ความคิดเห็นที่ 1 เวลาแม่ลงไปที่เนิร์สเซอรี่แล้วเห็นหนูนอนอุตุอยู่ในคลิปที่ฉายไฟ UV เป็นสีม่วงๆ ถูกคาดตาด้วยหน้ากากผ้า เห็นหนูนอนกระสับกระส่ายไปมา น้ำลายไหลย้อยลงมุมปาก แม่น้ำตาไหลพรากเลยลูกจ๋า...ในใจกลัวสารพัดว่าหนูจะเป็นอะไรมากไหม เพราะแม่อ่านจากเอกสาร เขาบอกว่า ถ้าค่าบิลิรูบินสูงมากๆ ก็อาจจะส่งผลกระทบต่อสมองได้ ตอนนั้นแม่กลัวจริงๆ ลูกสาวของแม่.... จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 14:45:21 ]

ความคิดเห็นที่ 2 ลูกสาวตัวเล็กของแม่ต้องโดนส่องไฟรอบ 2 เมื่อพบว่าหลังจากหยุดส่องไฟครั้งแล้วแล้วค่าสารบิลิรูบินที่ลดลงนั้นกลับเพิ่มสูงขึ้นอีก พ่อกับแม่ต้องกลับบ้านไปก่อน ทิ้งหนูไว้ที่โรงพยาบาล ให้หนูอาบแดดเล่นอยู่คนเดียว แม่กลับมาบ้าน มาดูห้องนอนที่พ่อของหนูจัดไว้ให้ แม่ก็ร้องไห้ทั้งคืน ในใจมันกลัวไปหมด กลัวว่าหนูจะไม่ได้กลับบ้านมานอนกับแม่อีก... จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 14:47:39 ]

ความคิดเห็นที่ 3 หายไว ๆ นะคะน้องหนู  เอาใจช่วยคุณแม่ค่ะ  ถึงยังไม่มีเบบี้เป็นของตัวเอง  แต่ก็รู้เลยว่าหัวใจของคนเป็นแม่จะเจ็บปวดแค่ไหน คุณพระคุ้มครองนะคะ จากคุณ : ไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็หยุด - [ 27 เม.ย. 48 14:49:27 ]

ความคิดเห็นที่ 4 พ่อกับแม่ตกลงใจตั้งชื่อให้หนูว่า "สาวไหม" ที่เป็นชื่อของการฟ้อนสาวไหมลายเจิง วิชาที่พ่อของหนูร่ำเรียนมาจากปู่ครูตั้งแต่ยังเล็ก พ่อกับแม่แอบฝันว่า ถ้าวันหนึ่งข้างหน้า หนูมีน้องชาย พ่อกับแม่จะตั้งชื่อน้องชายของหนูว่า "ลายเจิง" แต่เมื่อแม่นึกย้อนไปถึงวันเวลาที่หนูต้องนอนอยู่โรงพยาบาลเพียงลำพังนั้น แม่ก็ไม่คิดไม่ฝันถึงอะไรเลย นอกจากภาวนาให้สาวไหมของแม่ปลอดภัย มีชีวิตอยู่กับแม่ตลอดไป...เท่านั้นเอง จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 14:51:06 ]

ความคิดเห็นที่ 5 ไม่อยากได้ยินข่าวร้าย เอาใจช่วยค่ะ ติดตามกระทู้คุณ[NostalgiA] เมื่อก่อนที่ห้องอาหารการกินมาตลอดค่ะ น้องน่ารักมากๆ ตาสวยมากเลยค่ะ แก้ไขเมื่อ 27 เม.ย. 48 14:57:33 จากคุณ : Cuddle - [ 27 เม.ย. 48 14:51:38 ]

ความคิดเห็นที่ 6 โรคคาวาซากิ (Kawasaki disease) คือกลุ่มอาการของโรคที่ประกอบด้วยไข้สูง มีการเปลี่ยนแปลงของผิวหนัง และเยื่อบุผิว และต่อมน้ำเหลืองที่คอโต โรคนี้นับวันจะพบมากขึ้นเรื่อย ๆ ในประเทศไทยเรา การให้การวิเคราะห์โรคแต่เนิ่น ๆ โดยเฉพาะภายใน 5-7 วันของโรคซึ่งมีความสำคัญมาก เพื่อรีบให้การรักษาอย่างทันท่วงที เพื่อป้องกันโรคแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นที่หัวใจ และหลอดเลือด และเมื่อเป็นโรคนี้แล้ว ก็ควรได้รับการดูแลรักษาอย่างต่อเนื่องจนผู้ป่วยหายจากโรค และปลอดภัย         สาเหตุ : ยังไม่ทราบ         เพศ  : พบได้ทั้งสองเพศ แต่พบในเด็กชายมากกว่าเด็กหญิง         อายุ  :  พบในเด็ก โดยเฉพาะอายุน้อยกว่า 8 ปี พบบ่อยในช่วงอายุ 1-2 ปี อาการ และอาการแสดงของโรค 1.  ไข้ ผู้ป่วยจะมีไข้สูง ถ้าไม่ได้รับการรักษาสูงนานประมาณ 1-2 สัปดาห์ บางรายอาจนาน 3-4 สัปดาห์ 2.  ตาแดง ตาขาวจะแดง 2 ข้าง ไม่มีขี้ตา และเป็นหลังมีไข้ประมาณ 1-2 วัน และเป็นอยู่นานประมาณ 1-2 สัปดาห์ 3.  มีการเปลี่ยนแปลงของริมฝีปากและช่องปาก จะมีริมฝีปากแห้งแดง และผิวหนังอาจแตกแห้งหลุดลอกได้ ภายในอุ้งปากจะแดง และลิ้นจะแดงคล้ายลูกสตรอเบอร์รี่ (Strawbery tongue) 4.  มีการเปลี่ยนแปลงที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า  โดยจะบวมแดง ไม่เจ็บ หลังจากนั้นจะมีการลอกของผิวหนังบริเวณปลายนิ้วมือ และนิ้วเท้า (ประมาณ 10-20 วันหลังมีไข้) และลามไปที่ฝ่ามือฝ่าเท้า บางรายเล็บอาจหลุดได้  หลังจากนั้นบางราย 1-2 เดือนจะมีรอยขวางที่เล็บ (Beau's line)   5.  ผื่นตามตัวและแขนขา มักเกิดหลังมีไข้ 1-2 วัน และมีได้หลายแบบ และผื่นอยู่นาน 1-2 สัปดาห์ 6.  ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต  พบประมาณร้อยละ 50-70 ของผู้ป่วย ขนาดโตกว่า 1.5 ซ.ม. ไม่เจ็บ 7.  อาการแสดงอื่น ๆ ที่อาจเกิดร่วมด้วย  ได้แก่ ปวดตามข้อ เยื่อหุ้มสมองอักเสบ กระเพาะปัสสาวะอักเสบแบบไม่ติดเชื้อ ท้องเสีย เป็นต้น         ปัญหาสำคัญของโรคนี้ คือ เกิดโรคแทรกซ้อนที่หัวใจ และหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ (Coronary Artery) พบประมาณร้อยละ 20-30 ถ้าไม่ได้รับการรักษา         โรคแทรกซ้อน ที่หัวใจ และหลอดเลือด ได้แก่ เกิดกล้ามเนื้อหัวใจอักเสบ ลิ้นหัวใจอักเสบ ทำให้ลิ้นหัวใจรั่ว และหลอดเลือดแดงที่ไปเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจ (Coronary Artery) อักเสบเกิดเป็นหลอดเลือดแดงโป่งพอง (Aneurysm) ซึ่งอาจเกิดที่หลอดเลือดเส้นเดียว ตำแหน่งเดียว หรือเกิดหลายเส้นเลือด และหลายตำแหน่งก็ได้ โดยพบความผิดปกติดังกล่าวได้ในช่วง 10-28 วันของโรค ถ้าเกิดโรคแทรกซ้อนมาก และรุนแรง อาจทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิตได้ (ประมาณร้อยละ 1-2) การวินิจฉัย         อาศัยประวัติ และการตรวจร่างกายพบความผิดปกติดังกล่าวร่วมกับการวิเคราะห์แยกโรคจากสาเหตุอื่น ร่วมกับการตรวจเลือดการทำคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ภายรังสีทรวงอก ก็สามารถให้การวิเคราะห์โรคนี้ได้ภายใน 4-6 วันของโรค หลังจากนั้นทำ Echocardiogram เพื่อตรวจดูว่ามีโรคแทรกซ้อนที่หัวใจ และหลอดเลือดหรือไม่ การรักษา         เนื่องจากโรคนี้ยังไม่ทราบสาเหตุ แต่พบว่าเมื่อให้ Immunoglobulin ขนาดสูง (2 กรัม/กก. หรือ 400 มก./กก./วัน นาน 4 วัน) ร่วมกับแอสไพริน โดยให้ก่อนวันที่ 9 ของโรคจะสามารถลดอุบัติการ และความรุนแรงของโรคแทรกซ้อนที่หัวใจลงได้ ถ้าผู้ป่วยมีโรคแทรกซ้อนที่หัวใจมีเส้นเลือดแดงโป่งพอง จะต้องทานแอสไพรินขนาดต่ำ (3-5 มก./กก./วัน) วันละครั้งจนกว่าจะหาย ในรายเป็นมากมีเส้นเลือดโป่งพองขนาดใหญ่กว่า 8 ม.ม. บางรายอาจเกิดก้อนเลือดที่บริเวณหลอดเลือดโป่งพองได้ ต้องให้ยากันแข็งตัวของเลือดร่วมด้วยกับแอสไพรินขนาดต่ำจนกว่าจะปลอดภัย หรือขนาดของเส้นเลือดโป่งพองกลับสู่ปกติ การพยากรณ์โรค และการดำเนินโรค         โดยมากผู้ป่วยหายได้เป็นปกติหลังได้รับยารักษา สามารถเล่นและทำกิจกรรมเหมือนเด็กปกติทั่วไป มีเพียง 5-7% ที่มีโอกาสเกิดโรคแทรกซ้อนที่หัวใจ มีเส้นเลือดโป่งพอง ซึ่งมีน้อยรายที่เส้นเลือดโป่งพอง มีขนาดเกิน 8 มม. ซึ่งผู้ป่วยกลุ่มนี้มีโอกาสที่จะเสียชีวิตได้ จึงควรให้รับการรักษาดูแลอย่างต่อเนื่องจากแพทย์ รวมทั้งบางรายอาจต้องทำ exercise test และการสวนหัวใจ เพื่อวางแผนกทางการรักษาต่อเนื่องได้อย่างถูกต้อง ที่มา  :  แผ่นพับบริษัท ส.เจริญเภสัชเทรดดิ้ง จำกัด นำมาฝากค่ะ เอาใจช่วยน้องนะคะ จำได้ว่าคุณเจ้าของกระทู้อยู่เชียงใหม่  เอาใจช่วยมากๆค่ะ จากคุณ : Cuddle - [ 27 เม.ย. 48 14:54:10 ]

