 |
ส่วนครั้งที่ 16 (ผมเรียน ม.4) สวนกุหลาบสวรรค์ล่ม อดเข้าชิงชนะเลิศก็เพราะฝีเท้าของอัสสัมชัญ
หลังจากแพ้กรุงเทพคริสเตียนในนัดเปิดสนาม วรวิทย์ ถาวรวัน กองหน้าความเร็วสูงก็มายิงประตูชัยให้สวนกุหลาบชนะเทพศิรินทร์ในนาทีสุดท้ายในแม็ทช์ที่สอง ต่อชีวิตได้สำเร็จ
ในขณะที่อัสสัมชัญ 2 แม็ทช์เก็บมาแต้มเดียว
การเจอกันของสวนกุหลาบและอัสสัมชัญในนัดสุดท้าย จึงมีความหมายถึงการแย่งที่นั่งในนัดชิงชนะเลิศอีก 1 ที่ ส่วนอีกที่นึงนั้นกรุงเทพคริสเตียนคว้าเอาไปแบบสบาย ๆ แล้ว
สวนฯขอแค่เสมอ
ส่วนอัสสัมฯต้องชนะ
สวนกุหลาบมีอาทิตย์ ธนูศรเป็นผู้รักษาประตู มีสุภาพ ดาวเจริญยืนเป็นเซนเตอร์ฮาล์ฟ 2 คนนี้โชว์ฟอร์มได้อย่างโดดเด่นในศึกแกรนด์สปอร์ตคัพที่สวนกุหลาบได้แชมป์ จนคาร์ลอส โรแบร์โต คาร์วัลโญ เฮดโค้ชทีมชาติไทยเรียกตัวเข้าไปซ้อมกับทีมชาติชุดปรีโอลิมปิก ^-^
คู่หูในตำแหน่งกองหลังของสุภาพคือดนัย วิสุทธิแพทย์ แล้วก็มีชาตินันท์ นาคสมบูรณ์ ไอดอลของผมยืนแผงหลังด้วยอีกคนนึง
แดนกลางคุมทัพโดยวัชรกร อันทะคำภู
แดนหน้ารู้สึกว่าจะเป็นธเนศ บุญลาภ
ส่วนอัสสัมชัญมีตัวเด่น ๆ คือพิเชษฐ์ รอดแก้ว, เชี่ยวชาญ แพรขุนทด, ธนัญชัย บริบาล, เดชา เกื้อหนุน, ประณุพงษ์ ปิ่นสุวรรณ เป็นต้น
แล้วก็มีนักเตะที่เพิ่งกลับจากลีกล่างของเบลเยียมด้วย เขาชื่อเอกชัย โพนทองถิ่น
สมัยนั้นยังไม่มีกูเกิล ก็เลยสืบหาประวัติของเอกชัยไม่เจอ รู้แต่ว่าเล่นเป็นกองกลาง แล้วที่รู้ว่าไปค้าแข้งที่เบลเยียมก็จากการอ่านสยามกีฬารายวัน
พอกลับมาเมืองไทยก็เห็นว่าไปเล่นยามาฮ่า ไทยแลนด์คัพให้จังหวัดศรีสะเกษ
แล้วก็มาเล่นจตุรมิตรให้อัสสัมชัญนี่แหละ
ถ้าใช้กูเกิลในยุคนี้เสิร์ช ก็จะพบว่าเอกชัยเคยเป็นโค้ชขัดตาทัพสั้น ๆ ให้ทีทีเอ็ม เชียงใหม่เมื่อฤดูกาลที่ผ่านมา
ผมเชื่อว่าเกมนัดนี้ เด็กสวนฯ เจนเนอเรชันนั้นล้วนจำได้อย่างขึ้นใจ โดยเฉพาะแมน ออฟ เดอะ แม็ทช์ที่ชื่อ เอกชัย แต่ไม่ได้นามสกุลโพนทองถิ่นนะ
เอกชัยที่ผมพูดถึงคือผู้ตัดสินในวันนั้นครับ
ไม่รู้สิ ผมว่าเขาค่อนข้างเป่าเอียงไปทางฝั่งสีแดง-ขาว โดยเฉพาะการเป่าลูกจุดโทษที่น่ากังขาในช่วงท้ายเกม สถานการณ์ตอนนั้น อัสสัมชัญ 2-1 สวนกุหลาบ
นี่กะเอาให้ไม่ฟื้นเลยใช่ไหม? -*-
แต่อาทิตย์ ธนูศรไม่ยอมแพ้แก่โชคชะตา (และผู้ตัดสิน) เมื่อเขากลั้นใจพุ่งเซฟจุดโทษลูกนั้น ยื้อลมหายใจสุดท้ายแห่งการเข้าชิงชนะเลิศของชาวสวนกุหลาบเอาไว้
แต่เวลาที่เหลือมันน้อยเกินกว่าจะทำประตูตีเสมอจริง ๆ จตุรมิตรสำหรับชาวสวนกุหลาบจึงจบเร็วกว่าที่คาด...
หลังเกม ผมเห็นเพื่อนคนนึงที่ปรกติจะทำตัวเก๋าโจ๋ขาใหญ่มาก แต่วันนั้นกลับร้องไห้ตาแดง ๆ ปากก็บ่นน้อยใจผู้ตัดสิน
ช่วงชีวิตหลังวัยมัธยม ผมแวะเวียนไปดูจตุรมิตรบ้าง น่าแปลกใจที่ผมจำอะไรไม่ค่อยได้มากนัก
ความทรงจำถึงจตุรมิตรของผมก็เลยออกจะสีหม่น ๆ โดยเฉพาะกับทีมสีแดง-ขาวทีมนั้น
จากคุณ |
:
baevi
|
เขียนเมื่อ |
:
12 พ.ย. 55 08:42:15
|
|
|
|
 |