอย่างได้อย่างเฉียบขาดโดยไม่ต้องคิดแล้วคิดอีกแบบฉัน เพื่อนคนหนึ่งบอกว่าฉันเจ็บแล้วไม่จำ ...จริงของเพื่อน ฉันใจอ่อนเกินไป ให้โอกาสคนมากไป เพราะฉันมองโลกในแง่ดีกระมัง แม้จนวันนี้ ฉันยังคงมองโลกในแง่ดีอยู่ ฉันเชื่อในความดีของมนุษย์ด้วยกันเสมอ ถึงจะผิดหวัง ผิดพลาด ซ้ำแล้วซ้ำอีก ฉันก็ยังไม่เลิกศรัทธาว่า โลกนี้มีคนดีมากกว่าคนไม่ดี..... ตลอดเวลาที่ฉันไม่สามารถพูดออกมาได้นั้น มีโทรศัพท์จากเชอร์รี่มาเป็นระยะ แม้แต่คุณแม่ฉันรับโทรศัพท์ยังโดนหล่อนด่าเข้าให้เลย คุณแม่ฉันบอกว่าไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนแบบนี้ในโลก ซึ่งเป็นคำพูดเดียวกับแทบทุกคนที่ได้ฟังเรื่องราวของฉัน เอ่อ..ก็ฉันมันซวยนี่นา จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:00:12 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 3 พี่หนิงไม่เคยเชื่อ (หรือไม่ก็ไม่สนใจ) ว่าเชอร์รี่โทร.มาด่าว่าพวกเราทั้งบ้าน บอกแล้วว่าหล่อนจัดจังหวะการโจมตีได้เยี่ยมยอด (จริงๆ) คุณแม่ฉันไม่ได้พบปะเสวนากับคุณแม่พี่หนิงหรือเฉียดกรายไปทางรั้วด้านที่ติดกับบ้านนั้นเลย ท่านบอกว่าคนบ้านนั้นใจร้ายใจดำ ท่านทนไม่ได้ และไม่น่ายอมให้ฉันแต่งงานกับพี่หนิงเลย ฉันต้องลางาน ลาป่วยแบบไม่มีกำหนด อยู่บ้านไปวันๆ ทำกิจวัตรประจำวันไปตามปกติ จำได้ว่าเวลานั้นฉันเหมือนอยู่ในโลกสองโลก ฉันมักส่องกระจกนานๆ รินในกระจกพูดจากับฉันอย่างคุ้นเคย ปลอบโยนฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเห็นใจ ฉันสร้างภาพรินคนที่ยังมองโลกในแง่ดีมาปลอบใจรินคนที่หัวใจแตกร้าวไปหมด ลึกๆแล้วฉันรู้ตัวนะว่าตัวเองเป็นอะไรอยู่ ฉันนอนร้องไห้บ่อยๆ ตื่นมาตาบวมช้ำ สงสารคุณแม่คุณพ่อ สงสารลูกๆ สงสารตัวเอง อนาคตทั้งหมดดับสูญด้วยน้ำมือคนที่ฉันเคยรักและวางใจ อาการพูดไม่ออกทำให้ฉันอึดอัดมาก ฉันสื่อสารกับใครๆด้วยการเขียน แต่ถ้าฉันเกิดไม่อยากเขียนขึ้นมา ฉันจะเฉยเอาดื้อๆ เอากะฉันสิ อาการนี้มันน่าหนักใจกับคนรอบข้าง ฉันไม่ได้แกล้งเป็น ใครล่ะจะไม่พูดได้เป็นเวลานานหลายเดือนขนาดนั้น พี่หนิงมาเยี่ยมฉันหลังจากเวลาผ่านไปสองเดือน เมื่อเขาเห็นสภาพฉัน สีหน้าเขาจ๋อยไปเหมือนกัน เขาปลอบฉันว่า “อย่าคิดมากเลยริน พี่เป็นห่วงรินนะ” เพิ่งจะมาห่วงเหรอ สายไปแล้ว ฉันคว้ากระดาษกับปากกามาเขียน ....ไปให้พ้น ฉันเกลียดแก เกลียดคนบ้านแก เกลียดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เขียนเสร็จ เอากระดาษกับปากกาปาหน้าพี่หนิง เขาหลบทัน ทำท่าโมโหแล้วเดินออกไป ไปเสียเถอะ ไปให้พ้นจากชีวิตฉันเสียที ฉันหมดใจ หมดเยื่อใยกับเขาโดยแท้จริง แต่ในเมื่อฉันยังไม่ได้หย่าขาดจากพี่หนิงอย่างเป็นทางการ เชอร์รี่จึงยังคงรุ่มร้อน คอยโทร.มาที่บ้าน เอาจดหมายมาใส่ตู้ไปรษณีย์หน้าบ้าน ขับรถโฉบมาบีบแตรดังๆ ฯลฯ ใช้มุขเดิมๆ จนคนในบ้านเบื่อมากกกกก วันที่ฉันพูดออกมาได้เป็นวันที่ฉันกำลังแต่งตัวเตรียมไปพบจิตแพทย์ คุณแม่เข้ามาดู ว่าฉันเรียบร้อยหรือยัง “เสื้อตัวนี้สวยนะลูก แต่แม่ว่าคอมันกว้างไปหน่อย เพราะรินผอมลงมากมั้งลูก หาสร้อยใส่ซักเส้นดีมั้ยลูก” คุณแม่ออกความเห็น ฉันอยากตามใจท่าน ด้วยสำนึกมาตลอดเวลาที่ป่วยว่าท่านเหน็ดเหนื่อยเพียงไรที่ต้องดูแลทั้งลูกทั้งหลานในไส้และหลานนอกไส้ (น้องหนอนยังคงอยู่กับฉัน) จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:01:02 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 4 ตั้งแต่ป่วย หลังจากสูญเสียลูกไป ฉันไม่ได้ใช้เครื่องประดับสิ่งใด นอกจากนาฬิกาข้อมือที่สวมเป็นประจำ ฉันเขียนบอกคุณแม่ว่า ..เดี๋ยวรินหยิบสร้อยมาให้แม่ช่วยเลือกนะคะ.. คุณแม่บอก “อยู่ไหนล่ะลูก แม่หยิบให้เอง” ฉันจูงมือคุณแม่ไปที่ตู้เสื้อผ้า เปิดลิ้นชักออกมา ลิ้นชักที่ฉันใส่เครื่องประดับเอาไว้ สิ่งที่ฉันเห็นโดดเด่นมาท่ามกลางเครื่องประดับชิ้นอื่นๆคือ...สร้อยทองคำขาวเส้นบาง ห้อยด้วยจี้รูปดอกเหมย ฉันหยิบสร้อยเส้นนั้นขึ้นมา สวมมันที่คอ แล้วหันมาหาคุณแม่ “สวยมั้ยคะแม่” เสียงแหบๆเปล่งออกมาจากลำคอของฉัน อย่างที่ตัวฉันเองยังตกใจ “ริน ริน” คุณแม่ละล่ำละลัก กอดฉันไว้แน่น “ลูกพูดได้แล้ว โอย แม่ดีใจที่สุดเลย ไหนพูดอีกซิลูก” “รินพูดได้แล้วแม่ รินพูดได้แล้ว รินพูดได้” ฉันพูดกลับไปกลับมา ดีใจเหลือเกินที่กลับมาพูดได้อีกครั้ง สร้อยเส้นนั้นช่วยให้ฉันพูดได้หรือเปล่า ฉันไม่แน่ใจนัก รู้เพียงว่าเมื่อเห็นสร้อยเส้นนั้น ความทรงจำกับวันคืนที่นาริตะสว่างวาบขึ้นมาในใจ ความรัก..น่าจะเป็นแบบนั้น ใช่ป่าวน้อ สร้อยเส้นนั้นพี่อินให้ฉัน เขาเคยบอกเองว่าดอกเหมยหรือดอกบ๊วยเป็นดอกไม้แห่งความหวัง แล้วฉันจะยอมสิ้นหวังอยู่ทำไม เมื่อหัวใจกับสมองเชื่อมโยงกันได้ดี ฉันจึงสามารถพูดได้อีกครั้ง ฉันตื่นเต้นมากที่กลับมาปกติ ทุกคนในบ้านดีใจกันใหญ่ น้องเมฆเองก็ท่าทางตื่นเต้น เพราะน้องเมฆอาจจะคิดว่าแม่ทำไมไม่พูดเหมือนคนอื่นๆ ตอนนั้นน้องเมฆเดินได้เตาะแตะ พูดได้บ้าง เป็นเด็กน่ารักที่สุด (ในสายตาของฉันเอง) ต่อจากน้องรุ้ง (คนอะไรบ้าลูกตัวเอง...) ฉันได้พูดคุยกับคุณแม่ (ผู้ทำตัวเป็นโคนัน สืบไปเสียทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์รี่) มากมาย ได้รู้เรื่องที่คุณแม่ทราบมาอย่างละเอียด เชอร์รี่เที่ยวบอกใครๆว่าพี่หนิงจะให้ของขวัญวันเกิดหล่อนเป็นใบหย่า สาธุ เอาไปเถอะหล่อน ฉันจะได้หมดเวรหมดกรรมเสียที ฉันติดต่อขอหย่ากับพี่หนิง เขาไม่ยอมคุยด้วย คงไม่อยากแบ่งสมบัติ ผ่านวันเกิดเชอร์รี่ไปแล้ว พี่หนิงยังคงทำไม่รู้ไม่ชี้เรื่องหย่า เราแยกกันอยู่อย่างนั้น ฉันรักษาตัวจนอาการประสาทต่างๆดีขึ้นมาก จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:01:53 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 5 ตรงนี้ต้องย้ำเลยว่า เวลาเท่านั้นที่เป็นตัวช่วยให้บาดแผลทั้งหลายในใจฉันดีขึ้นจนกลายเป็นแผลเป็นในที่สุด ดุจดังแผลเป็นที่หลังมือซ้าย อันเกิดจากการตีกับเชอร์รี่ ฉันต้องเห็นมันอยู่บ่อยๆ ตอนเกิดเรื่องใหม่ เห็นแล้วโกรธ โมโห แค้นใจเหลือเกิน แต่ตอนนี้เหรอ เห็นแล้วงั้นๆ ฉันตัดสินใจลาออกจากงาน หลังจากปรึกษาพ่อแม่พี่น้องผองเพื่อนสนิททั้งหลาย เกือบทุกคนเห็นด้วยว่าฉันควรออกไปจากซีนเดิมๆ เปลี่ยนเส้นทางชีวิตใหม่ หากฉันยังคงทำงานในบริษัทเดียวกับพี่หนิงและเชอร์รี่ ฉันคงไม่มีความสุขแน่ ต้องได้ยินได้ฟังเรื่องราวของสองคนนั้นตลอดเวลา ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากรับฟังอะไรแล้ว เมื่อลาออกจากงาน ฉันได้เงินมาก้อนหนึ่ง ฉันแบ่งเป็นสองส่วน ซื้อประกันชีวิตเป็นเงินสูงพอควรให้ลูกทั้งสอง เพื่อเป็นหลักประกันว่า หากฉันเป็นอะไรไป ลูกจะมีเงินพอใช้จ่ายไปจนช่วยเหลือตัวเองได้ ส่วนตัวฉันเอง มีเงินเก็บประมาณสามแสนบาทในตอนนั้น หากใช้อย่างระมัดระวังคงพออยู่ไปได้จนกว่าจะหางานใหม่ได้ ฉันพยายามฟื้นฟูสุขภาพของตนเอง ไปหาจิตแพทย์ตามนัด คุณหมอลดยาลงเรื่อยๆจนหยุดไปในที่สุด รวมเวลาที่ฉันเริ่มป่วยตั้งแต่เสียลูกคนเล็กไปจนถึงวันที่ฉันหยุดทานยาเป็นเวลาสิบเก้าเดือน เกือบสองปีที่ฉันจมอยู่ในความทุกข์ทรมานใจ สุดท้ายมันก็ผ่านพ้นไป สิบเก้าเดือนที่เชอร์รี่ยังคงรอใบหย่า หล่อนช่างมั่นคงกับความตั้งใจเสียนี่กระไร สุดท้าย เชอร์รี่ก็ได้ใบหย่าสมใจ หลังจากที่คุยมาหลายปีว่าจะได้ใบหย่าเป็นของขวัญวันเกิด –น่าคุยจังนะเรื่องนี้ หล่อนคิดอะไรของหล่อน ถึงก้าคุยโวกับใครๆแบบนั้น ได้ใบหย่าไปไว้รอทะเบียนสมรสน่ะหรือ หล่อนลืมไปมั้งว่าฉันผู้มีทั้งทะเบียนสมรสและลูกอีกสองคนยังรั้งพี่หนิงไว้ไม่ได้ แล้วหล่อนคนเดียวจะเอาพี่หนิงไว้อยู่แค่ไหนกันเชียว ตลอดเวลาเหล่านั้น ฉันไม่ได้พบพี่อิน กับทั้งไม่มีข่าวจากเขาเลย ดีแล้วแหละ ต่างคนมีทางต้องเดิน มีชีวิตที่ต้องรับผิดชอบดูแล พี่อินจะนึกถึงฉันบ้างหรือเปล่าฉันไม่อาจทราบได้เลย พี่หนิงหลบไปหลบมาจนกระทั่งวันหนึ่งฉันนัดเขามาคุยเรื่องหย่า (ที่ได้พูดมาหลายครั้งมากๆ) เขาตอบเหมือนเดิมว่า เขาไม่หย่า ให้ฉันไปฟ้องเอา “พี่หนิงจะยื้อรินไว้ทำไม รินไม่อยากอยู่กับพี่หนิง รินเบื่อต้องมาคอยรับโทรศัพท์จากผู้หญิงต่ำๆ ลูกๆหวาดผวาเสียงมันกันหมด มันด่าไม่เว้นเลย พี่หนิงฟังสิ รินอัดเทปเอาไว้” ฉันเปิดเทปที่บันทึกเสียงด่าตามสายของเชอร์รี่ให้พี่หนิงฟัง เขาทำท่าเบื่อ เดินหนี ฉันตามไปดึงเสื้อเขาไว้ เขาสะบัดหนี เรื่องดำเนินไปซ้ำซากอีกหลายเดือน พี่หนิงคงรู้แล้วว่าคราวนี้ฉันไม่ใจอ่อนแน่ ในขณะที่ไม่เลิกกับฉัน เขายังคงไปบินกับเชอร์รี่จนรู้กันไปทั่วว่าทั้งคู่.....หน้าด้านค่ะ...หน้าด้าน.... จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:02:44 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 6 แล้ววันที่พี่หนิงต้องยอมหย่าขาดจากฉันก็มาถึง....แต่ขอเล่าเรืองเชอร์รี่นิดนึง วันนั้นฉันกลับมาจากขับรถไปรับลูกๆที่โรงเรียน น้องเมฆเข้าโรงเรียนอนุบาลแล้ว ฉันเริ่มมีความสุขกับลูกๆ ไม่ค่อยนึกถึงพี่หนิงมากนัก อยู่ดีๆ เชอร์รี่โทร.มาที่บ้าน ทั้งที่หล่อนเงียบไปนาน “ฮัลโหล..”ฉันรับสาย ปลายสายเงียบ ฉันฮัลโหลอีก คราวนี้เสียงหล่อนแปร๊ดๆมาตามสาย “อีริน อีหน้าด้าน เมื่อไหร่เมริงจะยอมหย่าพี่หนิงซักที อีแก่ เค้าเบื่อหน้าเมริงจะตายอยู่แล้ว อีคน ha-ลาก ช้าง.....” (หยาบคายจนฉันตกใจ ทั้งที่คุ้นเคยมาก่อนแล้ว แต่ฉันไม่ปล่อยให้หล่อนด่าฉันนาน ฉันสวนกลับไปทันที “โธ๋เอ๋ย คนอะร โดนหลอกเอาฟรี ใครไม่ยอมหย่ากันแน่ ไปบอกเค้าเลยว่าชั้นรออยู่ทุกวัน เธอพาเค้ามาเลยนะ ชั้นยกให้ นึกว่ายกกระดูกให้หมาแทะ..” “กรี๊ดดดดดดดดดดดด อีริน เมริงกล้าด่ากรูเหรอ” เชอร์รี่มีหน้ามาพูด หล่อนด่าฉันเอา ด่าฉันเอา แล้วจะให้ฉันเป็นแม่พระหรือไง บอกแล้วว่ารินนี่มันร้ายเหมือนกันค่ะ “อ้าว ทำไมล่ะ ทีเธอยังด่าแม่ชั้นได้เลย อย่ามาให้เจอนะ ชั้นเอาเธอตายแน่ๆ” ว่าแล้วฉันก็วางหู กริ๊งงงง กริ๊งงงง กริ๊งงง ดังมาอีก มุขเดิมๆอีก โทร.มา พอเรารับก็ด่า พอไม่รับก็กระหน่ำโทร. ฉันยกหูขึ้นจากแท่น แล้ววางลง พอกริ่งดังอีก ก็ยกหูแล้ววางลงอีก ให้มันเสียค่าโทรศัพท์ไป เสียประสาทไป (เป็นไงคะ รินเจ๋งยัง?) ถึงเวลานอน ฉันเอาเด็กๆไปนอน ตอนนั้นเด็กทุกคนมานอนรวมในห้องฉันหมดเลย น้องรุ้งกับน้องเมฆนอนบนเตียงกับฉัน น้องหนอนนอนบนที่ยอนที่เอามาปูข้างๆเตียงกับนวล นวลช่วยฉันได้มากทุกเรื่อง ไม่มีใครได้ของประทานจากพระเจ้าได้ทุกอย่าง ในความโชคร้ายของชีวิตคู่ ฉันยังมีครอบครัวตัวเองที่คอยเอาใจใส่ มีนวลที่เป็นคนอื่นแท้ๆแต่โชคชะตาพาให้เรามาพบกัน จนวันนี้ที่นวลแต่งงานไปแล้ว นวลยังบอกว่าจะกลับมาเลี้ยงลูกให้น้องๆที่นวลเลี้ยงมากับมือทุกคน ฉันยังมีเพื่อนดีๆที่พร้อมจะเห็นใจและเข้าข้าง พูดถึงเพื่อนดีๆ หลายท่านคงนึกถึงหนุ่ย หลังจากเจอกันที่ซีแอ๊ตเติ้ลและนั่งเครื่องไฟลท์เดียวกันกลับมากรุงเทพ หนุ่ยโทร.มาถามอาการน้องเมฆสองสามครั้งแล้วหายไปนาน หนุ่ยโผล่มาอีกครั้งหลังจากที่ฉันหายป่วยและกำลังเครียดเรื่องพี่หนิงไม่ยอมหย่า กับการถูกยัยผลไม้คอยคุกคามตามราวีไม่ละลด จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:04:05 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 7 หนุ่ยนัดเจอฉันที่ร้านอาหารเวียดนามในโรงแรมแห่งหนึ่ง เมื่อเจอกัน หนุ่ยเข้ามากอดฉันแน่นจนคนเหลียวมอง เพราะหนุ่ยเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในวงสังคมแล้ว หนุ่ยมาในภาพชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ สวมสูทอาร์มานี่อย่างเนี้ยบจนฉันแทบจำไม่ได้ ระหว่างที่กอดฉันแน่น หนุ่ยกระซิบว่า “ริน มองตรงไปข้างหน้าริน สิบเอ็ดนาฬิกา ..หล่อชิ้พพพพ” ชายหนุ่มคนที่หนุ่ยบอกให้ฉันดูเป็นหนุ่มไทยหน้าตี๋คิ้วเข้มที่ตอนนั้นฉันไม่เห็นว่าหล่อตรงไหน พูดออกมาค่อยเหมือนหนุ่ยหน่อย ฉันล้อหนุ่ยว่า “เหนื่อยป่ะหนุ่ย เก๊กแมนโคดๆเลยน้า” “เออ ชินละ รินน่ะตัวทำไมมีอะไรไม่ส่งข่าวเลย หนุ่ยมัวทำงาน กว่าจะรู้เรื่องริน เนี่ย พอรู้ก็รีบโทร.หารินเลย โอ๊ยยยย...”หนุ่ยเอามือกุมอกข้างซ้ายไว้ “อ้าว..เป็นไรหนุ่ย” ฉันถาม “เป็นโรคเรอ..เอิ้กๆๆ” “เรออะไรหนุ่ย เอาถุงมาเป่าสิ เดี๋ยวรินขอพนักงานให้” “ยัยรินจอมเซ่อ แบบนี้แหละเลยโดนยัยผลไม้แกล้งหยั่งกับอะไร เรอน่ะ...เรอทัก-รักเธอไง”หนุ่ยบุ้ยใบ้ให้ดูชายหนุ่มคนนั้นอีก “ขำจังหนุ่ย แล้วเอามาร์คไปไว้ไหน เปลี่ยนเทสต์แล้วเหรอ คนนี้ตี๋จะตาย ไม่เห็นหล่อตรงไหน คนอะไรตาเล็กนิ้ดเดียว” ฉันบอก ดูราวชายหนุ่มคนนั้นจะรู้ตัว เขาหันมามองฉันกับหนุ่ยบ่อยๆ หนุ่ยชวนฉันคุย แต่ตาเหล่ไปที่โต๊ะหนุ่มหน้าตี๋ตลอด “เลิกไปนานแล้ว มาร์คเค้าไม่ชอบอยู่เมืองไทย ไปไหนกับหนุ่ยไม่ได้ กลัวคนเห็น ต้องแอบๆซ่อนๆ แล้วเค้าเป็นฝรั่ง เป็นอเมริกันที่อิสระเสรีเหนืออื่นด เราเลยบ๊ายบายกันด้วยความเข้าใจนะริน”หนุ่ยทำตาลอย “เก๊กแมนๆหนุ่ย ท่าแบบนั้นมันต้องไว้ทำที่บ้าน” ฉันปราม หนุ่ยรีบสงบเสงี่ยมทันที “เผลออีกละ กับพวกเรา หนุ่ยเผลอทู้กที แต่ถ้ากะคนอื่นนะ หนุ่ยกลายร่างได้ทันควันเลย ที่จริงเป็นผู้ชายก็ดีนะ ชะนีมาให้ท่าเย้อะ รู้ๆว่าเราหมั้นกะแจ๋มแล้ว ยังไม่สนใจ กรูจาอาวววซะอย่าง เฮ้ออ สมัยนี้ชะนีมันเยอะมากมาย น่ารำคาญจะตาย” พูดอย่างกับเพื่อนที่นั่งตรงหน้าหนุ่ยไม่ใช่ชะนีงั้นแหละ จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:05:01 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 8 “คุณหนุ่ยเจ้าขา สั่งอาหารได้แล้ว น้องเค้ามายืนคอยนานละนะ” “เอ้า รินอยากทานรัย หนุ่ยเอาเปาะเปี๊ยะทอด กุ้งพันอ้อย เส้นหมี่หมูย่าง แกะย่างพริกไทยดำ...” “มีแกะด้วยเหรอนุ่ย อาหารญวณเนี่ยนะ” ฉันถาม ไม่เคยทานอาหารญวณที่ไหนมีเนื้อแกะอยู่ในเมนูเลย “มีสิจ๊ะนู๋ริน อร่อยด้วย ไม่เชื่อเดี๋ยวลอง อ่ะ รินสั่งมั่ง หนุ่ยสั่งเยอะแล้ว” “โห เอาแค่ที่หนุ่ยสั่งก็พอละ เยอะแยะกินไม่หมด” “ใครบอกให้กินหมดล่ะริน กินไม่หมดใครว่า..อือ หล่อจัง” หนุ่ยมองไปที่โต๊ะชายหนุ่มคนนั้นที่ตอนนี้มีหญิงสาวหน้าตาน่ารักมานั่งด้วย “แฟนไม่เห็นสวยเลย เช้อ เสียดาย หล่อแบบนี้น่าจะมีแฟนสวยๆ”หนุ่ยบ่น “แหม เค้าอาจจะเป็นเพื่อนกันก็ได้นี่หนุ่ย ดูดิไปนินทาเค้า” “เออจริงของริน ช่างเค้าเหอะ หนุ่ยก็หาอาหารตาไปงั้น ตอนนี้กระดิกตัวทำอะไรก็เป็นข่าว เบื่อ เนี่ย คอยดูเดี๋ยวต้องมีคนไปเขียนข่าวว่าหนุ่ยหนีคู่หมั้นมาสวีทกะสาวสวย โอย อกจาแตก” “เอ้า เอาเข้าไป หนุ่ย บ่นอยู่นั้น แล้วนี่ชวนรินมาทำไม จะคุยเรื่องรินใช่ป่าว “ หนุ่ยพยักหน้าหงึกหงัก “เอ้า มีอะไรเล่าไป รินทำให้หนุ่ยใจหายไปหมดตอนรู้ข่าวว่ารินไม่พูดเกือบสองปี ตอนนี้ดูรินไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ สวยขึ้นด้วยซ้ำ ผมทรงนี้ดีกว่าตอนเป็นแอร์ตั้งเยอะ แล้วพอรินแต่งหน้าน้อยๆนี่สวยกว่าโบ๊ะเยอะๆอีก” ตอนเป็นแอร์ ฉันไว้ผมยาว รวบเป็นมวยตึงเปิดหน้าผาก ต่อมาเมื่อคลอดน้องรุ้งแล้วผมร่วงมาก ฉันจึงตัดบ๊อบสั้น ทรงยอดนิยมของแอร์ แล้วกลับมาไว้ผมยาวอีกหลังจากไม่ได้ทำงานแล้ว ฉันเล่าเรื่องต่างๆให้หนุ่ยฟังอย่างไม่ปิดบังมากนัก (ปิดแต่เรื่องความสัมพันธ์กับพี่อิน- เพิ่งมาเปิดตอนเขียนเรื่องนี้แหละค่ะ) ลงท้ายว่า “รินไม่รู้จะทำไง พี่หนิงไม่ยอมหย่า เชอร์รี่มันก็เอาแต่กวนซ่งติง รินรำคาญ อยากยกพี่หนิงให้มันไปซะ เค้าจะได้รู้มั่งว่านรกมีจริง” จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:06:10 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 9 มาลุ้นตอนจบคนแรกเลยฮะ จากคุณ : Mr.DogGie - [ 14 ต.ค. 49 13:09:57 ]