ความคิดเห็นที่ 7 สาวไหมตัวเล็กๆ ของแม่น้ำหนักลดลงอีกเหลือแค่ 1,990 กรัม ใจแม่ห่อเหี่ยวจนไม่อยากกินไม่อยากนอน แม่จะเลี้ยงหนูยังไงดีเนี่ย ทุกวันที่แม่นั่งรถไปหาลูกที่โรงพยาบาล แม่ก็ร้องไห้ไปตลอดทาง แม้ว่าพี่พยาบาลจะเพียรบอกว่า 1อาทิตย์ -10 วันแรก น้ำหนักของเด็กทารกสามารถลดลงมาได้ถึง 10 % แต่แม่ก็วิตกกังวลเกี่ยวกับน้ำหนักตัวของลูกเกินกว่าจะทำใจให้เป็นปกติได้ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 14:54:20 ]

ความคิดเห็นที่ 8 วันที่หนูได้ออกจากโรงพยาบาลครั้งแรก หนูอยู่ในห่อผ้าขนหนูสีชมพูห่อเล็กๆ โผล่หน้าดำๆ เหลืองๆออกมา หน้าตาลูกชวนให้น้ำตาไหลเป็นที่สุด จมูกเล็กๆ ของลูกมีจุดสีขาวๆ ขึ้นเต็ม ตาเล็กๆ ที่ดูเหม่อลอย ปากเล็กเล้ก...ขมุบขมิบไปมาอยู่ตลอดเวลา ราวกับลูกหิว (แต่พอให้กินนม หนูก็ไม่อยมกิน) แม่อุ้มหนูแนบอกอย่างระมัดระวัง แดดแรงยามบ่ายแก่วันนั้นทำให้รู้สึกร้อนอบอ้าว แม่เอาหมอนใบเล็กป้องหน้าลูกไว้ กันไม่ให้แสงแดดส่องตัวลูกตรงๆ สาวไหมของแม่หลับอุตุตมาตลอดทาง ทันทีที่ถึงบ้าน แม่บอกกับหนูว่า นี่คือบ้านของเรานะ มันเป็นบ้านของหนู ดอกไม้ ต้นไม้ทุกต้นที่แม่ปลูกมันก็เป็นของหนู หนูต้องปลอดภัย เติบโตอยู่ดูแลมันไปตลอดนะจ๊ะ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 14:57:35 ]

ความคิดเห็นที่ 9 คืนแรกที่สาวไหมมานอนที่บ้าน ทั้งพ่อแม่และคุณยายแทบไม่ได้หลับได้นอน หนูร้องงอแงทั้งคืน คงจะเป็นเพราะได้นมไม่เต็มอิ่ม แม่ให้นมยังไม่เป็นเลยตอนนั้นน่ะ พอร้องมากๆ เข้า ลมก็เข้าท้องหนู หนูก็ท้องอืดอีก เสียงร้องของลูกดังขึ้นเรื่อยๆ พอๆ กันที่คิ้วของพ่อกับแม่เริ่มขมวดและเริ่มเครียดขึ้น เพราะไม่รู้ว่าจะจัดการกับเสียงร้องอย่างทรมานของหนูยังไงดี คุณยายเข้ามาในห้อง แล้วถามพ่อหนูอย่างเป็นห่วงว่ามีคาถาอะไรเป่าให้หนูหน่อยสิ แล้วคุณยายก็ท่องคาถาชินบัญชรแล้วเป่ากระหม่อมหนู กล้ามเนื้อปากหนูคงจะกระตุกพอดี เหมือนกับว่าหนูกำลังยิ้ม ทั้งพ่อแม่และคุณยายเลยอดหัวเราะออกมาไม่ได้ทั้งๆที่กำลังเครียดแสนเครียด จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 15:00:30 ]

