ความคิดเห็นที่ 1 คนแปลกหน้าพูดจากับผมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม และคำพูดที่สุภาพไม่จาบจ้วงก้าวร้าว เยี่ยงวิสัยโจรร้ายทั่วไป ท่าทางจะเป็นโจรที่มีมารยาทดี หรือไม่ก็การศึกษาสูง ผมจ้องหน้าโจรลักพาตัวเขม็ง เขาก็จ้องผมกลับด้วยแววตาหยาดเยิ้ม ใบหน้ายิ้มกริ่ม “ผมจะเอาผ้าออกจากปากให้นะครับ คุณจะได้ทานได้” เขาเอื้อมมือมาดึงผ้าออกจากปากผม แล้วรีบชักมือกลับอย่างรวดเร็ว เร็วเกินกว่าที่ผมจะงับมือเขาได้ทัน เขาหัวเราะเมื่อเห็นว่าปากของผมพลาดเป้า “ดุจังเลยแฮะ เห็นท่าทางใจดี ไม่คิดว่าจะใจร้ายอย่างนี้” ไม่พูดเปล่า ไอ้เด็กบ้านี้ ยังเอามือมาลูบไล้ที่ใบหน้าของผมอย่างแผ่วเบา ท่าทางเขาพึงพอใจมากที่ได้สัมผัสใบหน้าของผม “นายเป็นใคร แล้วมาจับฉันด้วยจุดประสงค์อะไร ต้องการเงินหรือรถก็เอาไปเถอะ แล้วปล่อยฉันไป รับรองฉันไม่เอาเรื่องนายหรอก” ผมรีบพูดอย่างรวดเร็วทันทีที่มีโอกาส ไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่มันจะมาไม้ไหน ต้องการอะไรจากผม แม้ผมจะพยายามนึกเท่าไหร่ว่าทำไมผมต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่ผมก็นึกไม่ออก ผมไม่เคยมีเรื่องมีราวกับใคร ไม่เคยขัดแย้ง หรือทำให้ใครโกรธอย่างรุนแรง แฟนสาวคนล่าสุดของผม เราก็จากกันด้วยดี แม้ว่าผมจะเสียใจอยู่บ้าง แต่ผมก็ไม่คิดจะไปทำร้ายเธอหรือแฟนคนใหม่ของเธอแต่อย่างใด กับเจ้านายถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนจู้จี้ขี้โมโห เขาอาจจะไม่พอใจการทำงานของผมบ้างในบางครั้ง นั่นมันก็แค่เรื่องของงาน โดยส่วนตัวแล้วผมไม่ได้เกลียดชังเขา แล้วเขาก็ไม่ได้เกลียดผมแต่อย่างใด เวลามีงานรื่นเริงที่บริษัท ผมก็ยังเคยนั่งโต๊ะเดียวกับเขา และทานเหล้าชนแก้วต่อแก้วด้วยกัน โดยปราศจากความขุ่นเคือง ชีวิตของผมค่อนข้างเรียบง่ายไม่ผาดโผน ดังนั้นเมื่อผมถูกจับตัวมาอย่างนี้ จึงตัดประเด็นเรื่องการอุ้มมาทำร้ายออกไปเหลือเพียงแค่การเรียกค่าไถ่ หรือปล้นทรัพย์อย่างเดียว ผมนึกหวาดระแวงเจ้าเด็กหนุ่มคนนี้ ถึงแม้เขาจะปฏิบัติต่อผมอย่างดี หน้าตาเป็นมิตร พูดจาสุภาพกับผม แต่ก็ใช่ว่าจะสามารถไว้เนื้อเชื่อใจกันได้ หน้าตาดี แต่จิตใจอำมหิตก็มีถมไป ผู้คนสมัยนี้สามารถจะฆ่ากันได้ง่ายๆ แม้จะไม่รู้จักกันก็ตาม ถึงแม้ว่าพ่อแม่ของผมจะตายหมดแล้ว เหลือตัวคนเดียว แต่ผมก็ยังอยากจะอยู่ดูโลกนี้นานๆ การต้องมาตายทั้งที่วัยเพียงแค่ 27 ปี เป็นเรื่องที่น่าเศร้า ผมยังมีอะไรที่อยากทำอีกตั้งเยอะ ผมยังเห็นโลกไม่มาก ยังไม่ได้ไปท่องเที่ยวทั่วโลกอย่างที่อยากไป ยังไม่ได้สร้างครอบครัว ยังไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเยี่ยงคนร่ำรวย ผมจำเป็นต้องรักษาชีวิตที่มีค่าน้อยนิดของผมเอาไว้ อย่างน้อยการเจรจาต่อรองมันอาจจะช่วยทำให้ผมมีโอกาสรอดสูง เขาจุ๊ปาก ส่ายหน้าเป็นสัญญาณให้รู้ว่าไม่ต้องการพูดเรื่องนี้ แล้วหันไปหยิบถาดมาวางบนตักตัวเอง จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 21:26:11 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 2 “ผมขออนุญาตที่จะไม่แก้มัดมือให้คุณนะครับ แต่เพื่อให้คุณทานข้าวได้ ผมจะอาสาเป็นคนป้อนข้าวให้เอง” เขาใช้ช้อนตักโจ๊ก แล้วยื่นมาที่ตรงหน้าผม แต่ผมเบี่ยงหน้าหนี เม้มปากแน่น มีเสียงหัวเราะหึหึจากคนข้างๆ ดังให้ได้ยิน “พยศจริงเชียว ไม่กินข้าวปลา ระวังจะเป็นโรคกระเพาะถามหานะครับ” เขาวางช้อนลง แล้วเอื้อมมือมาบีบปลายคางผม บังคับให้หน้าหันมาทางเขา ผมมองเขาตาขุ่น แต่เขากลับทำตาแพรวพราวใส่ผม “ทานเสียหน่อยนะครับ ไม่ทานอะไร ร่างกายจะแย่นะครับ” เขาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “แล้วสถานการณ์ของฉันตอนนี้ มันดีกว่าหรือไง” ผมย้อนถาม “ไม่มีอะไรที่ดูเลวร้ายนี่ครับ” เขายิ้มทะเล้นให้ผม ผมกระแทกมือเข้ากับหัวเตียง แล้วสะบัดแข้งขา ให้เขาดู แล้วพูดด้วยเสียงอันดังว่า “นี่นะไม่เรียกว่าเลวร้าย นายจับฉันมัด ไม่ให้ฉันได้มีอิสระ แล้วยังจะมาลอยหน้าลอยตาพูดยังกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่นะ” เขายังคงยิ้ม ไม่พูดอะไร มันเลยยิ่งทำให้ผมคลั่งนัก พูดเหมือนจะเป็นเสียงตะโกนว่า “ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นนายโดนดีแน่” “จะทำอะไรผมหรือครับ” เขาทำเสียงเข้ม แล้วยิ้มเหี้ยมๆใส่ผม ผมมองหน้าเขาแล้วนึกตกใจที่ตัวเองแสดงอารมณ์โกรธออกไป ในสถานการณ์ที่ไม่อาจจะดิ้นรนช่วยเหลือตัวเองได้อย่างเป็นที่เป็นอยู่นี้ ผมจำเป็นต้องนิ่งเงียบ และพูดจาดีๆกับเขา เพื่อลดความโกรธเกรี้ยวที่เขาจะมีต่อผม จนถึงขนาดลงไม้ลงมือฆ่าแกง หากเห็นว่าผมสร้างความรำคาญใจให้กับเขา “นายต้องการอะไรก็บอกมา เงินทองข้าวของอยากได้ก็เอาไป ฉันยกให้ ไม่ติดใจเอาความด้วย แต่ขอให้ปล่อยฉันไปจากที่นี่ ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ไปแจ้งความ จะลืมเรื่องทั้งหมด เหมือนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น” ผมลดน้ำเสียงให้ดูอ่อนลง พร้อมเสนอที่จะให้เงินกับรถ และข้าวของที่ติดตัวผมมา เพื่อแลกกับอิสรภาพ เด็กหนุ่มส่ายหน้า ท่าทางเขาไม่ได้ใส่ใจกับข้าวของเงินทองของผมสักนิด “สิ่งนั้นไม่มีค่าสำหรับผม” “แล้วอะไรล่ะที่นายต้องการ ฉันไม่มีสมบัติติดตัวมามากนักนะ ถ้าจะเอาจากฉันตอนนี้ ฉันคงไม่มีให้ ต้องรอให้ฉันกลับบ้านก่อน เอาอย่างนี้ นายบอกมาว่านายต้องการเงินเท่าไหร่ ฉันพอจะมีสะสมอยู่บ้างในธนาคาร ถ้านายก็ปล่อยฉันไป พอฉันถึงบ้านปุ๊บ ฉันก็จะโอนเงินให้นายตามที่ต้องการทันที” จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 21:30:49 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 3 ผมพยายามหว่านล้อม ด้วยการเสนอเงินสะสมทั้งหมดที่ผมมีอยู่ ผมหวังว่ามันคงมีค่ามากพอเมื่อเทียบกับชีวิตของผม แทนที่เขาจะตาโต เด็กหนุ่มกลับหงายหน้าหัวเราะอย่างกับฟังเรื่องขำเสียเต็มประดา “อายุเท่าไหร่แล้วคุณ ถึงได้คิดว่าสิ่งที่คุณพูดจะทำให้คนอื่นเขาเชื่อ ถ้าผมปล่อยคุณไป คุณก็เอาตำรวจมาลากคอผมน่ะสิ อีกอย่างหนึ่งนะ ผมอยากจะแก้ความเข้าใจผิดจากคุณสักเรื่องหนึ่ง ก่อนที่คุณคิดไปใหญ่โต มองหน้าผมสิ.......” เขาบังคับให้ผมมองหน้าเขาด้วยการใช้สองมือประคองหน้าผมไว้ ผมจะหันหนีก็ไม่ได้ เพราะมือแข็งแรงของเขากดที่หน้าผมอยู่ “ผมหน้าตาหล่อเหลาแบบนี้ หุ่นก็ดี เสียงก็เพราะ เป็นพระเอกหนัง นักร้อง หรือ นายแบบก็ยังได้ มีหนทางหาเงินได้มากมายกว่าการเป็นโจรเรียกค่าไถ่ หรือมือปืนเสียอีก ได้เงินดี แถมซ้ำไม่ต้องเสี่ยงต่อคุกตารางด้วย แล้วผมก็ไม่ได้จับตัวคุณมาเพื่อต้องการเงิน หรือต้องการทรัพย์สินอะไรทั้งนั้น เข้าใจไว้ด้วย” “งั้นนายจับฉันมาทำอะไร มีใครที่แค้นเคืองฉันอยู่ จ้างวานนายให้มาเก็บฉันใช่ไหม” ผมรู้สึกดีใจที่เขาไม่ใช่โจรเรียกค่าไถ่ แต่ก็ไม่เข้าใจเหตุผลที่เขาจับตัวผมมา จึงถามด้วยความระวังระไวและใคร่รู้ เด็กหนุ่มหัวเราะเอิ๊กอ๊าก เขาทำท่าราวกับว่าหัวเราะให้กับความซื่อบื้อ ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยของผม จนผมนึกขุ่นเคืองใจ ที่มีคนมาหัวเราะเยาะใส่ แต่ผมก็ไม่กล้าแสดงความรู้สึกอะไรออกมา “ไม่ใช่อีกนั่นแหละ ผมไม่ได้มาเอาชีวิตคุณ เพราะใครจ้างวานมาหรอก” “อ้าว แล้วงั้นนายจับตัวฉันมาเพื่ออะไร” ผมถามด้วยความงุนงง “ทานข้าวก่อน แล้วผมจะบอก” เด็กหนุ่มไม่ตอบ กลับเฉไฉไปเรื่องอื่น “ถ้าฉันไม่กินล่ะ” ผมท้าทาย เขายักไหล่ แล้วพูดอย่างไม่ยินดียินร้ายว่า “คุณก็อาจจะหิว น้ำย่อยก็จะกัดกระเพาะคุณจนเป็นแผล ทำให้สุขภาพไม่ดีในเวลาต่อมา เรื่องทุกอย่างมันจะดูยุ่งขึ้น เพราะคุณไม่ให้ความร่วมมือ แล้วคุณก็อาจจะถูกกักขังหน่วงเหนี่ยวให้อยู่ในบ้านนี้ต่อไป” “พอเถอะ ไม่ต้องพูดแล้ว” ผมรู้สึกปวดหัวจี๊ด รับไม่ได้สักอย่างกับสิ่งที่เด็กหนุ่มพูด “ถ้าฉันกินข้าว นายก็จะบอกใช่ไหม ว่าจับฉันมาทำไม แล้วนายก็จะปล่อยฉันใช่ไหม” จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 21:33:38 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 5 เขาส่ายหน้าแล้วยิ้มกวนๆ “แต่ถ้าคุณยอมเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้หายมอมแมมกว่านี้ ผมก็อาจจะปล่อยให้คุณได้เคลื่อนไหวร่างกายบ้าง..........” เขาพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น แล้วก็นั่งจ้องหน้าผมเงียบๆ ผมเบือนหน้าหนีเขา เม้มริมฝีปากแน่น ไม่อยากจะเจรจาต่อรองกับหมอนี่สักเท่าไหร่ โจรก็ยังเป็นโจรอยู่วันยังค่ำ ผมไม่เชื่อว่าเขาจะทำตามสัญญา แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ผมทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าการยอมทำตามในสิ่งที่เจ้านี่บอก ถึงแม้จะฝืนใจก็ตาม แต่ก็เพื่อรักษาชีวิตตนเองไว้ “ก็ได้ ดีเหมือนกัน ฉันก็เหนียวตัวอยู่พอดี แต่นายต้องรับปากนะ ว่าพอเช็ดเนื้อตัวเสร็จ แล้วนายจะปล่อยฉัน แล้วก็บอกฉันทั้งหมด” ผมบอกเขาเสียงแข็ง ตาจ้องเขาเขม็ง พยายามบอกเขาด้วยสายตาว่า ถ้าเขาโกหก คงได้มีเรื่องกันแน่ อันที่จริงก็แกล้งทำเข้มไปงั้นแหละ ในใจนึกหวาดวิตกอยู่ หากไอ้หมอนี่ ไม่มีความดีในใจหลงเหลืออยู่บ้าง การพูดกระด้างเช่นนี้กับเขาก็วอนให้เจ็บตัวได้เหมือนกัน “ด้วยเกียรติของลูกผู้ชายเลยครับ” เขาทำท่าตะเบ๊ะและยิ้มประจบประแจงอีกครั้ง ผมแอบนึกในใจ ถ้ายื่นมือออกไป หมอนี่จะเอา ขาหน้า เอ๊ย มือของเขาวางบนมือของผมไหมหนอ แล้วเขาจะแลบลิ้น แผล่บๆ แล้วก็แกว่งหางไปมาไหมนะ ท่าทางหมอนี่ เหมือนหมาตัวโตๆ ที่ขี้อ้อนยังไงไม่รู้ “งั้นให้ผมเช็ดตัวให้นะ ผมรับรองว่า จะเช็ดตัวให้สะอาดสะอ้านเลย” เขาทำท่าอ้อนขอผม เจ้าโจรนี่ มันประสาทพิลึก เป็นโจรโรคจิตหรือเปล่านะ ผมชักแหยงเสียแล้วสิ “ไม่ต้อง ก็ปล่อยฉันสิ ฉันเช็ดตัวเองได้ แก้มัดฉันก็พอ ” “เรื่องอะไร พอคุณเป็นอิสระ เดี๋ยวคุณหนีผมไป ผมจัดการให้คุณเองดีกว่า” เขาทำหน้าทะเล้นใส่ผม ก่อนที่จะลุกเดินไปที่ห้องน้ำซึ่งอยู่ด้านในสุด ผมเพิ่งสังเกตห้องนี้อย่างละเอียด จากการตกแต่ง ผมว่าผมต้องอยู่ที่บ้านพักที่เป็นแฟลต หรืออพาร์ตเม้นท์ที่ไหนสักแห่ง เขากลับมาอีกครั้งพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กสีขาวที่ชุบน้ำจนเปียกชื้นและบิดน้ำออกแล้ว เขานั่งลงบนเตียง แล้วเอื้อมมือมาที่เสื้อเชิ้ตที่ผมใส่อยู่ ผมมองตามมือของเขา ก่อนที่เขาจะปลดกระดุมเม็ดแรกออกจากเสื้อของผม ผมก็ระล่ำระลักพูดขึ้นว่า “นี่นาย ไม่ต้องถึงขนาดเช็ดตัวให้ฉันหรอกนะ ปล่อยฉันเถอะ ฉันสัญญาว่าจะไม่หนี นายแก้มัดให้ฉันเช็ดตัวเอง แล้วค่อยมัดกลับก็ได้” “เฉยเหอะน่า แล้วทุกอย่างจะดีเอง ยิ่งพูดมาก ก็จะยิ่งยุ่งนะ” “แต่นี่มันเกินไปหน่อยแล้วนะ” ผมทำเสียงโกรธๆ เขาหันมาทำหน้าบึ้งใส่ผม จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 21:55:47 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 6 “เมื่อไหร่จะเลิกสติแตกเสียทีนะคุณ แทนที่จะโวยวายให้มันเสียเรื่อง ก็สู้นั่งนิ่งๆ ให้ผมจัดการมันให้เสร็จสิ้นไปซะ แล้วผมก็จะได้ปล่อยคุณ พร้อมบอกในสิ่งที่อยากรู้ ยิ่งคุณเล่นตัวกระบิดกระบวนแบบนี้ การที่คุณจะเป็นอิสระ มันก็จะกลายเป็นเรื่องยากนะ เพราะผมอาจจะไม่พอใจ แล้วมัดคุณไว้แบบนี้ตลอดเลยก็ได้” เขาทำเสียงดุ ผมเลยปิดปากเงียบ ไม่อยากขัดใจเขา กลัวหมอนี่โมโหขึ้นมา ปาดคอผมตายคาเตียง ผมยังไม่อยากเป็นข่าวหน้าหนึ่ง ด้วยเรื่องสยดสยองแบบนี้ นึกในใจว่า เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ทนอับอายนิดหนึ่ง เดี๋ยวทุกอย่างมันก็จะผ่านพ้นไปด้วยดีแล้ว เจ้าโจรลักพาตัว แกะกระดุมเสื้อผมออกทุกเม็ด แล้วแบะเสื้อออกจากกัน เขาเอาผ้าชุดน้ำค่อยๆเช็ดเนื้อตัวของผม เริ่มจากใบหน้า ลำคอ แล้วเลื่อนต่ำลงมาที่แผ่นอก หน้าท้องเหนือกางเกงที่ผมใส่ไปทำงาน แขนทั้งสองข้าง และมือที่ถูกพันทนาการไว้กับหัวเตียง ตัวของเขาโน้มเข้ามาใกล้ชิด ใบหน้าของเขาห่างจากผมไม่กี่คืบ ใกล้จนกระทั่งไออุ่นจากลมหายใจของเขาเป่ารดหน้าและต้นคอของผม ผมจับจ้องมองเขาอย่างไม่วางตา กลัวว่าเขาจะทำอะไรเกินเลย อยู่ๆเขาก็เงยหน้ามายิ้มให้ผม มันเหมือนยิ้มของเด็กๆเวลาที่ได้เล่นของเล่นที่ถูกใจ “เอาล่ะข้างบนเสร็จแล้ว ก็เหลือแต่ข้างล่าง” เขาทำหน้าทะเล้น ยิ้มเห็นฟันขาวสะอาด และลักยิ้มข้างแก้มของเขา ผมใจหายแว๊บ ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่ยินยอม แล้วพยายามเบี่ยงตัวหนีมือของเขาที่ยื่นมาตะปบที่เข็มขัด พยายามหนีบขาให้ชิดกันมากที่สุด เท่าที่จะทำได้ กริยาของผมเหมือนผู้หญิงที่กำลังดิ้นรนป้องกันตัวเองให้รอดพ้นจากการถูกข่มขืน “ไม่เอา ไม่ต้องเช็ดหรอก” ผมบอกเขาเสียงดังลั่น “มันจะอับแย่นะ ไม่ดีหรอก ทำความสะอาดให้ดูสดชื่นดีกว่า” เขาไม่ฟังสิ่งที่ผมพูดแม้ผมจะบ่ายเบี่ยงอย่างไรก็ตาม ผมพยายามเบี่ยงเอวดิ้นหนีมือเขา ทำให้เขาถอดเข็มขัดไม่ถนัด เด็กหนุ่มเลยเปลี่ยนจากการนั่งตะแคงข้างเป็นก้าวขึ้นมานั่งบนเตียง แล้วกางขาออกกว้างคร่อมทับร่างกายท่อนล่างตั้งแต่หน้าขาลงมาของผมไว้ จากนั้นเขาก็ใช้ขาทั้งสองข้างกดทับขาของผมไม่ให้ดิ้นหนีได้ เขาปลดเข็มขัดผมออก แล้วปลดตะขอกางเกง แล้วรูดซิบลง เจ้าเด็กลูกครึ่งค่อยๆรูดกางเกงของผม ลงไปที่หน้าขา และก่อนที่ผมจะทันห้าม เขาก็รูดเจ้ากางเกงในสีขาว ปราการด่านสุดท้ายของผมลงมา ผมเบือนหน้าหนีไปอีกทาง หลับตาลง ด้วยความรู้สึกอับอายที่ต้องเปลือยร่างต่อหน้าคนอื่น อันที่จริง ผมก็ไม่ใช่คนขี้อายอะไรนัก ผมเคยเปลือยกายต่อหน้าเพื่อนผู้ชายด้วยกันเวลาที่เราอยู่ในห้องอาบน้ำ หลังจากเล่นกีฬาด้วยกันจนเหงื่อโชก กับผู้หญิงเวลาที่มีอะไรกัน ผมก็ชอบที่จะเปลือยกายให้เธอเห็น แต่ต้องไม่ใช่ในสถานการณ์ที่ดูอิหลักอิเหลื่อแบบนี้ โดยเฉพาะต่อหน้าคนแปลกหน้าที่ลักพาตัวผมมาอย่างไม่มีวัตถุประสงค์แน่ชัด จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 21:59:16 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 7 อะ...ค.ห.ที่ 4 มันซ้ำค่ะ แปะใหม่ด้วย พลีส รออ่านอยู่ค่ะ ชอบ กำลังลุ้นเลยเชียว ^ ^ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 20 ก.พ. 49 22:00:39 ]

ความคิดเห็นที่ 8 “น้องชายของคุณสวยจังเลย ไม่ใหญ่มาก แล้วก็ไม่เล็กเกิน ดูน่าทะนุถนอม ผิวพรรณก็นุ่ม ไม่มีเส้นเอ็นปูดโปนให้เห็นเลย ป่าของคุณก็ไม่รกทึบจนเกินไป ดูเป็นป่าละเมาะสวยดี” เขาพูดยิ้มๆ ดวงตาจับจ้องอยู่ที่น้องชายของผมสักพัก จากนั้นเขาก็หันมาส่งสายตาหวานเยิ้มให้ มือที่จับผ้าขนหนู เลื่อนจากหน้าท้องที่เขากำลังเช็ดถูลงต่ำมาถึงท้องน้อย แล้วหยุดนิ่งไม่ไปที่อื่น นอกจากวนเวียนเช็ดถูอยู่กับเจ้าหนูน้อยของผม ผมอายหน้าแดงก่ำ เปลือยกายให้ผู้ชายด้วยกันมาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ก็แย่พออยู่แล้ว แถมซ้ำเจ้าโจรลักพาตัวนิสัยประหลาดคนนี้ยังมาวิพากษ์วิจารณ์สรีระของผมให้ได้อายหนักยิ่งขึ้นไปอีก มือของเจ้านี่ก็ซุกซนไม่อยู่สุข หลายต่อหลายครั้งที่มือของเขาเผอิญมาโดนเจ้าน้องชายของผมโดยตรง ไม่รู้ว่าเป็นการบังเอิญหรือจงใจ มันทำให้ผมมีความรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกลวนลามจากผู้ชายด้วยกัน แล้วเจ้าความคิดนี้มันก็ส่งให้ผมเกร็งตัวขึ้นมา “หยุดวิจารณ์เสียทีได้ไหม แล้วก็รีบเช็ดตัวเร็วๆเข้า” ผมทำเสียงหงุดหงิดใส่เขา แต่เด็กหนุ่มนั้นไม่แสดงท่าทีโกรธตอบ เขากำลังตั้งอกตั้งใจทำความสะอาดให้กับร่างกายท่อนล่างของผม ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ลำตัวของผมในส่วนนั้นอย่างไม่วางตา “เฮ้ น้องชายของคุณเขาตื่นแล้วล่ะ” เด็กหนุ่มหันมาหัวเราะกับผม ผมเม้มริมฝีปากแน่น เพื่อสะกดกั้นความรู้สึกภายใน “มันเป็นปฏิกิริยาธรรมชาติน่ะ ออกมาถูกอากาศเย็น มันก็เลยตื่นตัว” ผมบอกเขาเหมือนกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมชาติไม่เห็นจะต้องตกใจเสียหน่อย “นายก็รีบเช็ดตัวฉันเร็วๆสิ อย่ามัวอ้อยอิ่ง ฉันหนาวนะ” ผมหันไปเร่งเขา ด้วยความที่อยากจะหลบเลี่ยงไปจากสถานการณ์ที่น่าอับอายเช่นนี้ “แล้วจะจัดการอย่างไรกับน้องชายคุณดี” เขาเลิกคิ้วถามผม “เฉยๆเหอะน่า เดี๋ยวมันก็สงบเอง” ผมบอกอย่างไม่สนใจใยดี แต่ใจก็นึกภาวนา ให้หมอนี่เลิกยุ่งเกี่ยวกับอวัยวะของผมเสียที นึกโทษตัวเองที่ร่างกายบางส่วนทำให้ขายหน้า ยิ่งตื่นเต้นแบบนี้ มันยิ่งคึกคักใหญ่ “ผมจัดการให้มันสงบลงดีกว่า” เขาพูด ผมรีบส่ายหน้า ร้องห้ามเสียงหลง “ไม่ต้องงงงงงงง....” แต่ช้าไปเสียแล้ว เจ้าโจรร้ายรูปหล่อเอื้อมมือมาเกาะกุมของรักของหวงของผม เขาลูบไล้หยอกล้อ จนมันคึกคักยิ่งขึ้น ผมพยายามจะกระเถิบก้นหนี ปากก็ร้องห้าม แต่เด็กหนุ่มก็ไม่ยอมหยุดเคลื่อนไหวมือ เขาลงน้ำหนักที่ขาสองข้างที่ทับขาผมไว้ แล้วใช้มือข้างที่ว่างหยิบผ้ามาอุดที่ปากผมอีกครั้ง เพื่อไม่ให้ผมโวยวาย จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 22:03:53 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 9 ว้าย ขอโทษค่ะ อ่านข้ามความเห็นที่สี่ไปนะคะ มันไปซ้ำกับความเห็นที่สองค่ะ เอาออกอย่างไรอ่ะคะ จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 22:07:46 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 10 ปกติถ้าล็อคอินจะเข้าไปแก้ไขได้ค่ะ แต่ถ้าเป็นบัตรผ่าน สงสัยคงต้องแปะซ่อมเอาตอนท้ายค่ะ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 20 ก.พ. 49 22:10:46 ]

ความคิดเห็นที่ 11 มือของเขาเคลื่อนไหวขึ้นลงบนตัวน้องชายของผม ทั้งหยอกเอินอย่างรุนแรง และลูบไล้อย่างทะนุถนอม แรกๆผมก็เบี่ยงก้นหนีมือเขาอุดตลุด แต่เจ้ามือปลาหมึกนั้นก็เคลื่อนไหวตามผมไปอย่างไม่ลดละ เขาขยับมือขึ้นลงทำราวกับว่ากำลังรูดเมือกออกจากตัวปลาไหล น่าแปลกที่สัมผัสของไอ้โจรโรคจิตคนนี้กลับปลุกเร้าความรู้สึกภายในกายของผม ในยามนี้ผมไม่รู้ว่า ควรจะเรียกร้องให้เขาหยุดดี หรือ ให้ทุกอย่างมันดำเนินต่อไปจนถึงที่สุดของมัน ทั้งกลัว ทั้งอาย และทั้งหวาบหวามเสียวซ่านจนผมใจสั่น ผมหลับตาปี๋ กัดผ้าที่อยู่ในปากแน่น พยายามที่จะไม่มองในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น เพราะคิดว่ามันอาจจะช่วยให้ผมสงบลงได้บ้าง แต่ก็เปล่าเลย ร่างกายของผมตื่นตัวอยู่ในมือของเขา อยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าของมือผู้ทรงพลัง อารมณ์ของผมพลุ่งพล่านถึงขีดสุด ร่างกายเกร็งเขม็ง รู้สึกได้ถึงความสุขสุดยอดที่ไม่เคยมีใครทำให้ผมได้ขนาดนี้มาก่อน สักพัก ผมก็ทะลักทะลายความสุขออกมาจนเลอะรดมือเขา ผมลืมตาขึ้น ก็เห็นเด็กหนุ่มจ้องมองผมอยู่ก่อนแล้วด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม เขายิ้มให้ผม แล้วยกมือที่เลอะๆนั้นขึ้นมาดม มีแววพออกพอใจในดวงตาคู่นั้น และแล้ว เขาก็ทำในสิ่งที่ต้องอึ้ง เมื่อเขาแลบลิ้นสีชมพูของเขาออกมาเลียมือที่เลอะไปด้วยน้ำจากร่างกายของผมออกจนหมด “อื้อ กลิ่นหอม และรสชาติดีทีเดียว” จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 22:10:53 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 12 งั้นก็เป็นอย่างงี้นะคะ เรื่องนี้ บทที่ 1 จะต่อด้วยรีที่ 2 - 3 -5- 6-8-11 นะคะ ขอบคุณคุณนราเกตต์ค่ะ เป็นนักอ่านรายแรกเลยนะคะ แล้วสนุกไหมคะ จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 22:14:37 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 13 บทที่ 2 เขาพูดพลางยักคิ้วให้ผม ผมเบือนหน้าหนี รู้สึกอยากจะอ้วกขึ้นมากระทันหัน เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น นึกในใจว่า มันเกิดอะไรขึ้นกับผมนี่ ทำไมผมถึงต้องมาเจอโจรโรคจิต ที่น่าจะเป็นกระเทย หรือ ตุ๊ด แถมเข้าไปด้วยอีกนะ มีเสียงหัวเราะเบาๆให้ได้ยินจากเขา มันเป็นเสียงหัวเราะของคนที่กำลังอารมณ์ดีอย่างสุดๆ เขาก้าวลงจากเตียงเดินผิวปากหวือ ปล่อยให้ผมนอนเปลือยท่อนล่าง กางเกงขายาว และกางเกงในถูกถลกมาอยู่ตรงหน้าขา ดูน่าสมเพชยิ่งนัก ผมสั่นศีรษะไปมาเพื่อให้ผ้ามันหลุดออกจากปาก อยากจะพูดอะไรบางอย่างกับเขา เขากลับมาใหม่ พร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กที่บิดน้ำออกเรียบร้อยแล้ว เด็กหนุ่มนั่งลงบนเตียง แล้วบรรจงใช้ผ้าเช็ดร่างกายท่อนล่างที่เลอะเทอะเปรอะเปื้อนด้วยน้ำรักให้ผมอย่างนุ่มนวลอ้อยอิ่ง ผมหน้าแดงก่ำ ความอับอายเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เมื่อเห็นสายตาเจ้าเล่ห์รู้ทันของเขาที่มองมายังผม สลับกับการมองเจ้าหนูน้อยที่ตอนนี้สงบนิ่งไปแล้ว ให้ตายสิ ผมชักจะเริ่มเกลียดดวงตาคู่สวยคู่นั้นของเขาเสียแล้ว ควบคู่กับการเกลียดตัวเอง ที่ไม่ยอมควบคุมอารมณ์ ปล่อยให้ความปรารถนาในรสสัมผัสเข้าครอบงำ จนสร้างความอับอายขายขี้หน้าให้กับตนเอง นี่ถ้าเรื่องนี้มันแพร่งพรายออกไป ว่าผมดันเกิดอารมณ์ เมื่อถูกผู้ชายแตะของสงวน แถมซ้ำยังเป็นผู้ชายแปลกหน้า คนที่ลักพาตัวผมมา อีกด้วย ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนหนอ ลำพังแค่ตั้งบนบ่าอาจจะไม่พอเสียแล้วมั้ง คงต้องหาปี๊บคลุมอีกที เด็กหนุ่มสวมเสื้อกับกางเกงให้ผมจนเรียบร้อย และดึงผ้าออกจากปากผม ทันทีที่ไม่มีอะไรขวางกั้น คำพูดที่ผสานไปด้วยโทสะก็พรั่งพรูออกมา “นายทำอะไรลงไปเนี่ย โรคจิตหรือเปล่า กล้าดีอย่างไรมาทำกับฉันแบบนี้ ฉันไม่ใช่กระเทย หรือตุ๊ดนะโว้ย ทำแบบนี้มันหมายความว่าไง นายเป็นพวกวิปริตผิดเพศใช่ไหมเนี่ย อย่าบอกนะว่า ลักพาตัวฉันมา เพื่อจะทำมิดีมิร้าย ฉันไม่มีวันยอมแน่ๆ หากคิดจะทำอย่างนั้นจริงๆ ฉันจะสู้จนสุดใจเลยคอยดู ” “โห โห เป็นชุดเลยนะ ผมเองก็ไม่ใช่กระเทย หรือตุ๊ด เหมือนกัน แต่ผมแค่อยากช่วย เห็นน้องชายคุณกำลังตื่นตัว ก็ไม่อยากให้มันอารมณ์ค้าง ก็เลยหาทางปลดปล่อยให้น่ะ” “ฉวยโอกาสนะสิไม่ว่า ก็บอกแล้วไงว่ามันเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่ต้องมายุ่ง ฉันไม่ได้ต้องการให้มาช่วยเสียหน่อย นายมายุ่งเองทำไม ผู้ชายที่ไหนเขาจะทำกัน นอกจากพวกโรคจิต หรือ เป็นกระเทย วิปริตผิดมนุษย์มนา น่ารังเกียจที่สุด นายทำแบบนี้มันหยามเกียรติกันมากไปแล้ว ถ้าจะเอาเงินเอาทองเท่าไหร่ ฉันก็จะให้ แต่ถ้าจะมาทำแบบนี้ ฉันยอมไม่ได้อย่างเด็ดขาด และถ้าฉันหลุดไปได้ รับรองฉันจะชกให้หน้าหล่อๆของแกแหกยับเยินเลย ฉันขอสาบาน ฉันไม่ไว้แกแน่ ไอ้กระเทย ไอ้คนโรคจิต ไอ้ห่าลากเอ๊ย” จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 22:30:25 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 14 สนุกง่า... ชอบๆๆๆๆๆๆ มาต่ออีกนะคะ (ความวายเริ่มพุ่ง) จากคุณ : besuto - [ 20 ก.พ. 49 22:55:47 ]