ความคิดเห็นที่ 10 Ohhh  finally ,  thank you so much krubbb จากคุณ : ใจนิ่งหญิงเยอะ - [ 14 ต.ค. 49 13:11:31 ]

ความคิดเห็นที่ 11 พี่รินมาแล้วๆๆๆ อย่าเพิ่งจบเลยครับ รอลุ้นว่าพี่รินจะจัดการกับผู้ชายอย่างพี่หนิงยังไง จากคุณ : pan-pan - [ 14 ต.ค. 49 13:12:08 ]

ความคิดเห็นที่ 12 “เอางี้มั้ยริน หนุ่ยจะให้ทนายบ้านหนุ่ยทำเรื่องให้ ฟ้องหย่าเลย รับรองพี่หนิงรีบหย่า เค้าต้องไม่อยากมีเรื่องขึ้นศาลหรอก บลาๆๆ” บอกแล้วว่าหนุ่ยหัวไว หนุ่ยอธิบายเรื่องกฎหมายให้ฉันฟังอย่างละเอียด เพื่อ... “รินจะได้รู้สิทธิ์ที่รินควรได้ อย่าทำเป็นนางเอกหนังไทย ขอหย่าอย่างเดียว ไม่เอาอะไร ไม่ด๊ายย ไม่ได้เป็นอันขาด ต้องเอาให้มันแสบไปทั้งบ้านเลย” ปากพูด แต่ตาอยู่ที่โต๊ะหนุ่มคนนั้นตลอด เป็นอันว่าอาหารมื้อนั้นจบลงด้วยความสบายใจของฉัน นานหลังจากนั้น ฉันเห็นหนุ่มคนนั้นเดินตามหนุ่ยในฐานะ “เลขานุการส่วนตัวของพณฯท่าน” ตลอดมา ในที่สุด หนุ่ยขี่ม้าขาวมาช่วยฉันอีกครั้งตามเคย จากการแนะนำของหนุ่ย ฉันไปพบกับทนายความที่มีชื่อเสียงมากท่านหนึ่งซึ่งรับฟังเรื่องราวของฉันจากหนุ่ยแล้วและเข้าใจสภาพฉันเป็นอย่างดี ขอบคุณหนุ่ยเหลือเกินเล่าแทนฉัน เพราะฉันยังอยุ่ในสถานะการณ์นั้น และต้องเจ็บปวดเมื่อพูดถึงมัน เมื่อพี่หนิงได้รับจดหมายจากทนาย เขาโกรธมาก มาที่บ้านตีหน้าตึงเครียดทีเดียว “เธอทำแบบนี้ทำไม ชั้นพยายามจะดีกับเธอแล้วนะ แล้วนี่เธอมาฟ้องหย่า มีใครยุอีกหล่ะสิ ฟ้องไปเถอะ บ้านนี้ยังไงก็เป็นที่ของแม่ฉัน เธอไม่มีสิทธิ์เอาไปหรอก อยากไปก็ไปแต่ตัว ฉันเลี้ยงลูกเองได้” พูดจาด๊อกกี้มากเลยนะพี่หนิง เขาเสียงดังต่อ ดีว่าตอนนั้นลูกๆไปโรงเรียนหมดแล้ว ฉันโต้เถียงกับเขาตามที่น่าจะเถียง เสียงโทรศัพท์ดังคั่นเวลาขณะที่ฉันกำลังแว้ดๆใส่เขา “ฮัลโหล” ฉันรับสาย เสียงแม่นั่นดังมาอีกแล้ว “ e จัน rai ดัดจริตฟ้องหย่า ....บลาๆๆๆ” ฉันยื่นหูโทรศัพท์ไปแนบหูพี่หนิง ให้ได้ยินซะมั่งว่าเชอร์รี่โทร.มารังควาน พี่หนิงปัดหูโทรศัพท์ออก “ไปฟังทำไม เมื่อเช้าเธอโทร.ไปด่าเค้านี่ เค้าโกรธเค้าเลยโทร.มาด่าเธอมั่ง” เป็นแบบนี้ทุกที พี่หนิงจะเชื่อเชอร์รี่ตลอดว่าที่หล่อนโทร.มาด่าฉันน่ะเพราะฉันไปด่าหล่อนก่อน โธ่เอ๋ย ฉันน่ะด่าไม่ทันเชอร์รี่เลย ฉันอยู่ของฉันดีๆ เรื่องอะไรจะโทร.ไปให้ได้ยินเสียงหล่อนแล้วไม่สบายใจไปทั้งวี่ทั้งวัน กว่าพี่หนิงจะรู้ความจริงว่าเชอร์รี่เป็นอย่างไรก็สายไปหมด เชอร์รี่พาพี่หนิงตกนรกทั้งเป็นอยู่ในเวลานี้ ทีใครทีมันนี่มันจริงเลย เมื่อฉันเอาจริง โดยให้ทนายความเจรจากับพี่หนิง ในที่สุดพี่หนิงยอมต่อรองกับฉันเรื่องการหย่า (โดยผ่านทนาย เพราะเราคุยกันดีๆไม่ได้) วันที่ฉันหย่าขาดจากพี่หนิง คือวันที่ 24 สิงหาคม 2541 สองปีหลังจากลูกชายคนเล็กตายจากไป(จะได้ทำบุญทีเดียวเลย) คบกันก่อนแต่งงานสองปี แต่งงานมาสิบสามปี รวมเวลาสิบห้าปีที่ฉันมีความทุกข์มากกว่าสุข (มีต่อ แต่ตอนนี้ขอโพสท์แค่นี้ก่อนนะคะ จะมาต่ออีกไม่นานมากค่ะ) จากคุณ : แอร์กี่ - [ 14 ต.ค. 49 13:29:22 A:202.133.157.249 X: TicketID:117784 ]