ความคิดเห็นที่ 10 คุณยายอยู่เป็นเพื่อนแม่อีก 2-3 วันก็ต้องกลับบ้านเพราะสุขภาพเริ่มแย่ คุณยายเป็นคนนอนหลับยาก มาเจอนักร้องเสียงทองอย่างสาวไหม คุณยายจะเป็นลมเอา เลยต้องกลับไปบ้าน ทิ้งพ่อกับแม่เผชิญหน้ากับความลำบากกันสองคน 2-3 อาทิตย์แรกเป็นเวลานรกจริงๆ เลยลูกเอ๋ย พ่อกับแม่ตาลึกโหล เหน็ดเหนื่อยมาก กินก็ไม่ได้กิน นอนก็แทบไม่ได้นอน ดีนะที่พ่อทำงานอิสระมีเวลาช่วยแม่เลี้ยงลูกเต็มที่ พ่อมีหน้าที่ทำอาหาร ดูแลบ้านและแน่นอน ต้องซักผ้าอ้อมเปื้อนฉี่เปื้อนอึหนูด้วย แม่มีหน้าที่ให้นมลูก ดูแลลูกและบำรุงร่างกายตัวเอง แต่ก็นั่นแหละแม่กินอะไรไม่ลงเลย ไม่อยากกินอะไรเลย เพราะมันเหนื่อยจริงๆ...วันหนึ่งเมื่อหนูมีลูกของตัวเองแล้วหนูจะรู้ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 15:03:56 ]

ความคิดเห็นที่ 11 มารอให้กำลังใจเรื่อยๆค่ะ จากคุณ : แป้งเปียกรสแซ่บ - [ 27 เม.ย. 48 15:08:07 ]

ความคิดเห็นที่ 12 น้องสาวไหมคงปลอดภัยแล้วใช่มั้ยคะ กลับบ้านได้แล้ว เดี๋ยวอีกไม่กี่วันคงจะชินกับบ้านใหม่ ก็จะเลิกโยเยเอง หายเร็วเร็วนะจ๊ะสาวน้อย จากคุณ : lafee - [ 27 เม.ย. 48 15:08:49 ]

ความคิดเห็นที่ 13 เข้าใจความรู้สึกค่ะ เพราะลูกเราก็เกิดก่อนกำหนด น.น 1770 g. เอง อยู่ตู้ตั้ง 10 วัน แต่ตอนนี้ อายุ 1 1/2 ปี แล้วค่ะ แข็งแรงดีและพูดมากด้วย เอาใจช่วยค่ะ จากคุณ : แม่น้องเนย - [ 27 เม.ย. 48 15:18:09 A:58.10.116.237 X: TicketID:067465 ]

ความคิดเห็นที่ 14 น้องใหมน่ารักจังคับ น้ำหนัก 1900 คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ตอนผมเกิดผมหนัก 1600 เองคับ (อยู่ตู้อบตั้งน้าน นาน) เพราะคลอดก่อนไฟเขียวตั้ง 2 เดือนแนะครับ ตอนนี้สูง 180 หนัก 72 แถมน่าตาน่ารักด้วยอะคับ ยังไงน้องสาวใหมต้องโตขึ้นเป็นเด็กที่แข็งแรง และน่ารักมากครับ แก้ไขเมื่อ 27 เม.ย. 48 15:57:14 จากคุณ : Top27 - [ 27 เม.ย. 48 15:55:35 ]

ความคิดเห็นที่ 15 ขอให้หนูสาวไหม มีสุขภาพดีวันดีคืน เป็นเด็กดีของคุณพ่อ คุณแม่นะคะ จากคุณ : แม่ปุกปุย - [ 27 เม.ย. 48 16:00:54 ]

ความคิดเห็นที่ 16 ในเดือนแรก น้ำหนักของลูกขึ้นมาน้อยมาก คงไม่ต้องบอกว่าแม่จะทุกข์ใจแค่ไหน แม่ดูลูกทีไรก็ใจหายทุกทีว่าทำไมหนูถึงตัวเล็กเหมือนตุ๊กตาอย่างนี้ หนูจะโตเหมือนคนอื่นๆ ไหมเนี่ย เวลาแม่พาหนูไปโรงพยาบาลเพื่อไปฝึกดูดนมที่คลีนิคนมแม่ มีแต่คนถามว่าหนูเพิ่งคลอดเหรอ อายุกี่วันแล้ว แม่ก็ได้แต่หน้าชื่นอกตรมบอกเขาไปว่าหนูอายุเยอะแล้วนะ ไม่ใช่เด็กแรกเกิดนะ....ฮืออ แม่มีสายวัดอยู่เส้นหนึ่ง เหมือนเป็นบ้าเลย ลูกเอ๋ย แม่คอยวัดหนูทุกวัน บางวันวัด 2 รอบก็มี ทั้งความยาวรอบศีรษะ ความยาวตัว ความยาวของกระดูกแต่ละท่อน ความยาวเท้ามือ วัดแม้กระทั่งความกว้างของปากหนู เพราะแม่อยากรู้ว่าหนูโตขึ้นหรือเปล่า สาวไหมของแม่...วันหนึ่งแม่อุ้มหนูอยู่ แม่รู้สึกเหม็นตุ่นๆ เหมือนกลิ่นปลาหมึกปิ้ง แม่สงสัยอยู่นาน ในที่สุดก็รู้ว่ามือหนูเหม็นมาก เพราะเวลาอาบน้ำ พ่อลืมล้างมือล้างนิ้วให้หนู ตั้งแต่นั้นแม่ก็เลยเรียกหนูว่า "เด็กหญิงปลาหมึกปิ้งแถวล่างของแม่" จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 16:05:45 ]

ความคิดเห็นที่ 17 ติดตามกระทู้ของคุณ [NostalgiA] มาตั้งแต่ห้องอาหารการกิน เอาใจช่วยนะคะ ทั้งคุณแม่ น้องสาวไหม แล้วก็คุณพ่อด้วย จากคุณ : jimkong - [ 27 เม.ย. 48 16:10:22 ]

ความคิดเห็นที่ 18 ตอนหนูอายุได้เดือนกว่าๆ ตาหนูแฉะและเริ่มมีขี้ตา และแล้วมันก็เริ่มเขียว แสดงว่าติดเชื้อ แม่พาหนูกลับไปที่โรงพยาบาลอีกครั้ง คุณหมอให้ยาป้ายตามา เวลาป้ายตาหนูแม่สงสารหนูจังเลย ทั้งตาจะเป็นขี้ผึ้งสีขาวขุ่นอยู่เต็มตา ดูๆไปเหมือนโฆษณา the eye เลยลูกเอ๋ย แล้วซักพักยาก็เริ่มแห้ง ขนตายาวๆของหนูก็ถูกผนึกติดกันทั้งบนล่าง หนูไม่ร้องซักแอะ คงจะเป็นเพราะงุนงงสงสัยว่าทำไมจู่ๆ โลกก็มืด...แม่ถ่ายรูปนี้ตอนที่ยาเริ่มแห้งและแม่เช็ดออกให้แล้ว เหลือแต่ยาแห้งติดขนตา ไม่ใช่ขี้ตานะจ๊ะ...ปลาหมึกปิ้งแถวล่างของแม่ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 16:10:51 ]

