CafeTech-ExchangePantip MarketChatTrendyMobilePantown


    . . . . . . ส า ย ล ม แ ห่ ง มิ ต ร ภ า พ พั ด ใ ห้ เ ร า ม า พ บ กั น . . . . . .

    จบไปแล้วอย่างสมบูรณ์แบบสำหรับ ไซเบอร์คัพ 4...

    ท่ามกลางรอยยิ้ม...
    รอยจารึก...
    ภาพแห่งความประทับใจ...
    และเสียงหัวเราะแห่งมิตรภาพ...

    หลายคนบ่น เสียดายที่ทำให้ทีมไม่ได้แต้ม...
    หลายคนบอกว่า เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด...
    อีกหลายๆ เสียงบอกว่าเป็นเกมส์ที่กดดันอย่างบอกไม่ถูก....

    บางคนไม่พูดไม่จาเป็นใบ้ไปตลอด 17 หลุม...
    บางคนหัวเราะตั้งแต่หลุมแรก จนกลับบ้าน...
    บางคนตีไม่จบ 18 หลุม เพราะต้องรีบกลับไปเป็นหมอตำแย...
    บางคนผีเข้า ตีดีจนต้องหยิกแขนตัวเอง...
    หลายคนผีลาพักร้อน....
    ฝีมือบางคนยังเที่ยวทะเลอยู่ กู่ไม่กลับ
    บางคนซ้อมจับขวดนมมากว่าจับไม้กอล์ฟ
    อีกไม่น้อยที่ต้องขึ้นโรงพักแจ้งความ วงหาย !
    อีกหลายคนอ้างว่าชอบตีกอล์ฟเพราะมีคนออกค่ากรีนบีให้
    (Green Bottle)
    บางคนอดแข่งทั้งที่แอบไปซุ่มซ้อมมาเสียงอย่างดิบดี
    แต่บริษัทได้ให้โอกาสที่ดีกว่า...
    เลยต้องมานั่งลุ้น และต้องนั่งอมยิ้มคนเดียวอยู่หน้าจอ
    บางคนเจ้านายใหม่รัก...
    นายเก่ายังตามมาเอ็นดู...
    เลยไม่รู้จะหามุข ลาทางราชการมาร่วมแข่งได้อย่างไร?

    ปรากฎการณ์ที่น่าสังเกตอีกประการคือ
    คนไม่ได้มาแข่ง ลุ้นและกระวนกระวายกว่าคนในสนาม...
    บ้างก็รอผลรายงานทาง SMS
    บางคนก็รอรายงานผ่าน Internet ข้ามพรมแดน
    หลายคนหลงผิดเกาะติดขอบจอรอรายงานข่าวกีฬาช่อง 7

    หลายคนขับรถมาตั้งแต่คืนวันศุกร์
    เพื่อมารอกินน้ำค้างยอดหญ้าตอนเช้าวันเสาร์ที่ กทม.
    เพราะหญ้าที่โคราชถูกกินเกลี้ยงแล้ว...
    บางคนหวังสูง จองเครื่องโลว์คอส (เพื่อหวังทำโลว์เน็ต)
    บินตรงจากห้องนอนแล้วโดดร่ม(หนีงาน)มาที่สนามเลย
    ทีมเรา อย่างน้อย 2 คน
    จะต้องบินข้าม 7 มหาสมุทรเพื่องานนี้โดยเฉพาะ!

    พี่หลายๆ คนห่างจากแมทช์รายเดือน
    แต่คราวนี้ก็กลับเทใจ
    มาส่งดอกเบี้ยทบต้นให้...
    ใช่แล้วคับ...

    . . . พ ว ก เ ร า จ่ า ย ค่ า ส ม า ชิ ก ด้ ว ย หั ว ใ จ . . .

    ทบหัวใจ
    ทบน้ำใจกัน

    บรรยกากาศที่พวกเราต่างกอดกันกลมดิก
    ประทับอยู่ในความทรงจำไม่รู้ลืม...
    และจะอยู่อย่างนั้นตลอดไป...

    ขอบคุณในน้ำใจของพวกเราทั้งเบื้องหน้าและเบิ้องหลัง
    ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตนเองอย่างขมักเขม้น
    และไม่บกพร่อง...
    ทุกคนต่างช่วยกัน...
    ส่งแรงถึงกัน...
    ผมว่า...พวกเราทุกคนรู้สึกได้...
    ...ในยามที่คับขัน...
    ...ในยามที่ใครคนหนึ่งต้องการ...

    พลังใจจากพวกเราทุกคนส่งสัญญาณถึงกัน...


    ตอนเดินลงจากคลับเฮ้าส์
    ลมหนาวเดือน12
    พัดมาทักทายเหมือนเคย...

    แต่คราวนี้...




    ผมกลับอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก...




    ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..


    ขอบคุณทุกหัวใจที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
    แล้วเจอกันบนแท่นทีออฟคับผม...

    จากคุณ : สกอร์เปี้ยน - [ 3 ธ.ค. 47 16:28:41 ]

 
 


ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการตั้งกระทู้และถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง PANTIP.COM มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานทราบ เพื่อดำเนินการต่อไป