ความคิดเห็นที่ 13 ดีใจจังพี่แอร์กี่มาต่อแว้ว มาลงชื่อก่อนค่ะ ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายไวๆนะคะ เป็นกำลังใจให้พี่ค่ะ^^ [คลิกเพื่อชมภาพขนาดจริง] จากคุณ : พี่คะ หนูชอบพี่!! (จะเอาอะไรกับลมปาก) - [ 14 ต.ค. 49 13:37:36 ]

ความคิดเห็นที่ 14 นู๋รักพี่ค่ะ จากคุณ : กระบี่เงอะงะ - [ 14 ต.ค. 49 13:53:20 ]

ความคิดเห็นที่ 15 จากคุณ : ป้าเอม - [ 14 ต.ค. 49 13:54:28 ]

ความคิดเห็นที่ 16 อ่านจบแล้วจะลงแดงอีกรอบให้ได้.... ช่วยมาต่อไวๆนะคะ  ยิ่งอ่านยิ่งมันส์ รอนาน ๆ มันเครียด...ด จากคุณ : พี่คะ หนูชอบพี่!! (จะเอาอะไรกับลมปาก) - [ 14 ต.ค. 49 13:57:54 ]

ความคิดเห็นที่ 17 ดีใจจังค่ะ ที่ได้อ่าน เปิดคอมพ์ มาก็เจอ เลย จากคุณ : เด็กแสบ - [ 14 ต.ค. 49 14:00:03 ]

ความคิดเห็นที่ 18 มาต่อเร็วๆนะคะ คุณแอร์กี่ อยากรู้ว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับ 'พี่หนิง' บ้าง รักษาสุขภาพนะคะ แล้วก็ขอให้คุณพ่อของคุณแอร์กี่หายไวๆนะคะ แก้ไขเมื่อ 14 ต.ค. 49 15:49:28 จากคุณ : MoaD - [ 14 ต.ค. 49 14:03:44 ]

ความคิดเห็นที่ 19 ลงชื่อด่วน!!!!!!! แล้วกลับไปอ่าน ฮี่ๆ มาลงชื่อก่อน เฮะๆ จากคุณ : DeLeTeLoveFromLife - [ 14 ต.ค. 49 14:10:48 ]

ความคิดเห็นที่ 20 อ่านแล้วก็เครียดกับพี่แอร์กี่จังครับ ชีวิตครอบครัว 15 ปีนี่ ก็ไม่น้อยนะครับ ยังไงอย่าลืม เล่ารายละเอียดพี่อิน พี่หนุ่ย (พระเอกตัวจริง) หย่อยนะครับ อีกนิด..ในฐานะแฟนตั้งแต่ตอนที่ 1 เสียดายที่ทุกอย่างจะจบแค่ 16 ตอน แต่ไม่ว่าเรื่องจะยาวหรือสั้น มันก็สามารถสอนให้เราเรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตได้ดีนะครับ จากคุณ : prapasawat - [ 14 ต.ค. 49 14:17:27 ]

ความคิดเห็นที่ 21 ลงชื่อๆๆๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป จากคุณ : นางสาวสายรุ้ง - [ 14 ต.ค. 49 14:24:25 ]

ความคิดเห็นที่ 22 ตอนที่แล้วเดาเอาไว้ว่ายายเชอรี่จะทำให้คุณหนิงและที่บ้านเขารู้ว่านรกน่ะมีจริง อยากรู้ว่าเป็นอย่างไร เล่าให้ละเอียดด้วยนะคะ กรรมน่ะไม่ต้องรอถึงชาติหน้า คุณรินยังโชคดีกว่าคนในโลกนี้อีกมาก มีคุณพ่อคุณแม่ที่ประเสริฐยิ่ง มีมิตรและบริวารที่ดี มีลูกที่น่ารักทั้ง 2 คน มีอาชีพการงานที่ดี ผู้ชายอย่างคุณหนิงยกให้เชอรี่ไปแหละดีแล้วค่ะ สวดมนตร์ ไหว้พระ แผ่ส่วนกุศลไปให้เจ้ากรรมนายเวรนะคะ จะรออ่านเรื่องของคุณรินไปตลอด ไม่อยากให้รีบจบค่ะมันจะขาดรายละเอียดไป จะช้าบ้างเร็วบ้างก็จะรอค่ะ จากคุณ : คนรออ่านทุกวัน - [ 14 ต.ค. 49 14:26:25 A:58.9.195.209 X: TicketID:070910 ]

ความคิดเห็นที่ 23 มาต่อเร็วๆนะครับ จากคุณ : Aon_loe - [ 14 ต.ค. 49 14:38:11 ]

ความคิดเห็นที่ 24 อ่านแล้วเศร้า  เหมือนมีอะไรมาจุกที่อกเลยค่ะ ร้องไห้ตามไปด้วย  ชีวิตคนเราทำไมมันรันทดได้ขนาดนี้ เฮ้อ......T T จากคุณ : paninee - [ 14 ต.ค. 49 14:39:28 ]

ความคิดเห็นที่ 25 เข้มแข็งจริง ๆ ครับ พี่ จากคุณ : eurasianbrown - [ 14 ต.ค. 49 14:43:44 ]

ความคิดเห็นที่ 26 15 ปี เราถือว่าอย่างน้อยก็หนึ่งส่วยสี่ของชีวิตเลยนะคะ อ่านไปก็ไม่เข้าใจเลยว่าโลกนี้ทำไมต้องมีคนแบบนี้ คือ ทำไมต้องเลวขนาดนี้ด้วย ยังไงตอนนี้หวังว่าชีวิตคุณรินจะมีความสุขมากๆไม่ต้องใจอ่อนไปยุ่งเกี่ยวกับบ้านนั้นอีกนะคะ ป.ล.ขอฟังเรื่องที่พี่หนิงโดนกระทำด้วยค่ะ อยากสมน้ำหน้า(ผิดไหมเนี่ยเรา) จากคุณ : hikawa - [ 14 ต.ค. 49 14:55:38 ]

ความคิดเห็นที่ 27 มารออ่านด้วยคนค่ะ ขอให้คุณพ่อหายไว ๆ นะคะ จากคุณ : ใบไม้ร่วงในป่าใหญ่ - [ 14 ต.ค. 49 15:04:41 ]

ความคิดเห็นที่ 28 ลงชื่อก่อน แล้วค่อยอ่าน รอมานานละ จากคุณ : Heart Beat (เม็ดอมสื่อรักรูปหัวใจ) - [ 14 ต.ค. 49 15:22:22 ]

ความคิดเห็นที่ 29 i feel for u ka [คลิกเพื่อชมภาพขนาดจริง] จากคุณ : soomchon - [ 14 ต.ค. 49 15:30:31 ]

ความคิดเห็นที่ 30 ลงชื่ออ่านค่า อยากเห็นหน้าตาผู้หญิงที่ชื่อ เชอรี่จังเลย จากคุณ : Kofschip - [ 14 ต.ค. 49 16:03:44 ]

ความคิดเห็นที่ 31 เป็นกำลังใจให้คุณแอร์กี่ค่ะ จากคุณ : parachute - [ 14 ต.ค. 49 16:36:14 ]

ความคิดเห็นที่ 32 มาแวะส่งกำลังใจค่ะ จากคุณ : -Prair- - [ 14 ต.ค. 49 16:38:27 ]

ความคิดเห็นที่ 33 มาลงชื่อแฟนคลับ มารอทุกวันเลย เป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่นะคะ จากคุณ : บ้าน จ.จาน - [ 14 ต.ค. 49 16:45:37 ]

ความคิดเห็นที่ 34 เฮ้อ ในที่สุดพี่ก็จะหมดเวรหมดกรรมกับพวกนี้ซะที แต่พอบอกว่าจะจบแล้วก็ใจหายค่ะ ขอให้คุณพ่อพี่แข็งแรงขึ้นเร็วๆนะคะ จากคุณ : neme - [ 14 ต.ค. 49 17:13:50 ]

ความคิดเห็นที่ 35 อย่างน้อยพี่ก็พ้นทุกข์มาแล้ว และก็มีบางคนได้รับทุกข์(จากยัยเชอร์รี่) ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ จากคุณ : หญ้าหนวดแมว - [ 14 ต.ค. 49 17:18:01 ]

ความคิดเห็นที่ 36 มาลงชื่ิอด้วยคนค่ะ ขอให้คุณพ่ี่แข็งแรงเร็วๆนะคะ จากคุณ : panda na-c (PANDA NA-C) - [ 14 ต.ค. 49 17:39:53 ]

ความคิดเห็นที่ 37 มาลงชื่อคับ ขอให้พลังจงสถิตย์อยู่กับพี่แอร์นะคับ และให้เวรกรรมมันตามทันพี่หนิงแบบติดจรวดปรู๊ตๆๆๆๆๆเลยคับ ฮิยะฮ่าฮ่าฮ่า จากคุณ : Nutt the Moche' - [ 14 ต.ค. 49 17:52:30 ]

ความคิดเห็นที่ 38 ยังไม่ได้อ่านเรื่องค่ะ ( เดี๋ยวเซฟและส่งให้เพื่อนๆค่ะ) แต่แวะมาตอบก่อน........... ตามมาเป็นกำลังใจให้พี่แอร์ค่ะ.. ขอให้คุณพ่อหายวันหายคืน.. บุญรักษา...นะคะ พี่แอร์ อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยค่ะ จากคุณ : cosmo lady - [ 14 ต.ค. 49 18:00:59 ]

ความคิดเห็นที่ 39 ตอนนี้ไม่รู้เวรกรรมตามนายหนิง กับ ผลไม้เน่านั้นทันหรือยังนะ.... จากคุณ : seoul-station - [ 14 ต.ค. 49 18:14:25 ]

ความคิดเห็นที่ 40 มาแร้วววว มาเป็นแรงจายยยย^___^* จากคุณ : whitespace - [ 14 ต.ค. 49 18:14:31 ]

ความคิดเห็นที่ 41 เฮ้อ... กรรมตามทันจิง ๆ อ่ะค่ะ เอาใจช่วยพี่รินนะคะ ^______^v จากคุณ : kwangkungzaa - [ 14 ต.ค. 49 18:15:52 ]

ความคิดเห็นที่ 42 มามุง จากคุณ : HaMishNaRuk - [ 14 ต.ค. 49 18:20:34 ]

ความคิดเห็นที่ 43 15 ปี แห่งความทุกข์จริง ๆ เลยค่ะ.... เอาใจช่วยพี่แอร์กี่นะค่ะ ขอให้คุณพ่อมีสุขภาพแข็งแรงเร็ว ๆ ค่ะ จากคุณ : pick_narok - [ 14 ต.ค. 49 18:24:06 ]

ความคิดเห็นที่ 44 ไม่น่าเชื่อว่าเชอร์รี่จะรอได้ อดทนด้านได้นานขนาดนี้ ถามจริงๆ เถอะค่ะ ว่าผลไม้ยี่ห้อนี้คงน่าเกลียดเอาการ เพราะถ้าสวยนะ ไม่น่าโง่มารอผู้ชายคนนี้คนเดียว จะว่าไปเค้าคงไม่มีความสุขนักหรอก เวรกรรมมีจริง เราเชื่อว่าตอนนี้คุณเธอก็คงไม่ได้ดีหรอก รออ่านตอนจบค่ะ...(แอบหวังว่าคงสะใจใส่น้อย อิอิ) จากคุณ : :+:พระจันทร์เชื่อม:+: - [ 14 ต.ค. 49 18:25:50 ]

ความคิดเห็นที่ 45 ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายไวๆนะคะ จากคุณ : ปุ้มปุ้ยปุ้ม - [ 14 ต.ค. 49 18:51:44 ]

ความคิดเห็นที่ 46 ลงชื่อรออ่านตอนจบบบบค่ะ จากคุณ : กล้วยกรอบ (กล้วยกรอบ) - [ 14 ต.ค. 49 18:52:59 ]

ความคิดเห็นที่ 47 กะว่าจบแล้วจะเปิดกระทู้คุยกับแอร์กี่ดีมั้ย ดีครับ จากคุณ : Daikoshokai - [ 14 ต.ค. 49 19:06:20 ]

ความคิดเห็นที่ 48 ขอบคุณค่ะ คุณแอรืกี่ที่ต่อตอน 16 ให้อ่านแต่ยังไม่จุใจเลยค่ะ  ของอีกนิด  ขออีกนิด  แต่ไงก็จะคอยนะค่ะ จากคุณ : รักน้อยนิด - [ 14 ต.ค. 49 19:13:40 ]

ความคิดเห็นที่ 49 มาแว้วววววววว จากคุณ : zoggzagg111 - [ 14 ต.ค. 49 19:16:16 ]

ความคิดเห็นที่ 50 ... เข้ามาอ่าน จากคุณ : ปีศาจตัวอ้วนหมายเลข 17~ - [ 14 ต.ค. 49 19:18:24 ]

ความคิดเห็นที่ 51 ขอให้คุณพ่อและคุณแม่พี่หายป่วยเร็วๆ สุขภาพแข็งแรงน่ะครับ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป จากคุณ : Aska (aska) - [ 14 ต.ค. 49 19:31:25 ]