ความคิดเห็นที่ 19 เด็กหญิงปลาหมึกปิ้งแถวล่างของแม่จะว่าเลี้ยงง่ายก็ไม่ใช่ จะว่าเลี้ยงยากก็ไม่เชิง หนูไม่ค่อยแหกปากร้องโยเย แต่ไม่เป็นโคลิก (เคาะโต๊ะ 3 หน) แต่หนูก็เป็นคนนอนหลับยาก ซึ่งอาจจะเป็นเพราะได้นมไม่พอก็เป็นได้ที่ทำให้หนูไม่ค่อยยอมนอนและนอนน้อย (ความจริงเป็นความผิดของแม่นะ) พอแม่จะวางหนูลงเบาะ หนูก็จะอิ๊อ๊ะๆ แล้วเริ่มต้นร้องไห้ ให้คนอุ้ม พ่อกับแม่ต้องผลัดกันอุ้มหนูคนละครึ่งคืน....เหนื่อยจริงๆ ลูกจ๋า แต่มาวันหนึ่ง...ตอนที่หนูอายุได้ 1 เดือนกับ 22 วัน หนูเริ่มนอนกลางวันได้นานขึ้นจนแม่แปลกใจ...ปกติแล้วหนูแทบจะไม่ยอมหลับกลางวันเลย แต่วันนั้น หลังวันสงกรานต์ หนูนอนอุตุ ตื่นมากินนมก็หลับ แม่ชื่นใจจัง.... แต่ว่า...พอตกบ่ายมา หนูเริ่มตัวอุ่นๆ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 16:14:21 ]

ความคิดเห็นที่ 20 เปงกะลังใจค่า.......... จากคุณ : Goya_aTaan - [ 27 เม.ย. 48 16:17:06 ]

ความคิดเห็นที่ 21 ขอให้พระคุ้มครองค่ะ จากคุณ : phanet - [ 27 เม.ย. 48 16:43:21 ]

ความคิดเห็นที่ 22 อ่านแล้วซึ้งดีคับ น้ำตาจะไหลซะให้ไ้ด้ ใครหลายคนคงคิดเหมือนผม ว่าการมีลูกนั้นไม่ได้หนุกหนานเหมือนตอนทำ ทำไรต้องคิด ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ค่อยมีกว่า จากคุณ : genetic boy - [ 27 เม.ย. 48 16:44:06 ]

ความคิดเห็นที่ 23 แม่ให้ยาลดไข้หนูไป แต่ไข้ก็ไม่ยอมลด กลับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งค่ำ ยิ่งดึก ไข้หนูยิ่งสูง จาก 37.0 ก็ไต่ขึ้นไป 37.4 37.8 38.2 38.5 .... แม่พยายามให้หนูกินยาทุก 4 ชั่วโมงและเช็ดตัว แต่หนูก็ยิ่งดูแย่ลง แม่ไม่ได้นอนเลยทั้งคืน จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 16:44:21 ]

ความคิดเห็นที่ 24 เจ็ดโมงกว่าๆ ไข้หนูขึ้นสูงกว่า 39 องศา แม่ร้อนใจมาก บอกให้พ่อรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งตัวพาหนูไปโรงพยาบาล ... หมอก็ลงเวรสายอีก แม่นั่งอุ้มหนูไปก็สั่นขาไปเพราะไม่รู้จะทำอะไรได้ ทุกนาทีที่ผ่านไปมันยาวนานเหมือนชั่วโมง ตัวหนูก็เริ่มร้อนขึ้นทุกทีๆ จนสุดท้ายก็ได้ตรวจกับอาจารย์หมอแก่ๆ ท่านหนึ่ง เป็นผู้ชายที่ปากร้ายมาก พอถามแม่ว่าลูกเป็นอะไร แม่บอกว่า หนูมีไข้ต่ำๆ ตอนเย็น พอให้ยา ลูกก็บ้วนทิ้ง เช็ดตัวให้แล้ว ไข้ก็ไม่ลด จนตอนเช้ามาไข้สูงเลยมาพาหาหมอ หมออาวุโสคนนั้นด่าแม่มาว่า "ให้ยาลูกแค่นี้ยังให้ไม่ได้ คุณกลับไปพิจารณาตัวเองได้แล้วว่าเหมาะสมจะเป็นแม่คนไหม คุณให้ยายังไม่ได้ แล้วจะมาหาผมทำไม ผมจะช่วยอะไรได้" แม่น้ำตาแทบไหล เจ็บใจก็เจ็บใจ แต่ห่วงลูกมากกว่า อยากจะเถียงว่า เพราะอยากจะรู้ว่าลูกเป็นไข้เพราะอะไรถึงมาหาหมอ ไม่ได้มาเพื่อให้หมอป้อนยานี่นา ทำไมต้องว่ากันอย่างนี้ แต่สุดท้ายหมอคนนั้นก็ให้ยามากินแล้วบอกว่าลูกไม่เป็นอะไร เป็นหวัดเฉยๆ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 16:51:20 ]

ความคิดเห็นที่ 25 ขอโทดนะฮะ ไม่มีหมอประจำเหรอคับ เพราะการรักษาบางทีต้องการความต่อเนื่องนะคับ จากคุณ : genetic boy - [ 27 เม.ย. 48 16:53:58 ]

ความคิดเห็นที่ 26 แม่พาหนูกลับมาบ้าน พยายามป้อนยาจนลูกกลืนยาได้หมด เช็ดตัวให้บ่อยๆ แต่ไข้ก็ไม่ยอมลด ยังคงยืนระยะที่ 38 องศาขึ้นไป ตอนตี 3 ไข้ลงมาที่ 37 แม่ดีใจมาก คิดว่าหนูคงไม่เป็นไรแล้ว แต่ที่ไหนได้ พอตี 5 ไข้หนูก็กลับสูงขึ้นอีกถึง 39 องศา และที่สำคัญ มีจุดเล็กๆ ขึ้นตามแขน ขา หน้าอกของลูก แม่โทรหาพี่พยาบาลที่สนิทกันถามว่าลูกเป็นอย่างนี้ เป็นอาการของอะไรได้บ้าง ป้าเขาบอกว่าอาจจะเป็นผดร้อน ไม่ต้องมาหาหมอก็ได้ ลองให้อยู่ในที่อากาศเย็นๆ ให้ยาแก้ไข เดี๋ยวก็หาย... แต่ด้วยความเป็นแม่...แม่รู้สึกว่ามันไม่ปกติ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ตุ่มเล็กๆ เหล่านั้นก็กลับเห่อขึ้นมาอีกมากมาย แม่รีบพาหนูไปโรงพยาบาลอีกครั้ง คราวนี้ไปพบหมออีกคนหนึ่ง หมอบอกว่า หนูเป็นหวัดธรรมดา แต่อาจจะมีไข้สูงได้ ส่วนผดนั้นคงจะเกิดจากการมีไข้สูง ก็จะเกิดขึ้นได้ หมอบอกว่ากลับไปบ้านก่อนก็ได้ อีก 2 วันถ้าไม่ดีขึ้นก็กลับมาอีกครั้ง อาจจะต้องนอนโรงพยาบาล แต่แม่บอกว่า ตอนที่หนูอยู่บ้าน มีไข้สูงนั้น หนูมีอาการเหมือนจะชัก หมอมีสีหน้าตกใจแล้วถามว่าอยากจะนอนโรงพยาบาลเลยไหม แม่ตอบไปทันทีว่าขอ admit วันนี้เลย แต่โชคร้าย....ห้องเต็มหมดทุกห้อง แม่ลงชื่อจองห้องไว้ พยาบาลบอกว่า วันนี้ก็อาจจะไม่ได้ ถ้าได้เมื่อไหร่จะโทรไปบอก จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 16:57:49 ]

ความคิดเห็นที่ 27 ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ ...................... จากคุณ : อิเลคโทน - [ 27 เม.ย. 48 17:01:19 ]

