เจอผีบังบดของพี่ไม้ไผ่ ทำให้ผมนึกถึงเรื่องนึงได้
เรื่องนี้เล่าหลายรอบแล้ว แต่ก็ยังขนลุกไม่หาย
เรื่องนี้เกิดสมัยเรียนที่ม.นเรศวร เมื่อเกือบๆ สิบปีก่อน
คืนหนึ่ง ผมขี่มอเตอร์ไซค์เข้าเมืองไปกะเพื่อน รวมแล้วสองคัน สามคน ขากลับ เราขี่กลับมาทางวัดจุฬามณี
ก่อนถึงแยกไฟแดงสุดท้ายที่จะเลี้ยวกลับม. ก็มีจุดกลับรถ ตรงนั้นมีรถชนบ่อยๆ
วันนั้นผมขี่มาเรื่อยๆ ไม่ได้รีบ มีอีกคนซ้อนท้าย แล้วเพื่อนที่ขี่มาข้างหลังก็หายไป ผมก็เลยจอดรอ
มองไปข้างหลัง ไม่เห็นมีเพื่อนเลย มีแต่ผู้หญิงสองคนขี่มอเตอร์ไซค์มาแล้วคคุยกัน เสียงดังลั่น มองไปไกลๆ ก็ไม่มีรถคันอื่น
แต่พอรถคันนั้นขี่มาใกล้ๆ กลับไม่ใช่ผู้หญิงสองคน แต่กลายเป็นเพื่อนผมแทน
ผมถามเพื่อนว่า "เฮ้ย ไปไหนมาวะ"
ไอ้เพื่อนก็ตอบมาว่า "จอดคุยโทรสับอยู่"
ผมก็ อือๆๆๆ แต่ยังทะลึ่งไปถามต่อว่า "แล้วขี่มานี่ เห็นไหมว่ามีคนขี่นำหน้ามา"
มันตอบมาด้วยประโยคที่ผมไม่อยากได้ยินเลย "ก็เห็นแต่เมิงจอดรออยู่นี่แหละ ไม่มีรถคันอื่นเลย"
แค่นั้นแหละครับ กลับหอ นอน ไม่คุยกันต่อเลย ...
จากคุณ :
Epinephrine
- [
8 ก.พ. 52 16:56:25
]