ความคิดเห็นที่ 15 อุ...ไม่แปะต่อแล้วเหรอคะ นึกว่าจะแปะจนจบ อ๋าย...เรื่องนี้ติดเรทนะเนี่ย แต่สนุกค่ะ ชาวบ้านเลยรู้หมดว่าเรา พลังวาย อ๊ายอาย... จากคุณ : นราเกตต์ - [ 20 ก.พ. 49 23:02:10 ]

ความคิดเห็นที่ 16 นั่นสิ แปะๆๆๆๆๆ อิอิอิ เรทอ่า......หุหุ จากคุณ : besuto - [ 20 ก.พ. 49 23:19:26 ]

ความคิดเห็นที่ 17 ผมหลุดคำหยาบคายออกมาอย่างเหลืออด ความโมโหทำให้เห็นช้างตัวเท่าหมู ไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวใดๆทั้งสิ้น แต่หมอนั่น กลับไม่มีทีท่าว่าโกรธ เขาพูดอย่างใจเย็น “โชคดีของผมแล้วที่มือคุณถูกมัดไว้แบบนี้” ไม่พูดเปล่า กลับยื่นสองมือออกมาประคองใบหน้าของผม ผมจะหันหน้าหนีก็ไม่ได้ เพราะเขาใช้สองมือบังคับให้ผมต้องมองหน้าเขา ““ใจเย็นๆนะครับ อย่าเพิ่งโมโหโทโสไป ไม่น่ารักเลยรู้ไหม ผมไม่ใช่กระเทย หรือ ตุ๊ด อย่างที่คุณเข้าใจ แล้วผมก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายกับคุณด้วย ถึงแม้ว่าผมจะพาคุณมาที่นี่ด้วยวิธีการที่ไม่ถูกต้องนัก แต่ก็อภัยให้ผมด้วยเถอะ ผมไม่รู้ว่าจะใช้วิธีใดที่จะได้ตัวคุณมา ผมไม่ได้ถูกจ้างให้มาทำร้ายคุณ โดยส่วนตัวแล้วผมก็ไม่เคยเกลียดคุณด้วย แต่ผมจำเป็นต้องลักพาคุณมา เพราะมีบางอย่างที่อยากจะให้คุณได้รับรู้ไว้ แล้วก็มีบางอย่างที่ผมจะขอร้องให้คุณช่วย” เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผมแค่นหัวเราะ “นายคิดว่า นายทำกับฉันถึงขนาดนี้ แล้วฉันยังจะให้โอกาสนาย ยอมรับฟังในสิ่งที่นายขอร้องเหรอ” “ผมรู้ว่าผมอาจจะทำไม่ดีกับคุณ บังคับ และฝืนใจคุณต่างๆนานา ลักพาตัว ทำให้คุณเข้าใจผิด คิดว่าผมเป็นโจรเรียกค่าไถ่ เป็นฆาตกร เป็นคนโรคจิต ทั้งๆที่จริงๆแล้วไม่ใช่อะไรสักอย่างเลยตามที่คุณกล่าวหา ผมแค่พยายามจะเข้าให้ได้ถึงตัวคุณ แต่ก็กลัวว่า หากใช้วิธีการปกติ ผมอาจะไม่สามารถเข้าใกล้คุณได้ ก็เลยต้องทำแบบนี้ ผมขอโทษนะครับ ไม่ได้เจตนา อย่าโกรธผมเลยนะ” เขาทำเสียงอ้อน ท่าทางดูสงบเสงี่ยม ไม่มีพิษมีภัย จนผมชักงง ว่าหมอนี่จะมาไม้ไหนกันแน่ “นะครับ ให้โอกาสผมบ้าง ฟังในสิ่งที่ผมจะขอร้องคุณต่อจากนี้” เด็กหนุ่มทำตาแวววาว และส่งยิ้มประจบประแจงให้ผมอีกแล้ว น่ารำคาญชะมัดไอ้หมอนี่ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ปรับอารมณ์ไม่ทันแล้ว “เรื่องอะไร ทำไมฉันต้องฟังเรื่องของนายด้วย” ผมยังคงเสียงแข็งใส่เขาอย่างต่อเนื่อง “ก็เพราะมันเกี่ยวข้องกับการที่ผมจับคุณมาน่ะสิ แล้วถ้าคุณฟัง และยอมตามที่ผมขอร้อง ผมก็จะปล่อยตัวคุณไป ทีนี้ มันสำคัญเพียงพอที่จะทำให้คุณสนใจอยากฟังหรือยังครับ” “นายเดือดร้อนเงินอยู่เหรอ ติดยา หรือเป็นโรคเอดส์ล่ะ” ผมถามเขา จงใจใส่ความดูหมิ่นลงไปในน้ำเสียง โดยปกติผมไม่เคยดูถูกใครขนาดนี้หรอก แต่ผมกำลังแค้นเคืองที่เขาบังอาจมาจับต้องน้องชายของผมต่างหาก แล้วยังทำให้ผมขายหน้าด้วยการปลุกเร้าอารมณ์ผมอีกด้วย ความโมโห ความอับอาย ทำให้ผมพูดจาหยาบคายออกไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ลืมไปเลยว่าเมื่อครู่นี้กำลังกลัวว่าเขาจะฆ่าผมอยู่ ยิ่งเห็นเขาทำท่าหงอใส่ก็ยิ่งได้ที ทำหยาบคายใส่เขาสุดฤทธิ์ แต่ผมไม่แคร์แล้ว พวกโจรโรคจิต ไม่จำเป็นต้องพูดดีด้วย จากคุณ : katesnk - [ 20 ก.พ. 49 23:50:37 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 18 “ผมยังแข็งแรงอยู่นะ” เขาเบ่งกล้าม ทำหน้ายิ้มๆ เมื่อถูกกล่าวหา “งั้นก็ติดการพนันบอล หรือไม่ก็ไปทำใครท้อง แล้วไม่มีเงินไปทำแท้ง” ผมเหน็บแนมเขาอีก คราวนี้เขาหัวเราะขำผม “ไม่ใช่อีกนั่นแหละ ผมยังไม่มีแฟนครับ อยากมีมากๆ แอบชอบคนๆหนึ่งอยู่ แต่ไม่รู้จะบอกเขาอย่างไงครับ” หมอนั่นยิ้มใส่ตาผมอีกแล้ว บ้าชะมัด อยากควักลูกตาเจ้านี่ออกจังเลย จะได้ไม่ต้องมาเที่ยวทำหูตาแพรวพราวกับใครแบบนี้ เห็นแล้วอยากจะอาเจียนเสียจริง “แม่ป่วย หรือไม่น้องก็เข้าคุก” ผมยังฉวยโอกาสด่าว่าเขาอย่างต่อเนื่อง “นี่ใจคอ จะให้ผมกลายเป็นคนชั่วร้ายให้ได้สินะ” เขาหัวเราะหึๆ ที่ผมโยนเรื่องไม่ดีทั้งหลายใส่เขาไม่ยั้ง “คนดีๆที่ไหนเขาจะลักพาคนอื่นมาแบบนี้” ผมต่อว่าเขาอีก “ก็ผมกำลังจะบอกให้ฟังอยู่นี่ไงครับว่า เพราะอะไร” เขาวางมือบนหน้าขาของผม แต่ผมสบัดออก รู้สึกไม่ชอบใจที่เขามาแตะตัวผม “งั้นก็บอกมาสิ ฉันก็ทำตามที่นายต้องการแล้ว คราวนี้ก็บอกมาสักที แล้วก็รีบปล่อยฉันด้วย ฉันอยากกลับบ้านแล้ว” “ถ้าผมบอกคุณไป สัญญาได้ไหมว่าคุณจะเชื่อในสิ่งที่ผมพูด และไม่หัวเราะเยาะผม” ท่าทางเขาดูกล้าๆกลัวๆ ที่จะพูด ซึ่งต่างจากท่าทีก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง “ถ้าเรื่องมันเหลือเชื่อ หรือ น่าขำมากล่ะก็ ฉันก็คงอดไม่ได้ล่ะ ที่จะต้องหัวเราะ” “แต่เรื่องที่ผมจะพูดนี้ มันเป็นเรื่องจริง สำหรับผมแล้วมันไม่น่าหัวเราะ แล้วผมก็ไม่อยากจะให้คุณหัวเราะด้วย ถ้าคุณไม่สัญญา ผมก็จะไม่เล่า แล้วไม่ปล่อยคุณด้วย” เขาขู่ผม ซึ่งมันได้ผล ผมหุบปากแล้วก็พยักหน้าทันที เรื่องอะไรที่จะปล่อยโอกาสที่จะได้รับอิสรภาพให้หลุดลอยไปล่ะ อยากพูดอะไรก็พูดมาเถอะ ไม่ว่าเรื่องมันจะตลก หรือ น่าสมเพชแค่ไหนก็ตาม ผมจะฟังมันเฉยๆ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น “ผมอยากจะบอกให้คุณได้รับรู้ว่า เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ก็เพราะว่า ผมรักคุณนะครับ” เด็กหนุ่มบอกผมด้วยท่าทางอายๆ หน้าเขาแดงก่ำ แต่ดวงตาที่จ้องมองผม เต็มไปด้วยความเสน่หา ผมตาเหลือก อ้าปากค้าง ตกใจและคาดไม่ถึงกับเรื่องที่ได้ยิน นั่นไง เรื่องทุเรศที่สุดที่เคยได้ยินมา เรื่องแบบนี้จะว่าไปแล้ว มันก็ไม่ถึงกับตลกหรอก มันฟังดูแล้วทั้งบัดสี บัดเถลิง และสยองขวัญสั่นประสาทมากกว่า โอ้ย จะบ้าตาย ทำไมเรื่องบ้าบอแบบนี้มันต้องมาเกิดกับผมด้วยวะ มิน่าล่ะ ไอ้หมอนี่ถึงชอบแตะเนื้อต้องตัวผมนัก แล้วยังมาปลุกอารมณ์ผม แถมซ้ำเขายังกินน้ำจากร่างกายผมอีกด้วย ตายห่าแล้ว นี่ผมตกมาอยู่ในเงื้อมมือของพวกกระเทยโรคจิตหรือนี่ จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 00:00:25 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 19 ผมแหงนหน้าหัวเราะด้วยความขมขื่นใจ รู้สึกสังเวชตนเองที่กลายเป็นเป้าหมายของพวกกระเทยโรคจิตไปแล้ว แล้วอย่างนี้ผมจะปลอดภัยกลับไปโดยไม่ถูกทำให้สูญเสียความเป็นชายหรือเปล่า แต่ไหนแต่ไรมาผมไม่เคยคลุกคลีตีโมงกับคนกลุ่มนี้มาก่อน ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องผิดปกติ ที่คนจะลุกขึ้นมารักเพศเดียวกัน แล้วเราจะสืบสานเผ่าพันธ์กันอย่างไร หากหญิงกับชายไม่ได้ชอบกัน แต่หันมาใช้ชีวิตอยู่กันเอง โลกคงจะล่มสลายแน่ เพราะมวลมนุษย์ชาติตายลงไป แต่ไม่มีการสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อทดแทน อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ผมจะไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย แต่ผมก็ไม่เคยเกลียดคนกลุ่มนี้ ผมยังคงมีเพื่อนที่ทำตัวลักเพศ มีคนรู้จักที่เกี่ยวข้องกันในหน้าที่การงาน หรือเป็นเพื่อนเก่าแก่สมัยเรียน ผมคบหากับคนเหล่านั้นอย่างสนิทใจ เพราะเขาไม่ได้มาทำความเสียหาย หรือเสื่อมเสียมาให้ผม จะมีรำคาญบ้าง ก็คือความกรี๊ดกร๊าด เสียงดังของพวกเขา กับปากที่มักจะพ่นคำหยาบ หรือคำด่าแรงๆ จนไม่อยากอยู่ใกล้ “บอกแล้วไงว่าห้ามหัวเราะ ผมจริงใจกับคุณนะ ผมรักคุณมากๆด้วย” เขาทำหน้าโกรธๆที่เห็นผมหัวเราะไม่หยุด “ฟ้าผ่าตายห่า ไหนบอกว่าไม่ได้เป็นกระเทยไง แบบนี้มันตุ๊ดชัดๆ” “ผมไม่ได้เป็นทั้งสองอย่างที่คุณว่ามา ผมเป็นเพียงผู้ชาย ที่รักผู้ชายเท่านั้นครับ” “นั่นล่ะ ก็กระเทยล่ะ” “ผมว่าคุณมีความเข้าใจผิดอย่างมาก เรื่องกระเทยกับตุ๊ดนี่ ผมเป็นสิ่งที่เขาเรียกกันว่าเกย์ครับ เฮ้อ ไม่ไหวเลยคุณนี่ ไม่มีความรู้ในเรื่องนี้จริงๆเลย แต่ไม่เป็นไร เอาไว้ผมจะสอนให้ คุณจะได้เข้าใจได้อย่างถูกต้อง ” เขาเสนอตัวเป็นคุณครูให้กับผม “อย่าเลย เรื่องแบบนี้ไม่เห็นจะอยากรู้ แค่นายบอกว่า จับตัวฉันมา เพียงเพราะว่ารักฉัน มันก็เหมือนโลกทะลายมาตรงหน้าแล้ว นายเห็นฉันเป็นอย่างไรล่ะ เป็นพวกวิปริตเหมือนนายงั้นเหรอ ถึงได้จับตัวฉันมา พร่ำพรรณนาความรักแบบนี้” ผมเหน็บแนมเขาด้วยถ้อยคำรุนแรง “ทำไมเหรอ ผู้ชายรักผู้ชายด้วยกัน มันผิดตรงไหน แล้วการที่ผมรักคุณ มันน่ารังเกียจมากนักหรือไง อย่ามาดูถูกความรักของผมนะ” เขาเริ่มเสียงดังใส่ผมเหมือนกัน จนผมสะดุ้ง ที่ท่าทีของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ครุ่นคิดในใจว่า กำลังเผชิญหน้าอยู่กับพวกโรคจิตชอบความรุนแรงหรือเปล่า “คุณรังเกียจผู้ชายที่ชอบผู้ชายด้วยกันเหรอ” เขาทำเสียงคาดคั้น จ้องตาผมเขม็ง จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 00:05:54 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 20 “อื้อ ......” ผมกรอกตา อยากจะโกหกว่าเกลียด แต่ก็พูดความจริงไปดีกว่า “ก็ไม่เชิงหรอก ไม่ชอบพฤติกรรมแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้รังเกียจ หรือ ต่อต้านหรอก เอาเป็นว่า ฉันไม่สนใจดีกว่า ใครอยากจะทำอะไรก็ทำไป ไม่มาวุ่นวายกับฉันเป็นพอ ไม่นึกว่า ฉันจะกลายเป็นเหยื่อของความผิดปกตินี้” “ผมไม่ชอบที่คุณพูดแบบนี้นะ คุณไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็นคนที่ผมรัก ความรักของผมก็ไม่ใช่สิ่งผิดปกติด้วย ทำไมคุณไม่ทำใจเปิดกว้างยอมรับมันล่ะ” “ยอมรับอะไร ยอมรับที่จะให้กระเทย ไม่ใช่สิ เกย์อย่างนาย มารักนี่นะ ขอบอกเลยว่าไม่มีทาง ฉันชอบผู้หญิง ชอบมากๆด้วย แล้วก็อยากมีอะไรกับผู้หญิง ไม่ใช่กับผู้ชาย” ผมไม่เห็นด้วยกับข้อเรียกร้องของเขา เด็กหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ที่เห็นผมไม่คล้อยตาม “แต่คุณก็เกิดอารมณ์เมื่อผมสัมผัส” เขากล่าวหาผม โดยยกเรื่องที่เพิ่งผ่านไปขึ้นมาอ้างอิง ผมหน้าแดงก่ำ ความอับอายแล่นริ้วขึ้นสู่ใบหน้า “นั่นเพราะว่า อากาศมันเย็นต่างหาก” “จริงหรือที่ว่า คุณไม่มีอารมณ์เลยเมื่อถูกปลุกเร้าอารมณ์จากผู้ชายด้วยกัน” เขาถามผมด้วยสีหน้าจริงจัง “ก็แน่นอนสิ ฉันไม่ใช่เกย์ กระเทย ตุ๊ด แต๋วนี่ มีอารมณ์กับผู้ชายก็บ้าแล้ว” ผมก็ตอบเขาด้วยความั่นอกมั่นใจเหมือนกัน แล้วพริบตานั้นเอง เด็กหนุ่มลูกครึ่งก็กระเถิบพรวดเข้ามาประชิดตัวผม แล้วยื่นหน้ามาใกล้ “นายจะทำอะไรน่ะ อย่าเชียวนะ อย่าคิดแม้แต่จะแตะต้องตัวฉันเชียวนะ” ผมมองเขาด้วยความหวาดระแวง “ผมแค่อยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง” “อะไร” ผมรู้สึกหนาวๆร้อนๆบอกไม่ถูก “ผมไม่ทำอะไรที่ไม่ดีหรอกครับ แค่อยากลองดูเฉยๆ ทำตัวตามสบายนะครับ” เด็กหนุ่มพยายามพูดให้ผมสบายใจ แต่ผมกลับไม่รู้สึกผ่อนคลายอย่างที่เขาบอก ความรู้สึกบอกว่า จะมีบางอย่างที่ไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องเกิดขึ้นกับผมในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า “ผมแค่อยากลองดูว่าถ้าผมจูบไซร้ซอกคอคุณแบบนี้ คุณจะรู้สึกอย่างไร” พูดจบเด็กหนุ่มก็ซุกจมูกมาที่ลำคอของผม ผมเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ไปได้ไม่ไกลเกินกว่าที่ถูก พันธนาการไว้ เจ้าโจรโรคจิต สูดดมแถวแก้ม ลำคอ ของผม เขาแลบลิ้น เลียที่ติ่งหูของผม จนผมขนลุก ดูเหมือนเขาจะย่ามใจ เพราะเขาสอดมือเข้ามาใต้เสื้อของผม และลูบไล้หน้าอก “แล้วถ้าผมสัมผัสเนื้อตัว โลมไล้คุณแบบนี้ คุณจะคงเฉยชาไม่รู้สีก รู้สาอะไรอีกไหม” จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 00:08:27 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 21 เขางึมงำอยู่ตรงแถวๆซอกคอของผม มือก็ยังไม่หยุดควานไปทั่วแผ่นอกของผม แล้วค่อยๆเลื่อนต่ำมาลงตรงแถวหน้าท้อง ตลอดระยะเวลาเหล่านั้น ผมได้แต่ดิ้นหนี เพื่อให้พ้นไปจากสถานการณ์ที่ล่อแหลมต่อการสูญเสียความเป็นชายของตัวเองอย่างที่เป็นอยู่ ณ ตอนนี้ ผมพยายามจะเปล่งเสียงร้องออกมา แต่ก็ดันร้องไม่ออก ความรู้สึกสับสนปนเปกันไปหมดทั้งตกใจ ตื่นเต้น ขยะแขยง และ หวาบหวามรัญจวนใจ “แล้วถ้าผมกอบกุมน้องชายสุดหวงของคุณไว้แบบนี้ คุณจะรู้สึกอะไรบ้างไหม” พูดจบ เขาก็สอดมือเข้าไปในกางเกงของผม แล้วลูบคลำเจ้าตัวน้อยผ่านกางเกงชั้นในที่ห่อหุ้มมันไว้ เด็กหนุ่มคลึงเคล้า ปลุกเร้าอารมณ์น้องใช้ของผมอย่างนุ่มนวล และแล้วมือของเขาก็ผลุบหายเข้าไปในกางเกงชั้นใน ผมพยายามร้องห้ามเขา แต่เสียงที่เปล่งออกมา กลับกลายเป็นเสียงครวญคราง แล้วเจ้าความรู้สึกบางอย่างก็บอกให้รู้ว่า บัดนี้น้องชายของผม ตื่นตัวเต็มที่เต็มมือของเขาอีกแล้ว เขายังไม่หยุดซุกไซร้ ผม แต่คราวนี้ เขาเลื่อนมา จูบที่หน้าอก ซึ่งเขาปลดกระดุมเสื้อออกไปจนหมดแล้ว มือข้างที่เกาะกุมเจ้าตัวน้อยของผมก็เริ่มเคลื่อนไหวเป็นจังหวะพร้อมๆกับที่เขาค่อยๆจูบซุกไซร้ต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงสะดือ และท้องน้อย หัวสมองของผมอื้ออึง บอกไม่ถูกว่าทำไมถึงรู้สึกปั่นป่วนเมื่อถูกมือของเด็กหนุ่มคนนี้สัมผัส ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะธรรมชาติทางร่างกาย หรือว่าผมกำลังอ่อนไหวในสิ่งที่เขาทำกับผมอยู่ เด็กหนุ่มลูกครึ่งกำลังปลดกางเกงของผมออกแล้วดึงลงมาไว้ที่หน้าขา เขาปลดปล่อยน้องชายของผมที่กำลังรื่นเริงเต็มที่ออกมาจากสิ่งที่ห่อหุ้ม ใบหน้าของเขาอยู่ในระดับเดียวกันกับหนูน้อยที่กำลังตื่นตัวเต็มที่ของผม เจ้าหนุ่มลูกครึ่ง มองสบตาผม และยิ้มหวานให้ มันเป็นยิ้มแบบประจบประแจงที่เขาชอบทำบ่อยๆ จากนั้นเขาก็ก้มหน้าลง ใช้ลิ้นตวัดไปที่หัวของเด็กน้อยอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาจึงใช้ปากห่อหุ้มของสงวนของผมเอาไว้ ผมสะดุ้งเฮือก ตกใจในสิ่งที่เขาทำ พยายามดิ้นหนี แต่เขาก็เคลื่อนไหวตาม เขาใช้มือทั้งสองข้าง ปากและลิ้นหยอกเอินเล่นสนุกกับน้องชายของผม ดวงตาของเขาจ้องมองมาที่ผมอย่างไม่วางตา มีความปรารถนาอย่างลึกซึ้งให้เห็นในนั้น ดูเหมือนว่าเขาตั้งอกตั้งใจที่จะทำให้ผมอย่างเต็มที่ แล้วเขาก็อยากให้ผมได้รับรู้ด้วยว่าเขาพยายามมากแค่ไหน ในการที่จะทำให้ผมมีความสุข การกระทำของเขาครั้งนี้ ส่งผลให้ผมต้องเกร็งลำตัวขึ้นด้วยดำกฤษณาที่อยู่ภายใน ผมหลับตาปี๋ พยายามจะข่มความรู้สึกทั้งมวล แต่ก็ไม่ได้ผล ร่างกายของผมกลับยอมรับการรุกรานจากเขา ผมหายใจหอบสะท้าน รู้สึกว่าสะโพกของตัวเองลอยสูงขึ้น เนื้อตัวรุ่มร้อน ด้วยแรงปรารถนาในสัมผัสของชายแปลกหน้าเช่นเขา แล้วผมก็สำลักความสุขออกมา ซึ่งเด็กหนุ่มก็กลืนกินมันเข้าไปจนหมด เด็กหนุ่มแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ดวงตาแพรวพราว เขายิ้มให้ผม แล้วพูดประโยคที่ทำให้ผมแทบหมดอารมณ์ “เป็นอย่างที่ผมคิดไว้ไม่มีผิดเลย คุณนี่ ใช้ปากกับมือนิดเดียว ก็มีอารมณ์แล้ว” จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 00:10:23 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 22 วันนี้ลงให้เท่านี้ก่อนนะคะ แล้วจะมาต่อให้นะคะ ในวันพรุ่งนี้ค่ะ ถ้ามีอะไรจะแนะนำ ส่งอีเมล์มาคุยกันได้นะคะที่ katesnk@hotmail.com จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 00:13:09 A:58.9.2.244 X: ]

ความคิดเห็นที่ 23 O.O'' เรทมัน...เอ้อ อ้า อื้อ...อู้หู... ภาวนาให้ไม่โดนดูดเข้าหลุมดำละกัน สาธุ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 21 ก.พ. 49 00:29:01 ]

ความคิดเห็นที่ 24 ติดใจ...... เรทนี้โดนใจมากๆๆๆๆๆ จากคุณ : besuto - [ 21 ก.พ. 49 00:36:51 ]

ความคิดเห็นที่ 25 โห.. (ปาดเหงื่อ) มาอ่านตอนดึกๆ ตาสว่างเลย O_o เอ่อ.. ง่าาา คือจะบอกว่า เขียนดีค่ะ อ่านสนุก แต่เอ่อ ง่าา เอ่ออ อืมม อึ้ง โอ๊ยยย #%$#&#$%# ติดเรทดีเจงๆ ค่ะ ^^'' ว่าแล้วก็กระมิดกระเมี้ยนออกจากกระทู้ไป.. ^^' จากคุณ : โยษิตา - [ 21 ก.พ. 49 00:45:34 ]

ความคิดเห็นที่ 26 Very good writing, it's very sensual. Please continue soon. จากคุณ : BenzSiam - [ 21 ก.พ. 49 01:12:30 ]

ความคิดเห็นที่ 27 มาลงชื่อว่าแอบตามอ่าน จากคุณ : ปฤษณะ - [ 21 ก.พ. 49 05:27:47 A:10.177.112.99 X:202.12.97.119 TicketID:116351 ]