ความคิดเห็นที่ 28 รักแม่มากอีกโขเลย เป็นกำลังใจให้ค่ะ ขอให้น้องอาการดีขึ้นเร็ว ๆนะคะ จากคุณ : ป้าโล คนดี (Logetus) - [ 27 เม.ย. 48 17:02:39 ]

ความคิดเห็นที่ 29 แม่ต้องพาหนูกลับมาบ้าน แต่ไข้ก็ไม่ยอมลด กลับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แม่ต้องเอาหนูแช่น้ำเพื่อลดไข้ตั้ง 2 ครั้ง ระหว่างที่กินนม หนูก็อ้วกอีก อ้วกจนน่ากลัว ใจแม่แทบขาด บอกพ่อว่าไปโรงพยาบาลอื่นเถอะ ที่ไหนก็ได้ ขอให้ได้อยู่ใกล้หมอ ระหว่างนั้นแม่ก็โทรศัพท์คุยกับหมอคนเดิมเล่าอาการของลูกให้ฟัง หมอก็คงจะไปคุยกับพยาบาลที่ทำหน้าที่จองห้องแล้วบอกว่าจะรีบโทรแจ้งถ้าได้ห้อง แม่พาหนูไปโรงพยาบาลแห่งใหม่ ลูกกำลังรอคิวตรวจ แต่โรงพยาบาลเดิมก็โทรมาพอดีบอกว่าได้ห้องแล้ว แม่เลยขอโทษคุณหมอที่โรงพยาบาลแห่งใหม่นี้ คุณหมอบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่รีบพาไป admit ที่โน่นเลย หมอจะได้ดูแลต่อเนื่อง ไปถึงโรงพยาบาล ห้องก็ยังเคลียร์ไม่เสร็จ แม่พาหนูไปนั่งรอที่คลีนิกนมแม่อีกชั่วโมงกว่าๆ จึงจะได้ห้อง พอเข้าไปในห้อง พี่ๆ พยาบาลมาเจาะเลือดหนูไปตรวจ แล้วให้ยาแก้ไข้ คืนนั้นไข้หนูก็ไม่ยอมลด จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:04:36 ]

ความคิดเห็นที่ 30 ใจจด ใจจ่อมาก ๆ จากคุณ : ป้าโล คนดี (Logetus) - [ 27 เม.ย. 48 17:06:55 ]

ความคิดเห็นที่ 31 ใจจด จ่อ ด้วย จากคุณ : genetic boy - [ 27 เม.ย. 48 17:12:26 ]

ความคิดเห็นที่ 32 คุณหมอให้น้ำเกลือหนูด้วย โชคดีที่ป้าหน่อย คุณป้าพยาบาลคลีนิกนมแม่มาเจาะเลือดให้หนูด้วยตัวเอง หนูเลยเจ็บตัวแค่ครั้งเดียว...มือเล็กๆ ของหนูถูกพันไว้แน่นหนาจนน่าอึดอัด... ค่ำนั้น แม่ให้นมหนูและหนุก็อ้วกพุ่งเป็นครั้งที่ 5 นับตั้งแต่เริ่มไม่สบาย พี่พยาบาลเข้ามาบอกว่า คุณหมอให้งดนมไปก่อน เพราะกลัวหนูอ้วกมากๆ แล้วกระทบกับระบบอื่นๆ ของร่างกาย คืนนั้น หนูโยเยมาก คงเพราะพิษไข้และความหิว หนูร้องจะกินนมทั้งคืน เวลาแม่อุ้ม หนูก็จะส่ายหัวเข้ามาหานมแม่ ทำปากงุบงิบๆ แม่ไปถามพี่พยาบาลกี่ครั้งๆ พี่เขาก็บอกว่า คุณหมอให้งดไปก่อน แต่ไม่บอกว่าให้งดถึงเมื่อไหร่ ตีหนึ่งเข้าไปแล้ว หนูก็ยังไม่นอน แม่ทนไม่ได้เลยอุ้มหนูมานอนด้วยกัน แม่ร้องเพลงกล่อมไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ มือคอยตบก้นหนู แม่หอมหนูไปพลาง ร้องเพลงกล่อมไปพลาง ในที่สุดหนูก็คงจะเหนื่อย จะเพลียจนหลับไปเอง จนตี 5 หนูเริ่มร้องไห้งอแง พอแม่ก้มดูหนู แม่แทบน้ำตาไหล หนูพยายามดูดผ้าพันแผลที่พันหนูอยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ แม่ทนไม่ไหว เลยเรียกพยาบาลมาถามว่า ให้นมได้หรือยัง พี่พยาบาลคนใหม่เขาบอกว่า ให้เถอะเนาะ น่าสงสาร พอแม่เปิดเสื้อให้นม หนูดูดเอาๆ แทบไม่ได้หายใจ...ซึ่งตั้งแต่เกิดจนถึงวันนั้น หนูไม่เคยที่จะดูดนมแม่อย่างกระหายอย่างนั้นมาก่อนเลย แม่เสียใจจริงๆ...ปลาหมึกปิ้งแถวล่างของแม่ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:13:49 ]

ความคิดเห็นที่ 33 มาเป็นกำลังใจครับ แต่เด็กเล็กๆ เวลาทานข้าวหรือทานนมใหม่ๆ ถ้าเอาไปอาบน้ำเด็กจะอ๊วกนะ ปล.อ่านแล้วอารมณ์เสียกับหมอปากหมาคนนั้นจัง จากคุณ : ภูเหนือ - [ 27 เม.ย. 48 17:16:03 ]

ความคิดเห็นที่ 34 ไข้หนูยังไม่ลดลงเลย แม่พยายามเช็ดตัว เอาผ้าโปะหัว ก็ไม่ดีขึ้น...หนูเป็นอะไรนี่...ผลเจาะเลือดก็ยังไม่ออก แต่แม่ก็วางใจอย่างน้อยหนูก็ยังอยู่ใกล้หมอ...ทุกคนให้ความมั่นใจกับแม่ว่า ถึงไข้หนูยังสูง แต่เมื่อได้น้ำเกลือเข้าไป ยังไงหนูก็ไม่ชักแน่ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:16:46 ]

ความคิดเห็นที่ 35 โหวตค่ะ โหวตๆ แต่สงสัยจังค่ะ ในรูปในคห. 32 ที่ปูดออกมาจากท้องน้องคืออะไรค่ะ สะดือเหรอค่ะ ยังไงก็เอาใจช่วยนะค่ะ ให้น้องหายเร็วๆ เอาใจช่วยคุณแม่ด้วย จากคุณ : Doracyber - [ 27 เม.ย. 48 17:18:28 ]

ความคิดเห็นที่ 36 ไข้เลือดออก??? จากคุณ : MaSaChi - [ 27 เม.ย. 48 17:20:43 ]

