เข้ามาแจกกิ๊ฟครับ
เห็นด้วยครับ แต่...การเมืองมันมีมิติที่หลากหลาย ถ้ามองแบบท่าน Sieghart ก็ถูกที่มิติหนึ่ง คงจะสรุปอะไรไม่ได้ ผมจึงขออนุญาตเห็นแย้งดังนี้ครับ
1. 1.1. แทนที่จะช่วยกันสอดส่องการกระทำของนักการเมือง ดันเข้าข้างนักการเมือง
ต้องไม่ลืมว่านักการเมืองกับประชาชนแยกกันไม่ได้ นักการเมืองต้องยึดโยงกับประชาชน นักการเมืองที่สนองต่อความต้องการประชาชนได้ เขาก็สนับสนุน การสนับสนุนไม่ได้หมายความว่าเข้าข้าง แต่เป็นการคาดหวังกับนักการเมืองคนใด กลุ่มใดมากกว่ากัน
2. 2. แทนที่จะคอยดูนักการเมืองทำงานเพื่อบ้านเมืองจริงหรือเปล่า ดันเอาแต่จับผิดแล้วก็จ้องกันแต่ทำลายฝ่ายตรงข้ามกัน
เป็นธรรมชาติของระบอบประชาธิปไตยครับ ถือเป็นการตรวจสอบกันในเวทีเล็ก ใครที่ออกนอกลู่นอกทางของระบอบประชาธิปไตยก็อาจจะโดนเพื่อน ๆ ท้วงติง หนักบ้าง เบาบ้าง ผมถือว่าเป็นความงามของระบอบครับ
3. 3. แทนที่จะเห็นประชาชนเป็นใหญ่ ดันเห็นนักการเมืองเป็นใหญ่ อะไรที่นักการเมืองว่า ก็ว่าตามนักการเมือง
ในบอร์ดแห่งนี้ ปฏิเสธไม่ได้ว่า มีทั้งฝ่ายสนับสนุน ฝ่ายค้าน และฝ่ายสังเกตการณ์
บางท่านก็สนับสนุนทุกวิถีทางเพื่อล้มรัฐบาล แม้กระทั่งปฏิวัติยังสนั แม้แต่ตุลาการแทรกแซงนิติบัญญัติ หรือบริหาร ก็ไม่สนใจ สนใจเพียงว่าทำให้รัฐบาลล้มหายตายจากก็พอใจแล้ว
บางท่านก็ป้องป้องรัฐบาลจนไม่ลืมหูลืมตาเช่นกัน
แต่ส่วนมากในที่นี้ ไม่ได้ปกป้องรัฐบาลยิ่งลักษณ์ แต่ปกป้องรัฐบาลที่มาจากประชาชนต่างหาก รวมทั้งผมด้วย ก็ยอมรับว่าปกป้องรัฐบาลเพื่อให้รัฐธรรมนูญผ่าน เพื่อให้นโยบายต่างๆ สัมฤทธิ์ผล และที่สำคัญ ปกป้องรัฐบาลจากอำนาจนอกระบบ
ถึงแม้เราไม่มีอำนาจอะไรกับใคร ก็แสดงความเห็น ระบายความรู้สึกทางบอร์ดนี่แหละครับ
4. 4. หลายคนพูดว่าข้าราชการต้องรับใช้ประชาชน ทำไมไม่เห็นมีใครพูดบ้างเลยว่า "นักการเมืองต้องรับใช้ประชาชน" ดันไปรับใช้นักการเมือง
นักการเมืองต้องทำนโยบาย เพื่อนำนโยบายไปปฏิบัติให้เกิดผล โดยมีข้าราชการเป็นเสมือนผู้ช่วย หากงานล้มเหลวประชาชนจะกดดันให้เปลี่ยนตัว หรือตัดสินตอนเลือกตั้ง ดังนั้นจึงเปรียบเสมือนเป็นผู้สนองความต้องการของประชาชนด้วยกันทั้งคู่ ส่วนใครจะรับใช้นักการเมืองบ้างนั้น ไม่ขอก้าวล่วง
5. 5. แทนที่จะยืนอยู่ข้างนอก ในฐานะผู้ชม แต่คนในห้องนี้หลายคนดันไปร่วมวงหมากรุกกับผู้เล่นซะงั้น
ไม่มีใครอยู่วงนอก วงใน ผู้เล่น ผู้ชมหรอกครับ ทุกคนมีหน้าที่เหมือนกัน คือ นำประเทศเดินไปข้างหน้า มากบ้างน้อยบ้าง ตามกำลังที่มี
ผมจึงขอเป็นกำลังใจให้นะครับ อย่าเพิ่งเหนื่อยใจ อย่าไปท้อใจ อย่าไปกังวลใจใดๆ เพราะประชาธิปไตย ก็เป็นเช่นนี้แล
ด้วยความเคารพ มิได้มีเจตนาอื่น นอกจากเป็นมุมมองของคนๆ หนึ่งเท่านั้น