ผมคิดว่าคำว่า "ก้าวข้าม" มันหมายถึงว่าเราต้องการการชี้นำและส่ังการจากท่านทักษิณมากกว่า
ณ จุดนี้ผมมองว่าท่านทักษิณเป็นเหมือนที่ปรึกษามากกว่า ท่านเป็นคนจุดประกายความคิดและพาเรามาถึงจุดที่ไม่มีใครเคยพามาก่อน และเป็นเหมือนตัวแทนของคนเสื้อแดงที่โดนกระทำอย่างอยุติธรรม
ทำให้คนได้รู้สึกถึงคุณค่าของคะแนนเสียงของตนเอง ซึ่งมันได้พิสูจน์แล้วว่าสามารถเปลี่ยนรูปแบบของการเมืองไทยให้พัฒนาใกล้อารยะประเทศมากขึ้น
การที่จะดูว่าก้าวข้ามหรือไม่ก็ต้องดูว่าเสื้อแดงจะเดินหน้าต่อไปโดยไม่มีท่านทักษิณได้หรือไม่ จำเป็นต้องมีท่านเป็นผู้นำหรือผู้บังคับบัญชาหรือไม่
ซึ่งโดยส่วนตัวผมคิดว่าไม่จำเป็น เพราะแนวคิด เป้าหมายและหลักการนั้นได้ฝังรากอย่างมั่นคงและชัดเจนแล้ว
ดูได้จากตอนที่มีการสลายราชประสงค์และช่วงหลังเหตุการณ์ ถ้าคุณอยู่ในที่ชุมนุม ความรู้สึก ณ ตอนนั้น คือมันต้องสู้ต่อ ไม่ยอมแพ้ และไม่มีใครบอกซักคนว่าสู้เพื่อท่านทักษิณ แต่ทุกคนสู้ต่อเพื่อความยุติธรรมและความเท่าเทียมในสังคม และจะไม่ก้มหัวให้เผด็จการ
ซึ่งถ้าเป็นการกระทำแค่เพื่อผลประโยชน์ฉาบฉวยองค์กรเสื้อแดงคงล้มเลิกไปแล้ว ผมคิดว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ฝ่ายอำนาจเก่ามองข้ามและคิดไม่ถึง
สิ่งที่เราต้องการคือประชาธิปไตยที่เป็นของประชาชนอย่างแท้จริง ต้องไม่มีคราบของเผด็จการซ่อนอยู่
ตราบใดที่ท่านทักษิณยังไม่กล้บบ้าน มันก็แสดงให้เห็นว่า "รัฐธรรมนูญไทยยังเป็นของเผด็จการ"