ความคิดเห็นที่ 37 วินาทีที่เหมือนกับโลกถล่มมาทับแม่ก็มาถึง...เมื่อหมอบอกว่า ผลการเจาะเลือดพบว่า...ในตัวหนูมีเชื้อแบคทีเรียตัวหนึ่งที่ชื่อ สแตร็พโตค็อกคัส (หรือสแตร็ฟฟีโลค็อกคัส แม่ก็จำไม่ได้ถนัด) .... คุณหมอไม่ได้บอกแม่ตรงไปตรงมานักหรอก แต่สรุปว่า ไอ้เชื้อตัวนี้มันอยู่ในกระแสของหนู.....เชื้อตัวเดียวกันกับน้อง 4 เดือนที่เป็นข่าวมาไม่นานนี้เลย แม่ตัวชาไปหมด หมายความว่าอย่างไรกัน....หนูติดเชื้อในกระแสเลือด!! แม่รู้มาก่อนหน้านี้จากการคุยกับป้าหน่อยตั้งแต่แรกที่หนู admit แล้วว่าในกรณีที่น้อง 4 เดือนที่เข้าโรงพยาบาลแล้วเสียชีวิต เพราะเชื้อตัวนี้ อาจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านนี้บอกว่า ถ้าติดเชื้อในกระแสเลือด ถ้าไม่ได้รับการรักษาทันท่วงที 3 วันก็ไป.... หนูรู้ไหมว่าแม่เป็นยังไงในวินาทีนั้น....ในอกมันเต็มไปด้วยน้ำตา เต็มไปด้วยคำถามว่าทำไมต้องเกิดกับลูกของแม่ แล้วเกิดขึ้นได้ยังไง คุณหมอบอกว่า คุณหมอให้ยาฆ่าเชื้อไปแล้ว 2 ตัวตั้งแต่วันที่หนู admit ซึ่งคิดว่าน่าจะคุมเชื้อนี้ได้แล้ว แล้วจะเจาะเลือดเพื่อไปเพาะเชื้อดูอีกทีว่ามันจะขึ้นอีกไหม ถ้าขึ้นอีกก็จะดูว่ามัน sens กับยาตัวไหน เพื่อจะได้ให้ยาได้ถูกต้องมากขึ้น แต่ตามที่เทสต์ครั้งแรก เชื้อตัวนี้ให้แค่ยาเพนนิซิลินมันก็ฆ่าได้ หมอคิดว่าอีกวันสองวันไข้น่าจะลดลง... จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:25:20 ]

ความคิดเห็นที่ 38 ตามอ่านอยู่ค่ะ  ขอให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองด้วยเถิด.. จากคุณ : phanet - [ 27 เม.ย. 48 17:27:08 ]

ความคิดเห็นที่ 39 T_T จากคุณ : koei - [ 27 เม.ย. 48 17:30:31 ]

ความคิดเห็นที่ 40 มันช่างเป็นวันเวลาที่แสนทรมานเหลือเกินสำหรับแม่...วันนั้นคุณตาคุณยายมาทำธุระที่เชียงใหม่พอดี พอแม่บอกผลให้คุณตาคุณยาย ท่านก็ปลอบใจให้แม่เข้มแข็ง แต่แม่จะเข้มแข็งได้ยังไง ปลาหมึกปิ้งแถวล่างตัวกระเปี๊ยกของแม่อายุยังไม่ถึง 2 เดือน ต้องมาเจออะไรอย่างนี้... ในความสับสนอลหม่านนั้น แม่คิดอะไรไม่ออกเลย คิดแต่ว่า หนูจะตายไหม ยาที่หมอให้จะฆ่าเชื้อได้หมดไหม... ยิ่งนานไป แม่ก็ยิ่งคิดอะไรที่ร้ายขึ้นเรื่อยๆ พอดูหน้าดูที่ซีดเผือด กระสับกระส่ายด้วยพิษไข้ แม่ก็ร้องไห้ทุกที ใจแม่หายวาบทุกครั้งที่คิดว่าถ้าหนูตายไปล่ะ แม่จะพาหนูกลับบ้านยังไง แม่จะทนเห็นร่างไร้วิญญาณของหนูได้ยังไงกัน...ให้แม่เจ็บเอง ให้แม่เป็นเองเสียดีกว่า เพราะตัวหนูมีภูมิคุ้มกันน้อยเหลือเกิน ตัวที่ร้อนเป็นไฟ หายใจกระสับกระส่ายของหนูนั้นน่ะ มันทรมานแม่มากๆ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:31:25 ]

ความคิดเห็นที่ 41 อ่านแล้วจะร้องไห้... เป็นกำลังใจให้นะคะ ทำใจให้เข้มแข็งไว้ค่ะ จากคุณ : ...hamster... - [ 27 เม.ย. 48 17:34:23 ]

ความคิดเห็นที่ 42 น้องสาวไหมหน้าตาน่าเอ็นดูเชียว.... เข้มแข็งนะลูกนะ หายแล้วมาโพสต์ท่าถ่ายรูปให้น้าๆ ป้าๆ ได้ดูนะจ๊ะ.... จากคุณ : i aM uNiQuE GaLaxY - [ 27 เม.ย. 48 17:35:03 ]

ความคิดเห็นที่ 43 เห็นใจคุณ [NostalgiA] จังเลย.... ทรมาณหัวใจมากๆ จากคุณ : Mangashorn - [ 27 เม.ย. 48 17:37:04 ]

ความคิดเห็นที่ 44 ด.ญ. "สาวไหม" ขอให้หนูแข็งแรงเติบโต เป็นสาวเจียงใหม่ตี่งามๆเน้อเจ้า เชื่อว่าพลังแห่งความรักที่ป้อแม่มีให้ด.ญ. "สาวไหม" จะชนะเหนือโรคที่หนูเป็นอยู่ คุณแม่เข็มแข็งนะคะ ถึงแม้ไม่เคยมีลูกแต่อ่านแล้ว บีบหัวใจเหลือเกินสู้ๆๆนะเจ้า จากคุณ : ~o~LuN@rGirL~o~ - [ 27 เม.ย. 48 17:40:23 ]

ความคิดเห็นที่ 45 น้องหายไว ๆนะพี่ จากคุณ : lime lite - [ 27 เม.ย. 48 17:41:47 ]

ความคิดเห็นที่ 46 ดูเหมือนอะไรที่แย่อยู่แล้วมันจะยังแย่ไม่พอหรือไงนะ นอกจากอาการไข้สูงของหนูจะไม่ลดลงแล้ว หนูยังมีน้ำมูก เสมหะเยอะมาก เป็นสีเขียวขุ่นข้น แสดงถึงอาการติดเชื้อ อ้อ...ก่อนหน้าที่จะรู้ว่าหนูติดเชื้อตัวนี้ คุณหมอตรวจดูทุกระบบในร่างกายของหนูว่าหนูติดเชื้อยังไงระบบใดบ้าง พบว่าหนูติดเชื้อทางเดินหายใจและทางเดินอาหาร เพราะหนูท้องเสีย ถ่ายเป็นน้ำ วันหนึ่งถึง 6-7 ครั้ง ลูกของแม่ถูกดูดน้ำมูกเสมหะหลายครั้งด้วยกัน แต่ละครั้ง ใจแม่แทบขาด สายยางเล็กๆ ถูกสอดเข้าไปในรูจมูก สายที่ยาวเหลือเกินนั้นสอดเข้าไปลึกทุกทีๆ หนูก็กระอักกระไอ ตาเหลือกตาปลิ้น พอดึงสายออกมา เลือดในรูจมูกหนูก็พุ่งตาม พี่พยาบาลบอกว่า เป็นเส้นเลือดฝอยในรูจมูก คุณแม่ไม่ต้องกลัวนะคะ แม่พยายามทำใจจ้ะ.... พอดูดเสมหะในคอ หนูก็จะอ๊อกหลายครั้งหลายหน แล้วหนูก็อ๊อกออกมาทุกครั้ง...หนูกรีดร้องเสียงดัง น้ำตาหนูไหลเป็นทาง พอพี่พยาบาลเอาหนูมาส่งคืน สายตาของหนูที่เหลือบมองพี่เขามันบอกถึงความกลัวอย่างสุดหัวใจ น้ำตาหนูไหลอาบแก้ม...แต่น้ำตาแม่มันไหลท่วมหัวใจแม่แล้ว ลูกเอ๋ย... แม่ไม่รู้จะช่วยหนูยังไงจริงๆ ได้แต่ปลอบหนูว่า พี่ๆพยาบาลเขาก็ช่วยให้หนูสบายขึ้นนะ พี่ๆ ไม่ได้ทำร้ายหนูนะ หนูอย่าร้องไห้ เดี๋ยวหนูก็จะดีขึ้น...อาการคัดจมูก น้ำมูกข้นเหนียวและเสมหะเต็มคอของลูกก็ยังคงมีอยู่ และตลอดเวลาที่หนูอยู่โรงพยาบาล หนูก็ต้องถูกดูดน้ำมูกเช่นนี้นับครั้งไม่ถ้วน...พี่พยาบาลบอกว่า ต้องกอดหนูมากๆ เพื่อปลอบใจ แต่หนูก็ไม่ได้เจ็บตัวแค่นี้ สายน้ำเกลือหลุดจนได้ หนูถูกจับเจาะน้ำเกลืออีกหลายครั้ง แต่มีครั้งหนึ่งที่หนูต้องเจ็บมากที่สุด เพราะหนูตัวเล็ก เส้นเลือดก็หายาก ยิ่งหนูร้องไห้มากเท่าไหร่ เส้นเลือดก็แฟบ หนูรู้ไหมว่าหนูอภิสิทธิ์แค่ไหน มีพี่พยาบาล 3 คน หัวหน้าวอร์ดพยาบาล 2 คนมาช่วยเจาะสายน้ำเกลือให้หนูนะ ใช้เวลา 2 ชั่วโมงก็ยังไม่ได้... จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:44:14 ]