ความคิดเห็นที่ 52 เย้ ๆ ดีใจจังเลยค่ะ ในที่สุดพี่แอร์กี่ก็มา ... ยังไงขอให้พี่รักษาสุขภาพและขอให้คุณพ่ออาการดีขึ้นเรื่อย ๆ นะค่ะ ... จากคุณ : คุณหมีกระต่าย - [ 14 ต.ค. 49 19:32:44 ]

ความคิดเห็นที่ 53 เป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่เสมอค่ะ จากคุณ : little snail - [ 14 ต.ค. 49 19:46:45 ]

ความคิดเห็นที่ 54 รออ่านต่อไปค่ะ ขอให้พี่แอร์กี่และครอบครัวมีความสุขมากๆ นะคะ จากคุณ : Sweet Morning - [ 14 ต.ค. 49 19:47:45 ]

ความคิดเห็นที่ 55 โอ๋ยใจจะขาด... อยากรู้จุดจดของหนิงกับเชอรี่จังค่ะ แก้ไขเมื่อ 15 ต.ค. 49 16:51:09 จากคุณ : ทอฝัน...ในวันเหงา - [ 14 ต.ค. 49 20:01:58 ]

ความคิดเห็นที่ 56 พี่แอร์กี่มีความอดทนมากๆๆๆๆ เลยค่ะ เป็นกำลังใจให้พี่เสมอนะคะ จากคุณ : กาแฟขม - [ 14 ต.ค. 49 20:11:47 ]

ความคิดเห็นที่ 57 และแล้วความทุกข์ 15 ปีก็ผ่านพ้นไปนะค่ะ  เข้มแข็งไว้นะค่ะ...พี่แอร์กี่ จากคุณ : นานาน่ากิน - [ 14 ต.ค. 49 20:31:02 ]

ความคิดเห็นที่ 58 เจ๊จ๋า แกล้งเด็ก ๆ ให้ลงแดง ไม่ดีนะจ๊ะ จากคุณ : Ban me piz. - [ 14 ต.ค. 49 20:37:31 ]

ความคิดเห็นที่ 59 ดีใจที่สุดที่พี่แอร์กี่กลับมา อยากรู้ชะตากรรมของพี่หนิงกับเชอรี่เหมือนกัน เมื่อไม่นานนี้มีข่าวอยู่ข่าวนึงที่เป็นเรื่องของบ้านที่โดนขโมยขึ้นบ่อยมาก แบบว่าของในบ้านแทบจะไม่เหลืออะไรแล้ว   เหมือนว่าเจ้าของบ้านฝ่ายชายเป็นกัปตัน ภรรยาเป็นแอร์ เลยไม่ค่อยมีคนอยู่เฝ้าบ้าน  จนเค้าทนไม่ไหวเขียนประกาศด่าโจรแปะไว้   ....คือเขียนด่าโจร ค่อนข้างหยาบคายพอสมควร ดูข่าวแล้ว แอบนึกถึงพี่หนิงกับเชอรี่เลย(ก็แหม กัปตันกับแอร์ แล้วเหมือนวัยก็น่าจะประมาณนี้พอดี ) คือตอนแรกที่ดูก็เห็นใจเค้านะคะ แต่พอดีตามเรื่องของพี่แอร์กี่มันก็เลยแบบคิดไปว่า ถ้าเป็นบ้านของสองคนนี้แล้วโดนแบบนี้ ก็สมน้ำหน้า เวรกรรมตามทัน  ......แต่ยังไงถ้าไม่ใช่ ก็โทษทีค่ะ แค่จินตนาการไปเรื่อยๆน่ะค่ะ รออ่านต่ออยู่นะคะ คุณแม่ด้วย จากคุณ : ต๊อกโต - [ 14 ต.ค. 49 20:40:51 ]

ความคิดเห็นที่ 60 คิดถึงใจจะขาด เป็นกำลังใจให้นะครับ จะรออ่านจนจบครับ จากคุณ : แมงกุ๊ดจี่สีแพลททินัม - [ 14 ต.ค. 49 20:44:38 ]

ความคิดเห็นที่ 61 มาซักที ตามอ่านนานมากค่ะ รออ่านต่อนะคะ จากคุณ : มีนา (Meena_March) - [ 14 ต.ค. 49 21:00:58 ]

ความคิดเห็นที่ 62 ตามอ่านอยู่เหมือนเดิมค่ะ ขอบคุณที่คุณแอร์กี่ยังไม่ทิ้ง พวกแฟนๆ จากคุณ : เชรี - [ 14 ต.ค. 49 21:03:58 ]

ความคิดเห็นที่ 63 ดีใจจัง...พี่แอร์กี่มาแล้ว มาโพสท์ต่อเร็ว ๆ นะคะ จะรอค่ะ... จากคุณ : CuteAngle - [ 14 ต.ค. 49 21:42:49 ]

ความคิดเห็นที่ 64 อยากรู้จังว่า ตกนรกทั้งเป็นของพี่หนิงจากยัยผลไม้เน่ามันเป็นยังไง คราวหน้าเล่ารายละเอียดด้วยนะก๊ะพี่ริน จากคุณ : Extremely Chocolate (Extremely Chocolate) - [ 14 ต.ค. 49 21:48:04 ]

ความคิดเห็นที่ 65 คุณแอร์กี่คะ ช่วยติดต่อกลับ duangruthaia@yahoo.com ด้วยค่ะ อยากรวมงานเขียนของคุณเป็นพ็อคเก็ทบุ้ค จากคุณ : บรรณาธิการคนหนึ่ง - [ 14 ต.ค. 49 21:52:10 A:58.9.200.153 X: TicketID:087176 ]

ความคิดเห็นที่ 66 กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  พี่แอร์ ดังๆๆๆ หย่ายแล้วว จะรอซื้อค่ะ [คลิกเพื่อชมภาพขนาดจริง] จากคุณ : soomchon - [ 14 ต.ค. 49 22:04:05 ]

ความคิดเห็นที่ 67 มาลงชื่ออ่านตอนใกล้ๆจบค่ะ ขอพรพระให้คุณพ่อและคุณแม่ของคุณแอร์กี่ด้วยนะคะ ขอให้ท่านทั้งสองหายป่วยและกลับมาแข็งแรงไวๆค่ะ จากคุณ : Regenbogen ^_^ - [ 14 ต.ค. 49 22:05:04 ]

ความคิดเห็นที่ 68 8 ปีแล้วหรือนี่ จากคุณ : snof - [ 14 ต.ค. 49 22:17:56 ]

ความคิดเห็นที่ 69 มาเอาใจช่วยรินเหมือนเดิมค่ะ จุ๊บ ๆ จากคุณ : *~MoOnLiGhT_pRiNcEsS~* - [ 14 ต.ค. 49 22:22:58 ]

ความคิดเห็นที่ 70 เป็นกำลังใจให้ค่ะ   อยากรู้ตอนจบของทุก ๆ คน ว่าเป็นยังไงกันบ้าง แล้วพี่หนิง กับ ยัยผลไม้เน่า ตกนรกยังไงบ้างคะ จากคุณ : moonlit_memory - [ 14 ต.ค. 49 22:37:30 ]

ความคิดเห็นที่ 71 ลงชื่อเป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่และคุณพ่อ ครับ จากคุณ : หลังคาดำแดง - [ 14 ต.ค. 49 22:45:44 ]

ความคิดเห็นที่ 72 รอพี่แอร์กี่อยู่ค่ะ เป็นกำลังใจให้ทั้ง 2 ท่านนะคะ จากคุณ : มาดามก่งก๊ง - [ 14 ต.ค. 49 22:58:06 ]

ความคิดเห็นที่ 73 มาอ่านด้วยความกระหายค่ะ เป็นกำลังใจให้  พี่แอร์กลับมาเร็วหน่อยนะคะ จากคุณ : ดอกโมกสีชมพู - [ 14 ต.ค. 49 22:58:45 ]

ความคิดเห็นที่ 74 รอตอนต่อไปคะ มาต่อไวๆเน้อ จากคุณ : sugar (without) sweetest - [ 14 ต.ค. 49 23:00:51 ]

ความคิดเห็นที่ 75 เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้คุณพ่อพี่แข็งแรงขึ้นค่ะ จากคุณ : lovetodive - [ 14 ต.ค. 49 23:03:53 ]

ความคิดเห็นที่ 76 เย้ๆๆ  รอตั้งหลายวัน ดีใจด้วยนะคะ  ที่ผ่านเรื่องเลวร้ายมาได้ นังเชอรี่ยังบินอยู่ป่าวคะ?? จากคุณ : มังกรเผือก - [ 14 ต.ค. 49 23:08:51 ]

ความคิดเห็นที่ 77 หวัดดีค่ะพี่แอร์กี่ อ่านของพี่แอร์มานานแล้วค่ะ วันนี้ขึ้นเครื่องบินมา ขึ้นเครื่องทีไรคิดถึงพี่แอร์ทุกทีเลยค่ะ แล้วตอนนี้กลายเป็นอคติกับ กัปตันการบินไทยไปแล้วอ่ะ อิอิ แต่อ่านเรื่องพี่แอร์แล้วชอบมากเลยค่ะ ขอให้ชีวิตพี่แอร์ที่หลังจากหลุดพ้นคู่ ผีเน่ากะโรงผุๆ มีแต่ความสุข ลูกๆรักพี่แอร์น่ารักทุกคนนะค่ะ อย่างน้อยๆพี่แอร์ก็มีคนในเนตให้กำลังใจเยอะมากเลยค่ะ สู้ๆนะค่ะ ปล. พี่แอร์กี่เป้นแรงบันดาลใจให้หนูเขียนเรื่องราวของชีวิตตัวเองเหมือนกันค่ะ พี่แอร์มาลงต่อไวๆนะค่ะ จากคุณ : Forget Me Not (Lita Chen) - [ 14 ต.ค. 49 23:32:24 ]

ความคิดเห็นที่ 78 ได้อ่านแล้ว ซึ้งตอนที่คุณแอร์กี่พูดได้เพราะเห็นสร้อยของพี่อิน อ่านแล้วรักคุณแม่คุณแอร์กี่ไปด้วยเลยค่ะ ขอให้คุณพ่อหายป่วยเร็วๆนะคะ ว่าแต่พี่หนิงเนี่ยก็แปลกนะคะพี่แอร์กี่ ไปเชื่อเชอร์รี่ได้อย่างไรเนี่ย งงมากๆ ขนาดเราเดือดร้อนแท้ๆ ยังบอกว่าเราไปทำเขาก่อนทั้งๆที่ไม่ได้ทำเสียด้วย เอา เอากะเขาจิพี่ อยากรู้เรื่องตอนเชอร์รี่ลายออกให้พี่หนิงรับรู้ จังเลยค่ะ อิอิอิอิอิ แต่อยากเห็นรูปน้องรุ้ง น้องเมฆ มากที่ซู๊ดดดเลยค่ะ :-) จากคุณ : just.a.girl - [ 15 ต.ค. 49 00:10:15 ]

ความคิดเห็นที่ 79 โอย อ่านตอนหลังๆแล้วรู้สึกบีบคั้นหัวใจเหลือเกิน สงสารคุณแอร์เหลือเกิน ทำไมนะต้องมาเจอกับคนชั่วช้าสารเลว แต่ก็ดีใจที่ตอนนี้คุณแอร์หลุดพ้นจากบ่วงกรรมนี้แล้ว จะขอเป็นกำลังใจให้คุณแอร์ตลอดไปนะคะ ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอค่ะ ดิฉันมั่นใจว่าตอนนี้นายหนิงกับยายเชอรี่คงจะชดใช้กรรมที่ทำไว้กับคุณอยู่ ทั้งชาตินี้และชาติหน้า อย่าลืมเขียนเล่าให้แฟนคลับได้ทราบว่าตอนนี้พวกคนใจร้ายเป็นอย่างไรมั่ง รักษาสุขภาพนะคะและขอให้คุณพ่อหายป่วยไวๆ จากคุณ : Little Thai flower - [ 15 ต.ค. 49 00:27:03 ]

ความคิดเห็นที่ 80 หนูตามมาเชียร์พี่แอร์แล้วนะคะ แค่หนูนั่งอ่าน แล้วหนูนั่งคิดตามว่าถ้าแฟนหนูเป็นอย่างพี่หนิงจะทำยังไง แค่นั้นหนูยังน้ำตาคลอเลยค่ะ อินจัด อยากเจอพี่แอร์จัง อยากกอดพี่แอร์แน่นๆเลยค่ะ พี่แอร์เข้มแข็งมากๆเลย หนูปลิ้ม ส่วนพี่หนิงและยัยค๊อกเทลฟรุตสลัดเน่านั่น หนูไม่ปลื้มค่ะ จบ! อยากอ่านอีกเรื่องจังเลยค่ะพี่แอร์ เรื่องพี่หนิงกะยัยรี่เน่านั่นน่ะค่ะ ตอนนี้พวกเค้าเสวยสุขในโลงเน่าไปถึงไหนแล้วค่ะ อยากอัพเดตค่ะ เอารูปมาลงประจานเลยได้มั๊ยคะ??? 555 เวลาเดินสวนกันจะได้ด่าถูกคนค่ะ มันด่ากลับ ก็จะด่าตอบ ด่าเผื่อในส่วนที่มันด่าพี่แอร์ด้วยค่ะ อิอิ บ้านหนูอยู่แถวๆจรัญเลยค่ะ วุ้ยยยย จะเดินตามหาเรียงบ้านเรียงตัวเลยค่ะ จากคุณ : หมีน้อยสีน้ำตาล - [ 15 ต.ค. 49 00:36:46 ]

ความคิดเห็นที่ 81 มาลงชื่อก่อนครับ ^^ จากคุณ : toh TH - [ 15 ต.ค. 49 00:37:02 ]

ความคิดเห็นที่ 82 ดีใจจังพี่แอร์กี่มาแล้ว ไม่นึกไม่ฝันว่าคนประเภทอีตาหนิง(ไม่อยากเรียกพี่เลยค่ะ)กับยัยผลไม้จะคบกันได้นะคะ แต่ละคนก็ร้ายซะเหลือเกิน อย่างกับที่เค้าว่า ผีเน่ากับโลงผุ สมกันจริงๆ อดใจหายไม่ได้ที่ตอนที่ 16 เป็นตอนจบแล้ว ทั้งๆ ที่ก็ลุ้นให้เรื่องราวเลวร้านผ่านไปซะที ถึงเรื่องนี้จะจบแล้ว ยังอยากรุ้เรื่องราวพี่แอร์กี่หลังจากที่ผ่านพ้นเรื่องร้ายๆ ด้วยนะคะ พี่ริน ค่า จากคุณ : กระโต่ยอ้วน - [ 15 ต.ค. 49 00:45:30 ]

ความคิดเห็นที่ 83 ขอความเอื้อเฟื้อจากแฟนๆของพี่แอร์กี่ ช่วยส่งตอนหนึ่งถึงห้าให้ได้มั้ยค่ะ พอดีตามลิงคิเก่าไปมันหายไปแล้วค่ะ ใครมีช่วยส่งมาหน่อยนะค่ะ ที่ thewind_t83@hotmail.com ขอขอบคุณล่วงหน้าค่ะ ถึงพี่แอร์ค่ะ ไม่ทราบว่าจะคุยกับพี่แอร์ได้ที่ไหนค่ะ อยากคุยด้วยมากๆเลยค่ะ อยากจะติดต่อพี่แอร์มาก แต่ไม่รู้จะติดต่อที่ไหนอ่ะค่ะ ขอรบกวนถ้าพี่แอร์ไม่รังเกียจช่วยติดต่อหนูด้วยนะค่ะที่ thewind_t83@hotmail.com จากคุณ : Forget Me Not (Lita Chen) - [ 15 ต.ค. 49 01:02:47 ]