ความคิดเห็นที่ 28 ฮ่าฮ่า เอิ๊กส์ ขอขอบคุณทุกๆความคิดเห็น และ ความชื่นชอบค่ะ ขอบคุณคุณนราเกตต์ และ คุณ besuto ที่ตามอ่านตั้งแต่แปะตอนแรกๆเลย คุณโยษิตาคะ ยังมีฉากหวาดเสียวทำนองนี้เยอะอ่ะค่ะ คราวนี้ สงสัยไม่ได้แค่กระมิดกระเมี้ยน เดินออกไปแน่ เลือดกำเดาอาจจะพุ่งปรี๊ดๆๆๆๆๆ ก็ได้ หุหุหุ ขอบคุณคุณ BenzSiamค่ะ อย่าลืมติดตามกันต่อๆไปนะคะ ปฤษณะ คะ แอบตามอ่านจากไหนคะ จากเวปเก่า หรือว่า จากตรงนี้เลย ถ้าจากตรงนี้ ไม่ต้องแอบค่ะ อ่านกันแบบเปิดเผยเลยดีกว่า หุหุหุ ขอบคุณทุกๆท่านค่ะ อย่าลืมติดตามเป็นแฟนกันประจำนะคะ สำหรับวันนี้ จะลงเพิ่มให้อีกนะคะ จะได้เข้ามาอ่านกันได้อย่างจุใจค่ะ ........................................ ผมเบือนหน้าหนี ทำปากยื่น หน้าตางอง้ำ เขาหัวเราะหึหึ เมื่อเห็นกิริยาอาการของผม เขาค่อยๆใช้ผ้าชุดน้ำเช็ดร่างกายส่วนล่างให้ผมอีกครั้ง และนุ่งกางเกงและรูดซิบให้เรียบร้อย “ผมฝีมือใช้ได้เลยใช่ไหมครับ คุณเองก็มีความสุขที่ผมทำให้ใช่ไหมครับ” เขาถามด้วยท่าทางกระตือรือล้น “ไปซะ” ผมบอกกับเขาด้วยเสียงแผ่วเบา ตัวยังไม่หายสั่นจากอารมณ์พิศวาสที่ถูกก่อขึ้นมาเมื่อครู่ “ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้” ผมบอกเขาอีก โดยไม่ยอมหันกลับไปมองหน้าแม้แต่น้อย ผมไล่เขา เพราะไม่อยากเห็น ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากยอมรับอะไรทั้งสิ้น รู้สึกอับอาย ที่ตัวกับใจเป็นไปได้ถึงเพียงนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร มันถึงได้พร้อมใจกันยินยอมรับรสสัมผัสของเด็กหนุ่มโดยไม่ขัดขืน นี่ผมเป็นอะไรไปเนี่ย ผมรู้สึกกลัวเหลือเกิน การเป็นกระเทยมันติดต่อกันได้ทางสัมผัสหรือเปล่านะ หวังว่าผมคงจะไม่โชคร้ายติดโรคชอบเพศเดียวกันมาจากเจ้าหมอนี่ “ทำไมล่ะครับ” เขาถามผมด้วยความงุนงง น้ำเสียงที่รื่นเริงอยู่เมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด “ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก” “กลัวความจริงหรือครับ” เขาถามผม “รับไม่ได้หรือ ที่จะยอมรับกับตัวเอง ว่าคุณรู้สึกดีที่ถูกผมสัมผัส” เสียงของเขาเริ่มดังขึ้น “มองหน้าผม แล้วพูดความจริงกับผมสิ บอกมาสิ ว่าคุณรังเกียจและขยะแขยง เมื่อถูกผู้ชายด้วยกันลูบไล้ และทำอะไรต่ออะไรให้” เด็กหนุ่มใช้มือข้างหนึ่ง บีบคางให้ผมหันมา มือของเขาแข็งแรงมาก เขาจ้องหน้าผม ตอนนี้หน้าของแดงก่ำ ท่าทางดูโกรธขึ้งที่ผมไม่พูดความจริง “คุณยังจะดื้อไม่ยอมรับอีกใช่ไหม ว่าแม้กระทั่งผู้ชาย ก็ไม่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกทางเพศของคุณ ทั้งๆที่คุณก็เห็นเหมือนกับที่ผมเห็นว่าผู้ชายก็ทำให้คุณถึงจุดไคล์แม็กซ์ได้เหมือนกัน เอาเลยบอกมาสิ พูดออกมาสิครับ จะโกหกอะไรก็ได้ ถ้าคุณต้องการ แล้วผมจะไม่ยุ่งกับคุณอีก ผมจะปล่อยคุณไป ถ้าหากคุณบอกกับผมว่า คุณไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่ผมทำ” เสียงของเขาดัง แต่ค่อนข้างสั่นเครือ เหมือนคนที่พยายามสะกดอารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่ภายใน “โอเค ยอมรับก็ได้ ว่านายทำให้ฉันรู้สึกมีอารมณ์ แล้วฉันก็เชื่อแล้วว่านายรักฉัน แต่นั่นมันก็ไม่ทำให้ฉันยอมรับในสิ่งที่นายทำกับฉันหรอกนะ” ผมตัดสินใจบอกความรู้สึกที่แท้จริงภายในใจ ตอนแรก ผมคิดว่าผมน่าจะโกหก เพื่อให้ตัวเองได้เป็นอิสระ แต่ไม่รู้มีอะไรดลใจบอกให้ผมพูดความจริงออกมา “ขอบคุณครับ ที่ยอมเปิดใจ” จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 08:22:07 A:58.9.12.58 X: ]

ความคิดเห็นที่ 29 เขายิ้มให้กับผมอีกครั้ง ก่อนจะปล่อยมือออกจากคางของผม “ฉันเข้าใจแล้วว่านายเป็นเด็กโรคจิต สมองผิดปกติ แล้วก็เป็นเกย์ด้วย ฉันยังเข้าใจอีกด้วยว่า นายลักพาตัวฉันมา เพื่อที่จะทำทุกวิถีทางให้ฉันได้รู้ว่า นายรักฉัน แล้วนายก็ไม่ได้คิดที่จะฆ่าฉัน หรือทำร้ายฉัน นายไม่ได้เป็นฆาตกร ไม่ได้เป็นโจรเรียกค่าไถ่ เป็นแค่ที่คลั่งรักเท่านั้น แต่ฉันก็ไม่อาจจะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ ฉันไม่ชอบพฤติกรรมรักร่วมเพศแบบนี้ ให้ตายเถอะ ยอมรับไม่ได้จริงๆ มันผิดปกติ ผิดธรรมชาติ ฉันไม่อยากถูกฟ้าดินลงโทษ เพราะฉะนั้น แก้มัดฉันเถอะ แล้วไปซะ ฉันไม่เอาเรื่องเอาราวอะไรกับนายหรอก” ผมพูดกับเขาอย่างใจเย็น ดูจากรูปการหมอนี่ ไม่ได้มีภัยอันตรายร้ายแรงนัก เขาไม่ได้หวังอะไร นอกจากตัวของผมเท่านั้น ดังนั้น หากผมพูดจาต่อรองกับหมอนี่ดีๆ ผมอาจจะหลุดพ้นไปจากที่คุมขังแห่งนี้ ยิ่งปล่อยเวลาให้ยาวนานออกไป ผมก็เริ่มไม่มั่นใจว่าผมจะถูกลบเหลี่ยมจนเสียเชิงชายหรือไม่ อายเขาตายเลยถ้าจะถูกผู้ชายด้วยกันปล้นเอาความบริสุทธิ์ไป คิดมาถึงตรงนี้ก็ให้รู้สึกสงสารตัวเอง และเริ่มจะปลงตก เมื่อก่อนนี้ผมมักจะรู้สึกยินดีที่ได้เจาะไข่แดงหญิงสาวบริสุทธิ์ เที่ยวได้ผลาญพล่าพรมจรรย์เขาไปทั่ว ถึงแม้จะไม่มีใครเอาเรื่องเอาราวกับผม แต่ผมก็รู้ว่าผู้หญิงหลายคนก็เสียใจต่อสิ่งที่ผมทำไม่น้อย เวลานี้ ผมก็กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอันตรายแบบนั้น รอลุ้นแค่ว่าผลกรรมที่ผมเคยทำมามันจะตามผมทันไหมหนอ ถ้าผมรอดไปได้คราวนี้ ผมจะทำดีกับพวกผู้หญิงทุกๆคนเลย “ไม่ได้หรอก ผมยังแก้มัดคุณไม่ได้ จนกว่าคุณจะฟังเรื่องที่ผมขอร้อง” เด็กหนุ่มตอบปฏิเสธคำพูดของผม มันทำให้ผมเกิดเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง “อะไรอีกล่ะ” ผมกระชากเสียงใส่เขา “ผมอยากให้คุณอยู่เคียงข้างผม....อยากขอร้องให้คุณช่วย เป็นแฟนกับผมได้ไหม” เขาส่งสายตาวิงวอนขอร้องมาที่ผม พร้อมกับรอยยิ้มแบบเด็กๆ ยิ้มที่ทำให้ผมเกือบใจอ่อน ถ้าไม่ฉุกคิดขึ้นมาได้ ว่าคนตรงหน้านี้เป็นผู้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิง “จะบ้าหรือไง พูดอะไรออกมาน่ะ” “จริงๆ นะครับ ผมอยากเป็นแฟนกับคุณจริงๆ อยากอยู่ใกล้ๆคุณ อยากเห็นหน้า อยากได้ยินเสียง ผมน่ะ ตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกเห็น แล้วก็คิดว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ผมจะต้องทำให้คุณรัก และสนใจผมให้ได้ ผมอยากให้คุณเห็นว่าผมมีความสำคัญและมีความหมายต่อคุณให้เร็วที่สุด ไม่อยากจะรอเวลาให้มันเนิ่นนานไปกว่านี้อีกแล้วครับ” ผมฟังเด็กหนุ่มพูด แล้วรู้สึกอยากจะบ้าตาย “นี่นาย มีอาการผิดปกติตรงไหนบ้างหรือเปล่า ตอนเด็กๆ เคยเกิดอุบัติเหตุจนสมองได้รับความกระทบกระเทือนไหม ถึงได้พูดจาเลื่อนลอยแบบนี้ ฉันกับนายเคยไปเจอหน้าหรือรู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ หือ นายถึงจะมาชอบมารักฉันนักหนา” จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 08:25:55 A:58.9.12.58 X: ]

ความคิดเห็นที่ 30 เจ้าเด็กบ้านี่ สั่นศีรษะ แล้วหน้าเด๋อด๋าใส่ผม พูดเสียงยานคางว่า “เปล่าน้า......” แล้วเจ้าหมอนี่ก็ส่งยิ้มทะเล้นมาให้ ไม่มีทีท่าโกรธเคืองสิ่งที่ผมพูด เขาเปลี่ยนอิริยาบถจากการนั่งแบบสบายๆอยู่บนเตียงทางด้านขวาของผมมาเป็นนั่งแนบชิด มือวางลงตรงท่อนขาของผม สภาพของเขาตอนนี้คือแทบจะนั่งเบียดตัวผมอยู่แล้ว ผมพยายามจะถอยหนี แต่ก็ติดขัดตรงที่มือยังถูกมัดอยู่ทำให้ไปไหนไม่ได้ “ผมไม่ได้ถูกทำให้สมองกระทบกระเทือน หรือเป็นโรคจิตหรอกครับ เอ้อ แล้วก็ การเป็นเกย์ ไม่ใช่โรคติดต่อนะครับ ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกระเถิบหนีไปขนาดนั้นก็ได้ครับ จะเป็นหรือไม่เป็นมันอยู่ที่จิตใจมากกว่าครับ” เขาพูดดักคอเหมือนรู้ทันความคิดของผม พลางยื่นหน้ามาใกล้ “ไม่ได้กลัวซักหน่อย เพราะรู้ตัวดีว่าไม่มีวันที่ฉันจะเปลี่ยนความชอบของตนเองแน่ ที่ขยับตัวเพราะมันอึดอัดน่ะ ไม่ชอบให้ใครมานั่งใกล้ๆ มันร้อน กระเถิบออกไปหน่อยได้ไหม” ผมบอกเขา แต่หมอนี่ยังนั่งเฉย นอกจากไม่ขยับแล้ว ยังเบียดเข้ามาใกล้มากกว่าเดิมอีก จนหัวแทบจะชนกันแล้ว เหมือนแกล้งผมยังไงยังงั้น ผมล่ะอยากจะบ้าตาย เดาใจเด็กคนนี้ไม่ออกจริงๆ “ผมน่ะนะ อยากอยู่ใกล้ชิดคุณมาตลอด คิดอยู่ว่า จะทำวิธีใหนนะ คุณถึงจะสนใจผม คุณอาจจะคิดว่า ผมบ้าหรือเปล่า ที่ผมมาพูดอย่างนี้ ทั้งที่เราเพิ่งเจอกันแค่วันเดียว แต่ที่จริงเราเคยพบกันหลายครั้งแล้วครับ ในหลายๆปีที่ผ่านมา คุณคงจำผมไม่ได้ แต่ผมจำคุณได้เสมอ ตั้งแต่วันแรก จนถึงวันนี้ คุณไม่เคยเปลี่ยนแปลง ทั้งหน้าตา รูปร่างและนิสัยใจคอ คุณเป็นคนดีอย่างไร ก็ยังคงเป็นคนดีอย่างนั้น” ผมรู้สึกงุนงงกับคำพูดของเขา ไอ้หมอนี่ท่าทางจะเพี้ยน ในสาระบบความจำของผมไม่เคยมีส่วนใหนที่จะจำเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหนุ่มลูกครึ่งคนนี้ได้เลย “เดี๋ยวนะ ขอร้องทีฉันงงไปหมดแล้ว นายช่วยเหล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม ว่าเรื่องระหว่างเรามันเป็นมายังไง ฉันนึกไม่ออก เอ หรือว่า นายตีหัวฉัน จนสติสตังไม่สมบูรณ์ จำอะไรไม่ได้เนี่ย” “ไม่นะครับ ผมไม่ได้ทำร้ายคุณหรอก แล้วก็จะไม่มีวันทำร้ายคุณด้วย ทำอย่างนั้นได้ไง คุณคือหัวใจของผมนะ ทำคุณเจ็บ ผมก็เจ็บด้วยอ่ะ” เขาปฏิเสธิด้วยเสียงอ้อนๆ ฟังแล้วขัดหูยิ่งนัก ทำไมไม่เป็นผู้หญิงสาวสวยๆมาพูดนะ “เอาเถอะ อย่ามาหวานใส่นักเลย ขี้เกียจฟังแล้ว เล่าเรื่องของนายมาดีกว่า” “ผมรู้จักกับคุณโดยบังเอิญ แล้วคุณก็ได้ช่วยชีวิตผมเอาไว้หลายครั้งมาก ถ้าไม่ได้คุณ ชีวิตผมก็คงไม่ดีขึ้นแบบนี้ ผมคงจะไม่ต่างอะไรกับหมาข้างถนน ไม่มีใครให้ความสำคัญ ไม่มีใครเห็นค่า อาจจะกลายเป็นโจรเรียกค่าไถ่ เป็นผู้ร้าย เป็นฆาตกรโรคจิต อย่างที่คุณว่าก็เป็นได้” ผมยิ่งงงหนักเข้าไปใหญ่ ผมน่ะนะ ไปช่วยเหลือเด็กหนุ่มคนนี้ไว้ ตอนไหนกันล่ะ จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 08:28:41 A:58.9.12.58 X: ]

ความคิดเห็นที่ 31 “ฉันไปช่วยเหลือด้านการเงินกับนายเหรอ หรือออกทุนให้ ไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมถึงจำไม่ได้” ผมถามเขาด้วยความมึนงงเต็มที่ “เปล่าครับ” เขายิ้มกว้างให้ผม เวลายิ้ม หน้าหมอนี่ยิ่งดูดี หล่อเหลาขึ้นไปอีก “คุณก็เคยช่วยเหลือเงินทองผมบ้าง ไม่มากนักหรอกครับ แต่ช่วยเรื่องอื่นมากกว่า” “ยังงงอยู่ดี” ผมบอกกับเขา ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง นี่ผมไปยุ่งเกี่ยวกับหมอนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันหนอ “เรื่องมันยาวนะ ถ้าเล่าต้องใช้เวลานานมากเลยอ่ะ เอาอย่างนี้ดีไหม เล่าทีหลังได้ไหม วันนี้ผมง่วงแล้วนะ” อยู่ๆ หมอนี่ก็ทำท่างอแง แล้วอ้าปากหาวขึ้นมาซะเฉยๆ “จะบ้าเหรอ จะมานอนอะไรกัน นี่มันสายแล้วนะ” ผมชักรำคาญความโยกโย้ของหมอนี่ “ก็แหม ผมเฝ้าคุณทั้งคืนนี่นา” “โปะยาสลบฉัน ลักพาตัวฉันมาที่นี่ แล้วก็มัดอย่างแน่นหนาแบบนี้นี่นะ ยังต้องมาเฝ้าอีกหรือ” ผมถามเขาอย่างจับผิด เขาหัวเราะเขินๆ แก้มแดง “ก็ผมอยากนั่งมองเวลาคุณนอนหลับนี่ครับ น่ารักดี คุณกรนด้วยนะ ทำน้ำลายยืดอีกต่างหาก แต่รวมแล้วก็น่ารักมากๆ” “จริงเหรอ” ผมตกใจ ไม่เคยรู้มาก่อนว่าจะนอนน่าเกลียดแบบนั้น เด็กหนุ่มหัวเราะเสียงร่าเริง แล้วก็หันมาจ้องผมหน้าทะเล้น “ล้อเล่นนะครับ ไม่หรอก ไม่มีทั้งน้ำลายและนอนกรน แล้วปากคุณก็หอมด้วยนะ ไม่มีกลิ่นปากยามเช้าเลย” “รู้ได้ไง” ผมถลึงตาใส่เขา “ก็มีรายการขโมยจูบนิดหน่อยฮะ ขอโทษทีนะ มันอดใจไม่ไหวจริงๆอ่ะ” “นายนี่มันจริงๆเลย....” ผมโกรธควันออกหู “ฉันจะด่านายว่าไงดีนะ ไอ้หัวขโมย ไอ้คนโรคจิต ไอ้พวกฉวยโอกาส ฉันว่าเราต้องคุยกันหน่อยแล้ว” จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 08:32:47 A:58.9.12.58 X: ]

ความคิดเห็นที่ 32 “ก็กำลังคุยอยู่นี่ไง ผมกำลังขอให้คุณเป็นแฟนผม ถ้าเราเป็นแฟนกัน ผมก็ทำแบบนี้ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต จริงๆแล้วผมอยากลิ้มรสคุณมากกว่านี้อีก เพราะผมรักคุณมาก แต่ผมก็ต้องรอให้คุณยินยอมเป็นแฟนกับผมก่อน ผมถึงจะทำได้โดยไม่เป็นการบังคับฝืนใจคุณ” แหมมันน่าโมโหจริงๆ ผมไม่เคยเห็นใครหน้าด้าน เอาแต่ใจตัวเหมือนเจ้าเด็กคนนี้เลย “นี่ จะไม่มีการยินยอมอะไรทั้งนั้นแหละ บ้าหรือเปล่า ใครจะไปเป็นแฟนนาย จะต้องให้พูดกี่ครั้ง ถึงจะเข้าใจ ว่าฉันชอบผู้หญิง ไม่ชอบผู้ชาย ซื่อบื้อหรือไง” ผมพูดอย่างโกรธๆ แต่เจ้าเด็กลูกครึ่งกลับยิ้มกริ่มอย่างใจเย็น “อยากให้ผมพิสูจน์อีกครั้งหรือครับ ว่าคุณเองก็พึงใจที่โดนผู้ชายเล้าโลมเหมือนกัน” เขาทำตาเจ้าเล่ห์ใส่ผม ผมสะดุ้งเฮือก รีบเปลี่ยนเรื่องก่อนที่มันจะเข้าตัวผมมากกว่านี้ “ไหนจะบอกให้ฟังไง ว่านายรู้จักฉันได้ไง” “ขี้เกียจเล่าแล้ว อยากนอนมากกว่า ผมขอนอนบนเตียงด้วยคนนะครับ” เขาเหยียดขายาวๆของเขาบนเตียงเฉยเลย แล้วหลับตาลง ในตอนนี้ผมอยากจะบีบคอเจ้าหมอนี่นัก โทษฐานที่กวนโอ๊ยหรือเกิน แล้วเขาจะนอนหลับโดยปล่อยให้ผมถูกมัดอยู่อย่างนี้เหรอ ผมเมื่อยจนจะเป็นตะคริวแล้วนะ “ไม่ได้นะ นอนตอนนี้ไม่ได้ สัญญาแล้วไง ว่าจะบอกฉันแล้วก็ปล่อยฉันไป ฉันไม่อยากจะอยู่ที่นี่นานๆนะ” ผมโวยวายใส่เขา เขาลืมตาขึ้นมามองแล้วยิ้มเผล่ “ผมไม่กักขังคุณไว้ที่นี่นานๆหรอกครับ ถ้าเราตกลงเจรจากันได้ ผมก็จะปล่อยคุณไปนะ ถ้าจะจับขัง ก็จะเอาไว้ในนี้แหละ” เขาชี้ไปที่หัวใจตัวเอง ผมล่ะคลื่นไส้ในสิ่งที่หมอนี่ทำเหลือเกิน ดูทำท่าเข้าสิ ยังกับอ้อนอยู่กับคนรัก ทั้งๆผมกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย “งั้นก็มาคุยกันต่อสิ” ความอดทนผมเริ่มจะหมดแล้ว แต่หมอนี่กลับทำดื้อตาใส “ถ้านายไม่ยอมพูด ฉันก็จะไม่ตกลงเจรจาพูดคุยอะไรทั้งนั้นนะ” ผมขู่เขา ได้ผม หมอนี่รีบลุกขึ้นมานั่งตัวตรง ท่าทางกระตือรือร้นสุดฤทธิ์ “แสดงว่า ถ้าผมเล่าให้คุณฟัง คุณจะยอมตกลงเป็นแฟนกับผมใช่ไหมครับ” “ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ ฉันบอกว่าจะยอมพูดคุยกับนายเรื่องที่นายขอ แต่อย่าได้คาดหวังอะไรมาก เพราะเรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องปกติสักเท่าไหร่ ฉันแค่อยากจะฟังเหตุผล อยากรู้ว่าเรื่องราวมันเป็นอย่างไร ทำไมฉันถึงต้องตกลงในเรื่องบ้าๆแบบนี้ มันมีเหตุผลอะไรแค่ไหน ทำไมนายถึงได้อยากจะเป็นแฟนฉันนัก แล้วทำไมเรื่องแบบนี้มันต้องเกิดกับฉันด้วย แต่ถ้านายขืนโยกโย้อีก ฉันก็จะไม่แม้แต่พูดคุยกับนายอีก นายจะฆ่าแกงจะทำอะไรฉันก็เชิญเลย ฉันเบื่อที่จะต้องถูกนายกักขังแล้ว” จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 08:38:20 A:58.9.12.58 X: ]

ความคิดเห็นที่ 33 ผมแสร้งทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเบื่อหน่ายสุดฤทธิ์ เพื่อที่จะบอกให้เขารู้ว่า ผมไม่สนุกกับการเล่นเกมส์ของเขาอีกแล้ว เจ้าเด็กลูกครึ่งยิ้มอ้อนให้ผม ดวงตาของเขามีประกายความหมายลึกซึ้ง จากนั้นถ้อยคำมากมายก็พรั่งพรูออกมาจากปากของเขา มันทำให้ผมมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ผมเองได้ลืมเลือนไปแล้วอย่างสนิทใจ ........................................... ขอโทษทีค่ะ ใส่ไปไม่หมด เหลือมาติ่งหนึ่ง หุหุหุ ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 08:48:50 A:58.9.12.58 X: ]

ความคิดเห็นที่ 34 ถ้าผมรอดไปได้คราวนี้ ผมจะทำดีกับพวกผู้หญิงทุกๆคนเลย << ผู้หญิงทุกๆ คน รึ นี่หมอคิดว่าจะมีโอกาสไปเจ๊าะแจ๊ะกับผู้หญิงอีกเรอะ เส้นทางนี้มาแล้วไม่หวนคืนเฟ้ย แต่เรื่องนี้โอ๊ย น่ารักค่า 0( >  < )0 ปกติมีเว็บอยู่ที่ไหนเหรอคะ ถ้าไม่แปะในทู้หลังไมค์มาหน่อยได้ไหมคะ หรือจิ้มไปบอกที่บล็อกก็ได้ค่ะ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 21 ก.พ. 49 09:10:23 ]

ความคิดเห็นที่ 35 เข้ามาอ่านค่ะ ... แบบว่า เรทน่ะ เอ่อ....ยังไม่ค่อยถึงใจเท่าไหร่เลยค่ะ(กรี๊ด พูดอะไรออกไปนะเรา อายจัง) โฮะ ๆ ล้อเล่นค่ะ สนุกมาก ๆ เลย  ^ 0 ^ จะโพสต่อที่กระทู้นี้กระทู้เดียวใช่ไหมคะ จะได้ add ไว้  ^^ ปล. ชอบแนวนี้น่ะคะ แต่ขออย่างเดียวได้ไหม  ... อย่ามีจบเศร้าเลยนะ ไม่ชอบอะไรเศร้า ๆ ถ้ามีก็บอกกัน หรือเตือน ๆ กันไว้ก่อนก็ได้นะ จะได้ไม่รออ่านต่อ พูดจริง ๆ นะคะ ไม่ชอบอะไรที่มันเศร้า ๆ  เลยนะ  ^ ^" จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 21 ก.พ. 49 10:14:22 ]

ความคิดเห็นที่ 36 โอ ปรอท Y ทะลุเดือด ขอเข้ามาเลือดกำเดาไหลแบบ real time ด้วยคนค่ะ เอาลิงค์เว็บเดิมมาลงมั่งซี่ นะๆ จากคุณ : Sei - [ 21 ก.พ. 49 10:41:51 A:203.146.139.113 X: TicketID:114543 ]

ความคิดเห็นที่ 37 กรี๊ดดดดด(แต๋วแตกแล้วกุ)!!! มันเรทเกิดไปผู้ชายรับไม่ได้  (แต่ก็อ่านจนจบเพราะอาจมมันพาไป)   ปกติเราก็อ่านแนวนี้เป็นประจำแต่ไม่เคยเป็นแนวเรท  ผมชอบแนวรักหวานๆ ไร้กิจกรรมมากกว่าอ่านแล้วหวานดี  แนวเลสก็ชอบมีมั้ยครับ  ชอบอ่านแนวทอมดี้มากเลย   อยากอ่านมากๆๆๆๆ ครับอิอิ จากคุณ : เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) - [ 21 ก.พ. 49 12:36:19 ]

ความคิดเห็นที่ 38 หุหุหุ อ่านทุกๆความแล้วค่ะ ชอบๆๆๆๆๆมากๆค่ะ ขอบคุณค่ะ เราได้เพื่อนพลังสาววายมาเป็นแฟนคลับอีกแล้ว นอกเหนือจากเพื่อนหญิงแท้ และเพื่อนชาวเกย์ค่ะ อยากจะบอกว่า เคยลงเรื่องนี้ที่เดียวเท่านั้นที่เวปเกย์แห่งหนึ่ง แต่ตอนนี้ โดนกระทรวงไอซีทีบล็อคไปแล้วค่ะ ก็เลยมาลงให้ที่นี่ค่ะ อันที่จริง ไม่กล้าลงเวปพันธ์ทิพสักเท่าไหร่ เพราะไม่แน่ใจว่าจะรับเรื่องราวความรักแบบชาย และ ชาย แถมซ้ำมีฉากอีโรติกเยอะมากเลยค่ะ เกรงว่าจะไม่ได้รับการต้อนรับค่ะ เลยไปลงเวปเกย์ที่นั่น ซึ่งกระแสตอบรับแรงมากค่ะ มีแฟนคลับที่โน่นค่อนข้างเยอะ จริงๆแล้วเรื่องนี้ มีสามภาคค่ะ ความยาวประมาณเกือบ 400 หน้า แต่งจบไปแล้ว สองภาคค่ะ ส่วนภาคที่สามกำลังแต่งอยุ่ค่ะ ยังไม่เสร็จดี พอเวปปิดไป แฟนจำนวนหนึ่งไม่รู้จะไปหาอ่านที่ไหน เลยมาลงให้ที่นี่ ไม่นึกว่า จะได้รับการต้อนรับที่แสนอบอุ่นจากเพื่อนๆพลังวายที่นี่ค่ะ อย่างไรก็ตามช่วยเป็นกำลังใจไปตลอดนะคะ คนเขียนจะได้มีแรงฮึดสู้ค่ะ เพราะที่นี่โพสต์ยากมาก เนื่องจากว่าไม่ได้เป็นเมมเบอร์ โพสต์เสร็จ ก็ต้องรอทางนี้อีเมล์ไป แล้วก็คอนเฟิร์มอ่ะค่ะ หลายขั้นตอนมากอ่ะ จึงทำให้โพสต์ได้ช้า แต่ก็จะพยายามนะคะ ปัด (HolySoul) คะ ถามว่าจบแบบเศร้าๆใหม ก้คงไม่อ่ะค่ะ เพราะว่าไม่ชอบเขียนอะไรที่มันเศร้าๆแบบนั้น แต่ก่อนจะถึงตอนจบอ่ะ ก็อาจจะมีเศร้าบ้างนิดหน่อยนะ ก็ไม่อยากให้เลิกอ่าน อยากให้อ่านกันต่อไปค่ะ เพราะว่า ตัวละครจะยิ่งน่ารักมากขึ้นอ่ะค่ะ Sei / นราเกตต์ คะลิงค์จากเวปเก่า มันเปิดไม่ได้ค่ะ ถูกปิดไปเรียบร้อยค่ะ จากไอซีทีค่ะ เปิดไปก็จะเจอ หน้าเวปเป็นลูกกะตา เห็นแล้วจะเสียอารมณ์เปล่าๆค่ะ เหอ เหอ เหอ อย่างไรก็ตาม อยากให้ติดตามกันต่อไปนะคะ ขอบคุณทุกๆท่านมากเลยค่ะ จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 12:48:14 A:58.10.215.117 X: ]

ความคิดเห็นที่ 39 เอาไปลงที่เด็กดี (กันเหนียว) ไว้ด้วยก็ดีนะคะ เป็นห่วง ไว้ที่เดียวกลัวโดนลบแล้วจะหายไปเลยอ่ะ http://www.dek-d.com แต่จะว่าไปเรื่องนี้เด็กดีๆไม่ควรอ่านเนาะ แหะๆ จากคุณ : Sei - [ 21 ก.พ. 49 13:17:42 A:203.146.139.113 X: TicketID:114543 ]