ความคิดเห็นที่ 47 อ่านแล้วใจจะขาดตามค่ะ สงสารน้องมากๆจริงๆ จากคุณ : Cuddle - [ 27 เม.ย. 48 17:46:37 ]

ความคิดเห็นที่ 48 สุดท้าย...เป็นทางเลือกสุดท้ายจริงๆ สำหรับวันนั้น...หนูต้องถูกโกนผมออกนิดหน่อย เพื่อเจาะเข้าเส้นเลือดที่หัว ซึ่งมันเป็นทางเลือกสุดท้ายของที่นี่ที่จะทำ แต่หนู "จำเป็นต้อง" ได้รับน้ำเกลือ เพราะไม่เช่นนั้น อาการหนูก็จะแย่ไปยิ่งกว่านี้ วันที่ 4 เข้าไปแล้ว ไข้หนูก็ยังไม่ลดลงเลย แต่เชื่อไหมว่า หลังจากที่ถูกพี่ๆ ป้าๆ พยาบาลรุมอยู่ 2 ชั่วโมง ไข้หนูลดลงเป็น 37 องศา แม่ดีใจมาก เริ่มยิ้มได้ แต่ก็หลุดปากถามป้าหน่อยไปทั้งน้ำตาว่า "หนูจะรอดไหม" จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:47:27 ]

ความคิดเห็นที่ 49 โห มันแย่ตรงที่น้องยังเล็กอ่ะ ภาพนี้เห็นแล้วน้ำตาทะลักเลย เป็นกำลังให้ค่ะ ขอให้น้องหายเร็ว ๆ จากคุณ : ป้าโล คนดี (Logetus) - [ 27 เม.ย. 48 17:49:38 ]

ความคิดเห็นที่ 50 มาเป็นกำลังใจให้ครับ ขอให้ผลการรักษาเป็นไปได้ด้วยดีนะครับ :) จากคุณ : TonMai2K - [ 27 เม.ย. 48 17:50:52 ]

ความคิดเห็นที่ 51 เช้าวันที่ 5 หลังจาก admit คุณหมอมาตรวจหนูตอนเช้า คุณหมอก็เริ่มมีสีหน้าดีขึ้นที่เห็นไข้หนูเริ่มลด แม้ว่าเมื่อทิ้งช่วงห่างไปประมาณ 6-7 ชั่วโมง ไข้จะขึ้นอีกก็ตาม คุณหมอบอกว่าอย่างน้อยก็น่าจะเป็นสัญญาณที่ดีว่าไข้เริ่มทิ้งช่วงห่าง แต่วันสองวันนี้ หน้าตาหนูดูน่ารักมาก ปากหนูแดงจัดเหมือนทาลิปสติก หน้าดูขาวๆ แก้มแดงๆ เพราะผื่นยังไม่หายไปหมด ดูแล้วก็เหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นแฮะ... แต่...ทำไมปากหนูมันดูแห้งมากๆ แม่คิดว่าหนูอาจจะคัดจมูกต้องหายใจทางปากจึงทำให้ปากแห้ง แม่ขอวาสลีนพยาบาลมาทาปากให้หนู แต่มันก็ยังไม่หายแห้ง กลับแตกจนเลือดซึม... หลังมือหลังเท้าเล็กๆ ของหนูดูอวบอูมผิดตา คงเพราะบวมน้ำเกลือแน่ๆ เส้นเลือดตรงตาขาวของหนูดูแดงผิดปกติ เริ่มมีเหมือนจ้ำเลือดขึ้นเป็นวงใกล้ๆ กับตาดำ เมื่อคุณหมอ สีหน้าคุณหมอเริ่มสงสัยอีกแล้ว คุณหมอบอกว่า จากเชื้อที่ตรวจพบนั้น ให้ยาฆ่าเชื้อไปแล้ว 5 วันน่าจะฆ่าได้หมด แต่ที่หมอสงสัยคือทำไมไข้ยังไม่ลด หมอสงสัยไปถึงไข้สมองอักเสบ ต้องเจาะไขสันหลังถึงจะรู้ แต่ยาที่หมอให้ไปมันก็สามารถฆ่าได้อยู่แล้ว เพียงแต่ต้องเพิ่มปริมาณยาขึ้นไปอีก แม่บอกว่า ทำอะไรก็ทำเถอะค่ะ เพื่อให้ลูกปลอดภัย แม่ถามหมอว่า...คุณหมอประเมินในวันนี้ว่าอาการของลูกอันตรายแค่ไหน คุณหมอตอบว่า ยังให้คำตอบไม่ได้ เพราะยังไม่เห็นผลตรวจเลือดครั้งสุดท้าย.... จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 17:54:21 ]

ความคิดเห็นที่ 52 ลุ้นๆๆๆๆ จากคุณ : MaSaChi - [ 27 เม.ย. 48 17:58:15 ]

ความคิดเห็นที่ 53 เข้าใจความรู้สึกค่ะ---- เพราะตอนลูกป่วย คนเป็นแม่ ใจจะขาดให้ได้เลยค่ะ จากคุณ : ปอบผีฟ้า - [ 27 เม.ย. 48 18:00:02 ]

