ความคิดเห็นที่ 57
น้ำได้รับคำตอบสั้นๆ จากพี่เบ็ญ ว่า เค้าได้คนแล้ว ไม่เป็นไรลูก ค่อยๆ หาไป เดี๋ยวก็ได้ นั่นเป็นคำปลอบโยนจากแม่ ที่ดังก้องอยู่ในใจเสมอจนถึงทุกวันนี้ ทุกครั้งที่พลาด ทุกครั้งที่ล้มลุกคลุกคลาน แม่นั่นเองที่คอบปลอบโยน เป็นกำลังใจให้น้ำมีพลังต่อสู้ต่อไป น้ำยังคงเดินเข้าออกที่คณะ ไปเรียนบ้าง ไปติวบ้าง ไปฝึกงานกับพวกที่ยังตกค้างอยู่บ้าง แต่ไม่คิดจะสมัครงานอีก เพราะคิดว่ารอให้ได้ปริญญาก่อนดีกว่า ที่คณะ จะมีบอร์ดอยู่เยอะมาก ประกาศข่าวกิจกรรณคณะ ข่าวฝากจากคณะอื่น รับสมัครนักศึกษาใหม่ ประกาศรับสมัครงาน ฯลฯ แล้ววันหนึ่ง ก็เหมือนเพ่อขุนรามมาโปรด ท่านมาชี้ทางสว่างให้....... น้ำกำลังเดินเข้าไปที่คณะ ตั้งใจจะไปห้องแนะแนว เห็นนักศึกษาหลายคนจดอะไรยิกๆ อยู่หน้าบอร์ด ๆ หนึ่ง เลยโฉบเข้าไปดูบ้าง ตามประสาคนอยากรู้ อ้อ..... ประกาศรับสมัครงาน มีตั้งหลายบริษัทแน่ะ น้ำมองไปที่ห้องแนะแนว ยังไม่เห็นอาจารย์แนะแนวคนที่จะพบอยู่ในห้อง ก็เลยเดินกลับมาที่บอร์ด เพื่อฆ่าเวลา อ่านผ่านๆไป 2-3 ประกาศอย่างไม่สนใจนัก เพราะยังไม่คิดจะสมัครงานตอนนี้ แล้วน้ำก็ไปสะดุดกับประกาศอันนึงเข้า จำรายละเอียดไม่ได้ทั้งหมดนะคะ จำได้คร่าวๆว่าเป็น บทความเกี่ยวกับคำสัมภาษณ์ผู้จัดการใหญ่ บริษัทแห่งหนึ่ง ท่านให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับ ใบสมัครงานของผู้สมัครคนหนึ่ง ที่ส่งมายังบริษัทท่าน ท่านแทบจะไม่เก็บใบสมัครนั้นแล้ว เพราะประวัติการศึกษาก็ธรรมดาทั่วๆ ไป ประวัติการทำงานก็ไม่มีอะไรโดดเด่น แต่พออ่านไปจนถึงความสามารถในการใช้ภาษา ชายคนนี้ทำให้ท่านอยากพบ เพราะว่า........ ENGLISH: SPEAKFair READ----Fair WRITE----Fair THAI: SPEAK----Very good, Esan Thai very very Good! READ--Very good WRITE---Very Good สุดท้าย ชายคนนี้ได้งานค่ะ
จากคุณ :
Namyen_ny
- [
17 ก.ย. 50 00:15:29
A:202.90.118.227 X: TicketID:152595
]
|
|
|