เห็นกันมากแล้วเรืองนักเตะดีๆ ที่เล่นในไทยลีก ทีนี้มาลองดูนักเตะทีมชาติไทยที่ควรหลุดได้แล้ว อนึ่งบอลไทยมาตรฐานชายไทยคือไม่สม่ำเสมอ นัดนี้เล่นดี แต่ที่เล่นดีก็จะหายไปสองสามนัดต่อไป มักจะเป็นอย่างนี้ โดยเฉพาะเรื่องความเป็นมืออาชีพของไทยเพราะปัจเจกชนสูง เลยขาดแคลนเรื่องความกระตือรือร้นใฝ่สัมฤทธิ์ ยามที่ประเทศชาติต้องการการเอาจริง
คนแรกที่สมควรด้วยทั้งเหตุและทั้งผล
1. เจ้าตี๋ โกสินทร์ ใครติดตามการเล่นของน้องตี๋ผู้นี้ที่ยึดมือหนึ่งตลอดในยุคสมัยของชาญวิทย์ เขาเป็นผู้ที่มีรายได้เรือนแสนต่อเดือน แพงที่สุดในหมู่นักเตะไทย ค่าตัวแพงแล้วฟอร์มการเล่นในยุคสมัยของชาญวิทย์ที่เห็นคืออะไร
ยุคเริ่มแรกเขานี่แหละฉายาจอมตบบอลเข้าหน้าประตูเพราะฉะนั้นในช่วงแรกๆ จนถึงช่วยเอเชี่ยนคัพเราจะเห็นได้ว่าบอลไทยจะเสียประตูก็ตรงที่เขาส่องน้องตี๋แล้วน้องตี๋พุ่งตบบอลลงพื้นให้พลพรรคเขาซ้ำไม่รู้กี่ลูกต่อกี่ลูก น้องตี๋โดนแต่ไม่คิดพัฒนา จนกระทั้งในตอนหลังได้ติวคิวซ้อมถึงเพิ่งรู้ว่าเป็นผู้รักษาประตูอย่าคิดตบลูกหรือจับลูกที่ไม่มั่นใจ ปัดออกไปพุ่งปัดให้พ้นหน้ากรอบเป็นความคิดที่ดีกว่า จนได้ดีขึ้น แต่น้องตี๋ก็ยังคงมีอะไรออกมาสร้างความหวือหวาอีกด้วยฟอร์มประเปิปกระป๊าปเวลาออกไปตัดบอล ที่มักจะพุ่งพรวดออกไป แล้ว แล้ว ไม่เจอลูก ไม่ทันกองหน้าเขา จับจังหวะไม่ดีปล่อยเหวอให้ไทยเสียประตูแบบไม่น่าให้เพื่อนร่วมทีมต้องเหนื่อยไปทำสกอร์มาทดแทน
น้องตี๋มักมีอาการเหวอๆ และกระเปิปกระป๊าบให้เห็นมากมายโดยเฉพาะเวลาจำเป็นจริงๆ มักจะลืมไปว่าน้องตี๋เป็นผู้รักษาประตูไม่ใช่นักเตะ อย่างในนัดกัมบะถ้าน้องตี๋ไม่ลืมตัวกระเปิดกระป๊าบพยายามเตะบอลแทนที่จะจับบอล ลูกนั้นกัมบะก็คงไม่สามารถตีเสมอได้ น้องตี๋วางบอลบนพื้นแล้วเปิดจะดีกว่าเตะออกมาจากเขตด้วยมือนี่ก็เป็นอะไรอีกอย่างที่น้องตี๋ไปจำมาจากบอลอังกฤษ ทำไมน้องตี๋ไม่ดูมันหลายๆ ลีกล่ะ ผู้รักษาประตูทั่วโลกเขามีให้เห็นหลายๆ ลีกดูเทียบๆ ไป เจลีกก็มีมากเวลาไปเล่นกับเขาก็น่าจะจำเขามานิดหนึ่งก็ยังดี เห็นที่เทพสุดมีครั้งเดียวเท่านั้นที่เตะออกมาด้วยมือจังหวะเดียว ลีซอโหม่งตั้งแล้วต้นพิพัฒน์ได้บอลหลุดไปยิงโอมานได้ในเอเชี่ยนคัพแบบเหนือๆ ครั้งที่แล้ว หลังจากนั้นก็ไม่เห็นอีกเลยกับลูกเตะออกจากประตูด้วยมือ
