ชีวิตคนเราต้องมีทั้งอาหารกายและอาหารใจถึงจะอยู่ได้และมีความสุข แต่ตอนนี้อาหารใจหาได้ยาก ไม่เหมือนสมัยก่อน คนจะมีไรดีกว่ากัน เหนือกว่ากัน แต่ทุกคนก็สามารถมีอาหารใจได้ไม่ยาก ความรู้สึกแตกต่าง คิดร้ายต่อกันก็มีน้อย ธรรมชาติ สายน้ำ ต้นไม้นี่แหละคือสิ่งที่ให้อาหารใจ เป็นยารักษาที่วิเศษทั้งร่างกายและจิตใจ แต่มนุษย์ก็ไม่รู้คุณค่า สมัยนี้การแข่งขัน ชิงดีชิงเด่นมีมาก ทั้งแย่งกันทางวัตถุและเบียดเบียนกีดกันอาหารใจซึ่งกันและกัน ก็ยิ่งทำให้ความขัดแย้ง แตกต่าง คิดร้ายต่อกันมีมากขึ้น เหตุการณ์นี้ไม่มีวิธีแก้ไขได้ เป็นเรื่องของรากฐาน แนวทางสังคมที่เป็นมานานแล้ว คนคิดไม่ดีมีมากกว่าคนดี คนดีอาจจะพยายามช่วยพยุง แต่ก็เหมือนกับเอาน้ำจำนวนน้อยไปรดเข้าไปในกองไฟใหญ่ วูบเดียวไฟก็ลุกใหม่ จึิงต้องมีการชำระล้างกันใหม่ เพื่อความสมดุลของธรรมชาติ
จากคุณ :
jackripp
- [
12 มิ.ย. 48 22:00:25
]