ตุ้บบบบบบบบบบบบ!!!!!!!
เช้าวันอาทิตย์ เต่าตื่นขึ้นโดยอัตโนมัติอีกครั้ง ไม่ต้องพึ่งนาฬิกาปลุกรูปควายธนูที่พอลล่าจังซื้อให้ ไม่ต้องพึ่งมือถือรุ่นคลาสสิก เต่าตื่นขึ้นทุกๆเช้าได้เองเพราะเต่าชอบนอนตกเตียงเป็นประจำ เต่าเป็นคนนอนดิ้น แต่หมดทุกห้องหัวใจที่มีไม่เคยดิ้นไปจากกำมือของน้องพอลล่าที่รัก
เต่าลุกขึ้นเข้าห้องน้ำ แปรงฟันด้วยยาสีฟันดาร์ลี่ที่เต่าได้ใช้ฟรีปีละ100หลอด ก็เต่าเป็นพรีเซนเตอร์ยาสีฟันยี่ห้อนี้นี่ครับ!!! เต่าล้างหน้าด้วยโฟมล้างหน้าสมูทอี หน้าของเต่าถึงได้Smoothแบบนี้ เต่าอาบน้ำไปก็ร้องเพลง พรหมลิขิตของบิ๊กแอสไป ร้องผิดร้องถูกแต่ก็จะร้องน่ะมีอะไรมั้ย???
อาบน้ำเสร็จตัวหอมชื่นใจด้วยสบู่ตรานกแก้ว แต่เสียดายที่วีแกนไม่ได้มาอาบด้วย ไม่งั้นจะแกล้งทำสบู่ตกซะหน่อย แหม!!!คิดแล้วน่าเสียดายจริงๆ
อากาศค่อนข้างหนาว แม้จะนุ่งผ้าเช็ดตัวอยู่แต่เต่าก็ถอดผ้าเช็ดตัวไปผึ่งไว้ที่ราวตากผ้า เดินโตงเตงไปที่ตู้เสื้อผ้า สำรวจร่างกายของตัวเองทุกส่วนสัด อืมม!!!ได้ใจจริงๆเต่าน้อยลูกพ่อ
เต่าเปิดตู้เสื้อผ้า เลือกชุดที่จะใส่ไปงานมิตติ้งวันนี้อย่างพิถีพิถัน เอาวะ!!!เสื้อกันหนาวมีฮู๊ดตัวนี้และเท่สุดๆ กางเกงยีนส์คู่ใจที่ไม่ได้ซักมาสามวันถูกหยิบมาสวมปกปิดช่วงล่างอันบึกบึน ถุงเท้ายี่ห้อคุณพ่อชินจัง รับประกันว่าดมได้ตายสลบถูกนำมาสวมทับสองเท้าที่ก้าวอย่างมั่นคง นี่ขาดไม่ได้คือกระบี่คู่ใจ กล้องฟูจิS5600 แหม!!!ขาดได้ที่ไหนล่ะ
เต่าเดินออกจากห้องพักในคอนโดหรูย่านพระรามสอง วันนี้เฟอร์รารี่คันงามไม่อยู่เพราะเอาไปเข้าอู่ เต่าเลยเรียกมอเตอร์ไซด์วินไปหน้าปากซอย การนั่งซ้อนมอเตอร์ไซด์ถือเป็นการไดร์ผมไปในตัว เมื่อเต่าถึงหน้าปากซอย ทรงผมของเต่าก็เข้าที่พอดี แบบนี้เรียกว่าลงทุนครั้งเดียวได้เงินปันผลสองเท่า เต่าเอ๊ย!!!แกนี่มันอัจฉริยะจริงๆ!!!!
จากหน้าปากซอย เต่าโบกเรียกแทกซี่ด้วยท่าตีกลองสามช่า คนแถวนั้นอาจจะหาว่าบ้า แต่เต่าคิดว่าเราควรมีศิลปะในการทำทุกๆอย่างไม่ให้ซ้ำแบบใคร เต่าเป็นตัวของตัวเอง เต่าผิดตรงไหน????
"พี่ๆ ไปบ๋อยครูนาน"
"ฮ่วยย พี่ไม่รู้จักดอกน้อง บ๋อยครูนานอะไรกัน"
"บ้านครูน้อยไงพี่ โถ่ๆๆ"
"ตลกจริงๆเลยน้อง นี่มาจากคณะอะไรเชิญยิ้มใช่ไหม หน้าคุ้นๆเหมือนเห็นบ่อยๆในรายการตีสิบ"
"จะบ้าเหรอเพ่ ผมน่ะวิล สมิธเมืองไทย!!! "
แทกซี่สีชมพูนำพาผู้ชายหน้าตาดีมาถึงที่บ้านครูน้อยเวลา8โมง9นาที เมื่อกลางปีก่อน ชาวศุภชลาศัยได้จัดงานมิตติ้งใหญ่ครั้งแรกในรอบ4ปีขึ้นที่นี่ เต่ายังจำภาพในวันนั้นได้ติดตา วันที่เต่าได้เริ่มขีดเขียนมิตรภาพบนโลกไซเบอร์ให้มีสีสันขึ้นมา
พลันที่เต่าย่างเท้าเข้ามาถึงบ้านครูน้อย เสียงกรี๊ดจากเด็กๆก็ดังเหมือนเห็นแดนบีมเวลาขึ้นคอนเสิร์ท เต่าแจกยิ้มให้เด็กๆไปคนละหนึ่งทีแล้วก็หยิบกล้องฟูใจขึ้นมากดชัตเตอร์แชะๆๆๆ ดูเด็กๆที่นี่จะรักการเป็นนายแบบนางแบบมากๆเลยครับ คงเป็นเพราะช่างกล้องหน้าตาดีมีอัธยาศัยใส่ใจในรายละเอียดและเกลียดความอยุติธรรม
"นี่เมิงเป็นพระเอกไปเปล่าเนี่ยไอ้เต่า????" ผมถามตัวเองแบบนั้น
แก้ไขเมื่อ 06 ก.พ. 50 17:34:38
แก้ไขเมื่อ 06 ก.พ. 50 17:32:20
แก้ไขเมื่อ 06 ก.พ. 50 12:32:49