งบประมาณ พัฒนาบุคลากร จัดพื้นที่ โซนปลอดภัยต่างๆ ในแต่ละจังหวัด และขยายพื้นที่ปลอดภัยให้กว้างและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ (ทุกวันนี้เหมือนจะลดลง) จัดกำลังกองทัพ รถหุ้มเกราะ รถถัง เสื้อเกราะ อาวุธ(ตอนนี้ต้องใช้แล้ว) เป็นฝ่ายรุก มากกว่าตั้งรับ กว่าที่เคย
ขวัญและกำลังใจ พระสงฆ์ วัด ให้ความช่วยเหลือในเรื่องความเป็นอยู่ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค ไม่ต้องออกไปในจุดที่เสียงอันตราย
หน่วยข่าวกรอง กล้องวงจรปิด ลงทะเบียนรถยนต์ทุกคัน ทั้งจักยาน ยันรถสิบล้อ เช็ครายชื่อ จำนวนลูกบ้าน พื้นที่ไหนมีจำนวนประชากรอยู่เท่าไหร่ หายไปเท่าไหร่ ใครทำอาชีพอะไรบ้าง ใครว่างงานบ้าง ลงทะเบียนบุคคลเพื่อตรวจเช็คสภาพปัจจุบันอยู่เป็นระยะๆ
ตรวจเช็คการเข้าออก การขนส่งสินค้า สารเคมี วิทยุสื่อสาร โทรศัพท์ น้ำมัน แก๊สหุงต้ม เข้าออกเท่าไหร่
การให้การศึกษา ความรู้ แบบ ซีดี หนังสือ แทนการไปเรียน หรือ โรงเรียนในพื้นที่ปลอดภัย
งดละครหลังข่าวเป็นรายการที่ให้ความรู้ และเกี่ยวกับการศึกษา (รู้ว่าทำไม่ได้ แต่สำหรับผมมันคือปัญหาใหญ่เลย คนเราขาดความรับผิดชอบและมีนิสัยก่อความรุนแรงจากละคร เพราะถูกสะกดจิตและปลูกฝังจากสิ่งเหล่านี้ตั้งแต่เด็ก)
พวกนี้อาจจะให้ระยะเวลาหลายปี แต่หากมีอุดมการณ์และความใสใจในปัญหา มันก็น่าจะดีขึ้นกว่าตอนนี้
เพราะ อุดมการณ์ของผู้ก่อการร้าย คือยืดพื้นที่ที่คิดว่าเป็นของตนเองให้ได้ แม้ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม ก็ใช้เวลามาหลายปีเหมือนกัน
อุดมการณ์ของเราแค่ป้องกัน เหตุการณ์ต่างๆ ก็มักจะเป็นแบบเดิมซ้ำๆ เหมือนไม่ได้รับการแก้ไข
ผมคิดได้แค่นี้ ผมไม่ได้ฉลาดแต่ผมก็ตั้งใจตอบนะ
จากคุณ |
:
=Medley=
|
เขียนเมื่อ |
:
13 ก.พ. 54 02:38:05
|
|
|
|