ความคิดเห็นที่ 40 Sei คะ มีคนเอาเรื่องนี้ ไปลงที่เวปเด็กดีแล้วค่ะ เพียงแต่ว่า ที่นั่นจะเป็นเวอร์ชั่นใสๆ ตัดฉากอีโรติกออกค่ะ ที่เวปนั้น เขาลงล่วงหน้าไปจนจบภาคสองแล้วค่ะ ไม่ใช่เวอร์ชั่นสมบูรณ์ค่ะ ก็เลือกอ่านได้นะคะว่าจะอ่านแบบมีฉากอีโรติก หรือแบบไม่มีค่ะ เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) คะ ตกลงว่าชอบหรือไม่ชอบคะ หุหุหุ เห็นว่าอ่านแนวนี้ประจำ เรื่องนี้ ออกจะแนวแรงๆนิดหนึ่งนะคะ แต่ว่าอย่างไรก็ตามอยากให้ติดตามนะคะ จะเป็นที่นี่ หรือเวปเด็กดีก็ได้ค่ะ หุหุหุ ได้สองอย่างค่ะ ............................................... เดี๋ยวจะโพสต์เพิ่มให้อีก 1 บทนะคะ .............................................. บทที่ 3 4 ปีก่อนหน้านั้น .. ผมมักจะคิดเสมอว่า ผมนั้นเกิดมาทำไม ในเมื่อไม่มีใครให้รัก แล้วก็ไม่มีใครรักผมเลย แม่ของผมมีสามีใหม่ หลังจากที่พ่อแท้ๆของผมกลับประเทศไป เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าได้ทำให้ผมเกิดมา แต่ถึงเขาจะรู้ ผมก็คิดว่าเขาก็คงไม่ได้รักใคร่ผมอยู่ดี เพราะพ่อมีอะไรกับแม่ผมแค่ชั่วครั้งชั่วคราว เป็นแค่การบำบัดความเหงาของทหารอเมริกันที่มาขึ้นฝั่งที่พัทยาเมื่อ 16 ปีก่อนนั่นเอง แม่ของผมทำงานเป็นผู้หญิงบาร์ที่นั่น ทำงานมาได้ 2 ปีก่อนที่จะเจอกับพ่อของผม แม่เองก็ไม่รู้หรอกว่า ในบรรดา ฝรั่งที่แม่นอนด้วย 4 ซ้า 5 คนนั้น ใครกันแน่คือคนที่เสกผมเข้าท้องเขา แม่ตั้งครรภ์หลังจากที่พวกทหารอเมริกันกลับประเทศไปหมดแล้ว การที่ท้องของแม่โตขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการทำมาหาเลี้ยงชีพ แม่จึงมีความรู้สึกที่เกลียดชังผม พยายามจะทำลายผมด้วยวิธีการต่างๆ แต่ผมก็ยังคงดื้อดึงที่จะมาเกิดกับแม่ให้ได้ ในที่สุดแม่ของผมก็ต้องกลับไปบ้านนอก แล้วก็คลอดผมที่นั่น แกฝากผมไว้กับพี่สาว ซึ่งแต่งงานแล้ว และมีลูกชายซึ่งแก่กว่าผมเกือบ 10 ปี ผมอยู่ที่นั่นมาตลอดตั้งแต่เกิดจนกระทั่งอายุได้ 14 ปี ตลอดเวลาเหล่านั้นพวกเขาดูแลผมไม่ต่างอะไรกับทาส เขาใช้งานผมคุ้มค่ากับที่ได้เลี้ยงดูผมมา ไม่มีความรักความใส่ใจใยดี มีแต่ทุบตี ด่าทอ จิกหัวใช้ พวกเขาไม่เคยแม้แต่จะฉุกคิดว่าผมเป็นลูกหลานของตนเองเลยด้วยซ้ำ แม่ก็ส่งเงินมาให้บ้าง ไม่ให้บ้าง พอป้าขอเงินแม่ไม่ได้ ก็จะมาลงที่ผมเป็นประจำ ผมร้องไห้ทุกวัน จนน้ำตามันเหือดแห้งไม่มีจะไหลอีกต่อไป ผมไม่เคยได้สัมผัสกับความสุข ในใจผมมีแต่ความทุกข์อยู่เสมอ ต้องอยู่คนเดียว ร้องไห้คนเดียว ทำอะไรคนเดียว แก้ปัญหาทุกสิ่งทุกอย่างเอาเอง มันทำให้ผมรู้สึกว้าเหว่ ปรารถนาใครสักคนมาช่วยปลอบประโลมทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น แต่ก็ไม่เคยมีเลยแม้แต่คนเดียว สิ่งที่พวกเขาทำกับผม จะว่าไปมันก็มีส่วนดีอยู่เหมือนกัน เพราะมันกลับหล่อหลอมให้ผมเข้มแข็งขึ้น การที่ผมต้องถูกพวกเขาทารุณทุกวัน ทำให้ผมทนทานต่อเรื่องร้ายๆทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต หลายต่อหลายครั้งในวัยเยาว์ที่ผมคิดจะออกไปเผชิญโลกภายนอกแต่เพียงลำพัง ผมไม่รู้ว่าสังคมนอกจากระแวกบ้านผม มันเป็นอย่างไรบ้าง กว้างใหญ่เพียงไหน อันตรายมากน้อยเพียงไร มันอาจจะดีหรือแย่กว่าสิ่งที่ผมเผชิญอยู่ก็ได้ ผมเฝ้าครุ่นคิดที่จะหนีออกไป แต่ก็ติดขัดที่ผมยังเด็กอยู่ แล้วผมก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน แล้วผมจะเอาอะไรกิน จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมก็ได้ก้าวออกจากบ้านหลังนั้น อย่างไม่มีวันที่จะหวนกลับไปอีก วันนั้นผมเลิกเรียนแล้วกลับมาบ้าน ป้าของผม ก็ใช้ให้ผมหุงข้าว ล้างจาน ทำความสะอาดบ้าน ส่วนตัวแกออกไปเล่นไพ่ ลุงสามีของแก ยังไม่กลับจากทำงาน ส่วนพี่ชายลูกป้า ซึ่งไม่ค่อยทำงานทำการอะไร เอาแต่แต่งตัวเที่ยวเล่นไปวันๆ ออกไปไหนตั้งแต่เช้าไม่รู้ ทั้งบ้านก็เลยเหลือผมอยู่คนเดียว ผมทำความสะอาดบ้าน และหุงข้าว ทำอาหารตามสั่ง ตอนที่ผมกำลังจะลงมือล้างจานอยู่นั้น พี่ชายก็กลับบ้านมาพอดี มาถึงก็โวยวายดังลั่น ท่าทางเหมือนคนเมา เรียกให้ผมช่วยพาเขาเข้าห้อง เพราะเขาทรงตัวไม่ไหว ผมก็เลยต้องละทิ้งถ้วยชามที่กำลังจะล้าง เข้าไปพยุงเขา ที่ไหนได้ พอเข้าห้องเท่านั้น จากที่เมาเมื่อครู่ก็หายเป็นปลิดทิ้ง แสดงว่าเขาไม่ได้เมามากมายอะไร แต่แกล้งทำเป็นเมาเพื่อให้ผมหลงกลเท่านั้น จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 16:06:59 A:58.10.215.117 X: ]

ความคิดเห็นที่ 41 เขาตรงเข้ามาหาผม แล้วลากผมไปกอด โน้มน้าวเข้ามาหาจะจูบปากผมให้ได้ ผมรู้สึกตกใจกับพฤติกรรมของเขา ไม่เข้าใจว่าเขาทำอย่างนี้กับผมทำไม แต่ก็รับรู้ได้ถึงความไม่ชอบมาพากลกับสิ่งที่เขาทำอยู่ ก็เลยพยายามดิ้นหนี แต่เขาก็กอดผมไว้แน่น ทำท่าเหมือนจะปล้ำจูบ ผมเบี่ยงหน้าหนีและเอามือผลักไสเขาออกไปให้พ้นตัว ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นผู้ใหญ่ อายุและเรี่ยวแรงของเขามากว่า เด็กวัยรุ่นอย่างผม แต่ร่างกายของเราก็พอฟัดพอเหวี่ยงกัน ผมสูงกว่าเขาด้วยซ้ำ ถ้าต้องออกแรงจริงๆ ผมก็คงจะสามารถเอาตัวรอดจากเขาได้ “ยอมเป็นเมียของข้าเถอะวะ ไอ้เดียร์ ข้าชอบเอ็งมานานแล้ว เอ็งมันน่าเอามาก” เขาคำรามใส่ผมด้วยน้ำเสียงหื่นๆ พยายามจะปลุกปล้ำผม ตอนนั้นผมกลัวมาก คิดไม่ถึงว่าคนที่เคยเห็นกันมาตั้งแต่เด็กจะกลายเป็นใครอีกคนที่เราไม่รู้จัก แล้วเขายังจะมายัดเยียดเรื่องเลวร้ายให้กับผมอีก “อย่านะ พี่บอย ผมไม่ใช่ผู้หญิงนะโว้ย” ผมเสียงดังใส่เขาเพื่อเรียกสติ แต่ไม่ได้ผล “เออ ข้ารู้ ข้าเองก็ไม่ชอบผู้หญิงโว้ย ข้าชอบผู้ชาย โดยเฉพาะหล่อๆ หน้าตาดีแบบเอ็งเนี่ย สเปคข้าเลย...ขอข้าเถอะ ข้าจะทำให้เอ็งมีความสุขอย่างที่คิดไม่ถึงเชียว” เขาพยายามจะถอดเสื้อผ้าผมออกจากตัว แต่ผมขัดขืนแล้วผลักเขาออกไป “เอ็งจะเล่นตัวไปทำไมวะไอ้เดียร์ ไอ้เด็กเนรคุณ บ้านนี้ให้ที่ซุกหัวนอนกับเอ็ง ให้ข้าว ให้น้ำเอ็งกิน เลี้ยงเอ็งมาจนตัวโตขนาดนี้ แค่นี้เอ็งตอบแทนไม่ได้หรือ” เขาตะคอกกลับ “แต่ต้องไม่ใช่วิธีแบบนี้นะพี่บอย” ผมตอบ พลางแกะมือไม้ที่วุ่นวายพัลวันของเขาออกจากตัว เขายังดื้อดึงตามกอดตามลวนลามผมไม่ลดละ ในที่สุดผมก็ดิ้นหนีออกมาได้ แล้วถอยหลังเดินไปที่ประตู ตายังจับจ้องมองพี่บอยไม่วางตา “พี่บอยเมาแล้วล่ะ ผมปล่อยให้พี่นอนแล้วกัน ผมจะออกไปล้างจานข้างนอก” ผมบอกเขา แต่ไอ้พี่บอยกลับหัวเราะร่า “เออ ข้าเมารักโว้ย วันนี้ เป็นตายร้ายดี ก็ก็จะเอาเอ็งมาเป็นเมียให้ได้ ข้าไม่มีทางปล่อยเอ็งออกจากห้องนี้ไป มามาะ จะมาหาข้าดีๆ หรือว่าอยากจะเจ็บตัว” พี่บอยย่างสามขุมมาหา ผมหันหลังกลับพยายามจะเปิดประตูหนีออกไป แต่เขาก็โถมตัวมาขวางที่ประตูสุดแรง “ยังหนีไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นไอ้เดียร์ ข้าบอกแล้วไง ถ้าไม่ได้เอ็ง ก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไป” จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 17:18:42 A:58.10.215.117 X: ]

ความคิดเห็นที่ 42 ผมผงะถอยหนีพี่บอยไปอีกทาง จับจ้องพี่บอยไม่วางตา กลัวว่าถ้าหันหลังกลับ เขาจะพุ่งเข้ามาจับตัวผมได้ทันก่อนที่จะหนีไป หน้าตาของพี่บอยเท่าที่เห็นมันเป็นสีหน้าของปีศาจร้ายชัดๆ เขาแสยะยิ้มให้ผมอย่างเหี้ยมเกรียม และเดินเข้ามาหาผม ความมึนเมา กับความหน้ามืดจากตัญหาราคะ ทำให้พี่บอย ซึ่งแต่ไหนแต่ไรมาไม่ค่อยได้ยุ่งวุ่นวายกับผม กลับแปรเปลี่ยนเป็นปีศาจร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อได้ทุกเมื่อ “อย่าทำอย่างนี้เลยพี่ มันไม่ดีนะครับ” ผมพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบหวังให้เขาสงบลง แต่กลับเป็นความพยายามที่สูญเปล่า มันไม่ช่วยดับความหื่นในตัวเขาให้ลดน้อยลงได้เลย “ดีสิ เอ็งได้ลองแล้วจะติดใจไอ้น้อง แล้วเอ็วจะลืมพวกผู้หญิงหน้าโง่ไปเลย” “ป้ารู้เข้าจะเสียใจนะครับ ที่พี่ทำอย่างนี้” “โอ๊ยเอ็งไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเลย แม่ข้านะเหรอ ไม่กล้ายุ่งเรื่องของข้าหรอก ลองมายุ่งสิ ข้าจะโวยวายให้ดู ข้าลูกคนเดียวโว้ย ไม่ตามใจข้าจะไปตามใจใคร” พี่บอยนี่แม่งเลวได้ใจจริงๆ ผมคิด พลางเหลือบแลไปทั่วห้องเพื่อหาทางหนีทีไล่ หน้าต่าง ตรงหัวนอนปิดสนิท การจะวิ่งไปตรงนั้น เพื่อเปิดหน้าต่าง และกระโดดหนีไป อาจจะต้องใช้เวลาประมาณ 5 นาทีเป็นอย่างต่ำ ซึ่งเขาคงถึงตัวผมก่อนที่ผมจะทันได้หนี อีกหนทางที่จะสามารถหลุดรอดออกไปได้ก็คือประตู ซึ่งบัดนี้มีร่างใหญ่โตของพี่บอยกั้นกลางหนทางไปสู่อิสรภาพของผม “ถ้าเอ็งยอมเป็นเมียข้านะไอ้เดียร์ ข้าจะบอกแม่ข้าให้ทำดีๆกับเอ็ง ไม่ต้องทำงานหนักอีกต่อไปดีไหม” พี่บอยยื่นข้อเสนอให้ผม แต่ผมรับไม่ได้หรอก ข้อแลกเปลี่ยนเปลืองตัวแบบนี้ “ปล่อยผมไปเถอะพี่บอย ผมไม่ชอบหรอกครับ แบบนี้ ให้ผมทำงานหนักต่อไปดีกว่า” “เออ ไอ้โง่ ไอ้เซ่อ” เขาด่าผมอย่างหัวเสีย “ข้าอุตส่าห์เสนอช่องทางให้เอ็งสะดวกสบายขึ้น ทำเป็นหยิ่งไม่ยอมรับ ช่างเอ็งดิ เอ็งจะอยากทำงานหนักต่อไปก็เชิญ แต่ยังไง ยังไง วันนี้เอ้งก็ต้องเป็นเมียข้า” เขาพุ่งตรงมาหา กางสองมือออก หวังจะคว้าผมไว้ในอ้อมกอด แต่ผมก้มตัวหลบ แล้วรีบวิ่งหนีมาอีกทาง เราสองคนเลยเอาเถิดเจ้าล่ออยู่อย่างนั้น พี่บอยคงจะมึนนิดหน่อย พอผมหลบซ้าย หลบขวาไปมาหลายครั้งเข้า แกก็เริ่มซวนเซ คว้าผิดคว้าถูก จนเสียหลักล้มกลิ้ง แกโมโหหน้าแดงก่ำ ร้องด่าผมเอ็ดตะโร แล้วขู่จะทำร้ายผมต่างๆนานา หากในยามปกติ ผมคงจะกลัวหงอ ปล่อยให้แกแกล้งหรือรังแกตามใจชอบ เพราะเป็นลูกไล่แกมาตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้ผมคิดแต่จะเอาตัวรอดให้ได้จากสัตว์ร้ายตัวนี้ ก็เลยไม่สนใจที่จะฟังคำขู่อาฆาตของเขา เมื่อเห็นว่าลูกแมวอย่างผม ไม่เชื่องอีกต่อไปแล้ว ก็ยิ่งสร้างความโกรธให้กับพี่ชายของผม เขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าหลังแล้วหยิบมีดพกแบบติดสปริงขึ้นมา แล้วปาดซ้ายปาดขวา ซึ่งผมก็ได้แต่วิ่งหนีไปรอบห้อง จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 17:32:52 A:58.10.215.117 X: ]

ความคิดเห็นที่ 43 มาตามอ่านต่อแล้วนะคะ... ติดใจแล้ว... (เรทเหรอ....เหอๆๆๆๆๆ) จากคุณ : besuto - [ 21 ก.พ. 49 17:37:17 ]

ความคิดเห็นที่ 44 “เอ็งจะหนีข้าไปไหน ไม่พ้นหรอก จะยอมหรือไม่ยอม เดี๋ยวข้าแทงใส้แตกเลย” เขาตวาดใส่ผม แต่ผมไม่ยอมหยุด ผมพยายามจะถ่วงเวลาไปเรื่อยๆ เพื่อรอให้ใครสักคนกลับมาบ้าน จะเป็นลุงหรือป้าก็ได้ หรือไม่ก็รอเวลาให้เขาหมดแรงไปเอง ผมเห็นเขาหอบหายใจแฮ่ก เนื่องจากความเมาแถมซ้ำยังต้องมาวิ่งไล่ผมไปมารอบห้อง แต่พี่บอยก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์ พยายามจะจับผมให้ได้ ใบหน้าของเขาดุดันด้วยความโกรธ ผมถอยหลังไปเรื่อยๆ ตาก็จับจ้องอยู่ที่พี่บอย จนไม่ได้ระวังข้างหลัง รู้ตัวอีกทีก็ต่อเมื่อหงายหลังผึ่งลงไปบนเตียง เพราะสะดุดเข้ากับข้าวของของพี่จอมหื่นที่วางอยู่ระเกะระกะ ยังไม่ทันที่ผมจะลุกขึ้นพี่บอยก็กระโจนพรวดมาบนเตียง และนั่งทับตัวผมไว้ เขาโน้มตัวลงมาหา มือข้างที่ถือมีดเอามาจ่อที่คอของผม และพูดขู่กรรโชก “อยู่เฉยๆ ถ้าไม่อยากตาย” เขายกมือข้างที่ว่าง ทำท่าปาดที่คอตนเอง ผมกลืนน้ำลายลงคอเอื้อก คมมีดที่จ่ออยู่ที่คอหอย ทำให้ผมไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว ได้แต่นอนนิ่งขึง รู้สึกหวาดกลัวต่อสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ไอ้พี่บ้ามันเห็นผมนอนตัวสั่น มันก็เลยย่ามใจ เอามือข้างที่ว่างดึงเสื้อนักเรียนของผมออกจากกางเกงแล้วสอดมือเข้าไปใต้เสื้อ ลูบไล้หน้าอกของผม “โตขึ้นมากเลยนะเอ็ง เริ่มจะมีกล้ามแล้ว ออกกำลังกายอีกนิดหน่อยก็จะหุ่นดีมาก” พี่บอยพูดกับผม มันมองด้วยดวงตาหื่นกระหาย ปากยิ้มแสยะมองดูแล้วเหมือนผีบ้า “ดีแล้ว นอนนิ่งๆ ให้ความร่วมไม้ร่วมมือแบบนี้ จะได้ไม่เจ็บตัว” พี่บอยพล่ามไม่หยุด ในขณะที่มือก็รุกรานผมไปทั่ว ความรู้สึกของผมในตอนนั้น ทั้งชิงชัง และขยะแขยง ไม่ได้รู้สึกมีอารมณ์ร่วมไปกับไอ้พี่ชั่วเลยแม้แต่น้อย แต่ตอนนั้นผมยังเด็ก ยังสู้แรงเขาไม่ได้มาก อีกทั้งมีมีดจ่ออยู่ที่คอหอยตลอดเวลามันทำให้ผมทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านอนนิ่งๆ ปล่อยให้เขาทำตามใจชอบ ในขณะที่ก็พยายามมองหาทางหนีทีไล่ พี่ชั่วบ้ากามกอดจูบลูบไล้ผมอย่างหื่นกระหาย การที่ผมไม่ขัดขืนบวกกับอารมณ์หื่นที่พลุ่งพล่านในตัวเขา ทำให้เขาขาดความระมัดระวังตัวไปมาก แต่กระนั้น มือที่กำมีดหลายแหลมของเขา ก็ยังอยู่ไม่ห่างตัวผมเท่าไหร่นัก “ถอดเสื้อออกสิไอ้เดียร์” เขาร้องสั่ง พลางปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกจากตัว ผมปรายตามองมีดที่มือเขา รู้สึกกลัวขึ้นมาหากต้องขัดขืน เขาอาจจะแทงผมไม่ยั้ง เพราะคนเกเรแบบเขา เคยทำเรื่องราวชั่วช้ามาเยอะ เช่นตีรันฟันแทง ขโมย หลอกลวงต้มตุ๋น นับประสาอะไรกับการฆ่าคนตายสักหนึ่งคน เขาคงจะทำได้สบายมาก ผมค่อยๆถอดเสื้อออกจากตัว พี่บอยสะแหยะยิ้มเจ้าเล่ห์ขณะมองดูผม หน้าตาเขาเหมือนคนโรคจิต สายตาโลมเลีย เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ก่อนจะใช้มีดขู่ให้ผมนอนลงอีกครั้ง จากนั้นร่างเปลือยของเขาก็ก้าวขึ้นมาทาบทับตัวผม จากคุณ : katesnk - [ 21 ก.พ. 49 17:37:21 A:58.10.215.117 X: ]

ความคิดเห็นที่ 45 ^ ^ ถ้าชอบเขียนแนวนี้ไปลงที่เว็บปัดด้วยเอามะ  ^ ^ เพราะปัดเองก็ชอบเขียนนะคะ (ยิ่งตอนนี้ขี้เกียจเขียน สมาชิกสมัครใหม่เพียบแต่ไม่ค่อยมีนิยายให้อ่าน -*-) ถ้าสนใจ เมล์คุยกันได้นะคะ pat_book99@yahoo.com   ปัดแปะ link มั่วซั่วไม่ได้ เดี๋ยวมีผู้ไม่ประสงค์ดีตามเข้าไปอ่ะ  ^^" จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 21 ก.พ. 49 18:09:49 ]

ความคิดเห็นที่ 46 I'm waiting for more, please come back soon. Thank you very much for your love story.  I hope it's happy ending. จากคุณ : BenzSiam - [ 21 ก.พ. 49 19:06:58 ]

ความคิดเห็นที่ 47 มาตามอ่าน แสดงว่าคนเขียนไม่รู้จักบอร์ดในตำนานแน่เลย ถ้าหากสนใจมีอยู่บอร์ดหนึ่งที่สามารถให้ลงเรื่องนี้ได้ เดี๋ยวจะเมล์ไปหานะคะ ^ ^ (มันตำนานมากๆ ดังนั้นต้องผ่านการแนะนำเท่านั้นถึงจะหาเจอ) จากคุณ : นราเกตต์ - [ 21 ก.พ. 49 19:59:04 ]

ความคิดเห็นที่ 48 เข้ามาอ่านด้วยคนนะครับ คุณนราเกตต์ ความคิดที่ 47 ครับ ผมก็อยากรู้จักบอร์ดในตำนานเหมือนกันครับ ช่วยส่งลิงค์มาให้ด้วยได้ไหมครับที่ yamapeejung@yahoo.com ขอบคุณครับ จากคุณ : Island Boy (yamapeejang) - [ 21 ก.พ. 49 22:59:59 ]

ความคิดเห็นที่ 49 Hi Khun Kate, Too bad that ".....web" is blocked by ICT..... How can we inform all of our readers to come and read our story in another web.....? talk to you later.. Andreas จากคุณ : Andreas - [ 21 ก.พ. 49 23:32:31 A:158.111.4.25 X: TicketID:096424 ]

ความคิดเห็นที่ 50 คุณAndreasคะ ดีใจจังที่คุณตามมาจนเจอที่นี่ ตอนนี้วิธีเดียวที่จะทำได้คือส่งอีเมล์บอกแฟนคลับนิยายอ่ะค่ะ แฟนคลับนิยายดิฉันส่วนหนึ่ง ก็อ่านนิยายของคุณเหมือนกัน แล้วจะช่วยกระจายข่าวให้นะคะ คุณแอนเดีรยส์ จะลงเรื่องในเวปใหนช่วยบอกนะคะ คุณนราเกตต์คะ บอร์ดในตำนานคืออะไรเอ่ย ไม่รู้จักอ่ะค่ะ พาไปแนะนำตัวหน่อยนะคะ คุณปัด คะ วันหลังจะแอดเข้าไปคุยด้วยนะคะ แล้วจะตามไปเขียนในเวปให้ค่ะ ขอบุคณ คุณ BenzSiam จะพยายามลงให้ทุกๆวันค่ะ ขอบคุณ คุณ Island Boy ที่เข้ามาอ่านค่ะ อย่าลืมเป็นแฟนประจำกันต่อๆไปนะ ..................................... อ่านตอนต่อกันดีกว่านะคะ ................................... พี่บอย จูบซุกไซร้ไปทั่วใบหน้าและลำคอของผม เขาพยายามเปิดปากผมด้วยปากของเขา แต่ผมเบือนหน้าหนีเขาซะก่อน เขาทำเสียงฮึดฮัดอย่างขัดใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาที่หน้าอกของผม เขาใช้ลิ้นเลียไปทั่วแผ่นอก และอ้าปากงับหัวนมผมไว้ แล้วดูดเลียด้วยปากและลิ้นที่พลิกพลิ้วช่ำชองของเขา ผมเกร็งตัวขึ้น มือกำแน่น มันไม่ได้เกิดจากความเสียวซ่าน แต่มันเกิดเพราะผมพยายามที่จะสะกดกั้นความโกรธที่คุกรุ่นอยู่ภายใน ความรู้สึกขยะแขยงมันเพิ่มขึ้นทวีคูณ นึกอยากจะทำอะไรสักอย่างที่จะจัดการกับความวิปริตของพี่ชายคนนี้ ถามตัวเองอยู่ในใจว่ากล้าไหมหนอที่จะยกเท้าถีบให้เขากระเด็นออกไปจากตัว จะกล้ากระทืบเขาให้สมแค้นกับความชั่วที่เขากำลังทำกับผมอยู่ตอนนี้หรือเปล่านะ แต่มีดที่ยังอยู่ใกล้เหลือเกินนี่สิคือตัวปัญหา ไอ้คนชั่วช้า ค่อยๆเลื่อนมือสอดเข้ามาในกางเกงของผม และพยายามปลุกเร้าอารมณ์ แต่ความที่ผมทั้งตกใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และความรังเกียจชิงชังในตัวเขาและการกระทำของเขา ทำให้ผมไม่มีความรู้สึกใดๆ พี่บอยพยายามอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่ได้ผล เขารู้สึกขัดใจขึ้นมา จึงลุกนั่ง และจัดแจงถอดกางเกงของผมออกด้วยมือข้างเดียวซึ่งก็ทุลักทุเลพอสมควร จากนั้นพี่ชั่ว ก็ก้มหน้ามาที่ลำตัวส่วนล่างของผม เขาใช้ลิ้นเลียลากตั้งแต่ท้องน้อยลงมา จนกระทั่งถึงกลางลำตัว เขาใช้ปากกับน้องชายของผม และใช้มืออีกข้างหนึ่งช่วยจับรูดขึ้นลงไปมา แต่เจ้าความรังเกียจที่ผมมีต่อตัวเขา ทำให้ผมไม่รู้สึกรู้สากับการปลุกอารมณ์ของคนตรงหน้า เขาใช้ความพยายามสักพัก ผมก็ไม่มีทีท่าตอบสนอง เขาก็ยิ่งหงุดหงิด “ทำไมเป็นอย่างนี้วะ” เขาสบถ “ไม่รู้สึกเลยหรือไง” เขาถามผม ผมส่ายหน้า มันเหมือนยิ่งไปสาดน้ำมันลงกองไฟ เขาโกรธจัด วางมีดในมืออีกข้างลงบนเตียงใกล้ตัวเขา แล้วก้มหน้าลงไปใหม่ ใช้ทั้งปากและสองมือพยายามปลุกเร้าผมใหม่ และดูเหมือนจะได้ผม ร่างกายของผมตื่นตัวขึ้น เขาทำสีหน้าว่าพอใจมาก เงยหน้ามองผม และยิ้มอย่างพึงใจ เขาคิดว่า เขาสามารถทำให้ผมมีอารมณ์ได้ แต่สิ่งที่เขาไม่เคยรู้เลยก็คือ ผมตื่นตัวขึ้นจากการที่เห็นว่าช่องทางโอกาสรอดมันอยู่ใกล้แค่เอื้อม ณ วินาทีที่เขาเผอเรอขาดความระมัดระวังตัวเช่นนี้ ผมคิดว่าถ้าผมกล้าพอ ผมสามารถจัดการเขาได้สบายมาก เท้าไวเท่าความคิด ผมตัดสินใจ งอเข่าขึ้น และยกขาขึ้นถีบหน้าพี่บอยออกไปสุดแรง ในขณะที่เขากำลังก้มเลียน้องชายของผมอยู่ นึกในใจว่า ดีนะเนี่ยที่คิดได้เร็วก่อนที่เขาจะครอบปากลงไปห่อหุ้มน้องชายของผม มิฉะนั้นผมอาจจะสูญเสียของรักแน่ พี่บอย ไถลกลิ้งตกเตียงลงไป เขายกมือกุมหน้าด้วยความเจ็บปวด และรีบพลิกตัวลุกขึ้น แต่ช้าไปกว่าผม ซึ่งหยิบมีดปลายแหลมมาถือไว้ในมือแล้ว ผมเตะอัดเข้าไปที่กลางลำตัวของเขา และยกเท้ากระทืบติดๆกันหลายครั้ง พี่บอย ร้องลั่น หน้าเขียว ตัวงอ เอามือหนึ่งปิดเป้าตัวเองด้วยความเจ็บปวด ส่วนมืออีกข้างชี้หน้าผม พร้อมกับกล่าวคำขู่อาฆาต “ไอ้เหี้..............เดียร์ เอ็งทำอะไรข้าวะ ไอ้สั.........ว์ เดี๋ยวเอ็งเจ็บตัวแน่” จากคุณ : katesnk - [ 22 ก.พ. 49 01:35:46 A:58.9.53.198 X: ]

ความคิดเห็นที่ 51 ^ ^ สั้นลงทุกที TT   TT มาหลอกให้อยากแล้วจากไปนี่นา ลุ้นนะเนี่ย อ้อ...ส่งเมล์ไปแล้วค่ะ คุณ Island Boy (yamapeejang) ส่งหลังไมค์ไปให้แล้วนะคะ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 22 ก.พ. 49 05:19:25 ]

ความคิดเห็นที่ 52 ขอโทษค่ะ คุณนราเกตต์ อันที่จริง ตั้งใจลงให้มากกว่านี้ แต่ว่า ในบทที่ 3 นี่ ช่วงที่เดียร์กับบอยเขาทะเลาะกันมีการด่ากันหยาบคาย แล้วทางเวปบอกว่ามีคำพูดที่ไม่เหมาะสม เวลาโพสต์ทีก็ต้องแก้คำหยาบออกค่ะ เช่นคำ ว่า ข้า กับ เอ็งที่เห็น มันไม่ใช่คำนั้นนะคะ แต่หยาบกว่านั้น ส่วนหน้าถัดจากข้างบนอ่ะค่ะ ก็แก้ ไปประมาณสามสี่รอบแล้ว แต่ทางเวป ก็ยังไม่ยอมให้ผ่านเสียที เมื่อคืนนั่งแก้คำหยาบไม่ต่ำกว่า 5 ครั้ง โพสต์เท่าไหร่ก็ไม่ไป แถมซ้ำไม่บอกด้วยว่าคำไหนได้ไม่ได้ ก็นั่งแก้ แบบเหวี่ยงแหตั้งนาน ก็ไม่ผ่านเสียที ง่วงนอนก็ง่วงนอนอ่ะค่ะ เลยโพสต์ไว้ให้แค่นั้นก่อน ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้รอ แต่ว่าวันนี้จะพยายามใหม่ค่ะ ก็ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ ว่าคำไหนห้าม เฮ้ ออออออออ จากคุณ : katesnk - [ 22 ก.พ. 49 08:28:08 A:58.8.20.107 X: ]

ความคิดเห็นที่ 53 คุณ katesnk รอตอนต่อไปอยู่นะคะ (ขอให้แก้คำหยาบสำเร็จนะ เพี้ยง) คุณนราเกตต์ คุณปัด ขอ URL หน่อยค่ะ ขอรับรองตัวเองว่าเป็นผู้ประสงค์ดีสุดๆเลยล่ะ vampire_hunter55@yahoo.com คุณ Andreas สวัสดีค่ะ ไว้จะตามไปอ่านเรื่องใหม่นะคะ จากคุณ : Sei - [ 22 ก.พ. 49 10:59:12 A:203.146.139.113 X: TicketID:114543 ]

ความคิดเห็นที่ 54 ใจเย็น ๆ ครับ คุณ.katesnk ยังติดตามผลงานอยู่   :) จากคุณ : เซโก้4 - [ 22 ก.พ. 49 10:59:45 ]