ความคิดเห็นที่ 84 ได้อ่านแล้ว...ปลื้ม! ! i i จบ!!! จากคุณ : kb008 - [ 15 ต.ค. 49 01:13:22 ]

ความคิดเห็นที่ 85 พี่แอร์ทำเป็น pocket book  ไปเรยก้อดีนะคะ จะรอซื้อแน่ๆค่ะ ต้องขายดี best seller แน่ๆ แล้วจะรอไปขอลายเซ็นต์ค่ะ จากคุณ : คิ ด ถึ ง พี่ นะ คะ (ฮันจิอึน) - [ 15 ต.ค. 49 01:15:22 ]

ความคิดเห็นที่ 86 ไปตามลิงค์ห้องแม่บ้านต่างแดน(ห้องไกลบ้าน) ได้ค่ะ เค้ามีถึงตอน 15 จากคุณ : lovetodive - [ 15 ต.ค. 49 01:16:17 ]

ความคิดเห็นที่ 87 โอ้ว แอบอยากเห็นนรกขุมของอิพี่หนิงกับนังเชอร์รี่ว่าตอนนี้ทนทุกข์กันขนาดไหน และอยากรู้ข่าวของพี่อินสุดใจขาดดิ้น มาให้กำลังใจนะคะ แต่จะจบแล้วเหรอ T_T จากคุณ : คุณหนูผู้คึกคะนอง - [ 15 ต.ค. 49 01:19:09 A:203.153.174.122 X: TicketID:029803 ]

ความคิดเห็นที่ 88 คิดถึงพี่แอร์มากๆครับ จากคุณ : The Lover is loving - [ 15 ต.ค. 49 01:34:14 ]

ความคิดเห็นที่ 89 สู้ๆๆๆครับ ไม่อยากให้จบเลย งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา จากคุณ : newuno - [ 15 ต.ค. 49 02:14:50 ]

ความคิดเห็นที่ 90 รออ่านต่อค่ะ คิดถึงพี่แอร์กี่จัง จากคุณ : sky kop - [ 15 ต.ค. 49 02:36:00 ]

ความคิดเห็นที่ 91 อ่านถึงตอนที่คุณแอร์กี่สวมสร้อยดอกเหมยแล้วพูดออกมา ทำเอาเกือบน้ำตาซึมเลยล่ะค่ะ   ขอให้คุณพระคุ้มครองคุณพ่อให้หายเร็วๆนะคะ มีข้อสังเกตว่าสำนวนการเขียนของคุณแอร์กี่ และการใช้คำบางคำ เหมือนคนอายุสักยี่สิบต้นๆเขียน คิดว่า คุณคงใกล้ชิดลูกๆ มาก ได้พูดคุยและคลุกคลีกับพวกเขาแน่ๆ สำนวนไม่เหมือนคนอายุวัยทองอย่างที่คุณบอกเลยล่ะค่ะ จากคุณ : sasinee - [ 15 ต.ค. 49 03:42:07 ]

ความคิดเห็นที่ 92 ได้มาอ่านรวดเดียวจากตอน 1 ถึงตอน 16.1 อยากมาให้กำลังใจพี่แอร์กี่ค่ะ  และเอาใจช่วยให้คุณพ่อพี่หายป่วยเร็วๆ นะคะ จากคุณ : HappyHippo - [ 15 ต.ค. 49 04:21:51 ]

ความคิดเห็นที่ 93 i'll be there for u จากคุณ : joe (leonjoel) - [ 15 ต.ค. 49 04:55:14 ]

ความคิดเห็นที่ 94 เพิ่งได้มาอ่านครั้งแรกครับ ได้รับ link จาก forward mail อ่านตั้งแต่ตอนที่ 1 รวดเดียวเลย ถ้าเป็นหนังสือก็ต้องเรียกว่าวางไม่ลง ;-) อยากบอกว่าขอบคุณคุณแอร์กี่มากครับสำหรับเรื่องราวดีๆ ผมได้คิดอะไรเยอะเลยจากการอ่านเรื่องนี้ ไม่ใช่้การอ่านเอามันหรืออ่านจบแล้วก็ลืมไปแน่นอน ขอบคุณอีกครั้ง และขอเป็นกำลังใจให้ในการใช้ชีวิตต่อๆไปนะครับ จากคุณ : mrsky - [ 15 ต.ค. 49 05:08:18 ]

ความคิดเห็นที่ 95 มาส่งกำลังใจ และขอเป็นกำลังใจให้ คุณแอร์กี่ ค่ะ สู้ชีวิตต่อๆไปนะคะ จากคุณ : In-Flight - [ 15 ต.ค. 49 06:22:27 A:198.213.57.50 X: TicketID:128050 ]

ความคิดเห็นที่ 96 .. เป็นกำลังใจให้นะครับ สู้ สู้ ครับ พี่ .. จากคุณ : >>To Be in L [O] V [E]<< - [ 15 ต.ค. 49 07:23:02 ]

ความคิดเห็นที่ 97 เป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ เรื่องที่ผ่านมา ขอให้ผ่านพ้นไป  เเละขอให้กำลังใจพี่แอร์กี่ มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ สู้ๆนะคะ แล้ว ขอ อาราธนา พระคุณศรีรัตนตรัย จงคุ้มครองดูเเลคุณพ่อพี่แอร์กี่ให้ท่านมีสุขภาพเเข็งเเรง เร็ววันด้วยค่ะ อ้อ อีกเรื่องค่ะพี่แอร์กี่คะ คราวที่เเล้ว เอาเรื่องพี่แอร์กี่ไปลงที่ห้องไกลบ้าน ต้องขอโทษพี่แอร์กี่ด้วยนะคะ ที่ไม่ได้ขออณุญาติก่อนค่ะ พอดี เห็นเป็นเรื่องดีๆค่ะ เลยไม่ได้ขอพี่แอร์กี่ไว้ค่ะ แก้ไขเมื่อ 15 ต.ค. 49 08:22:47 จากคุณ : เรกะ (reika) - [ 15 ต.ค. 49 07:51:08 ]

ความคิดเห็นที่ 98 ให้กำลังใจค่ะ จบได้ก็ดีนะ แสดงว่าชีวิตมีความสุขดีแล้วไงคะ ยินดีด้วย ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ ทำอย่างไรจึงจะผ่านพายุฝนมาได้อย่างไม่เน่าไปเสียก่อน เรื่องของคุณคงเป็นกำลังใจให้ใครอีกหลายๆ คนได้อย่างดีนะคะ จากคุณ : xxx (แพรละบาย) - [ 15 ต.ค. 49 07:54:47 ]

ความคิดเห็นที่ 99 อ่านแล้ว น้ำตาคลอเลย เคยแต่ดูละครแล้วน้ำตาไหลว่าทำไมเค้าบีบคั้นจิตใจคนดูมาก แต่นี่ คุณแอร์ไม่พูดพอพูดออกมาได้ อ่านถึงตอนนี้ก้อนสะอื้นมันจุกขึ้นมาทันทีเลยค่ะ จากคุณ : ป้านิดหน่อย - [ 15 ต.ค. 49 08:17:52 ]

ความคิดเห็นที่ 100 เป็นกำลังใจให้ทุกเรื่องค่ะ จากคุณ : beautiful civil - [ 15 ต.ค. 49 08:25:14 ]

ความคิดเห็นที่ 101 ติดตามอ่านมาอย่างไม่ลดละ เพิ่งจามาโพสเป็นครั้งแรก เหอๆ สาบส่งไปเหอะ ผู้ชายพันธ์นี้ ยินดีกับคุณแอร์กี่ด้วยครับ ที่พ้นจากนรกเสียที จากคุณ : MitJung - [ 15 ต.ค. 49 08:45:20 ]

ความคิดเห็นที่ 102 ลงชื่อ จากคุณ : Noo_Lek@TheKop - [ 15 ต.ค. 49 08:55:41 ]

ความคิดเห็นที่ 103 ขออนุญาตนำเรื่องของคุณแอร์กี่ ไป ลงที่บอร์ด ไทยเมท ให้ได้อ่านกัน ได้เป่าค่ะ จากคุณ : turbojet - [ 15 ต.ค. 49 09:14:17 ]

ความคิดเห็นที่ 104 ลงชื่อเป็นกำลังใจให้พี่แอร์ และครอบครัว จากคุณ : รุ้งสวยฟ้าใส - [ 15 ต.ค. 49 09:27:02 ]

ความคิดเห็นที่ 105 "ฉันไม่ยอมแพ้ แม้จะล้มลงไปกี่ครั้ง ฉันจะยืนขึ้นมาได้ทุกครา ล้มลุกคลุกคลานจนใครๆงงว่าฉันทนมาได้อย่างไร .......ฉันมองโลกในแง่ดีกระมัง แม้จนวันนี้ ฉันยังคงมองโลกในแง่ดีอยู่......." "....ฉันเชื่อในความดีของมนุษย์ด้วยกันเสมอ ถึงจะผิดหวัง ผิดพลาด ซ้ำแล้วซ้ำอีก ฉันก็ยังไม่เลิกศรัทธาว่า โลกนี้มีคนดีมากกว่าคนไม่ดี....." ขอบคุณสองประโยคนี้ของพี่แอร์กี่มากๆ ค่ะ ช่วยคนท้อแท้อย่างหนูได้มากๆ เลยค่า "ไม่ ยอม แพ้" "ไม่ เลิก ศรัท ธา" ขอบคุณจากใจค่ะ จากคุณ : คนกันเอง (Love Actually is..) - [ 15 ต.ค. 49 09:47:14 ]

ความคิดเห็นที่ 106 อ่านเรื่องราวของคุณแอร์กี่ รู้สึกว่าเศร้ามากค่ะ แต่ว่าเราร้องไห้ไม่ออก อาจเป็นเพราะว่าหัวใจเราด้านชากับเรื่องราวที่เกิดกับตัวเราที่แย่ๆ เกินทนเหมือนกัน ก็เลยเป็นอาการน้ำตาตกใน หน้าชื่นอกตรม ยังใงขอเป็นกำลังใจให้นะคะ จากคุณ : สู้ๆ นะคะ - [ 15 ต.ค. 49 10:13:35 A:74.116.247.202 X: TicketID:011450 ]

ความคิดเห็นที่ 107 เป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่ และ....ตัวเองค่ะ จากคุณ : จุติ (rebirthed) - [ 15 ต.ค. 49 10:23:01 ]

ความคิดเห็นที่ 108 มาให้กำลังใจพี่เหมือนเคยนะคะ จากคุณ : นางฟ้าหน้าโหด - [ 15 ต.ค. 49 10:27:05 ]

ความคิดเห็นที่ 109 ลูกผู้หญิงนี่ แต่งงานผิด  คิดจนตัวตายจริง ๆ นะคะ คุณแอร์กี่   เก่งมาก ๆ ที่ผ่านช่วงชีวิตร้าย ๆ นั้นมาได้ค่ะ จากคุณ : โสดในซอย - [ 15 ต.ค. 49 10:37:39 ]

ความคิดเห็นที่ 110 ดีใจจัง พี่แอร์กี่มาโพสแล้ว :) ลงชื่อด้วยคน จากคุณ : Silence & Space - [ 15 ต.ค. 49 10:49:07 ]

ความคิดเห็นที่ 111 ขอที่อยู่เชอร์รี่ได้ป่ะครับ จากคุณ : Mr.Clicky - [ 15 ต.ค. 49 11:18:25 ]

ความคิดเห็นที่ 112 เข้มแข็งจริง ๆ ครับ ถ้าเป็นผมยังไม่รู้จะเข้มแข็งได้อย่างนี้หรือเปล่า ขอคุณพระคุ้มครองคุณพ่อ และครอบครัวด้วยครับ จากคุณ : วัช - [ 15 ต.ค. 49 11:29:18 ]

ความคิดเห็นที่ 113 มาลงชื่อตามอ่านนะคะ 5555 คห. ข้างบนจะเอาที่อยู่เค้าไปทำไมหรอคะ อุ้มเลยหรอ อิอิ จากคุณ : NETMAGNET - [ 15 ต.ค. 49 11:45:17 ]

ความคิดเห็นที่ 114 ขำ คห.111 ด้วยคนค่ะ พี่แอร์กี่ค่ะ ยังไงตอนท้ายๆช่วยบอกหน่อยนะค่ะ ว่าคนเลว 2 คนที่เข้าใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแล้วเป็นยังไงบ้าง ทุกวันนี้พี่คงสบายดีนะค่ะ จากคุณ : Sugar and spice - [ 15 ต.ค. 49 12:18:37 ]

ความคิดเห็นที่ 115 เป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่ต่อไปนะ ปล.ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายเร็วๆนะ แล้วรีบมาพิมพ์ต่อล่ะ อย่าปล่อยให้คอยนาน อิอิ จากคุณ : ฮิปโปกระโดด - [ 15 ต.ค. 49 12:22:10 ]

ความคิดเห็นที่ 116 มันต้องให้ได้ยังงี้สิครับ คุณแอร์กี่ หญิงร้ายชายเลวก็ต้องเจอฟ้องแบบนี้แหละครับ จากคุณ : mander - [ 15 ต.ค. 49 12:25:11 ]

ความคิดเห็นที่ 117 ใกล้จะจบแล้ว อยากรู้ว่า ท้ายที่สุด เด็กๆ ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ครั้งนี้ อย่างไร รวมถึงคนอื่นๆ ด้วยค่ะ แต่หากคุณแอร์ได้สรุปไว้แล้ว ก้อขอขอบคุณนะคะ จากคุณ : pop_j - [ 15 ต.ค. 49 12:28:46 ]

ความคิดเห็นที่ 118 โอ้ว . . จากคุณ : chanmanking - [ 15 ต.ค. 49 12:29:37 ]

ความคิดเห็นที่ 119 มารอตอบจบต่อค่ะ อ่านแล้วยังคงเจ็บใจแทนไม่หายเลย จากคุณ : บีโกะ - [ 15 ต.ค. 49 12:38:32 ]

ความคิดเห็นที่ 120 อะหือ... รวมเวลาแต่งงานนานกว่าที่หนูคิดอีกนะคะพี่ ทนไปดร๊ายยยยยยย (นึกว่าสัก3-4ปี) จากคุณ : หัวเจิดจ้า - [ 15 ต.ค. 49 12:40:02 ]

