***
เมื่อเครื่องบิน "แอร์บัส-เอ380" ลำมหึมาบินเข้าไปใกล้พายุทอร์นาโดที่กำลังคุกกรุ่นแรงลมและสภาพอากาศที่แปรปรวนจะทำให้เครื่องไม่สามารถทรงตัวได้อย่างเป็นปรกติ ก่อนที่อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ต่างๆจะเริ่มรวนซ้ำร้ายเศษวัตถุที่ปลิวมากับพายุทอร์นาโดได้กระแทกเข้ากับตัวเครื่องจนเสียหายหลายจุดทำให้นักบินไม่สามารถประคองเครื่องต่อไปได้ กระทั่งเครื่องเสียสมดุลย์หลุดเข้าไปในวังวนมรณะของพายุึทอร์นาโดอันเกรี้ยวกราด
ก่อนที่แรงลมความเร็วของพายุมรณะจะฉีกกระฉากชิ้นส่วนของเครื่องบินยัีกษ์อันน่าภาคภูมิให้กระจายเป็นชิ้นๆกลางอากาศพร้อมๆกับร่างของนักบินทั้งสองซึ่งกำลังส่งเสียงกรีดร้องอย่างโหยหวนจะโดนแรงลมพัดปลิวออกมา ซึ่งในมโนสติของยักบินทั้งสองนั้นคงจะก่นด่าและสาปแช่งคนที่คิดค้นปฏิบัติการพิลึกๆนี้ขึ้นมา ก่อนที่ภาพความหลังครั้งอดีตตั้งแต่เด็กจนโตจะเริ่มผุดขึ้นมาในมโนสติอันลางเรือน
กระทั่งเขารู้ซึ่งถึงสัจธรรมอันแท้จริงว่าชีวิตมนุษย์นี้ช่างต้อยต่ำนักเมื่อมาเผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวของธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ สิ่งต่างๆที่เขาเคยมุมานะกระทำมาตั้งแต่วัยเยาว์ทั้งการร่ำเรียนหนังสือหนังหา การอ่านตำรับตำราจนดึกดื่นเที่ยงคืน การสอบเข้าและทำงานในมหาวิทยาลัยหรือบริษัทชื่อดัง การท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ การเพียรพยายามจีบหญิงคนรัก และกิจกรรมอื่นๆที่ทำมาในชีวิตล้วนกลายเป็นเรื่องไร้ค่าเปล่าประโยชน์เมื่อต้องมาตกอยู่ในสถาณการณ์นี้
ก่อนที่ร่างของนักบินเคราะห์ร้ายทั้งคู่จะโดนแรงลมที่พัดกระหน่ำฉีกกระชากกล้ามเนื้อ เส้นเอ็น และกระดูกให้ขาดอกจากกันอย่างน่าสยดสยอง ยังผลให้น้ำเลือด เครื่องใน และอวัยวะในร่างกายของทั้งคู่ต่างปลิวว่อนกระจัดกระจายแดงฉานอยู่ในกลางพายุแวบหนึ่ง ก็ถูกฝุ่นผงสีหม่นจำนวนมากมายมหาศาลกลืนมิดหายไปกับพายุทอร์นาโดแลกลายสภาพเป็นเศษเถ้าธุลีอันไร้ค่ากองหนึ่งนั่นเอง
(May the Spoil be with you) ขอสปอยล์จงสถิตย์อยู่กับท่าน
จากคุณ |
:
เจไดหนุ่ม
|
เขียนเมื่อ |
:
20 เม.ย. 54 12:39:41
|
|
|
|