ความคิดเห็นที่ 55 ลองเทสต์ ดูค่ะ อีลูกกะหรี่ ผู้หญิงหากิน โสเภณี ข้า เอ็ง ไอ้เด็กเวร ไอ้เด็กเปรต เหี้...... เชี้....... มัน จากคุณ : เคท สะ เน็ค - [ 22 ก.พ. 49 12:06:47 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 56 อ้าว ก็คำพวกนี้ มันใช้ได้นี่คะ แล้วทำไม เวลาโพสต์ทั้งหน้า มันโพสต์ไม่ได้อ่ะ หรือว่ามันมีคำอื่นด้วย ไม่เข้าใจเลยอ่ะค่ะ ปวดใจแล้ว ไม่รู้เลยว่าคำไหน หรือว่าต้องตัดมันออกเนี่ย ขอบคุณนะคะ คุณเซโก้ 4 ที่ให้กำลังใจ กำลังพยายามโพสต์อยู่ค่ะ ขอบคุณคุณ Sei มากๆค่ะที่ยังติดตามสม่ำเสมอ .................................... จะลองโพสต์ตอนนี้นะคะ ขอให้ผ่านทีเถอะเพี้ยง สาธุ ว้ายๆๆๆๆๆๆๆ โพสต์แล้ว โพสต์อีก โพสต์ไม่ได้เลยอ่ะ ทำไงดีเนี่ย มันมีคำตรงไหนไม่เหมาะสมอีกอ่ะ นอกจากคำที่ลองเทสต์ดูข้างบนอ่ะ หรือว่า เป็นคำนี้ คนเลว / ไอ้พี่ชั่ว / เตะไข่ / ผู้หญิงหากิน / เปลือยกาย / ด่า / ..................................... จากคุณ : เคท สะ เน็ค - [ 22 ก.พ. 49 12:17:52 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 57 เหอ เหอ เห อ หลังจากพยายาม ไปล้านเจ็ดรอบแล้ว ก็ไม่สามารถรู้ได้ว่า ตรงไหน ที่โพสต์ไม่ได้ ก็ขอข้ามหน้านั้นไปทั้งหน้า แล้วต่อหน้าใหม่ให้เลยนะคะ ................................ โฮ โฮ ขอโทษนะคะ ถ้ายังไงล่ะก็ ไว้รอตอนหนังสือพิมพ์แล้วกันค่อยมาอ่าน มันโพสต์ไม่ได้จริงๆ .................................... เนื้อเรื่อง หน้าที่ผ่านมา สรุปได้ดังนี้นะคะ เดียร์ หนีเอาตัวรอดมาจากการปลุกปล้ำของไอ้พี่ชั่วได้ โดยการถีบหน้า แล้ววิ่งหนีออกมานอกบ้าน มาเจอป้า ของตัวเอง ที่รั้งตัวเอาไว้ บอยตามมาทัน แล้วใส่ร้ายว่าเดียร์ขโมยเงิน แต่เดียร์บอกว่าไม่ได้ขโมยค่ะ .............................. ฮื อ ฮื อ แอบเศร้า อย่าว่ากันน้า จากคุณ : เคท สะเน็ค ก็คือ katesnk - [ 22 ก.พ. 49 12:23:11 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 58 ป้าทุบตีจิกทึ้งผมด้วยความโกรธ ผมยืนนิ่งไม่ปัดป้องอะไร นึกในใจว่าแกจะทำอะไรผมก็ทำไป เพราะนี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่แกจะได้ทารุณกรรมผม คิดเสียว่านี่เป็นการตอบแทนที่แกเลี้ยงดูผมมา ถึงแม้จะเลี้ยงแบบทิ้งๆขว้างๆให้เป็นทาสในบ้านก็ตาม หลังจากนี้เราจะไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว พี่บอยเดินหัวเราะอย่างสาสมใจใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน อีกเพียง 10 ก้าวก็จะถึงตัวผม และในวินาทีนั้นเอง ผมสะบัดตัวอย่างแรงจากการเกาะกุมของป้า และถลันวิ่งออกไปที่ถนนเบื้องหน้าสุดแรง ผมได้ยินเสียงเอะอะเอ็ดตะโร ร้องเรียกผม โวยวายไล่หลังมา แต่ผมไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง ผมออกวิ่ง วิ่งสุดชีวิต ในสภาพที่ใส่กางเกงในเพียงตัวเดียวแบบนั้น ผมได้ยินเสียงมอเตอร์ไซด์แว่วมาไกลๆ จำได้ว่าเป็นเสียงรถของพี่บอย เขาคงเข้าไปเอารถเพื่อออกตามมาลากตัวผมกลับบ้าน แต่ผมเหมือนนกที่หลุดรอดออกจากกรงเป็นอิสระแล้ว ไหนเลยจะยอมกลับเข้าไปอีก ผมต้องหนี หนีไปให้พ้นเงื้อมมือพวกคนใจร้ายเหล่านั้นให้ใกลที่สุด คิดได้ดังนั้นผมก็โดดหลบเข้าไปในที่รกร้างข้างทางซึ่งมีต้นไม้ และเถาวัลย์ขึ้นเบียดเสียดรกเรื้อ ที่ว่างตรงนี้กินพื้นที่ประมาณ 500 ตารางวา โผล่พ้นจากนี้ไปจะเป็นชายหาดที่ทอดยาว เดิมทีชาวบ้านซึ่งเป็นเจ้าของเขาเคยเอาที่มาปลูกเป็นสวนผลไม้ แต่เมื่อความเจริญเข้ามาเยือน คนรอบข้างขายที่ให้นายทุนทำโรงแรมและรีสอร์ทกันหมด แต่เจ้าของที่ยังไม่ได้ตกลงใจจะขายให้ใครก็กลับมาตายเสียก่อนที่จะทันยกมรดกให้ลูกหลานคนไหน ลูกหลานจึงฟ้องร้องชิงมรดกกันเป็นที่ยืดเยื้อทำให้ยังไม่สามารถขายที่ให้คนนำมาทำเป็นที่อยู่อาศัย หรือทำเป็นโรงแรม ร้านค้าได้ ผมรู้จักที่นี่ดี เพราะเคยแอบมาเล่นคนเดียวบ่อยๆ ยามที่ต้องการหนีจากการทารุณกรรมของคนที่บ้าน คราวนี้ผมเลยได้ใช้สถานที่แห่งนี้สำหรับหลบซ่อนตัวอีกครั้ง ผมจัดการสวมใส่เสื้อผ้าให้ตัวเองแล้วเดินลัดเลาะเข้าไปในที่รกๆนั้นอย่างไม่กลัวอันตรายจากงูเงี้ยวเขี้ยวขอ หรือสัตว์มีพิษ ใจของผมจดจ่ออยู่ที่บ้านบนถนนริมหาดทรายอันเป็นที่อยู่ของไอ้น้อยเพื่อนรัก มันบอกว่าบ้านมัน เป็นร้านค้าให้เช่าพวกอุปกรณ์ห่วงยางให้คนเล่นน้ำอยู่แถวพัทยาใต้ ส่วนตอนนี้ผมอยู่แถวบางแสน ถ้าผมเดินไปเรื่อยๆ ตามถนนเรียบหาด แล้วหาทางออกถนนใหญ่ หารถที่จะไปถึงนั้น ผมก็อาจจะไปถึงที่นั่นได้โดยไม่ดึกไปนัก แต่ถ้าโชคดีผมสามารถโบกรถคนผ่านทางที่จะไปที่นั่นได้ ผมก็อาจจะไปถึงได้เร็วกว่านั้น และมีเวลาตามหาบ้านมันได้เยอะหน่อย ไอ้น้อยเป็นเพื่อนคนเดียวที่ผมสนิทด้วย เราเคยช่วยเหลือกันมาเสมอ ผมให้มันลอกการบ้านเป็นประจำ ส่วนมันก็ชอบหอบข้าวจากที่บ้านมาเผื่อผมด้วย เพราะรู้ดีว่า ที่บ้านไม่เคยให้เงินมาเพียงพอสำหรับค่าอาหารสักวัน ผมตั้งใจว่าจะขอมันอาศัยอยู่สัก 2-3 คืนก่อนที่จะขยับขยายทำอะไร ตอนนี้ผมคิดอะไรไม่ออก รู้สึกสับสน ไม่แน่ใจว่าชีวิตต่อจากนี้จะเป็นเช่นไร การต้องมีชีวิตอยู่แต่เพียงลำพัง มันอาจจะเป็นเรื่องยุ่งยากสำหรับเด็กในวัย 14 ปีอย่างผม แต่ผมก็ตั้งใจว่าจะดำรงชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้ โดยไม่หวนกลับไปบ้านที่สร้างความทุกข์ทรมานใจให้ผมอีกแล้ว จากคุณ : katesnk - [ 22 ก.พ. 49 12:25:45 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 59 ผมเดินโผล่ออกมานอกถนนใหญ่ ตรงปลายสุดของหาดบางแสน มีรถแล่นอยู่บนถนนพอสมควร เพราะเป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว หลายคนมุ่งหน้ากลับบ้าน หลายคนเดินทางเข้าไปในเมืองพัทยา เพราะถนนนี้ก็เป็นเส้นทางที่สามารถพาไปสู่พัทยาได้เช่นกัน บางคนมานั่งเล่นกับครอบครัว และเพื่อนฝูงกินบรรยากาศชายทะเลยามค่ำ ความที่ผมออกจากบ้านมาโดยไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาด้วย ผมจึงไม่มีเงินสักบาทที่จะจ่ายเป็นค่ารถสองแถว หรือ มอเตอร์ไซด์ ผมพยายามที่จะโบกเรียกรถ แต่ก็ไม่มีใครจอดรับเลยสักคัน ผมจึงเดินไปเรื่อยๆ นานๆครั้งจึงจะหยุดโบกเรียกรถสักครั้ง แต่ละคันก็แล่นผ่านไป ไม่มีใครสนใจที่จะหยุดรถลงมาถามผมว่ามีเรื่องเดือดร้อนอะไร จนผมรู้สึกท้อใจ คิดว่า โลกนี้ไม่เหลือคนจิตใจดีงามบ้างเลยหรือ เป็นเพราะพวกเขาหวาดระแวงกลัวคนแปลกหน้าอย่างผมจะเป็นพวกจี้ปล้น รึเห็นว่าไม่ใช่ธุระอะไรจะมาใส่ใจในความเดือดร้อนของคนอื่น หรือเขาเป็นพวกเมินเฉยต่อการทำความดีกันแน่ จึงทำให้พวกเขาดูแล้งน้ำใจกันอย่างนั้น และแล้วหูผมก็แว่วเสียงหนึ่งที่แสนคุ้น มันเป็นเสียงของรถมอเตอร์ไซด์ ผมหันขวับไปมองด้านหลัง มีรถมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งเลี้ยวผ่านหัวมุมถนนเข้ามา ผมจำได้ทันที ว่านั่นคือรถของพี่บอย เจ้าของรถกำลังขับพุ่งตรงมาทางที่ผมกำลังยืนอยู่พอดี ผมตัดสินใจออกวิ่งอีกครั้ง พี่บอยกำลังจะตามมาทันแล้ว ได้ยินเสียงหัวเราะของแกดังมาแต่ไกล “ไอ้เดียร์ เอ็งหนีข้าไม่พ้นแน่ ข้าจับเอ็งได้คราวนี้ ข้าจะอัดตูดเอ็งให้ขี้แตกไปเลยเอ็งคอยดู” เขาตะโกนก้องไล่หลังผมมา ผมวิ่งไปเรื่อยๆ และแล้วผมก็เหลือบเห็นอะไรแว่บๆอยู่ข้างทางด้านขวามืออีกฝากหนึ่งของถนน........แสงระยิบระยับของน้ำทะเลที่แสงอาทิตย์อัศดงส่องต้องพื้นน้ำมันสาดเข้าตาผม ทำให้ผมตัดสินใจพุ่งตัวข้ามถนนทันที “เอี๊ยด” เสียงรถเบรกดังลั่นแสบแก้วหู ผมยืนนิ่งตัวชาอยู่กลางถนน ดวงตาเบิกโพลงไปข้างหน้า รถโฟร์วิลคันหนึ่งจอดอยู่ด้านหน้าของผม ห่างกันแค่คืบเดียว มีเสียงประตูเปิดดังปัง เหมือนกับว่าคนเปิดกำลังถูกทำให้โมโหจัด และแล้วผู้ชายร่างสูง ผิวขาว หน้าตาดีคนหนึ่งก็ก้าวลงมา หน้าเขาแดงก่ำ ท่าทางโกรธมาก “ไอ้เด็กบ้า มาวิ่งเล่นอะไรกันกลางถนนแบบนี้ มันอันตรายนะ ดีนะเนี่ยฉันเบรกทัน ไม่งั้นแกตายแน่ ไอ้หนู” เขาตะคอกใส่ผม เสียงที่ดังลั่นของเขาทำให้ผมหายตะลึง ผมมองหน้าเขา แล้วหันไปมองทางด้านหลัง ก็เห็นพี่บอยจอดรถแล้ว กำลังจะเดินมายังทิศทางที่พวกเรายืนอยู่ ผมรีบวิ่งเข้าไปแอบหลังเขา ด้วยหวังว่าเขาจะสามารถช่วยเหลืออะไรผมได้ อย่างน้อยก็กันพี่บอยออกไปจากผมก็ยังดี ชายหนุ่มคนนั้นทำหน้าแปลกใจที่เห็นอากัปกริยาของผม “ไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับเขาอีกล่ะ ไอ้เดียร์” พี่บอยเดินมาหยุดที่ตรงหน้าชายหนุ่มคนนั้น และพูดกับผม ผมเผลอคว้าแขนเจ้าของรถที่ผมเพิ่งจะวิ่งตัดหน้าไว้แน่น จากคุณ : katesnk - [ 22 ก.พ. 49 12:29:55 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 60 “ขอโทษนะครับคุณ ที่น้องผมมันวิ่งตัดหน้ารถคุณ ทำให้คุณลำบาก เดี๋ยวผมจะจัดการมันให้เองครับ” พี่ชั่วเงยหน้าพูดกับเขาอย่างสุภาพ “น้องนายแน่เหรอ แล้วทำไมปล่อยออกมาวิ่งเล่นแบบนี้ล่ะ มันไม่ดีนะ” “มันหนีออกจากบ้านมาครับ ผมขับมอเตอร์ไซด์มาตามมันกลับบ้าน แต่มันดันกระโดดตัดหน้ารถคุณก่อน” “อ้อ หนีมาหรือไงเรา ทำอะไรผิดไว้ล่ะ” ชายหนุ่มคนนั้นหันมาถามผม ผมส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ “มันขโมยเงินหนีมาครับคุณ ผมจับได้ มันก็เลยหนีมา” พี่บอยกล่าวหาผม “งั้นเหรอ ไม่ดีเลยนะเป็นขโมยนี่ ติดยาหรือเปล่าเราน่ะ” “ผมไม่ได้ติดยาครับ แล้วเปล่าขโมยเงินด้วย” ผมปฏิเสธ “อย่าไปเชื่อมันครับ นอกจากมันจะขี้ขโมยแล้วมันยังขี้โกหกด้วย” พี่ชั่วใส่ไฟผมอีก หนุ่มหน้าตาดีคนนั้น ส่ายหน้า ทำราวกับว่าผมเป็นคนผิดแต่ไม่ยอมรับผิด “เอาล่ะ ฉันเสียเวลากับนายมากแล้วนะ เจ้าหนู กลับบ้านไปเถอะ ขโมยเงินแค่นี้ คงไม่ถูกลงโทษร้ายแรงอะไร คราวหน้าคราวหลังก็อย่าหนีออกจากบ้านมาแบบนี้ แล้วอย่ามาเที่ยวกระโดดตัดหน้ารถใครอีกด้วยนะ ถ้าเขาเบรกไม่ทัน นายได้ไปเฝ้ายมบาลแน่” เขาหันหลังจะเดินกลับไปขึ้นรถ ผมเหลือบเห็นสีหน้าสะใจของพี่บอยที่เห็นว่าชายหนุ่มเจ้าของรถไม่เอาตัวเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ ดวงตาที่มองมาแฝงไว้ด้วยความอาฆาตมาตรร้าย ผมตัดสินใจทันที “เอ้าจะตามฉันมาทำไมล่ะ” เขาถามผมเมื่อเห็นผมเดินตามติด ผมเอ่ยขอร้องเขา “ขอผมไปด้วยคนนะครับ” “ไม่ได้หรอกเจ้าหนู นายจะตามฉันมาทำไม นายควรจะกลับบ้านรู้มั๊ย” “ผมไม่อยากกลับไป เขาจะทำร้ายผม” “แต่เขาเป็นพี่ชายนายนะ” “พวกเขาไม่เคยนับผมเป็นญาติครับ” ผมตัดสินใจบอกเขาไปตามตรง หนุ่มหน้าตาดีคนนั้น ถอนหายใจเฮือก ดูท่าทางเขาจะไม่ค่อยเชื่อเรื่องที่ผมพูดเท่าไหร่นัก “เดียร์ อย่าไปกวนคุณเขาเลย กลับบ้านเหอะ เดี๋ยวพี่จะพูดกับแม่ให้ว่าไม่ต้องทำโทษเรื่องขโมยเงินหรอก ไม่ต้องห่วง มาเถอะ เดี๋ยวเรากลับพร้อมกัน” พี่ชั่วทำเป็นเสแสร้งพูดดีกับผม “เห็นมั๊ย ไม่มีอะไรเลวร้ายหรอก แค่ขโมยเงิน เรื่องเล็กน้อยน่า ถ้านายพูดดีๆกับญาติพี่น้อง พ่อแม่ของนาย ว่าอยากได้เงินไปทำอะไร เขาคงฟังเหตุผล แล้วคงไม่ใจไม้ไส้ระกำไม่ยอมให้นายหรอก” จากคุณ : katesnk - [ 22 ก.พ. 49 12:31:31 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 61 “แต่ผมไม่ได้ขโมยเงินนี่ครับ” ผมชักโมโห ที่ไม่มีใครเชื่อเด็กอย่างผมเลย “อ้าว แล้วนายหนีออกจากบ้านมาทำไมล่ะ” “ก็เพราะว่า............เพราะว่า ไอ้พี่ชั่วคนนี้มันจะข่มขืนผมน่ะสิครับ” ผมตะโกนออกไปอย่างเหลืออด เสียงของผมดังพอที่จะทำให้ชายหนุ่มชะงัก เขานิ่งอึ้ง หรี่ตามองผม ท่าทางของเขาเหมือนกับกำลังประเมินในเรื่องที่ผมพูด “ไม่จริงนะครับ ผมไม่ทำเรื่องชั่วๆแบบนั้นหรอก เดียร์อย่าโกหกสิ” พี่บอยเดินเข้ามาใกล้ และยื่นมือออกมาจะมาคว้ามือแขนผม แต่ผมรีบวิ่งไปเปิดประตูรถของชายหนุ่มคนนั้น แล้วขึ้นไปนั่งด้านข้างคนขับทันที พี่บอยถลันจะวิ่งตาม แต่ชายหนุ่มคนนั้นห้ามไว้ก่อน “บ้านอยู่ไหน เดี๋ยวฉันไปส่งให้เอง” เขาถามพี่บอย “ไม่เป็นไรครับ ไม่อยากรบกวน ผมจัดการน้องผมเองดีกว่า” ไอ้พี่ชั่วไม่ตอบคำถาม ชายหนุ่มยักไหล่ แล้วพูดเสียงเข้มว่า “เด็กนั่นขึ้นไปนั่งบนรถฉันแล้ว คงไม่ยอมลงมาง่ายๆ ท่าทางจะอยากกลับบ้านด้วยรถเก๋ง มากกว่าซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์ ฉันก็ชอบอวดรถเสียด้วย คันนี้ก็เพิ่งซื้อมาใหม่ มีคนนั่งรถไปด้วยกันก็ดีกว่านั่งไปคนเดียว ไปส่งแค่นี้คงไม่เสียเวลามากมั๊ง” “จะดีหรือครับ” พี่บอยถามเขา ท่าทางไม่ค่อยจะพอใจที่ชายหนุ่มคนนี้ เอาตัวเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วย ทั้งที่ตอนแรกกำลังจะเลิกราอยู่แล้ว ชายหนุ่มทำหน้ายียวน “ก็น่าจะเป็นทางออกเดียวนะ หรือว่านายจะอยากให้เขาหนีไปอีกล่ะ” “ถ้าคุณปล่อยเขามาให้ผม ผมก็จะพาเขาไปที่บ้านเอง ไม่ต้องยุ่งยากรบกวนคุณหรอก” พี่บอยพยายามอย่างมากที่จะให้หนุ่มคนนี้ ส่งผมให้กับเขา “แล้วนายจะแน่ใจได้ไงว่าเขาจะไม่กระโดดหนีลงจากรถมอเตอร์ไซด์ของนายน่ะ” “ถ้าทำอย่างนั้น ผมก็จะไล่ตามเขาจนกว่าจะเจอน่ะครับ” “ฮึๆๆๆ” ชายหนุ่มหัวเราะ “งั้นฉันก็คิดว่า ฉันไปส่งให้ดีกว่า กลัวว่าเจ้าหนูนี่จะเที่ยวโดดลงมากลางถนน ตัดหน้ารถ จนอาจจะเกิดอุบัติเหตุได้ นั่งรถฉันมีล๊อคแน่นหนา รับรองปลอดภัย ซุกซนไม่ได้แน่นอน” “แต่มันจะเสียเวลาคุณนะครับ” พี่บอยแสร้งทำเป็นห่วงใยชายหนุ่ม เขาเหยียดริมฝีปากออก “ฉันก็ไม่ได้รีบไปไหนเหมือนกัน ไปส่งให้ก็ได้ พูดตามตรงนะ เท่าที่สังเกตดูนี่ ท่าทางน้องชายของนายไม่อยากกลับไปพร้อมกับนายตอนนี้ เขาอาจจะมีอะไรบางอย่างกังวลใจอยู่ อาจจะกลัวการลงโทษจากพวกนายก็ได้ เดี๋ยวฉันจะช่วยพูดกล่อมให้แล้วกัน” จากคุณ : Kate Snake - [ 22 ก.พ. 49 12:33:54 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 62 “อย่าดีกว่าครับ มันเป็นเรื่องในบ้านของผม จริงๆแล้วคุณก็เป็นคนนอกนี่ครับ ไม่จำเป็นต้องมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เราจัดการเองได้” พี่บอยเปลี่ยนท่าทีจากสุภาพเมื่อครู่กลายเป็นวางก้ามขึ้นมาทันที เขาชักสีหน้าใส่ชายหนุ่มคนนั้น แล้วพูดเสียงห้วนใส่ “แต่น้องนายกระโดดตัดหน้ารถฉัน เกือบทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้น น้องนายผิด ควรได้รับการว่ากล่าวตักเตือน ดังนั้นฉันก็ถือว่าฉันมีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้เหมือนกัน ถ้านายไม่พอใจที่ฉันจะพาน้องนายไป เราไปตกลงกันที่สถานีตำรวจก็ได้” ชายหนุ่มตอบด้วยท่าทียียวนมากกว่าเดิม “ไม่เห็นจะต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้นี่คุณ ทำไมต้องเอาตำรวจเข้ามาวุ่นวายด้วยล่ะ” พี่บอยมีทีท่าอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัด ผมรู้ว่าเขาไม่ค่อยชอบยุ่งเกี่ยวกับพวกคนในเครื่องแบบสีกากีเท่าไหร่นัก เพราะตัวเขาเองก็มีคดีความหลายคดีอยู่ที่สถานีตำรวจ ทั้งคดี ลักขโมย ทำร้ายร่างกาย ไปจนถึง การมียาเสพติดจำพวกยาบ้าไว้ในครอบครอง เขาอยู่ในระหว่างการควบคุมความประพฤติหลังออกมาจากคุก ดังนั้นจึงไม่อยากแม้แต่เฉียดกรายเข้าไปใกล้อีก “อ้าว ก็ตกลงกันไม่ได้นี่นา เพราะฉันก็ไม่พอใจเหมือนกันที่น้องนายทำแบบนี้ ไปแจ้งความเอาไว้ เขาจะได้เรียกพ่อแม่ ญาติพี่น้องมาตักเตือนว่าอย่าให้ลูกหลานทำแบบนี้อีก เพราะมันอาจจะทำให้ใครบาดเจ็บล้มตายได้ภายหลัง จริงๆแล้วก็น่าจะดีกับพวกนายนะ เพราะนายบอกว่า เด็กมันขโมยเงินมาไม่ใช่เหรอ ก็แจ้งความอีกสักคดี เจ้าหนูนี่จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีกไง” “ไม่หรอก ผมไม่ติดใจเอาความแล้ว เขายังเด็กอยู่ อาจจะทำอะไรไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ผมกับคนที่บ้านไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ พวกเราไม่ทำร้ายเขาหรอกครับ ถ้าคุณปล่อยเขามาให้ผม ผมสัญญาว่าเราจะปฏิบัติต่อเขาดีๆ” พี่บอยมีท่าทีอ่อนลงอีกครั้ง “ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ไปสถานีตำรวจดีกว่า ” เขาบอกยิ้มๆ ผมเดาว่า เขาคงรู้ทันพี่ชายของผมเป็นแน่ว่าหมอนี่กำลังกลัวอะไรอยู่ “อย่าเลยครับ” “ทำไมล่ะ กลัวจะถูกข้อกล่าวหา ทำอนาจาร และพรากผู้เยาว์เหรอ” ชายหนุ่มดักคอ ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มยั่ว พี่บอยหน้าแดงก่ำ คงจะโกรธ และ อายที่ถูกคนอื่นจับได้ เขาส่ายหน้าปฏิเสธ ปากคอสั่นขณะพูด “ไม่จริงนะครับ ผมจะไปทำอย่างนั้นได้ไง เขาเป็นน้องผมนะ คุณจะมากล่าวหาผมได้ไง” “ถ้างั้น ก็ไปสถานีตำรวจด้วยกันสิ จะกลัวอะไรล่ะ ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิด ใครเขาจะมายัดข้อหาให้นายได้ เดี๋ยวนายขับรถตามฉันไปแล้วกันนะ เสร็จเรื่องแล้ว ฉันจะพาน้องนายไปส่งเอง” จากคุณ : katesnk - [ 22 ก.พ. 49 12:35:44 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 63 ” เขายังคงยิ้ม ทำท่าเป็นมิตรเต็มที่ แต่ผมรู้ว่าเขาคงแกล้งปั่นหัวพี่บอยมากกว่า เพราะพี่ชั่วของผมมันเผยจุดอ่อนของตนเองให้เขาเห็นเสียแล้ว เขาจึงใช้จุดนี้โจมตีพี่ชายผมไม่ยั้ง และท่าทางคนโฉดอย่างพี่บอยก็ติดกับง่ายเสียด้วย ตามประสาวัวสันหลังหวะ “ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจะกลับแล้ว เผอิญนึกขึ้นได้ว่าแม่ใช้ให้ไปซื้อของครับ” พี่บอยปฏิเสธพัลวัน “งั้นเหรอ แล้วน้องชายนายล่ะ ตกลงว่านายจะปล่อยเขาไปกับฉันได้แล้วใช่ไหม” เขาถามย้ำ “ยังงั้นก็ได้ครับ คุณพามันขึ้นรถกลับมาส่งที่บ้านได้ แต่คุณอย่าไปฟังเรื่องที่ไอ้เดียร์มันพูดมากนะครับ มันชอบแต่งเรื่องโกหก ชอบทำให้คนอื่นเสียหาย เพราะมันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องที่มันทำผิดครับ ก็เลยกล่าวหาว่าคนอื่นใส่ร้ายมัน ” พี่บอยพยายามที่จะพูดให้หนุ่มคนนี้เชื่อให้ได้ว่าผมเป็นเด็กไม่ดีตามที่เขากล่าวหา ผมนึกโกรธพี่ชั่วของผมอยู่ในใจ ใครกันแน่ที่เป็นคนทำเรื่องเลวร้ายทั้งหมด ใครกันแน่ที่ใส่ร้ายคนอื่น ก็มันเป็นคนทำทั้งหมดไม่ใช่หรือ มันเป็นคนที่ทำให้ผมไม่สามารถที่จะอยู่บ้านนั้นอีกต่อไปได้แล้ว ผมต้องไร้ที่อยู่อาศัยก็เพราะความหื่นกระหายกามตัญหาของมัน ไอ้พี่ชั่ว ไอ้คนวิปริต ผิดเพศแบบนี้ ผมไม่นับถือมันอีกต่อไปแล้ว ใจหนึ่งก็อยากจะด่ามันเท่าที่ผมจะนึกคำได้ แต่ผมก็ต้องระงับความรู้สึกนั้น ทำเป็นนั่งเฉย ไม่โต้ตอบอะไร ระหว่างที่พวกเขาคุยกันอยู่ เพราะผมไม่อยากให้ชายหนุ่มผู้กลายมาเป็นอัศวินม้าขาวของผมคนนี้เข้าใจเอาว่า ผมเองก็เลวร้ายไม่แพ้ไอ้พี่ชั่วของผมเหมือนกัน ผมว่าเขาฉลาดพอ และสามารถจะตัดสินทุกอย่างได้จากสิ่งที่เขาเห็น “อื้อ ฉันพิจารณาเองได้นะ ว่าเรื่องไหนจริงไม่จริง นายกลับบ้านไปก่อนเถอะ รับรองน้องนายถึงบ้านแน่” เขาเอ่ยให้คำมั่นกับพี่บอย พี่ชั่วของผมจึงบอกที่อยู่ให้กับเขา ท่าทางยังเหมือนไม่ค่อยเชื่อว่าหนุ่มคนนี้จะพาผมไปส่งให้ถึงบ้านจริง บอกที่อยู่เสร็จ เขาก็หันมามองผมอีกครั้ง เขาทำปากมุบมิบ ประมาณว่า “ฝากไว้ก่อนเถอะ” แต่ผมเบือนหน้าหนี ทำเป็นไม่เห็น ไม่ได้ยินในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อกับผม เสียงมอเตอร์ไซด์แล่นออกไปแล้ว สักพัก ชายหนุ่มคนนั้นก็เปิดประตูแล้วก้าวขึ้นมานั่งในรถ เขาหันหน้ามามองผม แล้วส่ายหน้า “นายนี่ มันเหลือเกินจริงๆนะ ทำให้ฉันต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยจนได้” “ผมขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณลำบาก แต่ผมไม่อยากจะกลับไปบ้านนั้นอีกแล้ว” ผมกล่าวขอโทษเขาด้วยความรู้สึกเสียใจจริงๆที่ทำให้เขาต้องมาวุ่นวายกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง จากคุณ : katesnk - [ 22 ก.พ. 49 12:37:44 A:58.8.20.107 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 64 เพิ่งได้เข้ามาอ่าน โอ้วว พลาดไปได้ยังไงเนี่ย ขอไปอ่านก่อนนะคะ ดีใจๆ มีนิยายวายมาให้อ่านอีกเรื่องแล้ว อิอิ (ช่วงนี้หาอ่านได้ยากจริงๆ ตามบอร์ดที่อ่านประจำน้องๆก็ติดสอบกันมากอดอ่านไปเยอะเลย T^T) จากคุณ : kazu - [ 22 ก.พ. 49 12:45:17 ]

