TT_TT กระทู้ระบายความชอกช้ำ (ขอพื้นที่เล็ก ๆ ให้ฉันได้บ่น)
|
 |
คาบเรียนม.ปลาย... วันนี้ตั้งใจจะให้เด็ก ๆ ทำแล็บ ให้เด็กเตรียมอุปกรณ์มา แต่ในวันที่สั่งเตรียมอุปกรณ์มา มีมาเรียนกันแค่ 10 คน แล้วก็หลับราว ๆ 60 - 70 % มีนั่งฟังจริง ๆ กัน 2 - 3 คน (ทั้ง ๆ วันนั้นอุตส่าห์รีบไปจองห้องประชุม ที่แสนจะจองยากเหลือเกิน เพราะเป็นห้องเดียวในโรงเรียนที่มีโปรเจ็คเตอร์ เพื่อที่จะได้เปิด งานนำเสนอพาวเวอร์พอยต์ ดาวน์โหลดวิดิโอยูทูปมาเป็นตั้ง ๆ พร้อมกับเตรียมขลุ่ยมาประกอบการสอนเรื่องคลื่นเสียง แล้วก็ดาวน์โหลดโปรแกรม Winscopeมาให้ดูคลื่นเสียงของจริง แล้วก็ไปเจเนอเรตเสียงใน Mathematica ความถี่ต่าง ๆ ให้ฟังไปด้วย) ก็เลยบอกให้ไปบอกเพื่อนด้วยว่าให้เตรียมอุปกรณ์มา แล้วเพื่อนที่นั่งฟังในตอนนั้นพอกลับห้องก็ไปเขียนบนกระดาน ว่าต้องเตรียมอะไรกันมาบ้าง ผลปรากฏว่า... ไม่มีใครสนใจ มีเตรียมอุปกรณ์มาจริง ๆ แค่กลุ่มเดียว ที่เหลือไม่มีใครเตรียมมา แถมมีอารมณ์ไม่อยากจะเรียน (แล้วเทอมที่แล้ว พวกที่มันไม่เรียนก็ไปฟ้องฝ่ายวิชาการอีกต่างหาก ว่าเราไม่สอน ตรูอยากจะสอนจะตาย พวกเอ็งอยากเรียนกันม๊าาาาย!!) แล้วตรรกะของเด็กม.ปลายก็ใช่ย่อย ให้สอบซ่อมโดยข้อสอบเป็นภาษาอังกฤษ..."หนูไม่ใช่ไอน์สไตน์นะคะ จะได้ทำข้อสอบแบบนี้ได้" ให้ทำแล็บ... "หนูไม่ใช่กาลิเลโอนะคะ จะได้ทำแล็บได้" สรุป... หนูคิดจะไม่ทำอะไรซักอย่างเลยใช่มะ ถ้างั้นถ้าหนูไม่ใช่ไอน์สไตน์ กาลิเลโอ หนูก็ไม่ต้องไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยละกัน ไปขอทานดีกว่า ง่ายกว่า ไม่ต้องทำอะไร
คาบเรียนม.ต้น... เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเราอยู่บ้านนั่งทำชีทให้เด็ก ๆ ม.2 ทั้งวัน แล้วโจทย์ต่าง ๆ ก็อุตส่าห์แปลจากเว็บญี่ปุ่นมา ทั้งแบบฝึกหัด ทั้งข้อสอบเก่าสอบเข้าโรงเรียนรัฐบาล เผื่อเด็กจะได้เปิดหูเปิดตาบ้างว่าเมืองนอกเค้าเรียนกันยังไง ทำโจทย์กันยังไง วันนี้ตั้งใจจะให้ทำแล็บก็เลยแจกชีทไปก่อนแล้วให้ทำแล็บ ระหว่างทำแล็บเสียงก็ดังมาก เด็ก ๆ เคาะโต๊ะบ้าง ตะโกนบ้าง เล่นไปรื้ออุปกรณ์ต่าง ๆ นานา ที่ชั้นวางอุปกรณ์แล็บ แล้วระหว่างที่เราอธิบายก็มีคนฟังจริง ๆ แค่คนที่นั่งแถวหน้า ๆ หลังจากเลิกเรียน ปล่อยเด็กไปหมดแล้ว เราก็ทำความสะอาดห้องแล็บ ผลปรากฏว่า... ที่พื้นมีเศษไม้อัด เศษแก้ว เศษแม่เหล็กตกอยู่ (ไปเอามาจากไหนกัน อย่าบอกนะว่าเอาอุปกรณ์ที่ชั้นวางของมาพังเล่น?) บนโต๊ะมีชีทที่เราอุตส่าห์ลงทุนลงแรงไปหาแล้วเอามาแปลอย่างละเมียดละไม วางไว้อยู่บนโต๊ะอย่างยับเยิน
TT_TT เอือมระอาจริง ๆ ทั้งม.ต้นและม.ปลาย เราทุ่มเทให้กับการสอน แต่เด็กไม่ได้ทุ่มเทกับการเรียนเลยแม้แต่น้อย อยากจะถามจริง ๆ ว่ามาโรงเรียนเพื่ออะไร เพื่อกด BB แชทข้ามโต๊ะกับเพื่อน? เพื่อมาพังอุปกรณ์แล็บเล่น? เพื่อจะได้ค่าขนม เรื่องค่าขนมเป็นหลัก เรื่องเรียนเป็นรอง? เพื่อทำให้ครูช้ำใจ? เพื่อเดินว่อนไป ๆ มา ๆ ในห้องเรียน?
แล้วสิ่งที่ข้าพเจ้าทำไปมันสมกับเงินเดือนที่ไม่ถึง 8,000 บาทรึเปล่าเนี่ย ลาออกไปเป็นล่ามญี่ปุ่นเงินเดือน 20,000 อัพให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยดีกว่ามั้ย แต่งานนี้เงินไม่เกี่ยว เกี่ยวที่อุดมการณ์ เพราะฉะนั้นก็ก้มหน้าก้มตาทำและช้ำใจต่อไป TT_TT โธ่!! เรื่องมันเศร้า...
เด็ก ๆ ที่กำลังเรียนอยู่ กรุณาอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะครับ
จากคุณ |
:
Seiki
|
เขียนเมื่อ |
:
8 พ.ย. 53 23:33:25
|
|
|
|