ความคิดเห็นที่ 121 ได้รับรู้เรื่องราวของคุณแอร์กี่ ผ่านทาง FWD Mail ตอนแรกนึกว่าคงเป็นเหมือนนิยายเศร้าๆรักๆใคร่ๆทั่วไป แต่หลังจากได้อ่านไปเรื่อยๆเราจึงได้เรียนรู้ชีวิตในอีกแง่มุมนึง และได้รับรู้ว่าไม่ใช่แค่ชีวิตเราที่เราคิดว่าตนเองมีความทุกข์มากเสียเหลือเกิน ยังมีคนอื่นๆอย่างเช่นคุณแอร์กี่ ที่ผจญกับความทุกข์ทรมาณสาหัสสากรรจ์กว่าเรา คุณแอร์กี่ทนทายาดจริงๆเลยนะคะ ตั้ง 15 ปี!!! เราคงทนทุกข์ไม่ได้นานขนาดนั้น ขอแสดงความนับถือ ตอนนี้เวลาผ่านไปทุกข์ก็คงค่อยๆมอดไปด้วย แต่มีสิ่งหนึ่งที่อยากฝากไว้กับคุณแอร์กี่ คือ เราอยากให้คุณแอร์กี่ได้มีโอกาสให้พระธรรมนำใจนะคะ มีหนังสือธรรมะเล่มนึงที่ได้เปิดอ่านโดยบังเอิญไปเปิดเจอหน้าที่ตรงกับชีวิตเรามาก เราซึ่งไม่เคยสนใจหนังสือธรรมะมาก่อนก็ได้หนังสือเล่มนี้มาช่วยให้ใจสงบมากขึ้น หนังสือ สุดยอดธรรมะ ฉบับ พินัยกรรม ขออนุญาตคุณ วรยุทธ พิชัยศรทัตผู้เรียบเรียง ยกตัวอย่างบางตอนที่เราคิดว่าหลายๆคนน่าจะได้อ่านนะคะ "หายโกรธ แต่ไม่หายเกลียด...." "ถ้าคุณเกลียดใครสักคน กรุณาอย่าปล่อยไว้นาน อย่าทรมาณตัวเองอีกต่อไป แต่จงใช้เหตุผลเป็นยาละลายความเกลียดนั้นเสีย" "ลองคิดดูว่า เราเกลียดเขา เพราะเขาดีกว่าเรา หรือเขาเลวกว่าเรา..ถ้าเขาดีกว่า ก็แปลว่าเราต่างหากที่เลว เราคงต้องปรับปรุงตัวเองมากกว่าจะไปเกลียดชังความดีของเขา" "แต่ถ้าเขาเลวกว่าเรา จะมัวเก็บคนเลวๆไว้ทำไมให้รกสมอง เลิกสนใจเขาแล้วปล่อยให้เขาเลวต่อไปตามประสาของเขา ถ้าเขาเลวจริง เขาก็จะได้รับกรรมของเขาเองอยู่ดี...เขาไม่ได้มีคนเกลียดชังเพียงคนเดียว เขาย่อมสูญเสียมิตรดีๆเช่นเราไปอีกมากมาย จนในที่สุดเขาจะอยู่ในแวดล้อมของมิตรไม่แท้ทั้งสิ้น จึงควรตัดเขาออกจากใจ ไม่สมควรเลี้ยงเขาไว้เป็นพิษร้ายบ่มในใจอีก" ขอให้ทุกท่านดำรงชีวิตด้วยสติและมีพระธรรมนำใจค่ะ และขอให้คุณพ่อคุณแอร์กี่แข็งแรงขึ้นนะคะ จากคุณ : ครูบ้านนอก - [ 15 ต.ค. 49 12:40:37 A:203.113.55.202 X: TicketID:129801 ]

ความคิดเห็นที่ 122 พี่แอร์คะ .... ดีแล้วล่ะค่ะพี่ ปล่อยผู้ชาย ฟาย ฟาย [ความจิงโง่ยิ่งกว่านั้นอีก] ไปอยู่ในปรักกับนังแมงกุดจี่ ดีแล้วค่ะ .... ปล. บ้านมัน 2 คนอยู่ไหน หนูจะไปบีบแตรหน้าบ้านมัน เอาคืนมันแทนพี่เองค่ะ จากคุณ : นะคะ - [ 15 ต.ค. 49 13:11:29 A:58.8.108.228 X: TicketID:125109 ]

ความคิดเห็นที่ 123 อ่านแล้วร้องไห้ตาม..... TT.TT สงสารพี่แอร์มากค่ะ ทำไมถึงได้โชคร้ายขนาดนี้...... แต่ตอนนี้หลุดพ้นมาแล้ว คงหมดเคราะห์กรรมแล้วน่ะค่ะ พี่แอร์ค่ะ เรื่องของพี่แอร์ทำให้หนูรู้สึกอยากสู้ต่อไป เพราะเรื่องของหนูมันเล็กน้อยมาก ถ้าเทียบกับพี่แอร์ ขอบคุณอีกครั้งน่ะค่ะ ขอให้พี่แอร์และครอบครัว (ที่อบอุ่นและ น่ารัก ) มีความสุข สุขภาพแข็งแรง เจริญก้าวหน้า ยิ่งๆ ขึ้นไป และขอให้น้องรุ้ง น้องเมฆ เป็นเด็กดี เข้มแข็งเหมือนพี่แอร์น่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้ต่อสู้ต่อไปน่ะค่ะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ จากคุณ : นี่เรารักกันนี่นา - [ 15 ต.ค. 49 13:22:08 A:192.168.182.146 X:58.9.135.108 TicketID:124679 ]

ความคิดเห็นที่ 124 อยากให้เรื่องของพี่แอร์ได้รวมเล่มมากเลยค่ะ  best seller แน่ๆ จากคุณ : Dek[N]a[R]o[K] - [ 15 ต.ค. 49 13:24:48 ]

ความคิดเห็นที่ 125 จุกทุกตอนเลยค่ะ นำตาไหล  กับทุกๆตอน ทำไมชีวิตถึงได้โหดร้ายขนาดนี้หล่ะค่ะ ขอบคุณนะคะ เรื่องของพี่แอร์ก็คงทำให้ใคร อีกหลายๆคนที่กำหลังท้อแท้ สิ้นหวัง ได้มีแรงลุกขึ้นสู้ต่อไป บุญรักษานะคะ จากคุณ : mazzygeeds - [ 15 ต.ค. 49 13:28:33 ]

ความคิดเห็นที่ 126 มาติดตามเรื่องราวของพี่แอร์กี่ต่อค่ะ หลังจากที่เฝ้ารอ เกาะติดบอร์ดพันทิพอยู่ แต่พลาดไปนิดเพราะไปธุระนอกบ้าน อ่านแล้วน้ำตาซึม ชีวิตจริงของคนเรายิ่งกว่านิยายเสียอีก อย่างไรเรื่องราวอันเลวร้ายในชีวิตของพี่ได้ผ่านไปแล้วนะคะ เชื่อว่าตอนนี้พี่คงเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว ขออนุญาตเป็นกำลังให้พี่และครอบครัวที่น่ารักของพี่ ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ น้องรุ้ง น้องเมฆ คุณหนุ่ยเพื่อนที่แสนดีของพี่แอร์กี่ รวมทั้งนวล และคนอื่น ๆ ที่ได้ร่วมสุขและทุกข์กับพี่แอร์กี่มา และมีน้อง ๆ อีกหลายคนที่ได้รับรู้เรื่องราวชีวิตของพี่ เขาเหล่านั้นต่างส่งกำลังใจให้พี่เข้มแข็ง ก้าวเดินต่อไป มีชีวิตที่มีความสุขกับครอบครัวที่อบอุ่นของพี่นะคะ ปล. ขอบคุณน้องทิพ น้องฝ้าย ด้วยนะคะ ที่ส่งเรื่องพี่แอร์กี่มาให้พี่อ่าน ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ จากคุณ : พิม (ranwara) - [ 15 ต.ค. 49 13:46:55 ]

ความคิดเห็นที่ 127 พี่แอร์กี่  เป็นสุดยอดหญิงจริงๆ ค่ะ ขนาดดิฉันทนกับสามี (ตอนนี้เป็นอดีต) มาได้ 10 ปี (คบกัน 5 ปี แล้วแต่งงานอยู่กันอีก 5 ปี) ดิฉันก็คิดว่าสุดจะอดทน แต่พี่แอร์กี่นี่ทนได้นานมากๆๆ อดีตสามีดิฉันชอบเล่นการพนันฟุตบอล และติดกินเที่ยวกับเพื่อนค่ะ คนละกรณีกับของพี่ ดิฉันมีลูกสาวกับเขา 2 คน ก็ถือว่าเป็นเวรกรรมของลูกผู้หญิงอย่างเราเหมือนกัน ที่ตัดสินใจผิดเลือกที่จะแต่งงานกับผู้ชายคนที่เราคิดว่ารักเรามาเป็นคู่ชีวิต ทั้งๆ ที่จริงเขารักตัวเองมากกว่าใครๆ เชื่อได้ค่ะรักตัวเองมากกว่ารักลูกที่สายเลือดแท้ๆ ของเขาอีก พี่แอร์กี่กับดิฉันเหมือนกันที่พยายามอดทนจนทนไม่ไหว และก็ขอหย่า  แต่กว่าเราจะได้ใบหย่ามาก็แสนจะยากเย็น ที่เขาไม่ยอมหย่าไม่ใช่รักเรา รักลูกน่ะคะ แต่เขากลัวว่าสุดท้ายเขาจะไม่เหลือใคร ใครซักคนที่จะอดทนกับเขาได้มากมายเช่นเราต่างหาก สู้ๆๆๆ ค่ะ สู้เพื่อลูกของเรา เพื่อพ่อ  แม่ของเรา และสุดท้ายสู้เพื่อคนที่ยังรักเรา เห็นคุณค่าของเรา เพื่อนที่ยังมีความจริงใจให้เราอีกมากมาย จากคุณ : เม็ดทรายสายน้ำ (เม็ดทรายสายน้ำ) - [ 15 ต.ค. 49 14:01:55 ]

ความคิดเห็นที่ 128 ขอโทษนะคะ ที่ออกตัวช้าไปหน่อยไม่เคยมาทันคุณแอร์กี่เลย เป็นกำลังใจให้นะคะ ให้คุณพ่อหายป่วยไวๆ ถูกต้องเลยคะกำลังใจที่ดี จะทำให้คนสู้ชีวิต ไม่ยอมแพ้ต่อโรคภัยไข้เจ็บ สู้ สู้ คะ หนูรู้ว่าพี่เหนื่อย แต่ต้องทนคะ ไหนจะทำงาน เลี้ยงลูก ดูคุณพ่อ แล้วยัง เขียนเรื่องราวตัวเองในเวปพันทิปคะ เคยเป็นแบบเนี้ยเหมือนกัน น้องไม่สบาย เข้าโรงบาลเป็นปีๆ สู้ๆคะ  ขอให้พี่เจอกับความสุขไวๆนะคะ หมายถึงแบบมีชีวิตที่รายล้อมด้วยคนที่เรารัก เค้า  มีความสุข สุขภาพแข็งแรงค้า ^^ BTW I belive that you are the most strong woman I ever see in my I life. จากคุณ : เด็กหญิง ฝักวนิลา - [ 15 ต.ค. 49 14:23:20 ]

ความคิดเห็นที่ 129 หวัดดีพี่แอร์อีกคนค่ะ ตามอ่านมาตั้งแต่ตอนแรก แต่ไม่เคยตอบเลย เห็นพี่บอกว่าจะจบแล้วก็เลยตอบซะหน่อย จากที่พี่แอร์กี่บอกว่า ยัยผลไม้เน่าเฟะนั่นเคยจน(ขอใช้คำนี้นะคะ) ทำให้เขาทำได้ทุกอย่าง เพื่อหาผู้ชายรวยๆมาทำผัว ทำได้แม้กระทั่งทำร้ายมนุษย์ด้วยกันอย่างไร้จิตสำนึก เชื่อว่าคนแบบนี้ ชาตินี้ไม่มีวันสำนึก ต่อให้ได้รับกรรมแค่ไหน ก็ไม่รู้สึกหรอกค่ะ คนมัน...มัน...โอ้ยย..ไม่รู้จะใช้คำไหนให้มันสาสมกับสิ่งที่มันทำ เกลียดมันค่ะ เกลียดมันทั้งผัวทั้งเมียเลย ขอให้พี่แอร์กี่ มีความสุขกับครอบครัวมากๆๆๆนะคะ ถือซะว่าเราใช้กรรมไปหมดแล้ว ทำบุญกรวดน้ำคว่ำบาตรด้วยนะคะ ชาติหน้าจะได้ไม่ต้องเจอะเจอมันอีก จากคุณ : รักไม่ช่วยอะไร (ต้นรักกะวาวา) - [ 15 ต.ค. 49 14:30:09 ]

ความคิดเห็นที่ 130 ในที่สุดก็ได้อ่านแล้ว .......................... คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ ค่ะ ชีวิต ยิ่งกว่านิยายอีกนะคะ มีคนเคยบอกว่า หนังชีวิต ต้องดูกับยาวๆ เห็นจะจริงก็พออ่านเรื่องคุณแอร์กี่นี่เองค่ะ จากคุณ : กระเพราหอม - [ 15 ต.ค. 49 14:39:53 ]

ความคิดเห็นที่ 131 ฟ้าหลังฝนคงดีขึ้น ผ่านเรื่องร้ายๆมามาก ขอให้ทุกวันที่มีอยู่ พบเจอ แต่เรื่องดีๆ ผู้คนดีๆ ขอเป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่ด้วยคนนะคะ จากคุณ : star (Sirinut) - [ 15 ต.ค. 49 14:44:11 ]

ความคิดเห็นที่ 132 ขอคุณพระคุ้มครองให้คุณพ่อของพี่หายเร็วๆนะคะ อย่าเพิ่งจบเลยนะคะ มันใจหายน่ะคะ อยากรู้ว่านังผลไม้เน่ากะอีพี่หนิง จะทุกข์ได้ครึ่งนึงของที่พี่ทุกข์รึป่าว คงไม่หรอก หนูว่านะ พี่คะแล้วพี่จะเลี้ยงยัยน้องหนอนไปตลอดเหรอคะ ไม่น่าจะเลี้ยงต่อแล้วนะคะ (โห ใจร้ายจังเรานี่) ก็เห็นแล้วจะทำให้นึกถึงอีพี่หนิงรึป่าวคะ แถมน้องหนอนก็ใช่จะนิสัยดี สำนึกว่าพี่เลี้ยงดูเค้าดีแค่ไหนซะเมื่อไรกันล่ะคะ น่าจะคืนไปนะคะ แค่ชื่อก็ไม่เป็นที่น่ารักอยู่แล้ว ยังจะทำตัวไม่ดีอีก (โอ้ย แอบอินมากไปรึป่าวเราเนี่ย) แฮะๆ สุดท้ายพี่แอร์กี่ก็รักษาสุขภาพมากๆนะคะ จะได้อยู่กับครอบครัวที่น่ารักได้นานๆนะคะ ขอถามนิดนะคะ พี่แอร์กี่จะยอมให้น้องรุ้งเป็นแอร์มั๊ยคะ จากคุณ : ลูกลิงกลายเป็นนางฟ้าไปแล้ว - [ 15 ต.ค. 49 14:46:58 A:217.17.252.36 X:193.188.105.22 TicketID:127547 ]