ความคิดเห็นที่ 65 สงสารเดียร์จังเลย ไม่น่ามาเป็นยังงี้เลย...ไอ้คุณพี่บอยก็ชั่วได้ถึงใจ น่ากลัวจังเลย... ^_^ ที่ถามว่าชอบมั้ย ก็ตอบตามตรงว่าชอบเพราะกำลังจะแต่งนิยายแนวนี้ (เราไม่รู้ไงว่าพวกที่มีพฤติกรรมแบบนี้เค้ารู้สึกอย่างไร ก็เลยอาศัยอ่านจากนิยายเอานะครับ) อยากแต่งแนวนี้มากเพราะเราสงสารพวกคนกลุ่มนี้มากพอควร เคยถามเพื่อนที่เป็นเกย์เค้าก็ไม่ค่อยอธิบายว่าทำไมเค้าถึงเป็นเกย์ได้ เค้าบอกว่าติดต่อทางยุง (กรรม ยุงอะไรนำโรคฟ่ะ) รีบๆ แต่งต่อนะ... เออออออ....อยากถามเกี่ยวกับศัพท์แปลกๆ ครับ --- พลัง Y คืออะไรครับ --- ยาโหย่มันคืออะไร --- K หมายความว่าอะไร --- โบ๊ท (ชื่อเหมือนเราเลย) คำนี้แปลว่าอะไร ตอบให้ด้วยนะครับ อยากรู้เจรงๆๆๆ จากคุณ : เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) - [ 22 ก.พ. 49 17:00:03 ]

ความคิดเห็นที่ 66 ไปอ่านที่เด็กดีมาสนุกจังเยย รีบๆอัพนะเป็นกำลังใจให้ จากคุณ : nickname - [ 22 ก.พ. 49 17:22:38 A:161.200.160.143 X: TicketID:111419 ]

ความคิดเห็นที่ 67 มาตามต่อ  ปกติปัดชอบแต่ง Y แบบแฟนตาซี + ฟิกจากการ์ตูนญี่ปุ่นอ่ะนะ  แบบดราม่านิยายชีวิตไม่ค่อยได้แต่ง เพราะไม่ชอบและแต่งยาก แต่ปัดชอบอ่านนะคะ  แต่ถ้าให้เลือก ปัดชอบหวาน ๆ มากกว่าอ่ะ ^ ^ จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 22 ก.พ. 49 17:28:05 ]

ความคิดเห็นที่ 68 Thanks again for good writing, I love it.  I will try to follow the story every episode. I hope you're not trying to show that Ray turn gay because of his brother.  I still believe that all gays were born to be gay no matter what happen in the early age. จากคุณ : BenzSiam - [ 22 ก.พ. 49 18:59:30 ]

ความคิดเห็นที่ 69 สนุกดีค่ะ  เดียร์น่ารักซะ  ตามไปอ่านที่เด็กดีด้วย  รีบอัพนะคะ  please หรือเขียนไว้ที่เวปต์ไหนอีก  ช่วยเมล์บอกด้วยนะคะ  จะตามไปอ่าน  chaokha1973@yahoo.com พึ่งเริ่มอ่านนิยายแนว y เมื่อ 1 เดือนที่ผ่านมานี่เอง  อ่านไปอ่านมาชักเพลิน จากคุณ : Northway - [ 22 ก.พ. 49 21:30:01 ]

ความคิดเห็นที่ 70 มาท้าวคางรอแล้วนะคะพี่...... งับๆๆๆ จากคุณ : besuto - [ 23 ก.พ. 49 01:54:46 ]

ความคิดเห็นที่ 71 ขอบคุณนะคะ คุณNorthway ที่รักชอบเดียร์นะคะ ไปแอบอ่านมาก่อน จากเวปเด็กดีอ่ะ แล้วมาอ่านที่นี่แล้วจะไม่เสียอรรถรสเหรอ รู้เรื่องแล้วนี่นา แต่ว่า ไม่เป็นไรหรอกค่ะ อ่านที่นั่นกับที่นี่ ไม่เหมือนกันตรงที่ ที่โน่น คนที่เขาขอเอาไปโพสต์เขาตัดฉากไม่เหมาะสมออกอ่ะค่ะ ก็เหมาะกับเด็กๆใสๆ แต่ตรงนี้ อาจจะมีฉากหวาดเฉียวเยอะ ก็อย่าหนีกันไปก่อนน๊า ง่วงนอนจัง แต่ไหนๆก้มาแล้ว โพสต์นิยายให้ก่อนดีกว่าสักสามตอนเนอะ บายจ้า ไว้เจอกันน้า ............................................ BenzSiam คะ เดียร์หรือเปล่าคะ ไม่ใช่เรย์นะ ถ้าเป็นเดียร์ล่ะก็ พี่ชายไม่ได้เป็นปัจจัยเดียวที่ทำให้เป็นเกย์หรอกค่ะ มีปัจจัยอื่นๆอีก อ่านและติดตามไปเรื่อยๆนะคะ ขอบคุณนะคะ ที่ติดตามอ่านตลอดเลย ดีจัง จริงๆแล้วคนเป็นเกย์มีหลายสาเหตุอ่ะจ๊ะ เท่าที่รู้นะ เป็นเกย์มาตั้งแต่กำเนิด เป็นเกย์เพราะการเลี้ยงดู เป็นเกย์ เพราะสภาพแวดล้อม เป็นเกย์ เพราะอยากลอง แล้วเกิดติดใจขึ้นมา ฯลฯ บางคนก็เปิด บางคนก็ปิด บางคนกึ่งเปิดกึ่งปิดอ่ะค่ะ หุหุหุหุ คุณปัดคะ ดีค่ะ จะได้อ่านกันคนละแนว เพราะตัวเอง ก็ไม่ถนัดแต่งแนวแฟนตาซีอ่ะค่ะ หุหุหุหุ ไม่มีจินตนาการเอาเสียเลยอ่ะ nickname นั่น ไปแอบอ่านกันมาแล้วจิ เหอ เหอ เหอ รู้ล่วงหน้าก่อนคนอื่นเลยเหอ เหอ แต่มิเป็งไรหรอกที่นั่น มิมีฉากเด็ด ฮ่าฮ่า ฮ่า เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) คะ สามารถตอบให้ได้บางคำนะคะ เพราะบางคำอ่ะ ก็ไม่ค่อยรู้มากหรอกค่ะ ไม่ได้ศึกษามาอย่างเป๊ะๆ กลัวจะตอบผิด รบกวนท่านผู้รู้ที่เข้ามาอ่านในกระทู้นี้ช่วยตอบดีกว่า เพราะเห็นมีสาววายเยอะมากอ่ะค่ะ คำที่พอจะตอบได้มี 1.คำว่า โบ๊ธ หมายถึงคนที่เป็นได้ทั้งฝ่ายรุก และฝ่ายรับอ่ะคะ 2.คำว่า เค นั่น ไม่แน่ใจความหมายอ่ะจ๊ะ ต้องลอกข้อความอื่นๆที่ประกอบคำนี้มาด้วยอ่ะ คำถามเกี่ยวกับสาววาย ต้องให้สาววายมาช่วยๆกันตอบนะคะ kazu คะ รุ้หรือเปล่าคะ ว่าเมื่อเข้ามาอ่านแล้ว จะทอดทิ้งกันไม่ได้ หามหลอกลวงกันนะ คริ คริ คริ ................................................ “ฉันก็ไม่รู้นะ ว่าเรื่องที่นายพูดเป็นจริงหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆฉันคิดว่า พี่บอยพี่ชายนายน่ะไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน ฉันถึงได้เข้ามาเสือกเรื่องนี้ไง” เขาบอกเหตุผลกับผมในการเอาตัวเขามายุ่ง “แล้วนี่นายขโมยเงินเขามาตามที่เขาว่าจริงหรือเปล่า บอกฉันมาตามตรงนะ อย่าโกหกกัน ฉันไม่ชอบ รู้สึกไม่ดี ที่จะมีส่วนช่วยเหลือให้เด็กทำความผิด” เขาคาดคั้นเอากับผม ผมส่ายหน้า “ไม่ครับ ผมไม่เคยขโมยเงินใครมาทั้งนั้น ผมพูดจริงๆนะครับ” “ฉันจะเชื่อนายแล้วกัน แต่ว่าแล้วทำไมนายถึงหนีมาล่ะ” ผมตัดสินใจเปิดปากเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้เขาฟัง โดยไม่ปิดบัง ผมคิดว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นคนที่ไว้ใจได้ น่าเชื่อถือ ท่าทางเขาเป็นคนใจดี มีเมตตา ชอบช่วยเหลือคนที่กำลังยากลำบาก พิสูจน์ได้จากการที่เขาเอาตัวเข้ามาพัวพันเรื่องของผมอย่างในขณะนี้ เขานิ่งฟังด้วยสีหน้าที่ไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ แต่แววตาของเขามีแววครุ่นคิด เขาคงพยายามจะใช้เหตุผลกับความรู้สึกกลั่นกรองในเรื่องที่ได้ยินจากปากผม ว่ามันมีความเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน น่าเชื่อถือได้หรือไม่ พอผมเล่าจบลงตรงที่หนีออกจากบ้านเพราะพี่ชายลูกป้าจะข่มขืนผม เขาก็ทำหน้าเบ้ “พวกตุ๊ดวิปริต คนพวกนี้อารมณ์รุนแรง ชอบสร้างปัญหา ทำให้ผู้ชายดีๆเขาเข็ดขยาด ไม่อยากจะสังสรรค์เสวนาด้วย” ตอนนั้นผมซึ่งเพิ่งผ่านเหตุการณ์ร้ายๆจวนเจียนจะเสียตัวรู้สึกคล้อยตามคำพูดที่เขาพูดมาก และคิดว่าคนพวกนั้นเกิดมาเป็นชายแท้ แต่ทำตัวเสียชาติเกิด แล้วยังมาสร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่นอีก ก็สมควรแล้วที่จะถูกคนทั่วไปเกลียดชัง “แล้วนี่เราตั้งใจจะไปไหนหรือ ถึงได้วิ่งตัดหน้ารถฉันอย่างกระชั้นชิดแบบนี้” อยู่ๆเขาก็เปลี่ยนเรื่อง แล้วหันมาถามผมถึงสาเหตุที่ผมวิ่งข้ามถนนแบบไม่กลัวตายแบบนั้น “ไปทะเลครับ” ผมบอกเขา ชายหนุ่มเลิกคิ้วทำสีหน้างุนงง “คือว่าผมเห็นพี่บอยขี่มอเตอร์ไซด์ตามผมมาติดๆ ผมไม่รู้ว่าจะวิ่งหนีไปทางไหนดี เผอิญผมเหลือบไปเห็นทะลเข้า ก็เลยกะว่าจะวิ่งไปบนหาดทราย แล้วหนีลัดเลาะไปตามชายฝั่งทะเล เพราะคิดว่าเขาคงเอามอเตอร์ไซด์ขับตามมาไม่ได้ อีกอย่างมันก็เริ่มจะมืดลงทุกที เขาก็คงจะมองไม่เห็น ตามหาผมไม่เจอ ผมก็คงจะหนีเขาไปได้อย่างตลอดรอดฝั่งครับ ผมคิดแค่นั้นก็เลยวิ่งพุ่งออกไป โดยไม่ทันได้ดูว่ามีรถวิ่งมาหรือเปล่าครับ” “ทีหลังอย่าทำอะไรเสี่ยงๆแบบนี้นะ คิดอะไรเป็นเด็กโง่ไปได้ วิ่งไปบนถนนที่รถวิ่งผ่านแบบนี้ หากเจอรถที่เขาขับเร็วๆแรงๆ นายได้หนีการตามเจอของพี่ชายนายได้ทั้งชีวิตสมใจแน่ โชคดี จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 02:37:31 A:58.9.29.176 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 72 อ้าวน้องหนู besuto มารอตั้งแต่เมื่อไหร่ ไหนๆก็มาแล้วพี่เคทไม่ปล่อยให้เสียเวลาเปล่า อ่านต่อเลยค่ะ ........................ “ทีหลังอย่าทำอะไรเสี่ยงๆแบบนี้นะ คิดอะไรเป็นเด็กโง่ไปได้ วิ่งไปบนถนนที่รถวิ่งผ่านแบบนี้ หากเจอรถที่เขาขับเร็วๆแรงๆ นายได้หนีการตามเจอของพี่ชายนายได้ทั้งชีวิตสมใจแน่ โชคดีที่เจอฉันน่ะ เฮ้อ จะว่าไป มันเป็นโชคดีของนาย แต่มันกลับกลายเป็นโชคร้ายของฉันเสียนี่ ที่ดันเอาตัวเข้ามายุ่งเกี่ยว ขอให้สิ่งที่นายพูดเนจริงเถอะ อย่าให้ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ฉันทำลงไปเย็นวันนี้ เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดเลย” เขาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ผมสบตาเขา อยากจะขอโทษที่ลากเขาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย แต่ในตอนนั้นผมนึกอะไรไม่ออกจริงๆ คิดอย่างเดียวว่าขอไปให้พ้นๆจากพี่ชายบ้ากามเป็นพอ “จะให้ไปส่งที่บ้านไหม” เขาถามผม แต่แววตาที่เขามองมาเหมือนกับว่าเขาจะล่วงรู้จิตใจผมว่าจะตอบอะไร “ไม่ครับ ไม่อยากกลับไปที่นั่นอีกแล้ว” “ทำไมล่ะ กลัวเขาจะรังแกนายอีกเหรอ ฉันไปพูดให้เอาไหม” น้ำเสียงที่เขาพูดเปี่ยมไปด้วยความเอื้ออาทร เขามีทีท่าว่าห่วงใยผม จนผมรู้สึกสะท้านในทรวงอก นานแค่ไหนกันนะ ที่ผมไม่เคยได้รับความรู้สึกดีๆจากใครแบบนี้ มันนานเกือบเท่าชีวิตผมได้แล้วมั้ง “คงไม่มีประโยชน์อะไรหรอกครับ พวกเขาไม่เคยรักและเอาใจใส่ผมอยู่แล้ว เขาเลี้ยงดูผมเหมือนเป็นแค่คนรองไม้รองมือของเขาเท่านั้น ยิ่งตอนนี้ผมมีปัญหากับพี่บอย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของป้า กลับไปผมคงถูกป้าดุด่าเฆี่ยนตี ไอ้พี่ชั่วก็คงหาโอกาสทำร้ายผมอีก คราวนี้ผมคงไม่รอดแน่” ผมบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ความทุกข์ทรมานที่ได้รับ ทำให้ผมหวาดกลัวการที่ต้องกลับไปเผชิญหน้ากับผู้คนเหล่านั้นอีก “งั้นจะเธอจะไปไหนล่ะ ต้องการให้ฉันส่งเธอตรงไหน” น้ำเสียงที่พูดช่างอ่อนโยนเหลือเกิน “ไปบ้านเพื่อนผมได้ไหมครับ อยู่ที่พัทยาใต้ เขาเปิดเป็นร้านให้เช่าห่วงยาง และเก้าอี้ชายหาดที่นั่น ผมว่าจะไปขอเขาอยู่สักสองสามวัน ก่อนจะขยับขยายทำงานหรือหาที่อยู่ใหม่” “เด็กอย่างเธอจะทำอะไรได้ แล้วนี่ไม่ต้องเรียนหนังสือหรือไง” “ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ยังไม่ได้คิดเลย” ผมบอกเขาไปตามตรง ชายหนุ่มส่ายหน้ากับความคิดแบบเด็กๆของผม “ไอ้เด็กโง่เอ๊ย หนีออกจากบ้านมา โดยไม่รู้ว่าจะไปทางไหน จะทำมาหากินอย่างไง จะได้เรียนต่อ หรือต้องออกจากโรงเรียนก็ยังไม่รู้ ทำอะไรลงไปเนี่ย รู้หรือเปล่าว่าจะต้องเจออะไรบ้าง โลกภายนอกมันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดหรือเข้าใจหรอกนะ มันเต็มไปด้วยอันตราย มีอุปสรรคขวากหนามมากมายที่ต้องเผชิญ เด็กอย่างเธอถ้าไม่แกร่งพอ ก็จะรับมือมันได้ยาก ท้ายที่สุดก็จะกลายเป็นเหยื่อของสังคมที่โหดร้ายไปโดยไม่รู้ตัว คิดดีแล้วเหรอถึงได้เอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงแบบนี้” จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 02:42:19 A:58.9.29.176 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 73 อุอุอุ เดียร์ตอนนี้น่ารักอ่ะ...ใสดี... ปล. พลังวาย คือ พลังที่พลักดันให้สาววายมีชีวิตอยู่ได้      Yaoi มาคู่กะ Yuri อันแรกคือชายกะชาย อันหลังคือ หญิงๆ จากคุณ : besuto - [ 23 ก.พ. 49 02:43:37 ]

ความคิดเห็นที่ 74 ” เขาถามอย่างอยากรู้ว่าผมจะตัดสินใจอย่างไรกับตนเองในวันข้างหน้า เมื่อต้องหนีออกจากบ้าน โดยไม่มีเงินทองติดตัว ไม่มีงานทำ ไม่มีบ้านอยู่ ไม่เห็นแม้แต่อนาคตของตนเอง ผมก้มหน้านิ่ง คิดตามคำพูดของเขา ความรู้สึกหดหู่เข้าครอบงำ เด็กอายุ 14 อย่างผม จะคิดอะไรได้มากไปกว่านั้น รู้เพียงแค่ว่าตนเองเจ็บปวดแสนสาหัส จากการถูกทำร้ายร่างกายและจิตใจ เหลียวหาคนที่เข้าใจก็ไม่มีแม้แต่คนเดียว ไม่เคยได้สัมผัสความรัก ความอบอุ่น แม้กับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางผู้คนที่อยู่รอบกาย ไม่มีวันไหนสักวันที่ผมจะรู้สึกเป็นสุข เมื่อมีโอกาสที่ผมจะหลุดรอดจากสภาพตกนรกทั้งเป็น ผมก็ไม่รั้งรอที่จะฉวยโอกาสนั้น ถึงแม้จะไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางที่ต้องการไปอยู่ที่ไหน แต่อิสรภาพก็เป็นอะไรที่หอมหวานคุ้มค่ากับการที่จะได้มันมา “กลับบ้านไปจะดีกว่ามั้ง ยังได้เรียน ได้มีข้าวกินที่ซุกหัวนอน ดีกว่าจะมาเร่ร่อนอย่างไม่รู้อนาคตนะ” ผมส่ายหน้าปฏิเสธ รู้ว่าเขาหวังดีต่อผม แต่ผมกลับไม่คิดว่านั่นจะเป็นหนทางที่แก้ปัญหาได้ ผมยินดีไปอดตายข้างนอก ดีกว่าซมซานกลับไปที่นรกแห่งนั้นเพื่อแลกกับที่กินที่อยู่ “ไม่ว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ผมก็จะไม่หวนกลับไปอีกแล้วครับ” ผมยืนยันคำพูดของตนเอง เขาถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาลูบผมเป็นเชิงปลอบประโลม “ฉันเข้าใจนะ ไอ้หนู ว่าเธอเจออะไรมาบ้าง ฉันก็แค่เป็นห่วงเด็กอย่างเธอเท่านั้นแหละ ไม่อยากให้เป็นเด็กจรจัดข้างถนน เด็กอย่างเธออนาคตยังอีกไกล หากไม่ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง ก็อาจจะพลาดพลั้งล้มเหลว กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาสังคมได้ ที่อยากให้เธอกลับไปบ้านก็เพราะแบบนี้แหละ แต่ถ้าเธอไม่สบายใจก็ไปอยู่กับเพื่อนเธอสักพักแล้วกัน ฉันเองก็สงสารเธอนะ แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรได้มากไปกว่านี้แล้วล่ะ” น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงความจริงใจ ผมรู้สึกตื้นตันต่อความเอื้ออารีที่เขามอบให้ “แค่นี้ผมก็ขอบคุณคุณมากแล้วครับ ที่ไม่ส่งตัวผมกลับไปอยู่ในนรกอีกครั้ง ผมเองก็ลุ้นอยู่เหมือนกันว่าคุณจะเชื่อคำพูดพี่บอยไหม ถ้าหากคุณให้ผมไปกับเขาจริงๆ ผมตั้งใจว่าจะหนีลงทะเลไปเลยอ่ะครับ” “เหลวไหลน่า ฉันดูก็รู้แล้วว่าพี่ชายเธอโกหก เอาเถอะอย่าพูดมากเลย นี่ก็ค่ำแล้ว ไปหาเพื่อนเธอที่พัทยากันดีกว่า ว่าแต่เธอจำทางได้นะ” ผมพยักหน้า ชายหนุ่มผู้ใจดียิ้มให้กับผม แล้วก็สตาร์ทรถมุ่งหน้าสู่พัทยา ผมแอบลอบมองใบหน้าด้านข้างของเขา ถึงแม้จะค่ำแล้ว และแสงไฟจากภายนอกส่องเข้ามาในรถไม่สว่างมากนัก แต่ผมก็ยังเห็นหน้าเขา ผมพยายามจะจดจำรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเขาให้ได้มากที่สุด หากต่อไปในวันข้างหน้า ผมสามารถมีชีวิตที่ดีกว่าที่เป็นอยู่นี้ ผมก็อยากจะกลับมาตอบแทนเขา เพราะคนๆนี้คือคนที่มีส่วนช่วยเหลือให้ผมได้หลุดพ้นจากนรกบนดินที่ผมเผชิญมาเป็นเวลาหลายปี จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 02:44:35 A:58.9.29.176 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 75 อั่นแน่ หนูเบสุโตะ อ่านทั้งเวปเด็กดี และเวปพันทิพ ไปพร้อมกันซะงั้น ยังมีกะใจมาตอบคำถามให้อีก น่ารักจริงๆ ว่าแต่นี่ดึกแล้วนะ ม่ายนอนหรือไง เฮอะๆๆๆๆ ....................................... อัศวินม้าขาวของผมคนนี้ เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ผิวขาว อายุน่าจะประมาณสัก 20-25 ปี ถึงแม้จะไม่ใช่คนตัวใหญ่ แต่ก็จัดว่าเป็นคนที่ตัวสูงพอสมควร โครงสร้างร่างกายแข็งแรง รูปกายดูดี แขนขายาว และมีนิ้วมือที่สวยทีเดียว นับตั้งแต่ขับรถออกจากบางแสนมา เราก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย เขานั่งนิ่ง ตามองตรงไปข้างหน้า สมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถ ส่วนตัวผม นั่งมองสองข้างทางสลับกับการแอบมองดูเขา “ไม่ทราบว่าพี่ชื่ออะไรหรือครับ” ผมพูดขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดนี้ “อยากรู้ไปทำไม” เขาถามผมด้วยน้ำเสียงสบายๆ ไม่ได้รู้สึกรำคาญใจที่ผมละลาบละล้วงถึงชื่อเสียงเรียงนามของเขา “ก็วันหน้าวันหลังเผื่อว่าผมจะมีโอกาสตอบแทนบุญคุณพี่ได้บ้างไงครับ” “หึหึหึ” เขาหัวเราะอย่างขำๆ “ไม่ต้องหรอกเด็กน้อย ฉันช่วยเธอ ก็ไม่ได้หวังว่าจะให้เธอตอบแทนฉันกลับคืนหรอก” “แต่ผมอยากจะรู้จักชื่อพี่ไว้นะครับ ผมอยากจดจำคนที่ช่วยชีวิตของผมเอาไว้.....นะครับพี่ ช่วยบอกผมหน่อยนะครับ ผมอยากรู้” “พี่ชื่อเรียว ชื่อเล่นน่ะ ชื่อจริงคงไม่ต้องมั๊ง” เขาพูดยิ้มๆ “เพราะจังเลยนะครับ เรียวอะไรครับ เรียวไผ่ หรือว่าอะไร” “เรียวเฉยๆ อย่าซักถามอะไรมากเลย” “พี่เรียวเฉยๆครับ” ผมเรียกล้อชื่อเขา รู้สึกเป็นกันเองกับเขามากขึ้น “ไอ้นี่ทะลึ่งแฮะ” เขาเอื้อมมือมาเขกหัวผมดังโป๊ก ผมยิ้มเป็นเชิงขอโทษที่ล้อเลียนเขา “ถ้าผมมาเจอพี่อีกที พี่จะจำผมได้ไหมครับ” ผมถามเขา ความรู้สึกบอกว่าอยากเจอเขาอีก และอยากให้เขาจำผมได้ เพราะผมคิดว่าผมต้องจำคนใจดีอย่างเขาได้แน่นอน “อื้มมม ไม่ค่อยจะแน่ใจนะ” เสียงของเขาดูลังเล “แต่ผมคิดว่า ผมจำพี่ได้แน่นอน” ผมบอกเขาด้วยความมั่นอกมั่นใจ “ทำไมถึงคิดว่าจะจำได้ล่ะ” มีคำถามอยู่ในคำพูดของเขา “เพราะพี่มีตาที่บ่งบอกถึงความใจดีมีเมตตา รอยยิ้มพี่ก็ดูอบอุ่น อีกทั้งพี่มีใบหน้าที่หล่อมากเลยนะครับ” ผมกล่าวชื่นชมเขาอย่างจริงใจ ชายหนุ่มผู้ใจดี หัวเราะน้อยๆ ชมผมกลับว่า “เราเองก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย โตขึ้นคงได้เป็นนายแบบหรือดาราแน่” “ไม่เอาครับ ผมไม่อยากเป็นดารา หรือนายแบบ” “ทำไมล่ะ รายได้ดีออกนะ” จากคุณ : เคท สะเน็ค ก็คือ katesnk - [ 23 ก.พ. 49 02:51:58 A:58.9.29.176 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 76 “ผมรู้ดีครับว่าผมคงทำไม่ได้ ผมไม่ชอบการแสดงละคร ไม่ชอบการเสกสรรปั้นแต่ง อีกอย่างผมไม่ได้มีชาติกำเนิดดีเหมือนคนอื่นๆเขา ผมไม่อยากให้ใครมาขุดคุ้ยเรื่องราวของผม จนผมต้องสูญเสียความเป็นส่วนตัวไปครับ” ผมบอกเขาตามตรงถึงเหตุผลที่ผมไม่สนใจที่จะทำอาชีพนี้ “ไม่อยากเป็นคนดังว่างั้นเถอะ” เขาถามยิ้มๆ ผมพยักหน้า “นายนี่คิดไกลเกินอายุตัวเองนะ ฉันเห็นเด็กอายุเท่านายหลงใหลความมีชื่อเสียง การเป็นจุดสนใจทั้งนั้น แต่นายนี่แปลกดีที่ไม่ชอบ แต่ก็ดีแล้วล่ะ ชื่อเสียงเป็นของมายา มีได้ก็ดับได้เหมือนกัน” ผมยิ้มให้เขา หลังจากนั้นเราสองคนก็ต่างนั่งเงียบไปจนกระทั่งถึงพัทยาใต้ เขาช่วยผมหาบ้านไอ้น้อยเพื่อนผมจนเจอ ก่อนจะจากกันเขายัดเงินใส่มือให้ผม 2000 บาท เอาไว้ใช้ ผมปฏิเสธแต่เขาก็บอกให้ผมรับไว้ เพราะหากผมต้องการที่จะออกจากบ้านจริงๆผมก็มีความจำเป็นที่จะต้องมีเงินสักก้อนเป็นทุนตั้งตัว “ฉันมีเงินสดติดตัวมาไม่มากนักนะไอ้หนู ฉันช่วยนายได้เท่านี้แหละ มันอาจจะไม่มากพอนะ แต่หากนายใช้อย่างระมัดระวัง ไม่เอาไปใช้ในทางที่ไม่ถูกต้อง เงินนี้ก็อาจจะเป็นทุนรอนสำหรับนายในการทำอะไรได้มากมาย ฉันหวังว่านายคงจะพบหนทางสว่างให้กับชีวิตตนเองนะ” เขาบอกกับผมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ผมรู้สึกแน่นหน้าอก หัวใจเต็มตื้นไปด้วยความสุขอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน มันเป็นความอิ่มเอมใจเมื่อได้รู้ว่าชีวิตที่ไร้ค่าแบบผม ยังมีใครบางคนที่เป็นห่วงเป็นใย ที่สำคัญคนๆนั้นกลับไม่ใช่ญาติมิตร เป็นแค่คนที่บังเอิญผ่านเข้ามา และได้ช่วยเหลือให้ผมพ้นทุกข์ ผมมองหน้าเขานิ่งนาน อยากจะจดจำภาพของเขาไว้ในใจ ผมรู้สึกว่าเป็นหนี้บุญคุณของชายหนุ่มคนนี้อย่างใหญ่หลวง และปรารถนาที่จะทำให้เขาได้รับความสุขบ้าง นึกในใจว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ผมจะต้องตามหาเขา และทำทุกอย่างเพื่อเขาเป็นการตอบแทนความดีงามที่เขามีให้ เขายิ้มตอบผมและค่อยๆขับรถจากไป โดยมีผมยืนมองจนลับตา .............................. วันนี้โพสต์ให้เท่านี้ก่อนนะ ง่วงมากเลย สัปหงกคาคอมไปหลายรอบแล้วอ่ะ ไว้พรุ่งนี้มาโพสต์ต่อนะ บายค่ะ จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 02:56:44 A:58.9.29.176 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 77 ราตรีสวัสดิ์ค่ะพี่ Katesnk เบสขออ่านอีกนิดแล้วจะไปค่า จากคุณ : besuto - [ 23 ก.พ. 49 02:58:56 ]

ความคิดเห็นที่ 78 แอบคิดแทนเรียวว่า ตอนนั้นตูไม่น่าช่วยไว้เลย - -" ราตรีสวัสดิ์ค่า จากคุณ : นราเกตต์ - [ 23 ก.พ. 49 03:34:21 ]

ความคิดเห็นที่ 79 >คุณเป็นกวินทร์ K คำเต็มคือ Kenshiro เป็นการ์ตูนเน้นกล้ามเนื้อ โดยได้รับแรงบันดาลใจจาก หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ (Hokuto no Ken) มีหลายคนนำตัวละครเหล่านี้มา แต่งตัวเลียนแบบตัวละครแนวโลลิคอน หรือแนวบิโชโจ เป็นมลภาวะทางสายตาสำหรับผู้นิยม L (แถม) Loli(L) เรียกเต็มๆคือ Lolicon เป็นการ์ตูนที่เน้นขายตัวละครที่เป็นเด็กสาวอายุน้อยรูปร่างหน้าตาน่ารัก ข้างบนนี่เป็นคำอธิบายที่เขียนไว้ในเว็บหนึ่งค่ะ รวบรวมพวกศัพท์การ์ตูนไว้เยอะเลย แต่จำไม่ได้แล้วว่าที่ไหน >คุณkatesnk โพสต์ให้จนเกือบตี 3 เลยเหรอเนี่ย ขอบคุณค่ะ แต่รีบตื่นมาโพสต์ต่อเร็วๆเถอะ อยากอ่านๆ จากคุณ : Sei - [ 23 ก.พ. 49 09:50:02 A:203.146.139.113 X: TicketID:114543 ]