น้องตี๋มีปัญหาด้านนูโร จำต้องบำบัดที่กายภาพเขตร้อนอย่างด่วน เนื่องจากปฏิกิริยาของน้องตี๋ที่คล่องแคล่วหายไปหมดแล้ว ไม่พุ่ง พุ่งไม่ทันได้แต่ดูวิถีลูกทั้งที่เกือบจะเข้าไม่รู้กี่ลูกแล้ว หรือน้องตี๋ต้องรีบหาซอยล์โปรตีนมาทานด่วนเนื่องจากช่วยเชื่อมและบำรุงเส้นประสาทได้อย่างดี
น้องตี๋มีเอนกอนันต์ต่อวงการบอลไทย แต่ ณ ตอนนี้จะดีกว่าไหมถ้า
นริศ (เริ่มได้เห็นลงเล่นเป็นหลักแล้ว เพราะนิ่งจริง ของจริง เข้าบอลจริงถูกจังหวะ เสียประตูยากเพราะเส้นประสาทดี พิสูจน์แล้วหลายจังหวะ)
ศิวลักษณ์ (ฝีไม้ลายมือไม่ธรรมดาเปลี่ยนจากวิกฤตมาเป็นโอกาสให้เพื่อนในแนวหลังได้เสมอ แต่ก็บารมีไม่ถึง เมื่อยังคงมีน้องตี๋อยู่ในเกมแต่โชคอำนวยเพราะได้เล่นในชื่อชั้นทีมใหญ่ ติดปัญหานิดเดียวทำไมเวลานัดจริง ออกโทรทัศน์ออกทะเลคล้ายๆ น้องตี๋
อัมรินทร์ คนนี้เล่นให้การไฟฟ้า ดีกรีนักเตะนักมวย อย่าหาเรื่องแกจะคนสอยก่อนเลย จำเขาไม่ได้ให้นึกถึงชุดที่โซ้ยกับแม๊กซิโกนั่นแหละ แกเนี่ยะแหละคนแรกเลย แต่เรื่องการออกมาตัดบอล ดีที่สุดที่เคยเห็นมา เด็ดขาด ตัดสินใจดีมาก เสียนิดเดียวเรื่องลูกฝีมือยังกึ่งๆ อยู่ หากไม่มีสองคนข้างบนเขาก็คงได้ขึ้นมาโชว์ลีลามากขึ้นแล้ว เพราะฉะนั้นส่วนตัวชอบนริศที่อยู่ในทีมไม่ดีกับอัมรินทร์เป็นตัวเลือกหลักๆ เลย
วีระ ฟอร์มการเล่นสวยหรูเพราะอยู่ในทีมที่การตั้งรับไม่ดีด้วย เวลาเขาขึ้นมาทีถ้าไม่ได้วีระพุ่งปัดกับออกมาตัด ก็คงไม่ขึ้นมากลางตารางไทยลีกได้อย่างสง่างามอย่างนี้ เสียดายมากถ้าเทียบแล้ววีระดูจะถุงมือเปื่อยมากที่สุดในบรรดาผู้รักษาประตูที่กล่าวมา เปื่อยแล้วก็เปลี่ยนนั่นแหละสู้เขาน้องเอ้ย
เหล่านี้เขาจะเป็นตัวเลือกก่อนน้องตี๋ มีคนมากมายบอกว่าถ้าน้องตี๋ชอบยืนคุมเส้นติดเส้น ฟุตซอลดูจะเป็นทางเลือกให้น้องตี๋ได้ดีทีเดียว เพราะอยากจะบอกน้องตี๋ที่ดูทีมชาติและชลบุรีว่า เวลาบอลห้าสิบไปหน้าประตูแล้วน้องตี๋ควรออกเหมือนน้องตี๋งงๆ จนเขาจะตะโกนเปลี่ยนตี๋ออกมาเป็น .... ตี๋ทำไมไม่ออกมาตัดล่ะครับ.....
แก้ไขเมื่อ 24 พ.ค. 51 09:47:41