ความคิดเห็นที่ 133 จาว่าไปผู้หญิงเรามีความอดทนสูงเนอะเป็นเรานะโดนขนาดนี้สงสัยเลิกกันไปตั้งนานแย้วอ่ะยิ่งมาโดนใครก้อไม่รู้มาด่าอีกสงสัยวีนแตกนานแย้ว จากคุณ : ชีต้าร์น้อย - [ 15 ต.ค. 49 14:54:18 ]

ความคิดเห็นที่ 134 สวัสดีค่ะ พี่แอร์กี่ ติดตามมาตั้งแต่วันแรกที่พี่แอร์กี่โพสเลยนะคะตอนนั้นยังคิดเลยว่า2วันจบ 555+ปรากฎว่าติดงอมแงมมาจนถึงวันนี้  พี่แอร์กี่เป็นคนดีมากๆนับถือมากๆเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่นำมาเล่าสู่กันฟัง หวังว่าทุกวันนี้พี่แอร์กี่คงมีความสุขกายสบายใจขึ้นมากแล้วนะคะ อยากเป็นแอร์เหมือนกันเลยค่ะเลย ได้อะไรเยอะมากๆในการติดตามครั้งนี้  รักพี่แอร์กี่มากๆเลยค่ะ สวัสดีค่ะ จากคุณ : sweet natural - [ 15 ต.ค. 49 15:00:05 ]

ความคิดเห็นที่ 135 มารอลุ้นเหมือนทุกท่านค่ะ นั่งอ่านมาตั้งแต่เช้า ค่อยๆ ละเลียดอ่าน กลัวจบไว เหมือนรอได้กินของโปรดมานานแล้วต้องค่อยๆ กินน่ะค่ะ แหะๆ จะมารออ่านตอนจบเช่นเคยนะคะ : ) จากคุณ : อูเคียว - [ 15 ต.ค. 49 15:16:44 ]

ความคิดเห็นที่ 136 มาลงชื่อครั้งแรกค่ะ วันก่อนอ่าน 15 ตอนรวด กว่าจะได้นอนเกือบเช้า 55+ มันส์มั่กมาก วางไม่ลง ตอนนี้พอดีเปิดมาเจอตอนที่ 16พอดีเลย พี่แอร์กี่ อย่าลืมมาลงเรื่องไวๆน่ะค่ะ คนอ่านรอเหงือแห้งแล้ว 55+ จากคุณ : @^0^@ - [ 15 ต.ค. 49 15:34:49 ]

ความคิดเห็นที่ 137 เข้าใจความเจ็บปวด ที่คุณแอร์กี่ได้รับ อ่านไปปวดหัวใจไป เคยเจ็บช้ำเหมือนกัน ขอเป็นกำลังใจให้ตลอดไป จากคุณ : พนอจัน - [ 15 ต.ค. 49 16:15:56 ]

ความคิดเห็นที่ 138 ตั้งแต่อ่านมา ตอนนี้ประทับใจที่สุดเรยค่ะ ประทับใจตอนที่พี่เห็นสร้อนแร้วพูดขึ้นมาได้ ดีใจที่พ่คิดได้ว่าเราควรต้องสู้ต่อไป ดีใจทีมีมคนีดีและรักพี่เยอะแยะขนาดนี้นะคะ พี่เคยอ่านหนังสือองนักเขียนชาวไต้หวันชื่อไล่ตงจิ้นรึป่าวคะ ถ้ายังไม่เคยอ่านลองไปอ่านดูนะคะ เป็นกำลังใจชีวิตได้ดีเยี่ยมมากๆเรยค่ะ ขอให้พี่และครอบครัวมีความสุขมากๆนะคะ นับถือค่ะ จากคุณ : ยูคาริจัง - [ 15 ต.ค. 49 16:21:21 ]

ความคิดเห็นที่ 139 ขอพระคุ้มครองพี่แอร์กี่เเละครอบครัวนะคะ จากคุณ : จีจี้จ๋า - [ 15 ต.ค. 49 16:46:11 ]

ความคิดเห็นที่ 140 พี่แอร์ขา ขอบคุณมัก ๆ ค่ะ ที่พี่แอร์เอาเรื่องหนุก ๆ มาให้อ่านกัน แอบรู้ว่าพี่แอร์ยุ่งมาก ๆ ช่วงนี้ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ จากคุณ : AntiVirus - [ 15 ต.ค. 49 16:51:04 ]

ความคิดเห็นที่ 141 อ๊ากก รอมานาน จะจบแล้ว ขอมาลงชื่อไว้หน่อย : ) สู้ๆน่ะค่ะ จากคุณ : yongiee (yongiee) - [ 15 ต.ค. 49 16:56:46 ]

ความคิดเห็นที่ 142 รออ่านตอนต่อไป ครับ :D ขอรับเอาบทเรียนนี้ใส่สมองไว้ครับ :D จากคุณ : salanai - [ 15 ต.ค. 49 17:04:19 ]

ความคิดเห็นที่ 143 มาลงชื่อเป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่ ขอให้มีความสุขมากๆ ..เริ่มจากวันนี้เป็นต้นไปค่ะ จากคุณ : ป้าปูเป้ - [ 15 ต.ค. 49 17:25:58 ]

ความคิดเห็นที่ 144 เป็นคุณแอบมานาน ขอทักทายในกระทู้นี้นะคะ สวัสดีค่ะ และขอเป็นกำลังใจให้คุณพ่อหายไว ๆ ด้วยนะคะ จากคุณ : ป้า...สวย - [ 15 ต.ค. 49 17:31:23 ]

ความคิดเห็นที่ 145 รักพี่แอร์กี่ค่ะ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปค่ะ จากคุณ : Pidpee - [ 15 ต.ค. 49 17:47:45 ]

ความคิดเห็นที่ 146 ได้ข่าวว่า มีบรรณาธิการคนนึง สนใจจะรวบรวมงานของพี่แอร์กี่ของพวกเรา ออกเป็นพ็อคเก็ตบุ๊ค อยากได้ ๆ ๆ จารอ ๆ ๆ แล้วถ้าออกเป็นเล่ม ตัวเป็น ๆ แล้ว อยากให้พี่แอร์กี่เซ็นต์ชื่อให้ด้วยอ่ะค่ะ ถึงตอนนั้น จะติดต่อพี่แอร์กี่ยังไงน๊อ... จากคุณ : นู๋วีนัส - [ 15 ต.ค. 49 17:50:28 A:58.9.59.110 X: TicketID:125973 ]

ความคิดเห็นที่ 147 อ่านมาตลอดเลยค่ะ ถ้ารวมเล่มจะซื้อไว้ในครอบครองค่ะ ขอให้คุณพ่อพี่แอร์หายป่วยไวๆ มีกำลังใจเยอะๆนะค่ะ ฟ้าหลังฝนงดงามเสมอค่ะพี่แอร์ อยากให้หลังจากจบเรื่องแล้ว ให้พี่แอร์มาเล่าเรื่องชีวิตของคนเลว 2คนนั้นว่าปัจจุบันเขาเสวยสุขกันบนต้นงิ้วรึยัง(ดุเดือดนะเราเนี่ย)  แล้วยายหนอนเจาะเชอร์รี่เน่านั่นเป็นไงมั่งค่ะ ขอบคุณพี่แอร์ที่มาเล่าเรื่องต่างๆให้ฟังค่ะ จากคุณ : มารออ่านตอนที่ 16.2ค่ะ (caramella) - [ 15 ต.ค. 49 18:11:09 ]

ความคิดเห็นที่ 148 wish your dad get well soon ka and look foreward for your series 16.2  :) จากคุณ : sivalee - [ 15 ต.ค. 49 19:01:55 ]

ความคิดเห็นที่ 149 มารอ 16.2 ด้วยคน จากคุณ : saengchot - [ 15 ต.ค. 49 19:19:31 ]

ความคิดเห็นที่ 150 ปกติไม่ชอบอ่านเรื่องยาวมากๆ แต่ยกเว้นเรื่องนี้ค่ะ อ่านแล้วได้ข้อคิดสำหรับดิฉันมาก ดิฉันกำลังจะแต่งงานค่ะ อย่างน้อยดิฉันก็จะได้เอาข้อคิดที่ได้ ไปใช้กับชีวิตครอบครัวใหม่ของดิฉันไม่มากก็น้อย ขอบคุณจริงๆค่ะ อีกอย่างดิฉันไม่คิดเลยว่าจะมีผู้ชายแบบนี้ในโลก อาจเป็นเพราะดิฉันเป็นคนบ้านนอก ซึ่งคนสมัยนี้เปลี่ยนไปมาก เพราะรับวัฒนธรรมต่างชาติมามากจนเกินขอบเขต น่าเป็นห่วงจริงๆ จากคุณ : ninnan - [ 15 ต.ค. 49 19:24:16 A:61.47.0.202 X: TicketID:129822 ]

ความคิดเห็นที่ 151 มาเป็นกำลังใจให้พี่แอร์ค่ะ... รักพี่แอร์ที่สุดเลยค่ะ.... จากคุณ : whitelady - [ 15 ต.ค. 49 19:44:38 ]

ความคิดเห็นที่ 152 อ่านมาตลอด ไม่ค่อยจะ comment เนื่องจากกลัวว่าจะมีคคห. ยาวเกินไป (comment ไปครั้งเดียวตอนที่พี่แอร์ต้องย้ายห้องบ่อยๆค่ะ) แต่ไหนๆก็ตอนสุดท้ายแล้ว ของลงชื่อหน่อยละกันค่ะ ว่าอ่านมาตั้งแต่ตอนแรก ตั้งกะยังไม่เป็นกระทู้แนะนำโน่นแน่ะ แถมยังบอกให้คนโน้นคนนี้อ่าน จนติดกันงอมแงม แล้วต่อไปนี้จะอ่านอะไรล่ะเนี่ย เรื่องของพี่แอร์กี่ทำให้รู้ว่า ชีวิตมันยิ่งกว่านิยายค่ะ คนเลวๆประหลาดแบบนี้ก็มีด้วยไม่น่าเชื่อเลย พี่แอร์อย่าลืมเล่านะคะ ว่ากรรมมันตามทันในชาตินี้อย่างไร (อยากรู้มากๆๆ ขอสารภาพ) สุดท้ายนี้ขอให้คุณพ่อของพี่แอร์หายป่วยเร็วๆนะคะ จากคุณ : ไอริน - [ 15 ต.ค. 49 19:44:41 ]

ความคิดเห็นที่ 153 ลงชื่อ รอ รอ รอ รอ รอ เวรกรรมมีจริง เป็นกำลังใจให้ จากคุณ : แม่น้องเบน (Surayo) - [ 15 ต.ค. 49 19:46:08 ]

ความคิดเห็นที่ 154 มาเสริมนิดนึงค่ะ เมื่อวันก่อนที่เริมอ่าน เราเกือบจะอ่านไม่ลงทีเดียว เพราะชื่อคุณแอร์กี่ในเรื่อง (ริน) มันตรงกะคนที่เราเจอในชีวิตจริง คือเค้ามีบทบาทแบบยัยผลไม้เชอรี่นั่นแหละค่ะ เราแอบกลั้นใจอ่านผ่านชื่อพี่แอร์บ่อยๆ เห็นชื่อนี้แล้วมันเจ็บจี๊ด แต่พออ่านไป2-3ตอน เริ่มมันส์ 55+ ไม่รู้สึกไรล่ะ ยังไงก็พิสูจน์ได้ว่าโลกนี้มีคนชื่อริน ที่น่าร๊ากๆๆ อย่างพี่แอร์กี่อยู่บางแหละ อย่าลืมมาลงเรื่องต่อเร็วๆๆๆน่ะคะ จากคุณ : @^0^@ - [ 15 ต.ค. 49 19:56:07 ]

ความคิดเห็นที่ 155 มาลงชื่อเหมือนกันค่า จะอ่านๆ ตั้งนานแล้ววว แต่กลัวติดมั่กๆ เลยอดใจรอ ว่าอ่านรวดเดียวอ่ะ วันนี้เลยนั่งอ่านรวดเดียวเลยสามชม. สนุกมาก และแค้นแทนมั่กๆ อ่ะ...แต่ตอนนี้ก็รอ รอ รอ ตอนจบเหมือนคนอื่นเรยย เป็นกำลังใจห้พี่แอร์อีกคนนะคะ จากคุณ : alca (alca) - [ 15 ต.ค. 49 20:18:11 ]

ความคิดเห็นที่ 156 มานั่งรอตอนต่อไปค่ะ ^_^ จากคุณ : Carrot Cake (Carrot Cake) - [ 15 ต.ค. 49 20:52:20 ]

ความคิดเห็นที่ 157 ยิ่งอ่านยิ่งทนไม่ได้ รับไม่ได้สุดๆ ผู้ชายอะไร  โง่ยิ่งกว่าค ว า ย ให้ผู้หญิงชั้นต่ำมาจูงจมูก พี่แอร์คิดถูกแล้วค่ะ ยอมให้ทานหมากับมันไปเถอะ พี่แอร์สู้ๆ จากคุณ : i am tabo - [ 15 ต.ค. 49 21:20:04 ]

ความคิดเห็นที่ 158 ภาวนารอ 16.2 จากคุณ : saengchot - [ 15 ต.ค. 49 21:27:57 ]

ความคิดเห็นที่ 159 ขอบคุณคร้าบบบ ขนาดยุ่ง ๆ พี่ยังเจียดเวลามาเล่าให้พวกเราฟัง ขอให้คุณพ่อพี่หายเร็ว ๆ นะครับ รอตอนต่อไปด้วยใจจดจ่อ จากคุณ : supertarokung - [ 15 ต.ค. 49 21:34:19 ]

ความคิดเห็นที่ 160 เป็นกำลังให้พี่รินนะคะ จากคุณ : รุ้งกินน้ำตัวอ้วน - [ 15 ต.ค. 49 21:59:18 ]

ความคิดเห็นที่ 161 รอมาตั้งนาน ในที่สุดก็หย่ากับตาหนิงได้ซะที อยากรู้ว่าตั้งแต่หย่ากันคุณรินทำอย่างไรกับชีวิตต่อ แล้วลูกๆ เป็นยังไงกันบ้างตอนนี้  รออ่านต่ออยู่ค่ะ แล้วช่วงที่คุณรินไม่พูดเกือบ 2 ปี ลูกๆ อยู่กันยังไง แล้วเค้ารู้สึกยังไง เพราะตอนนั้นน้องเมฆน่าจะยังเล็กอยู่ ขอให้คุณพ่อคุณรินหายป่วยเร็วๆ น่ะค่ะ จากคุณ : jinny'mom - [ 15 ต.ค. 49 22:17:52 ]

ความคิดเห็นที่ 162 มาลงชื่อค่ะ หนูก็จบราชินี (เฉยๆ) ตั้งแต่อนุบาลถึง ม.6ทำไมกระเปิ๊ปกระป๊าบอย่างนี้ จากคุณ : whippy girl - [ 15 ต.ค. 49 22:23:18 ]

ความคิดเห็นที่ 163 ขอเป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่นะคะ  และขอให้คุณพ่อของพี่หายป่วยโดยเร็วนะคะ จากคุณ : กระพรุน - [ 15 ต.ค. 49 22:25:03 ]

