Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com  


 
SLE ที่รัก เมื่อหนูคลับเป็นโรคพุ่มพวง  

ต้นเดือนมีนาคม...
ทุกเช้าแม่จะเรียกให้หนูว่านไปขายของ แต่...ช่วงนี้หนูว่านรู้สึกไม่ค่อยสบาย
อยากนอนตลอดเวลา แต่ยังคิดไปเองว่าเพราะเมืองกาญจน์แดดมันร้อนเลยทำให้เราอ่อนเพลีย
ก่อนหน้านี้หนูว่านมีอาการไอเรื้อรังตั้งแต่เดือนมกราคม ก็ยังคิดว่าตัวเองแพ้ฝุ่น แพ้ควันบุหรี่ หลังจากนั้นเริ่มเบื่ออาหาร คืออยากกินก็จริง แต่พอื้อมาก็กินได้คำสองคำ

ทุกวันจะมีอาการไข้สูงบ้างต่ำบ้าง ตรงขาอ่อน และใต้รักแร้มีฝื่นแดงขึ้น ปวดเมื่อยร่างกาย แต่ก็คิดว่าคงไม่เป็นอะไร คงปวดเพราะรูมาตอยด์ที่เป็นอยู่
แต่....หลังจากนั้นอาทิตย์หนึ่ง เริ่มทานอะไรไม่ได้ อ้วกออกมาทันทีทันใด แม้แต่น้ำเปล่าแค่จิบๆก็อ้วกหมด
มีอาการหน้ามืดเป็นลมตลอดเวลาเป็นแบบนี้ประมาณครึ่งเดือน ((โถ อิ่ถึก)) แม่หนูว่านพาหนูว่านไปโรงพยาบาลเข้าห้องฉุกเฉิน หมอถามอาการมากมาย วัดไข้ ความดัน บลาๆๆๆๆๆๆ

ประมาณ 1 ชั่วโมง แล้วเขาก็เข็นหนูว่านออกมาหาแม่แล้วบอกว่ากลับบ้านได้ - -"

ให้ยาพารามา 2 แผง เกลือแร่ 6 ซอง ยาแก้อ้วกแผงนึง
แม่บ่นแบบมากมาย คนจะตายอยู่แล้วทำไมไม่ให้นอนโรงพยาบาล ให้กลับทำไม แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้ ก็ทุลักทุเลกลับมาบ้าน

แม่ไปขายของแทนหนูว่าน เก็บเงิน 5 วัน เพื่อพาหนูว่านไปหาหมอที่คลีนิค วันนั้นหนูว่านไข้ขึ้นสูง 39.6 คุณหมอตรวจอย่างละเอียดแล้วเขียนใบส่งตัวให้รีบไปโรงพยาบาลเพราะอาการหนูว่านแย่มาก

- มีไข้สูง
-อาเจียนตลอดเวลา
-อาเจียนจนมีน้ำดีออกมาด้วย
-ปวดกล้ามเนื้อ ปวดซี่โครงมาก
-หายใจลำบาก

พอเรามาถึงโรงพยาบาลหมอก็มาสอบถามอาการ พยาบาลมาเจาะเลือด วัดไข้ อะไรต่อมิอะไรมากมาย แล้วหนูว่านก็ได้นอนโรงพยาบาล
ทุกวันจะมีคุณพยาบาลมาเจาะเลือด วันละครั้งบ้าง สองครั้งบ้าง เรามันก็คนกลัวเข็ม เลือดก็ดันมาหนืด วันไหนแจ็คพ็อตดูดเลือดไม่ออก ก็โดนจิ้มสองสามรอบ ตอนนั้นเรี่ยวแรงหายไป ขยับก็ปวด ทำให้หนูว่านนอนนิ่งๆไม่ยอมกระดุกกระดิก แต่แม่ไม่ยอม แม่พยายามผลัก ดัน ดึง ให้ขยับ หนูว่านปวดมาก มันทรมาน
แม่หนูปวด
เออ รู้แล้วว่าปวด แต่จะมานอนนิ่งแบบนี้ไม่ได้ เดี๋ยวจะเป็นแผลกดทับ
แม่หนูไม่ไหว
ไหวสิ ต้องไหว
แล้วแม่ก็ ดึงมั่ง ผลักมั่ง สุดยอดคุณแม่นักสู้จริงๆ
ทุกวันต้องกรองฉี่ ดูปริมาณน้ำดื่ม คุณหมอใจดีก็ถามรายละเอียดทุกวัน
หนูว่านก็ได้แต่ลุ้นว่าเป็นอะไร รอลุ้นอยู่ 3 วัน พร้อมโดนเจาะเลือดทุกวัน คุณหมอก็บอกว่าเป็น SLE แล้วไตก็สร้างโปรตีนเยอะเกินไป  ตอนแรกก็ว่าชื่อมันคุ้นๆแฮ๊ะ แต่ก็ยังคิดว่าไม่ใช่
อาการหน้ามืดเป็นลมยังเป็นอยู่ทุกวัน จนวันที่จะออกจากโรงพยบาล ก็ล้มฟาดในห้องน้ำ แต่ก็ไม่บอกหมอหรอก หนูอยากกลับบ้านแล้ว พอกลับมาอยู่บ้านก็เปิดอินเตอร์เน็ตดู
อ๊ากกกกกกกกกกกก
พุ่มพวงงงงงงงงง

บอกตรงๆ วันนั้นจิตตกมากค่ะ ตู ตาย แน่ คิดอยู่แค่นี้ ทำไมต้องเป็นตูฟร๊ะ
เลี้ยวผ่านตูไปซักคนไม่ได้หรือไง แง่งๆๆๆๆๆ

แต่หนูว่านคร่ำครวญแป๊บเดียว ก็หารายละเอียดดู บางคนเขาเป็นตั้งแต่เด็กยังไม่ตายเลย ถ้าดูแลตัวเองดีๆ

ถ้าอย่างนั้น ฉันจะสู้ ฉันจะมีชีวิตต่อไปอีกยาวๆๆๆๆๆๆๆ

จากคุณ : คลับซ่าส์
เขียนเมื่อ : 22 เม.ย. 53 08:50:22




ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการตั้งกระทู้และถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง PANTIP.COM มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานทราบ เพื่อดำเนินการต่อไป



Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com