ความคิดเห็นที่ 54 คุณหมอที่รักษาหนูท่านปรึกษากับกุมารแพทย์หลายท่านรวมถึงคุณป้าหมอที่เป็นกุมารแพทย์ประจำตัวหนูตอนคลอดด้วย (เผอิญว่ามีแต่เรื่องขัดข้องที่ทำให้หนูไม่ได้เจอป้าหมอตั้งนาน ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ตรวจตัวเหลือง) ป้าหมอมาเยี่ยมหนูตอนบ่าย 3 กว่าๆ เมื่อป้าหมอมาซักประวัติจากแม่ แม่พยายามนึกรายละเอียดไข้ทุกอย่างของลูกและเล่าให้ป้าหมอฟัง ป้าหมอบอกว่า ดูแล้วก็อาจจะเป็นอาการของไข้หวัด แต่มันต้องมีอะไรผิดปกติ ไม่ใช่ไข้หวัดธรรมดาแน่ๆ ส่วนเชื้อสแตร็พที่ทำให้แม่แทบอกแตกตายนั้นคิดว่าไม่น่าเป็นห่วงแล้ว เพราะยาที่คุณลุงหมอให้มาก็น่าจะได้ผล แต่ที่สงสัยก็คือ ทำไมไข้ยังไม่ลด 6 โมงเย็นวันนั้น คุณป้าหมอโทรมาหาแม่บอกว่า จากอาการข้างเคียงต่างๆ ป้าหมอคิดว่า หนูอาจจะเป็นโรค คาวาซากิ ซึ่งโรคนี้มันจะมีอาการแทรกซ้อนที่อันตรายกับหัวใจ หลอดเลือดเลี้ยงหัวใจได้ และค่าใช้จ่ายในการรักษาสูงมาก หมอขอเจาะเลือดหนูไปตรวจอีกครั้งได้ไหม แม่บอกทันทีว่า ได้ค่ะ อีกสองชั่วโมงต่อมา คุณหมอโทรมาอีกครั้งและบอกว่า ผลเลือดของหนู มีข้อบ่งชี้หลายตัวที่เข้ากันได้กับโรคคาวาซากิ ป้าหมอคิดว่าหนูควรได้รับการรักษาโดยเร็วที่สุด แต่ถ้าหนูรักษาที่เดิม ค่าใช้จ่ายจะแพงมาก อาจจะเกือบๆ แสน เพราะเป็นเอกชน คุณหมอจะส่งตัวหนูไปยังโรงพยาบาลมหาราชซึ่งค่าใช้จ่ายจะถูกกว่า แม่จะทำใจได้ไหม ....แม่บอกว่า ได้ค่ะ อะไรก็ได้ ขอให้หนูได้ยาเร็วที่สุดก็พอ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 18:00:43 ]

ความคิดเห็นที่ 55 น้องน่ารักมาก เลยค่ะ ขอให้หายเร็ว ป้าโล ก็ลุ้นใจจะขาดแระ จากคุณ : ป้าโล คนดี (Logetus) - [ 27 เม.ย. 48 18:07:25 ]

ความคิดเห็นที่ 56 หนูถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลมหาราชอย่างเร่งด่วนในคืนนั้น คุณลุงหมอรีบมาสรุปประวัติการรักษาของหนูให้แพทย์ที่มหาราชฟัง ตอนนั้น...อะไรๆ มันสับสนไปหมด ลูกเอ๋ย... จากที่เคยอยู่ห้องพิเศษ ได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ก็ต้องมาเจอกับสภาพของความเป็นจริงของชีวิต ห้อง ER เด็กที่อลหม่านไปด้วยเด็กป่วยนับสิบ บ้างก็ร้องไห้งอแง บ้างก็หน้าเป็นผื่นเต็ม บ้างก็ตัวเหลืองซีดร้องไห้โวยวาย พัดลมตัวใหญ่ที่พัดลมแรงมาถูกตัวจนหนูเริ่มหายใจฟืดฟัดอีกครั้งนั้นแม่ไม่สามารถหลบไปไหนได้เลย ต้องทนให้หนูโดนพัดลมพัดอยู่นาน ปลาหมึกปิ้งของแม่ก็งอแงด้วยอาการตัวร้อนจัดและหิวนม แม่เปิดเสื้อให้นมหนูท่ามกลางผู้คนนับสิบในห้อง ER คุณหมอซักประวัติลูกซักครู่แล้วส่งไปห้องตรวจ ระหว่างนั้น ยาขวดหนึ่งก็เอามาตั้งไว้ที่โต๊ะ คุณหมอก็คุยกับพยาบาลไปเรื่อยๆ แม่ก็เร่งเวลาให้คุณหมอบอกเสียทีว่า "เอาไปให้ยาได้แล้ว" แม่ถามพี่พยาบาลว่าเมื่อไหร่จะให้ยาลูก พี่เขาตอบว่าต้องรอให้ยาอุ่นขึ้นก่อน เพราะเพิ่งเอาออกมาจากตู้เย็น แม่ก็ต้องรอต่อไป แม่ถามว่าสามารถเฝ้าหนูได้ไหม พี่พยาบาลบอกว่าเฝ้าได้ 1 คน แม่ใจชื้นขึ้น ตอนแรกเป็นห่วงหนูมากว่าหนูจะอยู่ยังไง ในเมื่อไม่มีใครคอยดูแล วอร์ดรวมนั้นไม่มีพยาบาลมาดูแลส่วนตัวเพราะส่วนใหญ่เป็นเด็กค่อนข้างโต ก็จะมีญาติมาเฝ้า... พอแม่เห็นห้องที่หนูจะต้องไปอยู่ในคืนนั้นแล้ว แม่แทบเป็นลม.... จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 18:08:26 ]

ความคิดเห็นที่ 57 ห้องรวมนั้น มีเตียงเด็ก 6 เตียง หาที่เดินแทบไม่ได้ ตรงพื้นมีญาติคนไข้นอนกับระเกะระกะ มีที่ว่างกลางห้องอยู่นิดเดียว คุณป้าพยาบาลเข็นคลิปของหนูไปไว้กลางห้อง พัดลม 5-6 ตัวกระหน่ำพัดไล่ความร้อนอบอ้าว แต่มันเป็นผลเสียกับหนูแน่ๆ เพราะทันทีที่เข้าไปในห้อง หนูเริ่มหายใจฟืดฟัดอีกแล้ว พ่อกับแม่ตกอยู่ในภาวะงุนงงปนช็อกนิดๆ กับสภาพที่เห็นตรงหน้า คืนนั้นเราตกลงกันว่าจะให้พ่อนอนเฝ้าลูก แล้วแม่จะไปนอนพักผ่อน เพราะสองคืนที่ผ่านมาแม่เกือบจะน็อกไปแล้ว คืนนั้น พ่อขอนมจากโรงพยาบาลมาป้อนหนู ซึ่งแม่ก็เป็นห่วงมาก เพราะหนูติดนมแม่ ไม่ค่อยยอมกินนมขวดเท่าไหร่นัก แม่บอกพ่อว่าจะรีบไปเก็บของใช้ที่จำเป็นที่ห้องเดิมมาให้พ่อก่อน แล้วคืนนั้นแม่จะไปนอนที่ห้องเดิมเพราะเสียค่าห้องไปแล้ว แล้วรุ่งเช้าจะรีบมาเปลี่ยนพ่อ พอแม่เก็บของเสร็จ กลับมาหาลูกที่วอร์ดรวม ก็เห็นว่าพยาบาลเริ่มให้ยาหนูแล้ว แต่พ่อพาหนูออกมานอนที่หน้าห้องรวม เพราะถ้าหนูอยู่ข้างในนั้น หนูจะมีน้ำมูกมาก แต่อยู่ข้างนอกนั้น ก็ลำบากเช่นกัน เพราะร้อนมาก และมียุง พ่อบอกว่า คืนนี้จะอดทนไม่นอนก็แล้วกัน จะนั่งพัดไล่ยุงให้หนู...แม่บอกพ่อว่า แม่ขอโทษนะที่ต้องให้พ่อเป็นคนเฝ้า พ่อบอกว่ารีบกลับไปพักผ่อนได้แล้ว ตอนนั้นเกือบ ตี 1 เห็นจะได้ จากคุณ : [NostalgiA] - [ 27 เม.ย. 48 18:16:23 ]