อย่าให้ถึงกับต้องตั้งกฎกติกาภายใต้ชื่อใครเลยค่ะคุณตั๋น(Uncle Tee) เดี๋ยวจะไปกันใหญ่
ที่ชวนๆกันไปก็คุ้นเคยกันดีอยู่ บางทีก็ติดลมชวนไปเล่นกันเองเป็นที่สนุกสนานก็บ่อยไป มิตรภาพที่ดีก็ได้มาจากสิ่งเหล่านี้
กรณีของคุณPoung52 ก็น่าจะเป็นไปได้อยู่ สำหรับตัวเองที่เคยเจอคือมีพี่ที่เป็นผู้บริหารระดับสูงขององค์กรที่ใหญ่มากบอกเซ็นต์อนุมัติก๊วนการกุศลแล้วส่งเรื่องให้ระดับรองลงมาไปจัดการต่อ งานเค้ายุ่งจนไม่ได้ใส่ใจว่ามีการจัดก๊วนกันยังไง คนที่ทราบเรื่องไปตามใครมาเล่นบ้าง เพื่อนที่ทำงานอาจติดงานสำคัญกันหมดหรือไม่ก็ไปชวนเพื่อนตัวเองมาเล่นแทน แบบนี้ตามกันก็ไม่เจอค่ะเสียเวลาเปล่าๆ จบแล้วก็แล้วไป แต่ไม่ได้ความว่าจะเหมือนกรณีของคุณ poung52 ซะทีเดียวนะคะ ก๊วนที่คนซื้อให้มาเฉยๆก็มีค่ะแต่ไม่น่าจะเยอะเท่าไหร่
มีอีกกรณีคือ VIP แสดงความจำนงมาว่าอยากเล่นรายการแข่งเป็นการเฉพาะเจาะจง จำเป็นต้องยกก๊วนให้ไปเลย แต่ส่วนใหญ่เมื่อมีโอกาสพบปะกันก็พอสนทนาเรื่องราวกันได้อยู่ แต่ก็ถือเป็นเครดิตด้านอื่นไปค่ะ
มีกรณีอื่นอีกเช่น ทางผู้จัดแข่งที่พอจะทราบมาว่าก๊วนไหนไม่ส่งคนมาเล่นก็สามารถหาคนมาสวมแทนถ้ามีเวลาพอ กับอีกเคสนึงที่เคยเจอก็คือพี่ที่ไปเล่นก๊วนเดียวกันเจอเพื่อนนั่งทานข้าวโต๊ะติดกันหลังเล่นจบ ถามไถ่พอได้ความว่าเป็นนักกอล์ฟฝีมือดีซื้อสิทธิการเล่นต่อจากคนที่ได้ก๊วนมา 2พัน2พัน5บ้างรวมทุกอย่าง วันที่เล่นถ้าทุกอย่างเข้าทางถือว่าคุ้ม ก็แล้วแต่จะตกลงกันไปค่ะ
ถ้วยรางวัลเป็นของผู้เล่นเสมอค่ะน้องนก
ยกเว้นใครหนีมาเล่นโดยไม่ได้บอกทางบ้าน(ล้อเล่นขำๆค่ะ)
การที่จะตกลงกันล่วงหน้าถ้าคุยกันก่อนได้ถือว่าดีค่ะ แต่บางทีโอกาสก็ไม่อำนวยหรือไม่กลายเป็นการแสดงความคาดหวังมากเกินไปที่จะบอกกล่าวจนทำให้เกมส์ไม่สนุกก็เป็นไปได้นะคะของชำร่วยนี่ได้ติดมือกลับบ้านกันทุกครั้งทุกคนยกเว้นคนที่ไม่อยากได้จริงๆ
ต้องขออภัยถ้าลากเรื่องยาวไปหน่อยนะคะ