 |
ความคิดเห็นที่ 9 |
บูรณิจน์ รัตนวิเชียร ( บอ บู๋) BCC 135 ปัจจุบัน : คอลัมนิสต์ชื่อดัง
ความทรงจำเกี่ยวกับฟุตบอลจตุรมิตรฯ
นึกถึงบอลประเพณีที่สุดขลัง เล่นกันมัน,ดุเดือด กองเชียร์แน่นขนัด เชียร์กันมันมาก บรรยากาศบอลประเพณี จุฬา-ธรรมศาสตร์ ยังสู้ไม่ได้ ไปดูทีไรก็ขนลุก เป็นอะไรที่เขัมข้นสุดๆ จริงๆ ตนเองรู้จักบอลจตุรมิตรฯ ตอนเรียนชั้น ป.6 ต้องขึ้นไปแปรอักษรบนแสตนด์ ตอนนั้นทีมโรงเรียนเราเป็นทีมที่หมูมาก แพ้ชิงที่ 3 ทุกปี จนปีนึงที่สวนกุหลาบฯ เขาปล่อยให้เราชนะ 2-0 แล้วเข้าไปชิงฯ ด้วยกัน ตอนนั้นดีใจมาก จำได้ว่าเช้าวันที่จะแข่งนัดชิงฯ ที่สนามไทย-ญี่ปุ่น วันนั้นเราแข่งกันวันธรรมดา ที่ รร. เราอาจารย์ประกาศตอนเข้าแถวให้ร้องเพลงโรงเรียนเพื่อให้กำลังใจนักฟุตบอล เราก็ร้องซะเต็มที่ ที่ไหนได้พอแข่งจริงโดนสวนฯ ถล่มซะ 4-0 (หัวเราะ) แม้ตอนหลังที่มีการให้ทุนนักฟุตบอลเข้ามาเรียน ( รุ่นพี่ บอ บู๋ เป็นรุ่นแรกที่รับนักบอลเข้าเรียน ม.4 จำนวน 9 ท่าน อาทิ ประจักษ์ เวียงสงค์, นพพร เอกศาสตรา, สุวิทย์และสุวัฒน์ เพลินลาภ, ตุลา พินิจวงศ์ เป็นต้น ) ช่วงแรกๆเราก็ยังสู้ไม่ได้ แต่ก็เป็นการดีนะที่มีโครงการแบบนี้ ตอนหลังมีหลายโรงเรียนทำเหมือนกันก็เป็นการเปิดโอกาสให้เด็กเก่งๆตามต่างจังหวัดได้เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ
นัดไหนที่ประทับใจที่สุดสมัยเป็นนักเรียน
ทุกนัดที่ชนะอัสสัมฯ แหละ (หัวเราะ) ใครๆก็รู้ว่ามันเหมือนแมทช์โอลเฟิร์ม ดาร์บี้ของเมือง กลาส์โกลว ระหว่างเรนเยอร์ และเซลติก บรรยากาศเกมมันต้องเข้มข้นกว่าปกติอยู่แล้ว
ฝากอะไรถึงน้องๆ นักบอลชุดจตุรมิตรฯ ปีนี้
ขอให้สู้เต็มที่ ถ้าเราลงเล่นและพยายามอย่างที่สุดแล้ว ถึงทีมแพ้ก็ไม่มีใครโกรธ ( อ้าวพี่! พูดเผื่อเฉยๆใช่ไหมเนี่ย) กองเชียร์ก็อยากจะขอให้สุภาพนืดนึง ตอนเราเป็นนักเรียนตะโกนเชียร์อะไรมันก็มันปาก แต่พอเป็นศิษย์เก่ากลับมาเห็นน้องๆทำแล้วมันดูไม่งามเลย
จากคุณ |
:
yakyaijaidee
|
เขียนเมื่อ |
:
6 พ.ย. 52 20:44:48
|
|
|
|
 |