ความคิดเห็นที่ 164 เชื่อว่า เวรกรรมมันตามกันทันนะ ไม่ต้องรอถึงชาติหน้าหรอก ป่านนี้ คุณรินคงได้รับแต่ความสุขกายสบายใจ เพราะหมดเวรหมดกรรมกับครอบครัวสามีเก่ารวมทั้งคนที่ตามราวีมาตลอดด้วย ขอให้โชคดีนับแต่นี้ต่อไปตลอดกาลค่ะ จากคุณ : mmlovekkcute - [ 15 ต.ค. 49 22:32:40 ]

ความคิดเห็นที่ 165 โอ้ยยยยยย...ไม่อยากให้จบเลยค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าในโลกนี้จะมีผู้หญิงเลว ๆๆๆๆ ได้ขนาดนี้อยู่บนโลกนี้ด้วย ยังไงก็รออ่าน 16.2 อยู่นะคะ ก่อนจบ อยากให้พี่ริน ช่วยเล่าให้หน่อยได้ไม๊คะว่า จุดจบของคนเลวทั้งคู่ตอนนี้เป็นอย่างไร อยากรู้จัง!!! เป็นกำลังใจเสมอนะคะ และขอให้คุณพ่อพี่รินหายป่วยในเร็ววันด้วยค่ะ ^_^ จากคุณ : แฟนคลับพี่ริน (scorpionkids) - [ 15 ต.ค. 49 22:36:57 ]

ความคิดเห็นที่ 166 ขอบคุณพี่แอร์กี่มากนะค่า อ่านมานาน เพิ่งมีโอกาสมาเขียนถึงพี่แอร์กี่ ชีวิตหลังฝน ยังไงต้องสดใสแน่นอนค่ะ เป็นกำลังใจ เอาใจช่วย พี่แอร์กี่และคุณพ่อด้วยนะค่ะ จากคุณ : meaw (CheerfuL_Meaw) - [ 15 ต.ค. 49 22:40:25 ]

ความคิดเห็นที่ 167 เป็นกำลังใจให้นะคะพี่แอร์กี่ ธรรมะต้องชนะอธรรมค่ะ บาปกรรมนั้นมีจริงค่ะ และมั่นใจว่ายัยผลไม้เน่านั่นตกต้องนรกขุมสุดท้ายแน่ๆค่ะ จากคุณ : pat (pattariya) - [ 15 ต.ค. 49 23:12:01 ]

ความคิดเห็นที่ 168 สวัสดีค่ะ พี่แอร์กี่ อ่านแล้วจะร้องไห้ เจ็บจนพูดไม่ออกจริงๆค่ะ พี่หนิงกับกะหรี่เชอร์รี่นี่เราก็ตามด่าทุกตอนเช่นกัน คนอะไรใจra-yumสุดๆ รบกวนพี่แอร์กี่ช่วยเล่าด้วยนะคะว่าตอนนี้พี่หนิงตกนรกทั้งเป็นยังไงหรอคะ จะได้สมน้ำหน้า(คงไม่แรงไปใช่มั้ย) ปล.เป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่เสมอ รักษาสุขภาพมากๆนะคะ และก็ขอให้คุณพ่อมีแอร์กี่อาการดีขึ้น หายป่วยไวๆค่ะ ^^" จากคุณ : Ghetto Superstar - [ 15 ต.ค. 49 23:17:49 ]

ความคิดเห็นที่ 169 ขออีก 1 comment ละกันนะคะ ที่พี่แอร์บอกเสมอๆว่า พี่แอร์ไม่ใช้คนดี เราว่าความดีอยู่ที่เวลาเราทำความผิด แล้วเรารู้สึกผิดกับสิ่งที่เราทำลงไปต่างหาก จากคุณ : mazzygeeds - [ 15 ต.ค. 49 23:20:41 ]

ความคิดเห็นที่ 170 มาลงชื่อให้กำลังใจครับ จากคุณ : indiena jone - [ 15 ต.ค. 49 23:38:55 ]

ความคิดเห็นที่ 171 ตั้ง15ปีกว่าจะได้อิสรภาพกลับคืนนะค่ะพี่แอร์กี่ ยัยผลไม้เน่านี่ร้ายมากๆ พอๆกับพี่หนิง ทำไมใจร้ายขนาดนี้ เหมาะสมกับคำว่า หญิงชั่วกับชายโฉดจริงๆค่ะ ขอให้คุณพ่อพี่แอร์กี่หายป่วยในเร็ววันะค่ะ จากคุณ : i_am_redangel - [ 15 ต.ค. 49 23:46:20 ]

ความคิดเห็นที่ 172 ในที่สุดก็ได้อ่านซะที รอมานานมาก หายอยากแล้ว ยังไงขอรู้จุดจบหญิงร้ายชายเลวด้วยนะคะ อยากสะใจ...อิ๊...อิ๊... จากคุณ : อีกหนึ่งกำลังใจ (better together) - [ 15 ต.ค. 49 23:57:17 ]

ความคิดเห็นที่ 173 เป็นกำลังใจให้ค่ะ แต่อยากรู้ว่าตอนนี้อีเชอรี่กะอีพี่หนิงเป็นยังงัยบ้าง เวรกรรมสนองมันรึยัง เกลียดมันอ่ะ จากคุณ : นู๋กำไร - [ 16 ต.ค. 49 00:07:03 ]

ความคิดเห็นที่ 174 ตามอ่านมาหลายตอนแล้ว ขอเป็นกำลังใจให้คุณแอร์กี่ค่ะ ดีใจกับคุณด้วยที่ล้มแล้วลุกได้ใหม่อีกครั้ง แม้ว่ามันจะต้องใช้เวลาบ้าง แต่ในที่สุดคุณก้อทำได้ แอบขอบคุณเจ้าของสร้อยดอกเหมยนั่นด้วยค่ะ (ฮิ้ว...) คงจะเป็นความรักอย่างที่คุณว่าจริงๆ ที่ทำให้คุณลืมความทุกข์ที่ผ่านๆมา ขอให้คุณพ่อแข็งแรงดีวันดีคืนนะคะ มีลูกสาวคนเก่งอยู่เป็นกำลังใจข้างๆเดี๋ยวก้อหายค่ะ :) ดูแลคุณพ่อแล้วอย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะคะ พวกเราแฟนคลับรออยู่ที่นี่ไม่ไปไหนหรอกค่ะ จากคุณ : Mar Azul - [ 16 ต.ค. 49 00:40:01 ]

ความคิดเห็นที่ 175 เป็นอีก 1 กำลังใจให้คุณแอร์กี่ค่ะ จากคุณ : plakadas - [ 16 ต.ค. 49 01:02:12 ]

ความคิดเห็นที่ 176 ดีใจจังเลยค่ะ รออ่านมานานแล้ว ขอบคุณนะคะ จากคุณ : มนเกรซ - [ 16 ต.ค. 49 01:10:05 ]

ความคิดเห็นที่ 177 ทำเอาจุกเลยค่ะ  โดยเฉพาะตอนที่คุณแอร์สวมสร้อยดอกเหมย หันไปหาคุณแม่แล้วถามว่า  สวยมั้ยคะแม่..... น้ำตาไม่รู้มาจากไหน ร่วงเผาะๆ ลงบนเจ้าตัวเล็กที่กำลังกินนม เจ้าตัวเล็กมองหน้าแม่แบบงงๆ แล้วก็กินนมแม่ต่อไป   มนุษย์บัดซบมันมีเยอะนะคะคุณแอร์  คุณโชคร้ายที่เจอคนพวกนี้   ดิฉันเชื่อในเรื่องกรรม ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ยังไงพวกเขาต้องได้รับกรรมที่ก่อ  ขอให้คุณแอร์มีแต่ความสุขนับแต่นี้ไปนะคะ  ขอบคุณมากๆ ที่เขียนให้อ่าน จากคุณ : สายเดี่ยวเสียวหลุด - [ 16 ต.ค. 49 01:10:09 ]

ความคิดเห็นที่ 178 อ่านตอนที่ 15 แล้ว สัมผัสได้เลยว่าพี่แอร์กี่เจ็บปวดมาก มากจนเกินบรรยาย แทบจะไม่อยากให้พี่แอร์กี่เขียนต่ออีกเลยอ่ะ (จะโดนยำบาทาปะเนี่ย) แต่ก็มารอพี่แอร์กี่อยู่เงียบๆ อ่านมานานแล้วแต่ไม่เคยตอบกระทู้พี่แอร์กี่ ก็ขอเป็นหนึ่งกำลังใจให้พี่แอร์กี่ละกันนะคะ จากคุณ : แม่มดจี๊ดจี๊ด - [ 16 ต.ค. 49 01:19:37 ]

ความคิดเห็นที่ 179 มาแว้วววว จากคุณ : ชะยาสะ - [ 16 ต.ค. 49 01:34:07 ]

ความคิดเห็นที่ 180 ติดตามพี่แอร์มานานมาก ๆ เลยคะ รอ แล้ว รอ เล่า เฝ้า แต่ รอ ได้รู้ประสบการณ์อีกรูปแบบหนึ่งของคนที่อ่อนต่อโลก เรียบร้อย มักโดนสังคมรังแก วานรเข้าใจนะคะ คือ บางคนจิตใจดีเกินเหตุ ให้อภัยซ้ำแล้วซ้ำเล่า จิตใจคนเราเป็นเรื่องสำคัญ พี่หนิงเค้าเป็นคนที่เห็นแก่ตัว รักตัวเองมากกว่า ที่จะรักคนอื่น (พี่ริน และลูก ๆ) เลือกที่จะทำให้ตัวเองมีความสุข โดยไม่สนใจคนรอบข้าง คนแบบนี้ จุดจบของเค้าไม่มีความสุขแน่ เพียงแต่มันต้อง ใช้เวลา เพราะหน้ากาก กับสังคม เนี่ยมันคนละเรื่อง คนแบบนี้ สังคมดี หน้าตาดี การงานดี แต่ลับหลังสุด ๆ เคยเจอมาคนหนึ่งเหมือนกัน หน้าที่การงานดี สังคมนับถือ ยกย่องในอาชีพมากมาย แต่เราเป็นคนที่อยู่ใกล้ ๆ ตัว กลับรู้ว่าคนนี้ ไม่เห็นดีอย่างที่เค้าเป็นกับคนอื่นเลย หนูเข้าใจนะ ยิ่งคุณวิ่งหาความสุขมากเท่าไหร่ โดยไม่ใช้ เหตุผล และ หัวใจอย่างละครึ่ง คุณก็อย่าหวังที่จะได้สิ่งดีๆ ในชีวิตในระยะยาวเลย เพราะคุณไม่คิดหน้าคิดหลัง อยากเจอพี่แอร์ อยากตบอีนางผลไม้มากมาย เกลียดมาก อย่างนี้นะพี่มานต้องเจอแบบหนู ถ้าเป็นหนู ๆ จะแฉมันให้ ทั่วทั้งที่ทำงานเลย เอากับหนูสิ หนูไม่ให้มานทำหนูคนเดียวแน่ เอาหมดทั้ง ตระกูล (ถ้าเรามั่นใจว่าเราดีพอนะ) รักพี่แอร์คะ จากคุณ : วานร - [ 16 ต.ค. 49 01:39:44 A:124.121.105.68 X: TicketID:125291 ]

ความคิดเห็นที่ 181 มาลงชื่อค่ะ จากคุณ : หนูเบื่อ - [ 16 ต.ค. 49 01:42:20 ]

ความคิดเห็นที่ 182 ใจหายเน๊อะ  แป๊บเดียวจะจบซะแระ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ พี่แอร์เข้มแข็งมากๆ เลยนะ เฮ้อ!! ทำไม ชีวิตแอร์อันสวยหรูต้องเป็นแบบนี้ด้วยหนิ ปล.ถ้าไปบินแล้วแฟนฉันมันจะสวมเขาแบบนี้ไหมเนี้ย โอ้ว!!! ไม่นะที่รัก เราทำเพื่ออนาคตเรานะ จุ๊บๆ เอ๊ะ!!! หรือว่าหาใหม่ที่นู้นอีกคน เอิ๊กๆ จากคุณ : `FeLm` - [ 16 ต.ค. 49 02:42:56 ]

ความคิดเห็นที่ 183 ถ้าหนูเป็นพี่นะ...ประจานไปแล้ว..หญิงโฉด ชายชั่ว เป็นกำลังใจให้นะค่ะ.... จากคุณ : Dumilk - [ 16 ต.ค. 49 03:19:56 ]

ความคิดเห็นที่ 184 ขอเป็นกำลังใจให้คุณพ่อสุขภาพแข็งแรงขึ้นด้วยนะคะ จากคุณ : ตรีนุช3903 - [ 16 ต.ค. 49 03:55:48 ]

ความคิดเห็นที่ 185 เป็นกำลังใจให้นะคะ จากคุณ : แม่การบูร (การพลู) - [ 16 ต.ค. 49 06:21:00 ]

ความคิดเห็นที่ 186 มาลงชื่อเป็นกำลังใจให้พี่แอร์กี่ค่ะ  และขอให้คุณพ่อหายป่วย อาการดีขึ้นไวๆ นะคะ จากคุณ : Flynn - [ 16 ต.ค. 49 08:01:57 ]

ความคิดเห็นที่ 187 มาให้กำลังใจค่ะ  ติดตามมาตลอด ขอให้ต่อจากนี้ไปจงมีแต่ความสุขสมปรารถนานะคะ จากคุณ : Pecan - [ 16 ต.ค. 49 08:02:34 ]

ความคิดเห็นที่ 188 สู้ๆๆๆ  อ่านตอนนี้ แล้วดีใจด้วยคะ กำลังผ่านอุปสรรค แล้ว เป็นกำลังใจคุณ แอร์กี่ เสมอคะ จากคุณ : Idle life - [ 16 ต.ค. 49 08:09:53 ]

ความคิดเห็นที่ 189 ขอให้คุณพ่อ พี่แอร์กี่ หายป่วยเร็ว ๆ นะคะ จากคุณ : แมวหนวด - [ 16 ต.ค. 49 08:19:26 ]

ความคิดเห็นที่ 190 เป็นกำลังใจให้ค่ะ จากคุณ : Tum-Ao - [ 16 ต.ค. 49 08:22:49 ]

ความคิดเห็นที่ 191 อึดจริงๆ ครับ จากคุณ : ttt (Best wishes) - [ 16 ต.ค. 49 08:42:57 ]

ความคิดเห็นที่ 192 อยากรู้อะ ว่าพี่หนุ่ยคือใครอะ จากที่อ่านมาตั้งเเต่เเรก ทึ่เค้าว่าเป็นคนใหญ่โตมากตอนนี้ ไม่รู้ว่าเป็นคนที่พลาด ตำเเหน่งระดับนานาชาติหรือป่าว มีไครรู้ช่วยบอกที่ จากคุณ : ๊ีีunited nation (McDannie) - [ 16 ต.ค. 49 08:44:58 ]

ความคิดเห็นที่ 193 รักพี่แอร์ จากคุณ : เคยเป็น...และ...อาจเป็นอยู่ - [ 16 ต.ค. 49 09:10:28 ]