ความคิดเห็นที่ 81 โอ๊ย ขอโทษค่ะ แจ้งลบข้อความในข้อ 80 ไปแล้วอ่ะค่ะ กดผิดค่ะ มันเลยขึ้นซ้ำมา ข้ามไปเลยนะคะ ไม่ต้องอ่าน จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 10:47:15 A:58.9.29.133 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 82 มาลงให้ตามสัญญาค่ะ ขอบคุณคุณ Sei มากนะคะ ที่ให้ข้อมูลที่น่าสนใจ คุณนราเกตต์ คะ ได้ อีเมล์แล้วค่ะ ไว้จะสมัครนะคะ มีนิยายชายหญิง ออกแนวอีโรติกด้วยอ่ะ หุหุหุ ลงที่นั่นได้ไหมคะ เอิ๊กส์ ส์ ส์ เขียนไว้หลายแนวด้วยอ่ะ เป็นกวิณทร์คะ เรื่อง แนวเลสยังไม่เคยเขียนอ่ะค่ะ พอดีว่ามีเพื่อนเป็นเกย์กับสาววายซะเป็นส่วนใหญ่ ยังไม่เคยมีเพื่อนเป็นทอม หรือ ดี้เลยอ่ะ ค่ะ ยังไม่มีข้อมูล แต่จะพยายามลองเขียนดูนะ หุหุหุ แล้วถ้าเขียนได้แล้วจะมาบอกนะคะ ........................................... บทที่ 4 “นั่นเป็นครั้งแรกที่เราได้เจอกันไงครับ จำได้ไหม” เด็กหนุ่มจ้องมองผมด้วยแววตาสดใส ผมเพ่งมองเจ้าเด็กลูกครึ่งตรงหน้า รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น แต่ผมก็ยังคงจำเขาไม่ได้อยู่ดี อาจจะเป็นเพราะเขาคงจะเปลี่ยนแปลงไปมากหรือไม่ก็เป็นเพราะผมไม่ได้ใส่ใจกับรายละเอียดในเรื่องตอนนั้นมากนัก ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยจะจดจำอะไรกับเรื่องที่ผ่านมาในอดีตสักเท่าไหร่ ผ่านไปแล้วก็เลยไป แล้วเรื่องนี้มันก็ผ่านมาตั้ง 4 ปีแล้วด้วย ความทรงจำที่มีอยู่มันจึงไม่ค่อยแจ่มชัดนัก “แหม มันก็พอจะคุ้นๆอยู่บ้าง แต่สำหรับตัวนายน่ะ ยังคงลางเลือน ฉันนึกหน้านายไม่ออกเหมือนกัน มันนานมากแล้วนะ ตอนนั้นมันก็มืดด้วย แล้วนายก็ไม่ได้ตัวโตขนาดนี้นี่” ผมสารภาพกับเขาไปตรงๆ แย่จังที่ความทรงจำในเรื่องผู้คนของผมไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ “ผมก็คิดอยู่แล้วล่ะว่าคุณคงจำผมไม่ได้ เพราะตอนนั้นผมเด็กกว่านี้ ยังตัดผมสั้นเกรียนเป็นนักเรียนม.ต้นอยู่เลย แต่ผมจำคุณได้เสมอเลย นี่แหละครับเป็นความประทับใจครั้งแรกที่ผมได้เจอคุณ เอ้อ ตอนนั้นผมเคยเรียกคุณว่าพี่ แต่ตอนนี้ขอเรียกว่าเรียวเฉยๆนะครับ” เขาทำเสียงอ้อน “ทำไมล่ะ” ผมถาม นึกในใจว่า ไอ้เจ้านี่ปีนเกลียวจริง “ก็เพราะว่า ไม่ได้อยากเป็นพี่น้องนี่ครับ อยากเป็นคนรักของเรียว อยากทำให้เรียวรักผมมากๆ และยอมเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น อยากจะทำให้ทุกวันของเรียวเป็นวันที่มีความสุข แล้วผมก็อยากจะมีอะไรกับเรียวทุกๆวันเลยอ่ะครับ” เขาทำหน้าอายๆขณะพูดความรู้สึกในใจกับผม ผมส่ายหน้าด้วยความระอาใจ “เพ้อเจ้อ ฝันเฟื่องไปหน่อยแล้วมั้ง ความรักมันจะง่ายดายขนาดนั้นเชียวเหรอ แค่ชอบใครพึงใจใคร ก็จับมามัดเพื่อให้เขายอมรับในสิ่งที่ตนเองต้องการงั้นเหรอ” “ผมจริงใจไม่ได้ล้อเล่น แล้วก็ไม่คิดว่าความรักเป็นเรื่องง่ายหรือยาก ผมทำทุกอย่างเพียงเพราะผมคิดว่าผมต้องทดแทนบุญคุณที่เรียวทำดีต่อผมนะครับ” ผมแค่นยิ้ม เมื่อฟังในสิ่งที่เขาพูดจบ “นี่เหรอ สิ่งตอบแทนที่นายจะทำให้กับฉัน มันไม่สมเหตุสมผลสักนิด ถ้ารู้สึกว่าเป็นหนี้บุญคุณ และต้องชดใช้ให้ได้ ก็มีวิธีการตั้งมากมายที่จะทำ ไม่เห็นจะต้องเอาตัวมาเกี่ยวข้อง หรือบังคับขู่เข็ญให้คนคล้อยตามในสิ่งที่ตัวเองต้องการเลย” “สำหรับผมแล้ว วิธีนี้ดีที่สุดครับ ได้ตอบแทนเรียวไปด้วย แล้วก็ยังได้อยู่กับเรียวฉันท์คนรัก ไม่มีอะไรที่จะทำให้มีความสุขไปได้มากกว่านี้แล้ว เหมือนยิงปืนนัดเดียว ได้นกถึงสองตัว” ใบหน้าของเขายิ้มละไม ดูมีความสุขเหมือนคนที่เดินทางมาไกลแสนไกล และได้พบกับจุดหมายปลายทางที่ต้องการบรรลุ จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 12:20:12 A:58.9.29.133 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 83 “ไม่ว่าอย่างไร นายก็ยังคงยืนกรานที่จะให้ฉันเป็นแฟนกับนายให้ได้ใช่ไหม” ผมถามเขาด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความหงุดหงิดรำคาญใจสุดขีด “ใช่ครับ” เขายิ้มกริ่ม “ไม่ได้หรือครับ” สีหน้าเปลี่ยนเป็นผิดหวัง เมื่อเห็นผมทำหน้าเบ้ “ผมตอบแทนเรียวด้วยความรัก ความภักดีไม่ได้หรือครับ” เขาถามเสียงเศร้าๆ “ไม่ได้ชอบแบบนี้” ผมบอกเขาอย่างเซ็งๆ “งั้นถ้าผมทำกับข้าว ซักผ้า ทำความสะอาดห้องให้ด้วยล่ะครับ เรียวจะยอมเป็นแฟนผมได้ไหม” เขาพยายามอ้อนต่อ แต่ไม่ได้ผลหรอก ผมไม่ใจอ่อน “บ้านะสิ ไม่ได้เป็นอะไรกัน จะมาทำอะไรให้ทำไมมากมาย” “นั่นน่ะสิ ก็ตัดสินใจยอมรับสิครับ ผมจะได้ทำทุกๆอย่างให้คุณน่ะ ผมเต็มใจทำให้เรียวนะครับ เอ ถ้าคุณคิดว่ามันยังไม่พอ ผมทำอย่างอื่นเพิ่มเติมอีกเอาไหม เอ็อ ถ้าผมเพิ่ม ใช้ปากกับมือให้ทุกวันล่ะครับ จะทำให้ยอมรับผมเป็นคนรักได้ไหมน๊า” ผมคอตกเมื่อฟังข้อต่อรองแบบเอาแต่ใจตัวของเขา ดูสิ คิดมาได้อย่างไร ขืนรับไปก็เสียเปรียบ เสียหาย เสียเชิงชายหมด แต่ละอย่างที่บอกมา มีแต่เขาเองเท่านั้นที่เห็นว่าดี เพราะได้ประโยชน์ไปคนเดียวเต็มๆ แต่ผมสิ ผมจะเป็นอย่างไรถ้าต้องฝืนใจรับข้อเสนอของเจ้าเด็กลามกนี่ ผมคงไม่เหลือมาดหนุ่มหล่อผู้เป็นที่คลั่งไคล้หมายปองของสาวๆทั้งหลายเป็นแน่ ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้มใจกับความที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเลยของไอ้เด็กลูกครึ่งคนนี้ นึกโทษตัวเองในใจว่า ไปยุ่งกับเรื่องราวของเขาทำไมหนอ น่าจะส่งตัวหมอนี่ให้กับพี่ชายไปซะ ป่านนี้เขาคงจะอยู่กินครองรักกันอย่างเป็นสุข และผมก็ไม่ต้องมากลายเป็นเหยื่อของเจ้าเด็กคนนี้ เด็กหนุ่มยิ้มกริ่ม เอียงหน้ามาซบบนบ่าผมอย่างอ้อนๆ มือโอบเอวผมไว้หลวม ผมรู้สึกแปลกๆ ที่มีผู้ชายตัวโตๆมาทำท่าอ้อนแบบเด็กๆใส่ “ได้ไหมครับ” เขาถามย้ำ ผมเลยพูดเกือบเหมือนตะคอกใส่ “ไม่ได้” เขาทำหน้าตกใจและผิดหวัง แต่แล้วก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ส่งยิ้มให้กับผมแบบกล้าๆกลัวๆ “นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาต่อรองเรื่องบ้าๆแบบนี้นะ เรื่องของความรักมาล้อเล่นแบบนี้ได้ไง ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าฉันไม่ชอบเรื่องแบบนี้ นายไม่ต้องมายัดเยียดตัวเองให้กับฉันหรอก ฉันไม่ต้องการ” ผมพูดแรงๆใส่เขา หวังให้เขาสูญเสียกำลังใจ และปลดปล่อยผมไปหากเขาเห็นว่าไม่มีหวัง แต่แทนที่เด็กหนุ่มจะรามือ เขากลับโต้ตอบผมอย่างใจเย็น จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 13:00:08 A:58.9.29.133 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 84 “ผมรู้ครับเรียว ว่ามันเป็นเรื่องที่ทำใจกันไม่ได้ง่ายๆ มันต้องอาศัยเวลา ผมอาจจะพูดเร็วเกินไป เนื่องจากความใจร้อนของตัวเอง แต่ผมคิดอย่างไรก็พูดไปอย่างนั้น รักเรียวมาตั้งแต่แรกเห็น ทนทรมานอยู่ตลอดเวลาที่คิดว่ากำลังรักผู้ชายด้วยกัน ทั้งๆที่ผมเพิ่งหนีเหตุการณ์ที่ไอ้พี่บ้าจะข่มขืนผม ไม่ยอมรับพี่บอย ไม่ต้องการให้มันมายุ่งกับผม ขณะเดียวกันผมกลับคิดถึงเรียวตลอดเวลา และอยากเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเรียว อยากให้เรียวเป็นของผม” “ ผมสับสนมากเลยนะครับตอนนั้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป แล้วเราได้เจอกันในครั้งต่อๆมา ผมก็ยิ่งมั่นใจว่า ผมรักเรียวแน่นอน และประสงค์จะใช้ชีวิตคู่กับเรียวเยี่ยงสามีภรรยาทั่วไป ยิ่งคิดถึงเรียวมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งอยากได้ตัวเรียวมากเท่านั้น พอได้โอกาสก็เลยเอาแต่จะบังคับ ไม่ได้ทำให้คุณได้เตรียมพร้อมก่อนเลย เรื่องนี้ผมต้องขอโทษนะครับ” เด็กหนุ่มมีสีหน้าจริงจัง ดวงตาที่มองผมมีความหมายลึกซึ้ง ผมเห็นความรักที่มีต่อผมอย่างมากมายในดวงตาคู่นั้น ผมเบือนหน้าหนี ไม่อยากเห็นสายตาวิงวอนขอร้องของเขา “ยังไงก็ตาม เรื่องแค่นี้ไม่เห็นจะต้องมาตอบแทนฉันแบบนี้หรอก แค่ช่วยเหลือครั้งเดียวเอง นายปล่อยฉันก็หายกันแล้วล่ะ ฉันไม่ทวงบุญทวงคุณหรอก” “ไม่นะครับ ยังมีครั้งอื่นๆอีกที่ช่วยผมไว้ คุณดีกับผมมากมาย จนผมคิดว่า ผมคงไม่มีวันจะปล่อยคุณไปไหนหรอก ผมต้องทำให้คุณมีความสุขให้ได้ เพราะคุณดีกับผมจริงๆ” เรื่องอะไรอีกล่ะ ผมคิดในใจ นี่ผมไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับหมอนี่ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเหรอ ยังมีครั้งอื่นๆที่ผมจำไม่ได้อีกหรือไงนะ มิน่าล่ะ ผมถึงได้ซวยอย่างนี้ เข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องของคนแปลกหน้า แถมซ้ำตัวเองยังจำไม่ได้อีก คราวต่อไป จะช่วยเหลือใครต้องพิจารณากันให้มากสักหน่อยแล้ว แถมอาจจะต้องจดไว้ให้หมด กันลืม เดี๋ยวใครมาตอบแทนบุญคุณผมด้วยวิธีเดียวกับที่หมอนี่ทำ ผมจะได้มีทางหนีทีไล่ถูก แต่ว่าทำไมต้องเป็นกับผู้ชายด้วยกันนะ พวกผู้หญิงที่ผมเคยทำความดีต่อเขาน่ะ ไม่คิดจะตอบแทนผมแบบนี้บ้างเหรอ ผมจะได้ยอมรับอย่างเต็มใจ ไม่ต้องมานั่งกล้ำกลืนฝืนทนอย่างที่เป็นอยู่ขณะนี้ “ก็เล่ามาให้หมดสิ จะกั๊กเอาไว้ทำไม” ผมถามด้วยความฉุนเฉียว “ไม่อาว เหนื่อยแล้วก็ง่วงนอนด้วย มาคุยตอนนี้ เดี๋ยวจะคุยไม่รู้เรื่องนะครับ ให้ผมนอนพักสักแป๊บนะ สัญญาว่า ถ้าได้นอนเต็มอิ่มแล้ว จะไม่งอแงอีก จะเล่าให้คุณฟังทั้งหมด แล้วก็จะปล่อยคุณไปโดยดี ถ้าเราตกลงกันได้ นะครับ นะ” เขาส่งเสียงอ้อน แล้วยิ้มใส่ตาผม ก่อนจะปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง เขาทำไม่รู้ไม่ชี้กับน้ำเสียงที่แสดงความหงุดหงิดของผม จนผมชักรู้สึกอ่อนใจกับหมอนี่ที่ดื้อด้าน ไม่ยอมเข้าใจอะไร ในขณะเดียวกันผมก็กำลังนึกถึงวิธีที่จะหนีไปให้พ้นจากสถานที่แห่งนี้“นี่จะนอนอย่างนี้ได้ไง แล้วฉันล่ะ จะปล่อยไว้อย่างนี้เหรอ นายมัดฉันทั้งคืนเลย ฉันเมื่อยนะ เจ็บมือไปหมดแล้ว” ผมขยับตัวไปกระแทกเขาเพื่อให้เขาลืมตาตื่นขึ้น เด็กหนุ่มปรือตาขึ้นมอง แล้วยิ้มยียวน จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 13:04:42 A:58.9.29.133 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 85 “ถ้าสัญญาว่าจะไม่ชกหน้าผม แล้วก็ไม่หนีไป ผมจะปล่อยคุณให้เป็นอิสระ” “เอาสิ ฉันไม่หนีหรอก” ผมรีบให้สัญญา แต่ในหัวสมองคิดแผนการหนีอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มลุกขึ้นนั่ง แล้วจ้องมองผมเหมือนปรามอยู่ในทีว่า อย่าได้คิดหนีเป็นอันขาด แต่ผมแกล้งทำหน้าใสซื่อเพื่อให้เขาตายใจ แล้วยิ้มแบบประจบประแจงให้เขา เขายิ้มตอบ หน้าตาของเขาเหมือนเด็กๆที่ได้รับรางวัลที่ถูกใจ “แหม ทำหน้าแบบนี้อีกแล้ว ใจผมละลายเลยรู้มั๊ย ไม่ปล่อยไม่ได้แล้วล่ะ” เขาพูด พร้อมกับแก้มัดมือข้างขวาผม เขายึดมือผมไว้ทันทีที่เป็นอิสระ แล้วพลิกข้อมือผมไปมา “แดงหมดเลย น่าสงสารจัง คงจะเจ็บมาก ผมทำให้หายเจ็บนะครับ” เขาดึงมือผมขึ้นมาจูบ แล้วใช้ลิ้นเลียไปรอบรอยแดงๆนั้น ผมพยายามชักมือกลับ แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย “นี่อย่าทำอย่างนี้สิ สกปรกออก” “ไม่หรอกครับ ไม่กลัวเลย เพราะคุณเป็นคนรักความสะอาด ผมรู้นะ” “ฉันพูดผิด ฉันจะบอกว่า ขยะแขยงออก นายทำตัวเหมือนหมาเลย มาเลียมือเลียไม้” แรงไปหรือเปล่านะ ที่ว่าเขาอย่างนั้น รู้สึกไม่ชอบใจที่เปรียบเขาเป็นหมูเป็นหมา แต่เจ้าความโมโห แกมหมั่นไส้ในสิ่งที่เขาทำกับผม มันบอกให้ผมหันหลังให้กับความรู้สึกผิดที่พูดไม่ดีต่อเขา “จริงๆแล้วก็อยากเกิดมาเป็นหมาตัวโตๆเหมือนที่คุณเลี้ยงไว้ที่บ้าน จะได้ตามคุณไปไหนมาตลอด ได้อยู่ข้างๆคุณ ได้นอนเตียงเดียวกันด้วย ได้คอยปกป้องคุ้มครองภัยให้คุณ แถมซ้ำผมยังจะได้รับความรักจากคุณด้วย” เด็กหนุ่มพูดด้วยท่าทางกระตือรือล้น อุปาทานหรือเปล่าไม่รู้ ผมรู้สึกเหมือนกับว่าแววตาของเขาที่จ้องมองมาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความเทิดทูนที่มีต่อผม ผมรีบสลัดความรู้สึกดีต่อเขาออกไปจากใจ คิดตัดไฟเสียแต่ต้นลม เรื่องอะไรจะปล่อยให้เรื่องผิดธรรมชาตินี้เกิดขึ้น อย่างน้อย ถ้าเขาเห็นว่าไม่ว่าจะทำอย่างไร ผมก็ไม่เล่นด้วย เจ้านี่ จะได้เลิกพยายามเสียที “พูดมาก ฉันไม่ได้รักหมาถึงขนาดนั้นหรอก” พูดไปแล้วก็นึกเอะใจว่าเจ้าหมอนี่รู้ได้ไงว่าผมเลี้ยงหมาตัวโตๆเอาไว้ แล้วก็ใจหายแวบ เมื่อคิดว่า เจ้าหมอนี่คงจะสะกดรอยตามผมไปหลายที่โดยที่ผมไม่รู้ มิน่าล่ะ เขาถึงได้รู้เรื่องของผมมากมาย ร้ายนักนะเจ้าหมอนี่ “อีกข้างหนึ่งล่ะ” ผมบุ้ยใบ้ไปที่มืออีกข้างหนึ่ง เด็กหนุ่มปล่อยมือผม แล้วรีบกุลีกุจอ เอื้อมไปแก้มัดมือให้ผมอีกข้าง ด้วยท่าทางแบบนี้ มันจึงทำให้ลำตัวส่วนหนึ่งของเขาพาดผ่านไปบนลำตัวของผม “เรียบร้อยแล้วครับ” จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 13:06:33 A:58.9.29.133 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 86 เขานั่งคุกเข่าอยู่บนเตียงตรงหว่างขาข้างหน้าผม ยิ้มประจบประแจง ท่าทางของเขาเหมือนเจ้าหมาที่ปฏิบัติตามคำสั่งได้อย่างถูกต้อง แล้วกำลังนั่งสองขา รอรับของรางวัลจากเจ้านายอยู่ ผมล่ะอยากจะเอื้อมมือไปลูบหัวเขาเสียเหลือเกิน “เอาล่ะ นายก็นอนไปสิ ง่วงไม่ใช่หรือ เมื่อคืนก็เฝ้าฉันมาทั้งคืน คงจะเพลียแย่” ผมบอกเขา ทำท่าหวังดีสุดฤทธิ์ “แล้วคุณละครับ” “ขอนั่งพักสักหน่อยนะ” “ไม่เอานอนด้วยกันนะ” เขาไม่พูดเปล่า กลับรวบตัวของผมไว้ในวงแขน แล้วโน้มตัวลงนอน ผมดิ้นหนีด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่สามารถหนีจากอ้อมแขนแข็งแรงของเขาได้ อีกอย่างตัวเขาก็หนากว่าผม พนักงานออฟฟิศธรรมดา ที่ออกกำลังกายบ้างบางครั้ง จะไปสู่คนที่หล่อล่ำกล้ามใหญ่อย่างเจ้าเด็กนี่ได้ไง “นี่ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ จะบ้าเหรอ ฉันไม่นอนนะ” “ผมนอน แต่คุณไม่นอนได้ไงล่ะ คุณก็เหนื่อยเหมือนกันนะ” เขาพูดยิ้มๆ ดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์ ผมคิดว่า เขาคงรู้ว่าผมจะหาทางหนี ก็เลยตัดหนทางผมซะ แต่ไม่เป็นไร ผมจะยอมโอนอ่อนผ่อนตามไปก่อนพอเขาหลับสนิทแล้วผมค่อยหนี คิดได้ดังนั้น ผมก็เลยหยุดดิ้น แต่ก็ใช้สองมือกุมไว้ที่หว่างขาตัวเอง เพราะกลัวว่าเจ้าเด็กคนนี้ จะซุกซนวุ่นวายกับร่างกายของผมอีก “เชื่อผมนะครับ นอนเฉยๆนะ แล้วทุกอย่างมันจะดีเอง อย่าดื้อ ” เขาพูดเหมือนผู้ใหญ่พูดกับเด็ก เชอะ ใครกันวะ ที่ดื้อรั้น เอาแต่ใจ “ผมไม่ทำอะไรกับน้องชายคุณแล้วล่ะ วางใจเถอะนะ ถึงแม้ว่าผมจะชอบที่จะสัมผัสเขาก็ตาม แต่ตอนนี้ผมง่วง ผมขอแค่กอดเฉยๆพอนะ” โจรเจ้าเล่ห์โอบกอดผมแนบชิด ขาข้างหนึ่งของเขาก่ายเกยมาทับขาข้างหนึ่งของผมไว้ ศีรษะของเขาแนบชิดกับศีรษะของผม จมูกของเขาอยู่ใกล้ซอกคอของผมมาก จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆซึ่งเป่ารด ผมพยายามดิ้นหนี แต่ก็ถูกรั้งกลับเข้ามาในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง ผมจึงได้แต่นอนตัวแข็งทื่อ โดยมีเด็กหนุ่มตระกองกอดอยู่ด้านหลัง ผมรอจนกระทั่งได้ยินเสียงลมหายใจของเขาดังสม่ำเสมอ อันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขาเข้าสู่ภาวะของห้วงนิทรา ผมพยายามจะขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเขา เอามือแกะสองแขนที่โอบรอบตัวผมออก แต่ก็ไม่สามารถแกะได้หลุด แม้ผมจะลองพยายามอยู่หลายครั้ง แขนคู่นั้นก็กลับยิ่งรัดแน่น ผมเอี้ยวศีรษะไปมองก็เห็นใบหน้าที่กำลังหลับของเขา ไม่มีร่องรอยพิรุธใดๆปรากฏให้เห็น ดูเหมือนว่าเขาหลับไปแล้วจริงๆ แต่ทำไมผมจึงคิดว่า เขาแกล้งหลับโดยที่ไม่ยอมปล่อยผมก็ไม่รู้ หลังจากใช้ความพยายามหลายครั้งก็ไม่สามารถดิ้นหนีได้พ้น ผมจึงทำได้แต่เพียงนอนนิ่งๆ สักพักผมก็หลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน แล้วก็ผล็อยหลับไปทั้งๆที่ยังอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างนั้น จากคุณ : katesnk - [ 23 ก.พ. 49 13:16:18 A:58.9.29.133 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 87 ........ มาอ่านโดยบังเอิญค่ะ ติดตามมาตั้งแต่แรกเลย ดีนะคะที่เอามาโพสต์ไว้ติดกันแบบนี้ ไม่งั้นต้องนั่งไล่หากันยาวเลย เว็บพันทิพนี่ จะหาแต่ละเรื่องต่อกัน หาได้ยากมากเลย ว่าแต่ในเว็บเด็กดี ชื่อเรื่องว่าอะไรเหรอคะ จะได้ไปอ่านต่อ แฟนประจำเด็กดีค่ะ จากคุณ : คนผ่านมา - [ 23 ก.พ. 49 13:47:06 A:61.90.123.55 X: ]

ความคิดเห็นที่ 88 ขอบคุณครับสำหรับคำตอบขอบคุณมากๆ เลยครับ  เคยเห็นแต่พี่สาวพูดถึง (พี่สาวผมเป็นคนแนะนำให้อ่านแนวนี้  จะได้แต่งนิยายได้เก่ง  เกี่ยวกันตรงไหนวะ) ขอบคุณคุณ Sei  และก็คุณ katesnk ครับที่ช่วยตอบให้  Thankkkkk  มากๆ ครับ อ่านตอนที่เพิ่มมาแล้ว  เหมือนว่าเจ้าเดียร์มันจะเป็นเด็กเนรคุณแฮะ  ทำไปได้...ทำกับพี่เรียวอย่างนี้ได้ไง (แต่ดูพี่เรียวจะชอบอยู่แฮะ  หุหุ) สนุกจังหลังๆ นี่  เริ่มหวานถูกใจครับ  แนวชายรักชายเนี่ยะ  เหมือนที่เค้าว่าเป็นความรักที่แท้จริงและมั่นคง  TT-TT จากคุณ : เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) - [ 23 ก.พ. 49 17:59:16 ]

ความคิดเห็นที่ 89 "จริงๆแล้วคนเป็นเกย์มีหลายสาเหตุอ่ะจ๊ะ เท่าที่รู้นะ เป็นเกย์มาตั้งแต่กำเนิด เป็นเกย์เพราะการเลี้ยงดู เป็นเกย์ เพราะสภาพแวดล้อม เป็นเกย์ เพราะอยากลอง แล้วเกิดติดใจขึ้นมา ฯลฯ บางคนก็เปิด บางคนก็ปิด บางคนกึ่งเปิดกึ่งปิดอ่ะค่ะ หุหุหุหุ" ............From คุณ katesnk Part of the above paragraph is misconception.  Many people might have some homosexual experience in the early age, but if they were not born to be gay, definitely they will never turn gay. You're very good writer and I really love to read your novel.  I think you should do more research about gay subject to get more accurate and truthful information. Thanks again for your lovely novel. จากคุณ : BenzSiam - [ 23 ก.พ. 49 19:36:14 ]

ความคิดเห็นที่ 90 กรี๊ดดดดดดดดดด หวานซะ ! ทำให้นึกถึงการ์ตูน Y เรื่องหนึ่งของอาจารย์อายาโนะ ^ ^ ที่พระเอกอายุมากกว่าและเป็นตำรวจ(แถมเป็นฝ่ายรับ) ส่วนหนุ่มเมะของเราก็อายุน้อยกว่าแต่เป็นฝ่ายรุก  แบบนั้นล่ะ น่ารักดี ชอบจังคาแรกเตอร์คล้าย ๆ กัน (แต่พี่เรียวคุณน่ารักกว่า) ^ 0 ^ *เอานิ้วจิ้มพื้น มองอาย ๆ* เค้าอยากอ่านฉากเรทเต็ม ๆ อ่ะตัวเอง จะมีหวังไหมเนี่ย? จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 24 ก.พ. 49 19:08:13 ]

ความคิดเห็นที่ 91 อยากบอกว่าอ่านเรื่องนี้แล้วนึกถึงการ์ตูนวายเรื่องนึงเหมือนกันค่ะ เพราะเรื่องคล้ายกันมากกกกกกกกกกกกกกกก แล้วก้อเป็เรื่องที่เบสชอบมากเสียด้วย....... ตามอ่านต่อนะค้า.... จากคุณ : besuto - [ 24 ก.พ. 49 21:41:29 ]

ความคิดเห็นที่ 92 อิอิ ชอบค่า น่ารักดี อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป หวานจริงๆ เลยน้า เออแต่พอมีคนทักก็นึกถึงเรื่องข้างบนนี่เหมือนกันแฮะ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 25 ก.พ. 49 01:22:22 ]

