ถ้าไม่ใช่ระบอบประชาธิปไตย แล้วระบบอะไรดี น่าคิด เอาเข้าจริงๆ ทุกระบอบมีข้อดีข้อเสียอยู่ด้วยกันทั้งนั้น ปัจจัยสำคัญผมว่า "ผู้นำไปใช้" มากกว่าเพราะว่าถ้าคนนำไปใช้มีเจตนาดี คิดถึงส่วนรวมเป็นหลัก ไม่อาศัยช่องโหว่ของกฎหมาย "ทำมาหากิน" แล้วละก็ระบอบอะไรมันก็ออกมาดีได้ทั้งนั้น
ส่วนประเด็นที่ว่าถ้าไม่เป็นระบอบประชาธิปไตยแล้วจะโดนคว่ำบาตร ไม่มีต่างชาติมาคบ มาร่วมลงทุน อื่มผมว่าไม่จริงนะ ทำไมรึ? จีน เวียดนาม พม่า น่าจะเป็นคำตอบในตัวมันเองอยู่แล้วนะครับ ปัจจัยสำคัญในการคบค้ากันคือ "ผลประโยชน์" เป็นหลักส่วนหน้าฉากการเมืองก็ต้องเล่นไปตามบท ก็แค่นั้นเอง
วกกลับเข้าเรื่องระบอบการปกครองอีกที ถึงแม้ว่าสิงคโปร์และมาเลเซีย จะได้ชื่อว่าปกครองแบบประชาธิปไตยแต่ในทางปฏิบัติแล้ว ถูกผูกขาดอำนาจการปกครองโดยพรรคการเมืองพรรคเดียวมาตั้งแต่ตั้งประเทศ ฝ่ายค้านมีไว้งั้นๆ แหละ (ให้ดูเป็นประชาธิปไตยว่างั้น) ข้อดีคือการพัฒนาประเทศอย่างต่อเนื่อง ส่วนประเทศสารขันฑ์ประชาธิปไตยจ๋า ยังทะเลาะกันไม่เลิก ใช้คำว่า "ประชาชน" เป็นเครื่องมือซึ่งก็เพื่อผลประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้อง
ผมเองก็ยังงงนะว่าประชาชนช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยรึว่าโดนเขาหลอกใช้ เขาในที่นี่คือนักการเมืองและชนชั้นปกครองซื่งเป็นมาทุกยุคทุกสมัย ผมเองก็พึ่งเข้าใจคำว่าแบ่งแยกแล้วปกครองอย่างแจ่มแจ้งก็วันนี้แหละ แบ่งประชาชนให้เป็นสองขั้วเหลืองแดง ทะเลาะกันเข้าไป โกรธแค้น ขุ่นเคืองกันอย่างสาหัส กล่าวหากันไปมา หาข้อสรุปไม่ได้ หารู้ไม่นักการเมืองทั้งสองฝ่ายต่างก็เสวยสุข กอบโกยเต็มที่ ทีใครทีมันผลัดกันไป ส่วนประชาชนก็โยนเศษเนื่อข้างเขียงให้ แค่นี้ก็ดีใจหายแล้ว
จากคุณ |
:
TSOP6
|
เขียนเมื่อ |
:
วันแม่แห่งชาติ 55 16:07:01
A:175.136.142.160 X:
|
|
|
|