เห็นหลายคนสารภาพกันแล้ว โปเนียวสารภาพมั่งดีกว่า
โปเนียวคิดว่าโปเนียวอาจจะเคยเป็น PTSD ค่ะ
ที่คิดว่า"อาจจะเคยเป็น"เพราะไม่ได้ไปให้หมอวินิจฉัยเป็นเรื่องเป็นราวค่ะ
คือโปเนียวเคยโดนกระชากมือถือ
กระชากจากมือตอนกำลังคุยอยู่เลยล่ะค่ะ
เรื่องคือโปเนียวขับรถ jog แล้วหยุดรับโทรศัพท์
ตรงบริเวณที่หยุดจอดรถมันก็ไม่ค่อยมีคน แต่ไม่ใช่ที่เปลี่ยว
ข้างถนนใหญ่ที่มีคนผ่านบ่อยๆ แสงไฟก็มี ช่วงเวลาก็ไม่ใช่ช่วงดึกแค่ประมาณ1-2ทุ่ม
มือถือก็กระจอกๆ แต่งตัวก็ปอนๆ รถ jog ก็เก่าๆโทรมๆ แต่คนร้ายอาจจะเห็นไม่ชัด
เห็นมีรถ jog เลยคิดว่าโปเนียวน่าจะเป็นนักศึกษารวยๆที่มีมือถือแพงๆใช้ละมั้งคะ (เหตุเกิดหน้าม.แห่งนึงในต่างจังหวัดค่ะ)
(โชคดีมากๆที่คนร้ายมันดันโง่ เลือกกระชากมือถือรุ่นไดโนเสาร์
เพราะแขนอีกข้างตอนนั้นโปเนียวถือกระเป๋าถืออยู่ มีค่ามากกว่าโทรศัพท์เครื่องนั้นแน่ๆ แถมมีเอกสารสำคัญเยอะด้วย
แต่โชคร้ายที่โปเนียวเพิ่งตัดสินใจซื้อแบตใหม่มาไม่ถึงชั่วโมง - -*)
หลังจากเกิดเหตุโปเนียวเกิดอาการหลอนค่ะ
โปเนียวมีอาการ flashback คือมีภาพเหตุการณ์ฉายวนซ้ำไปซ้ำมา ซึ่งโปเนียวไม่อยากจะนึกถึงหรอกค่ะ แต่โปเนียวหยุดไม่ได้จริงๆ
นอกจากนั้นโปเนียวยังจำความรู้สึกตอนที่คนร้ายสัมผัสโปเนียวได้แม่น เหมือนกับว่าเพิ่งโดนกระชากแขนมาเมื่อกี้เลยล่ะค่ะ
โปเนียวรู้สึกรังเกียจขยะแขยงตรงบริเวณที่มันจับเอามากๆ มีความรู้สึกเหมือนมันยังจับแขนโปเนียวอยู่ตลอดเลย
แล้วก็โปเนียวมีอาการกลัวสถานที่เกิดเหตุหรือสถานที่ที่คล้ายๆที่เกิดเหตุมากเลยค่ะ
ถึงกับไม่กล้าออกไปไหนตอนกลางคืนอยู่นาน ถ้าจะต้องออกไปก็ผวามากๆ ระแวงอยู่ตลอด
โปเนียวก็บรรยายไม่ค่อยจะถูกหรอกค่ะ แต่ว่าโปเนียวทรมานกับมันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ถึงกับร้องไห้อยู่หลายสัปดาห์เลยทีเดียว
ในที่สุดโปเนียวก็ทนไม่ไหว เลยไปตั้งกระทู้ขอคำปรึกษาที่ห้องสุขภาพจิต ว่าควรจะทำยังไงดี เพราะโปเนียวทรมานมาก อยากจะลืม
แล้วก็ได้รับคำตอบว่าโปเนียวอาจจะเป็น PTSD (แต่ไม่ได้คำตอบเป็นเรื่องเป็นราวหรอกค่ะว่าทำยังไงถึงจะหาย555+)
ก็ได้รับคำแนะนำให้ไปปรึกษาหมอแหละค่ะ แต่โปเนียวก็ไม่ได้ไปหาหมอหรอกค่ะ เพราะว่าไม่มีตังค์! 555+ (ไม่ใช่เรื่องน่าขำนะเฮ้ย - -*)
(นี่คือครั้งแรกที่โปเนียวได้ยินคำว่า PTSD ค่ะ จากนั้นก็หาอ่านๆในเน็ตเอา เพราะสนใจ)
จำได้ว่าเป็นอยู่นานเหมือนกันค่ะ เป็นเดือนกันเลยทีเดียว ถ้าจำไม่ผิดประมาณ3เดือนค่ะกว่าจะหายสนิทจริงๆ
ปล.เล่าแล้วอยากจะร้องไห้ค่ะ เหอๆ รู้สึกเหมือนกำลังขุดคุ้ยความทรงจำห่วยๆของตัวเอง
ปปล.ที่โปเนียวไม่เล่าเรื่องนี้แต่แรก เพราะโปเนียวไม่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคนี้จริงๆน่ะค่ะ เลยไม่อยากจะเล่า ไม่อยากวินิจฉัยเองมั่วซั่ว
เอาเป็นว่าโปเนียวเล่าประสบการณ์ส่วนตัวให้เห็นภาพละกันนะคะ ว่าคนที่มีอาการ"ช็อก"หลังประสบอาชญากรรมรู้สึกยังไงกันบ้าง
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 23:14:26
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 23:10:18
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 23:03:46
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 22:56:17
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 22:48:30
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 22:47:01
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 22:41:35
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 22:37:39
แก้ไขเมื่อ 20 มิ.ย. 52 22:33:42