ความคิดเห็นที่ 93 ใช่แล้วจ้า หนูเบส พี่เคทได้แรงบันดาลใจมาจากเรื่องนั้นนะคะ พี่เคทชอบเรื่องนี้มากๆเลยนะคะ พี่เคทจะพูดในเรื่องของพี่ตลอดอ่ะค่ะ รวมถึงการรีพลายตอบกระทู้แฟนคลับในเวปเก่าว่า พี่เคทได้แรงบันดาลใจมาจากเรื่องนี้ รวมทั้งหนูเดียร์ด้วย เขาก็จะมีการพูดถึงเรื่องนี้ ในบทถัดๆไปอ่ะค่ะ พี่เคทก็ยกให้เรื่องนี้เป็นครูของพี่เคท เพราะพี่เคทอ่านเรื่องนี้ พี่เคทก็เลยคิดว่า พี่เคทอยากสร้างคู่รักที่น่ารักแบบนี้บ้าง แต่ว่าพี่เคทสร้าง สถานการณ์และเรื่องราวใหม่หมดนะคะ ให้เดียร์มีเหตุและผลในการกระทำของตนเอง และที่สำคัญ เรียวของพี่เคท ไม่ได้เป็นเกย์เหมือนในหนังสือเล่มนั้นอ่ะค่ะ พี่เคทจึงมีเงื่อนไขและสถานการณ์ที่มากกว่า แต่อย่างไรก็ตาม พี่เคทก็ให้เกียรติกับหนังสือเล่มนั้นด้วยการเขียนลงไปในเนื้อเรื่องด้วยอ่ะค่ะ เป็นการคารวะ เรื่องที่เราชอบอ่ะค่ะ คุณปัดขา ยังไม่ได้เข้าไปเขียนในเวปคุณปัดเลยโทษทีอ่ะค่ะ เพราะมัวแต่ยุ่งๆเรื่องบ้านอยู่ เลยไม่ได้โพสต์นิยายที่ไหนเลย อ่านไปเรื่อยๆอ่ะค่ะ คุณปัดก็จะเจอฉากอย่างว่านั่นแหละ ถึงตอนนั้นเอาโถหรือชามแก้วมาลองเลือดที่หลั่งออกจากจมูกนะคะ ระวังมันจะไหลเป็นน้ำพุเน้อ หุหุหุ BenzSiam ขอบคุณมากๆค่ะ ที่ช่วยชี้แนะ ตอนนี้ก็กำลังพยายามหาเวป หรือหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้มาอ่านอ่ะค่ะ เพราะถึงแม้ว่าเราจะมีเพื่อนเกย์เยอะ แต่บางทีก็ไม่ค่อยเข้าใจเขา บางเรื่องเราก็ไม่ค่อยรู้อ่ะค่ะ ขอบคุณสำหรับการติดตามนิยายค่ะ อย่าลืมเป็นกำลังใจตลอดไปนะคะ คนผ่านมา -คะ ผ่านมาแล้ว ก็แวะพักผ่อนตรงนี้นานๆ อย่าหนีหายไปไหนนะคะ ผ่านมาแล้วอย่าผ่านเลยไปนะ อยู่เป็นเพื่อนเดียร์กับเรียวก่อนนะคะ เซฟลิงค์ไว้ก็ได้นะ จะได้ไม่ต้องไล่หาอ่ะค่ะ เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) คะ เหมือนกันเลย เดิมทีก็ไม่ได้อ่านแนวนี้ แล้วก็ไม่ได้แต่งเรื่องแนวนี้อ่ะค่ะ พอดีว่า มีเพื่อนเป็นเกย์ เลยอยากแต่งนิยายให้เขาสักเรื่อง ก็เอาไปให้เพื่อนเกย์อ่าน เขาก้บอกสนุก ก็มีคนเอาการ์ตูนเกย์มาให้อ่าน ก็ติดใจ คราวนี้หาซือเอง แต่ตอนนี้แย่หน่อย การ์ตูนถูกกวาดล้างออกจากแผง ไม่มีจะอ่านแย้วค่ะ ............................................ มาต่อตอนต่อไปดีกว่านะคะ ............................................... ผมตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่ากำลังอยู่ในทุ่งที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีม่วงบานสะพรั่ง ตัดกับสีเขียวเข้มของใบ และกลมกลืนไปกับท้องฟ้าสีคราม ฝูงวัวตัวอ้วนๆสีขาว มีลายแต้มสีชมพู วิ่งไล่กันไปมาในทุ่งหญ้าข้างๆกัน ผมยืนมองด้วยความเพลิดเพลิน แล้วก็สังเกตเห็นว่า ในฝูงวัวเหล่านั้นไม่มีตัวเมียเลยแม้แต่ตัวเดียว ผมละสายตาจากฝูงวัวฝูงนั้น แล้วหันไปมองทางด้านขวา มือของตัวเอง ถัดจากทุ่งดอกไม้สีม่วง เป็นเนินดินสูงขึ้นไปบนนั้นเป็นทุ่งดอกทานตะวันที่กำลังบานหันหน้ารับแสงตะวันมองไปทางไหนก็เห็นสีเหลืองเจิดจ้าละลานตา ในทุ่งสีเหลืองสดใสนั้น ผมเห็นเดียร์ยืนอยู่ท่ามกลางดอกทานตะวัน เขาอยู่ในชุดแต่งตัวประหลาดๆไม่เข้ากับบรรยากาศที่ร้อนแรงจากแสงของดวงอาทิตย์ เด็กหนุ่มอยู่ในชุดกางเกงหนังรัดรูปสีดำ มีบูทยาวมาถึงครึ่งน่องมีเข็มขัดหนังเจาะรูคาดอยู่ที่เอว ท่อนบนใส่เสื้อหนังแขนกุดปกปิดลำตัวซีกหนึ่ง อีกครึ่งเปลือยเปล่า มีเพียงสายหนังคาดทับลำตัวท่อนบนด้านหน้าไขว้ไปทางด้านหลังรัดแนบลำตัวอยุ่ 4 เส้น เขากวักไม้กวักมือเรียกผมให้ขึ้นไปหาเขาที่ทุ่งดอกทานตะวันนั้น แต่ผมแกล้งทำเป็นเดินเฉยๆ ไม่สนใจเขา แต่ก็ยังได้ยินเสียงตะโกนโหวกเหวกลงมา ผมออกวิ่งไปในทิศทางที่ตรงกันข้ามกับทุ่งทานตะวันจนกระทั่งไปเจอ ป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ดอกไม้สีม่วงที่ขึ้นอยู่อีกฝากหนึ่งด้านทิศใต้ ที่นั่นผมเจอคนตัวเล็กๆ6-7คนท่าทางเหมือนคนแคระกำลังยืนล้อมวงอยู่ตรงแท่นหินที่ยกสูงขึ้น บนนั้นมีโลงศพที่ทำด้วยแก้วตั้งอยู่ ผมเดินเข้าไปหากลุ่มคนแคระเหล่านั้นด้วยความสนอกสนใจ คนแคระทั้งหมดที่ยืนอยู่บริเวณนั้นยอมแหวกทางให้ผมก้าวเข้าไปโดยดี ผมเดินตรงไปที่แท่นซึ่งมีโลงแก้วตั้งอยู่ ข้างในนั้นมีที่นอนกับหมอนสีชมพูวางอยู่ท่าทางนุ่มน่านอน ผมรู้สึกง่วงงุนขึ้นมากระทันหัน ปรารถนาจะเอนกายลงไปพักผ่อนยังที่นอนในโลงแก้วนั้น ใจสั่งกายจึงทำตาม ผมปีนขึ้นไปบนแท่น แล้วก้าวลงไปในโลงนั้น แล้วล้มตัวลงนอน ความยาวของโลงแก้วนั้นพอดีกับตัวผม ที่นอนก็แสนนุ่มสบายอย่างที่คิดไว้ ผมหลับตาลง แต่หูก็ยังแว่วเสียงทุกสรรพสิ่ง ผมได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญดังระงมขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และยาวนาน และแล้วเสียงหนึ่งก็แว่วเข้ามาในโสตประสาทของผม มันเป็นเสียงสั่นสะเทือนของพื้นดิน เหมือนสัตว์บางชนิดกำลังวิ่งด้วยความเร็ว เสียงนั้นมาหยุดลงใกล้ๆกับโลงแก้วที่ผมนอนอยู่ มีเสียงดังตุ๊บ คล้ายๆมีของบางอย่างหล่นมาบนพื้นดิน ได้ยินเสียงเดิน เสียงพูด แต่เสียงร้องไห้หยุดไปแล้ว ตลอดเวลาเหล่านั้น ผมนอนหลับตาพริ้มด้วยความรู้สึกสบายๆ ไม่อยากจะลืมตาตื่นขึ้นมา มีความรู้สึกว่าตัวเองกำลังเฝ้ารอคอยอะไรบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น จู่ๆก็มีมืออุ่นๆของใครบางคนมาประคองหน้าของผมไว้ ผมรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่รินรดอยู่ใกล้ๆใบหน้าของผม และแล้วปากนุ่มๆของคนลึกลับก็สัมผัสกับปากผมเนิ่นนาน ผมเผยอปากตอบรับ ลิ้นอุ่นๆลิ้นหนึ่งก็แทรกเข้ามา จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 01:54:11 A:58.9.12.238 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 94 ดีค่ะ คุณนราเกตต์ แอบแว่บมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะนี่ ไม่ยักกะเห็น เลยไม่ได้ทักทายตั้งแต่ทีแรก เห็นเมล์ที่ให้มาแล้วนะคะ ยังไม่ได้ไปสมัครเลยช่วงนี้ยุ่งๆอยู่กับเรื่องบ้าน แต่เก็บเมล์ไว้แล้วค่ะ ...................................................... จูบที่อ่อนหวานแต่ร้อนแรงอยู่ในทีปลุกผมให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล ภาพๆหนึ่งปรากฏขึ้นในครองจักษุ เจ้าชายหนุ่มหล่อ ในชุดเครื่องแต่งกายเต็มยศแบบเจ้าชายในยุคโบราณยืนยิ้มให้กับผม ยิ้มที่แสนคุ้นตา ยิ้มประจบประแจงแบบเด็กๆที่บ่งบอกให้รู้ว่า เจ้าของรอยยิ้มเป็นคนอารมณ์ดี และแสนจะขี้เล่นกวนประสาท ดวงตาเจ้าเล่ห์ที่มองมายังผมเต็มล้นไปด้วยแรงปรารถนา ผมผลุดลุกขึ้นนั่งทันที ที่ตระหนักว่าเจ้าของรอยยิ้มก็คือคนเดียวที่ยืนกวักมือเรียกผมตอนเดินผ่านทุ่งทานตะวัน และเป็นคนเดียวกับที่จับตัวผมมากักไว้ เขาเอื้อมมือมาจะคว้าแขนผม แต่ผมไวกว่า รีบกระโจนพรวดออกจากโลงแก้ว และวิ่งหนีไปตามทางซึ่งเป็นรอยเกวียนไปสู่ถนนทางด้านเหนืออย่างไม่คิดชีวิต ไม่รู้ว่าผมวิ่งไปไกลเท่าไหร่ และนานแค่ไหน รู้แต่ว่าสองขาปวดไปหมด เท้าของผมเริ่มระบม ท้องผมร้องจ๊อกๆด้วยความหิว แต่ผมก็จำต้องวิ่ง วิ่งหนีไปให้ใกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้พ้นจากโจรเจ้าเล่ห์ที่คอยแต่จะจ้องทำลายความเป็นชายของผม ผมวิ่งมาเรื่อยๆ จนกระทั่งสะดุดก้อนหินล้มลงตรงไหล่ทางที่ข้างๆเป็นเหวลึก ผมกลิ้งตกลงไปยังหุบเขาเบื้องล่าง และหล่นลงบนทุ่งหญ้านุ่มที่มีใบเป็นรูปหัวใจสารพัดสี ที่กลางทุ่งหญ้ามีต้นไม้ใหญ่ขึ้นอยู่กลางทุ่ง กำลังผลิดออกออกผลเป็นรูปหัวใจสีแดงเต็มต้น ผมเดินฝ่าดงหญ้า ตรงไปยังต้นไม้ต้นนั้น แล้วหยุดยืนที่ตรงโคนต้น แล้วแหงนหน้าขึ้นมองไปยังกิ่งที่มีผลไม้รูปหัวใจห้อยเป็นพวงเต็มพรืดไปหมด ความหิวทำให้ผมตัดสินใจเอื้อมมือไปปลิดหัวใจสีแดงลงมาผลหนึ่ง มันมีขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือ สีแดงสุกปลั่ง ท่าทางแก่จัด เพราะมีรอยปริอยู่ตรงหัวที่เป็นหยัก ผมเอามือบิมันออกจากกัน ข้างในเป็นเนื้อสีขาว มีกลิ่นหอมชวนรับประทาน ผมลองกัดชิมดู อื้ม รสชาติหวานหอมชื่นใจ ผมเลยกัดกินมันจนหมด แล้วเกิดความติดใจในรสชาติอยากจะกินอีก จึงเอื้อมมือไปเด็ดลงมาอีกหลายลูก และก่อนที่ผมจะทันได้จัดการกับเจ้าผลไม้ที่ผมเด็ดลงมา หมอกควันสีรุ้งก็โพยพุ่งขึ้นต่อหน้า ทันทีที่หมอกจากลง ร่างงดงามแต่น่ากลัวร่างหนึ่งก็ก้าวออกมา ปีศาจหนุ่มผิวสีทองยืนตระหง่านง้ำอยู่ตรงหน้าผม ร่างกายสูงสง่ามีปีกขนนกสีดำขนาดใหญ่งอกมาจากแผ่นหลังทั้งสองข้าง ใบหน้าคมเข้มดุดันแต่ก็งดงาม ผมรู้สึกคุ้นตากับใบหน้านี้อย่างบอกไม่ถูก ไม่ว่าจะเป็นคิ้วเข้ม จมูกโด่ง ฟันขาวแข็งแรง รอยเคราเขียวครึ้มที่สองข้างแก้ม หรือผมหยิกสลวยสีน้ำตาลที่คลอเคลียไหล่ ช่างเหมือนใครบางคนที่ผมเคยเห็น ขณะที่ผมกำลังตกตลึงกับร่างตรงหน้าที่โผล่ขึ้นมาโดยที่ผมยังไม่ทันตั้งตัว ปีศาจหนุ่มตนนั้นก็แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม แล้วพูดขึ้นมาว่า “ผลไม้ชนิดนี้ผู้ที่จะกินได้ ต้องเป็นผู้ที่มีบุญญาธิการเท่านั้น ซึ่งการที่เป็นผู้มีรักแท้ที่มั่นคงซื่อสัตย์กับคู่รักของตนเท่านั้นถึงจะเรียกได้ว่าเป็นผู้มีบุญควรคู่ เจ้าน่ะ มีรักแท้ให้กับใครบ้างหรือเปล่า” ผมส่ายหน้าปฏิเสธ กำลังงง ว่ามีผลไม้แบบนี้ด้วยเหรอ ที่คนกินจะต้องเป็นคนที่กำลังมีความรักเท่านั้น เกิดมาเพิ่งจะเคยได้ยินครั้งนี้เป็นครั้งแรกนี่แหละ จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 02:08:53 A:58.9.11.70 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 95 “เจ้าคนไร้รัก ไร้หัวใจ ตามประวัติของเจ้า บ่งบอกว่าเจ้านั้นเป็นคนที่ไม่เคยมีความรักให้กับใคร แถมซ้ำเจ้ายังไม่รับรักคนที่เขาสู้อุตส่าห์หลงรักเจ้า ทำให้เขาได้รับความทุกข์ทรมานทางด้านจิตใจ เจ้านี่ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะได้กินผลไม้นี้” เขาทำเสียงดุเหี้ยมเกรียมใส่ผม “แต่ผมหิวนี่ครับ แล้วก็กินไปแค่ลูกเดียวเอง” ผมบอกไปตามความจริง แต่เขากลับตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกราดเกรีย้ว เจ้าคนขี้ขโมย บังอาจมากที่มาขโมยผลไม้แห่งรักนิรันดร์ไปกินโดยอนุญาต เจ้าจะต้องถูกลงโทษให้สาสมกับความผิดที่เจ้าได้ก่อไว้” “ผมซื้อก็ได้นะ เท่าไหร่ล่ะ ผมยินดีชดใช้ให้” “คิดผิดแล้ว ผลไม้ชนิดนี้ไม่มีขาย แต่จะแจกกินฟรี สำหรับผู้ที่ได้รับการคัดเลือกเท่านั้น” “แล้วผมจะทำอะไรได้บ้างล่ะเป็นการขอโทษ” ผมถามปีศาจตนนั้น “เจ้าจะต้องถูกกินบ้าง เป็นการลงโทษ” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงดุดัน “โอ้ย ผมไม่มีอะไรจะให้กินหรอก เนื้อไม่อร่อยด้วย” “ข้าไม่ได้หมายถึงเนื้อตัวของเจ้า” “งั้นหมายถึงอะไรล่ะ” “ผลไม้แห่งความสุขสันต์นั่นไง ที่เจ้าพกติดตัวมาด้วย ข้าจะลงโทษเจ้าด้วยการกินมันเดี๋ยวนี้” ปีศาจหนุ่มพูดพร้อมกับใช้นิ้วมือชี้ไปที่ของสงวนของผม และแล้วเสื้อและกางเกงของผมก็ฉีกขาดออกจากตัวเป็นชิ้นๆ เหมือนมีมือลึกลับที่มองไม่เห็นมากระชากมันออกไป ร่างกายของผมเปลือยเปล่าไม่มีอาภรณ์ปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียว ผมรีบทรุดตัวลงนั่งกับพื้นเอามือปิดน้องชายของตัวเองไว้ ปีศาจตนนั้นย่างสามขุมเข้ามาหา โบกสะบัดมือไปมา สักครู่ก็มีลมแรงกระพือขึ้น และหอบเอาผมลอยขึ้นไป แล้วก็ทิ้งดิ่งลงมาที่เตียงนอนในฮาเร็มที่ไหนสักแห่ง ผมมัวแต่จุกแอ่กที่ตกลงมาอย่างกระทันหัน จึงไม่ทันหนีปีศาจตนเดิมที่ตามเข้ามาประชิดถึงเนื้อถึงตัวผม เขาร่ายรำโบกมือไปมา แขนและขาของผมก็กางออก เชือกที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน เลื้อยมาพันธนาการมือและขาของผมไว้ บัดนี้ผมนอนอยู่ในท่าตัว “เอ็กซ์” แบบวันแรกที่ผมตื่นขึ้นมาในห้องที่นายเดียร์คุมขังผมไว้ เสียงหัวเราะคุ้นหูดังขึ้นมาจากปีศาจตนนั้น ผมหันไปมอง ก็เห็นเขานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาของผม ในมือถือผมไม้รูปหัวใจเอาไว้ เขาค่อยๆบิมันออก กลิ่นของมันหอมยวนยั่ว ผมเผลอสูดกลิ่นหอมเข้าไปเต็มปอด หลับตาพริ้มอยากจะเก็บเอาสัมผัสที่ได้รับทางกลิ่นนั้นเอาไว้ พอลืมตาตื่น ก็เห็นผลไม้นั้นยื่นมาใกล้ริมฝีปาก ปีศาจหนุ่มทำท่าให้ผมอ้าปากเพื่อกินมันลงไป กลิ่นที่หอมหวล กับรสชาติที่แสนอร่อยที่ผมได้เคยลิ้มรส ยั่วใจจนผมต้องอ้าปากแล้วกลืนเจ้าผลไม้นั้นลงไป ปีศาจตนนั้นหัวเราะเบาๆ แล้วก้มศีรษะลงตรงกลางลำตัวของผม จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 02:10:26 A:58.9.11.70 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 96 ลิ้นอุ่นๆของเขาลากผ่านไปบนนวลเนื้อน้องชายของผม ผมแอ่นตัวด้วยความเสียวซ่าน ชั่วขณะหนึ่ง ตาของผม กับปีศาจหนุ่มสบกันอย่างจัง เขาส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้ผม ปีศาจรูปหล่อที่มีดวงตาหวานฉ่ำและเต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างลึกซึ้ง กำลังจ้องมองผมอย่างไม่วางตา ร่างกายของผมบางส่วนถูกทำให้อบอุ่นอยู่ในปากของปีศาจตนนั้น เขาหยอกเอินน้องชายของผมด้วยท่าทางที่บ่งบอกถึงความชำนิชำนาญ เขาปลดปล่อยจิตวิญญาณของผมให้เป็นอิสระ ความรู้สึกของผมล่องลอย ร่างกายเคลื่อนไหวคล้อยตามการนำทางของปีศาจตนนั้นด้วยความเต็มอกเต็มใจ สักพัก ผมก็ผวาเฮือก พร้อมๆกับที่ร่างกายปลดปล่อยบางสิ่งบางอย่างออกมาเต็มที่ ผมหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข สุขที่ได้ปลดปล่อยอารมณ์ทั้งมวลออกไปจนหมด ร่างกายของผมเริ่มผ่อนคลายขึ้น แขนขาเลิกเกร็ง หัวใจที่เต้นรัวเร็วเมื่อครู่กลับมาอยู่ในสภาวะปกติ ผมค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่นอนนิ่งๆนึกทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา ตาของผมมองไปยังเพดาน แล้วก็ตระหนักว่า ผมยังคงอยู่ในห้องที่เดียร์จับผมมาขังไว้ สิ่งที่ผมเห็นเมื่อครู่มันเป็นเพียงความฝันเท่านั้น ผมคงจะเครียดมากไปหน่อย เลยฝันเสียเป็นตุเป็นตะ ผมยิ้มให้กับตัวเองกับความฝันบ้าๆนั้น แล้วก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าความฝันช่างสุดท้าย มันดูเหมือนจริงมากเหลือเกิน ผมยังคงรู้สึกได้ว่าร่างกายท่อนล่างของผมถูกจับต้องด้วยมือและปากจริงๆ เป็นมืออุ่นๆของคนที่มีเลือดมีเนื้อ ไม่ได้เย็นชืดเป็นมือปีศาจ รู้สึกได้ถึงความเสียวซ่านที่ก่อตัวขึ้น และถึงแม้ว่ามันจะได้รับการปลดปล่อยออกไปแล้ว แต่ความรู้สึกอิ่มเอมก็ยังคงติดตรึงอยู่ ความเสมือนจริง ทำให้ผมแยกแยะไม่ออก ว่านี่เป็นความจริงหรือความฝันกันแน่ ผมเอี้ยวตัวไปมองด้านข้างที่เดียร์นอนอยู่ เขาไม่ได้อยู่ตรงนั้น แล้วมือสองข้างผมก็เป็นอิสระไม่ได้ถูกพันธนาการแต่อย่างใด หมอนั่นไปไหนก็ไม่รู้ อาจจะอยู่ที่ห้องน้ำ หรืออาจจะออกไปข้างนอก ผมร้องฮูเล่ฮ่าฮ่าในใจ นี่เป็นโอกาสดีแล้วสิ ที่ผมจะได้หนีออกไป ผมดีดตัวขึ้นนั่ง แต่แล้วก็ต้องผงะหงายหลังกลับลงไปนอนบนเตียงอีกครั้ง เมื่อเห็นเดียร์นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาของผมโดยมีน้องชายของผมเป็นตัวประกันอยู่ในมือของเขา เขาเงยหน้ามองผมอยู่ก่อนแล้ว และยิ้มให้ผมอย่างแสนรัก ก่อนจะก้มลงลิ้มรสน้ำหยดสุดท้ายที่ติดอยู่บนร่างกายส่วนนั้นของผม จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 02:12:23 A:58.9.11.70 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 97 เจ้าคนขี้ขโมย บังอาจมากที่มาขโมยผลไม้แห่งรักนิรันดร์ไปกินโดยอนุญาต <<< พิมพ์ตกค่ะ อ่ะกรี๊ดดด...มาต่ออีกหน่อยสิคะ ว้ายๆๆ อ่านแล้วใจวูบตามเรียวเลย หว๋าย..(เอามือปิดตาข้างนึง) อ๊าย... จากคุณ : นราเกตต์ - [ 25 ก.พ. 49 03:01:19 ]

ความคิดเห็นที่ 98 Oh Wow, it's so good.  I'm waiting for more. It's hard to believe that you're not a gay guy. จากคุณ : BenzSiam - [ 25 ก.พ. 49 04:44:56 ]

ความคิดเห็นที่ 99 กรี๊ดดดดด!! นี่คือการเรียกน้ำย่อยใช่มะ ฮุๆ ของจริงขอฟลูคอสต์หนักกว่านี้หน่อยนะคะ ช่วงนี้ภูมิต้านทานเรทเยอะมาก จนจะกลายเป็นตายด้านอยู่แล้วอ่ะค่ะ -*- เลยต้องห่างไปพักใหญ่ เขียนเองไม่ได้ อาศัยอ่านของชาวบ้านนี่ล่ะ ( ^ //// ^) ปล. เอ่อ  เกตต์คะ  ถ้าจะปิดตาข้างเดียวแบบนั้น จ้องแบบเต็ม ๆ ไม่ดีกว่าหรือคะ จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 25 ก.พ. 49 08:42:07 ]

ความคิดเห็นที่ 100 อิอิ...หลังจากแอบอ่านมานานก็อดไม่ได้... สนุกจังค่ะ เนื้อเรื่องน่ารักดีชอบจนต้องมากดดูทุกครั้งที่เล่นเน็ตเลยล่ะ เคยอ่านการ์ตูนที่พูดถึงเหมือนกันค่ะ...ชอบๆ แล้วจะติดตามเรื่องคุณเคทต่อไปนะคะ... จากคุณ : bee - [ 25 ก.พ. 49 10:47:17 A:58.10.0.18 X: ]

ความคิดเห็นที่ 101 ปัด - ถ้าจะปิดตาข้างเดียวแบบนั้น จ้องแบบเต็ม ๆ ไม่ดีกว่าหรือคะ << จ้องนาน เอ๊ย เต็มๆ ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวน้ำลายไหล ( สะอึกไปเล็กน้อยก่อนอ้อมแอ้มตอบ ) จากคุณ : นราเกตต์ - [ 25 ก.พ. 49 11:35:40 ]

ความคิดเห็นที่ 102 บทที่ 5 ผมสบถออกมาด้วยความโกรธ อารมณ์หวาบหวิวเมื่อครู่มลายหายไปโดยสิ้นเชิงมีแต่ความโกรธเข้ามาแทน นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ผมถูกลวนลามทางเพศทั้งความฝันและในเรื่องจริงๆพร้อมๆกันเลยหรือเนี่ย บ้าชะมัดเลย “เฮ้ย อะไรเนี่ย คอยจ้องจะฉวยโอกาสตลอดเวลาเลยนะ” ผมต่อว่าเขาด้วยความแค้นเคือง นึกโมโหเด็กหนุ่มที่ชอบลวนลามผมตามอำเภอใจ โดยไม่แคร์บ้างเลยว่าผมจะรู้สึกอย่างไร เด็กหนุ่มใช้ผ้านุ่มๆทำความสะอาดให้เรียบร้อย ก่อนจะนุ่งกางเกงให้ แล้วเลื่อนตัวมานอนข้างๆ เขาซุกหน้ามาซบที่ไหล่ของผม แล้วกอดผมไว้ แนบแน่น “ขอโทษจริงๆครับ อย่าโกรธผมเลยนะครับเรียว” เขาทำเสียงออดอ้อน เหมือนเด็กที่ทำผิดแล้ว กำลังอ้อนไม่ให้ผู้ใหญ่ลงโทษ “ผมไม่ได้คิดที่จะฉวยโอกาสลวนลามคุณเลย พอดีผมลุกไปเข้าห้องน้ำ เห็นคุณกำลังหลับสบาย ก็เลยปล่อยให้นอนต่อ ไม่อยากปลุก กลับเข้ามาอีกที ก็เห็น น้องชายของเรียวกำลังตื่นตัวอยู่ ผมก็เลยคิดว่าอยากจะช่วยปลดปล่อยอารมณ์ของคุณ จะได้นอนหลับสบายๆไงครับ คิดว่าจะทำให้เสร็จก่อนที่เรียวจะตื่นขึ้นมา แต่ก็ไม่ทันจนได้” เขาอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้ผมฟัง แต่ผมยังคงโกรธเขาอยู่ ผมสะบัดตัวหนีจากการกอดของเขาแล้วลุกขึ้นนั่ง เขาผวาลุกตาม “นายเห็นฉันเป็นของเล่นของนายเหรอ คิดจะทำอะไรก็ทำ เคยให้ความใส่ใจกับความรู้สึกของคนอื่นบ้างไหม” “ทำไมผมจะไม่ใส่ใจความรู้สึกของเรียวล่ะครับ ผมกำลังพยายามทำให้คุณพอใจ ผมอยากให้คุณมีความสุข ผมไม่เคยเห็นคุณเป็นของเล่นเลย คุณเป็นรักแท้ของผม การที่ผมชอบสัมผัส แตะเนื้อต้องตัวคุณ เป็นเพราะว่าผมรักคุณมาก จนยั้งใจไม่ไหว ผมอยากให้คุณได้รับรู้เอาไว้ ว่าผมรักคุณมากจริงๆนะครับ” “ถ้ารักจริง ก็ปล่อยฉันไปสิ” เด็กหนุ่มส่ายหน้า “ถ้าปล่อยไป คุณก็จะหนีผมไปอีก ผมใช้เวลาหลายปีกว่าจะตามหาคุณเจอ เมื่อเจอแล้วก็เฝ้าติดตามคุณมาโดยตลอด หลายต่อหลายครั้งที่ต้องเจ็บปวดเมื่อเห็นคุณอยู่กับผู้หญิงคนอื่นๆ เวลาคุณไม่สบายใจ ผมอยากเข้าไปปลอบประโลม อยากจะเข้าไปดูแลคุณบ้าง อยากจะสารภาพกับคุณว่าผมรักคุณมากแค่ไหน แต่ผมก็ไม่กล้า กลัวว่าคุณจะรับไม่ได้ คราวนี้ผมกล้ามากขึ้นที่จะบอกความจริงกับคุณว่ารักคุณมากแค่ไหน ไม่ว่าคุณจะเกลียดชังผมหรือเปล่าก็ตาม แต่ผมตั้งใจไว้แล้วว่า ผมจะทำให้คุณเห็นความสำคัญของผมให้ได้ ถึงจะนานเพียงไร ผมก็จะพยายามครับ” จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 13:07:03 A:58.9.12.74 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 103 เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดวงตาที่มองผมฉายแววมุ่งมั่น ผมเบือนหน้าหนี ไม่อยากเห็นหน้าเด็กลูกครึ่งคนนี้ รู้สึกสับสนในใจ เริ่มแรก ผมนึกกลัวเด็กหนุ่มคนนี้ กลัวว่าเขาจะคิดร้ายต่อตัวผม ในเวลาต่อมา เมื่อได้รับรู้ถึงวัตถุประสงค์ของการที่เขาลักพาตัวผมมาที่นี่ ผมก็รู้สึกกลัวขึ้นมาอีก แต่เป็นความกลัวคนละอย่างกับตอนแรก ผมกลัวความมุ่งมั่นจริงจังของเขา กลัวความรักที่เขามีต่อผม กลัวว่าชีวิตที่เหลือต่อจากนี้จะไม่มีวันเหมือนเดิม ผมกลัวเด็กหนุ่มคนนี้จะเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของผม ใครจะรู้ เขาอาจจะทำให้ผมต้องยุ่งยากในวันข้างหน้าก็ได้ นอกจากนี้ผมยังกลัวว่าตนเองจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นเกย์แบบเขา หากว่าเขามาใกล้ชิดผมมากๆ ที่สำคัญผมกลัวการสัมผัสจากเขา ที่คอยจ้องจะฉวยโอกาสแตะต้องเนื้อตัวผมตลอดเวลา อันที่จริงผมกลัวการยอมรับความจริงมากกว่า ว่าการที่ผมโกรธเจ้าวายร้ายตนนี้ เพราะผมเองตระหนักว่า ผมรู้สึกดีกับการทุกสิ่งที่เขาทำเป็นเรือนกายของผม ผมยังรู้สึกโกรธตัวเองด้วย ที่ยินยอมพร้อมใจให้เขาสัมผัสแถมซ้ำยังเกิดอารมณ์คล้อยตามไปด้วย ทั้งๆที่ผมสามารถที่จะขัดขืนเขาได้ แต่ผมก็ไม่ใช้ความพยายามอย่างเพียงพอในการต่อสู้กับอารมณ์ดำกฤษณาภายใน “นอนอิ่มแล้วใช่ไหม งั้นอย่าเสียเวลาเลย รีบเล่าให้จบ ฉันจะได้ไปๆจากที่นี่เสียที” ผมบอกเขาด้วยน้ำเสียงห้วนจัด เขามองผมตาละห้อย “อยากไปจากผมถึงขนาดนั้นเลยเหรอ” “ใช่ ไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากเห็นหน้านายอีกต่อไป” เขาเม้มปากแน่น หน้าตาเศร้าสร้อย จนผมอดรู้สึกสงสารไม่ได้ แต่ก็ต้องทำเป็นใจแข็ง ถึงแม้ผมจะรู้ว่าเขาทำอย่างนี้ก็เพราะรัก แต่ผมก็ไม่อยากตามใจเขา จนทำให้เรื่องทุกอย่างมันแย่ลง ผมไม่อยากเป็นเกย์ ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย ผมชอบผู้หญิง ผมตะโกนก้องในใจเพื่อปลุกสำนึกแห่งความเป็นเพศชายให้ลุกขึ้นมาต่อต้าน การกระทำที่เสียเกียรติอย่างที่หมอนี่กำลังทำอยู่ “ไม่มีกำลังใจเล่าเลย” เขาทำเสียงเหมือนกับว่ากำลังเผชิญเรื่องที่ทำให้เสียใจอย่างสุดซึ้ง “นี่อย่าลีลาน่า” ผมเริ่มหงุดหงิด “ขอจูบให้กำลังใจหน่อยสิ” อยู่ๆก็ร้องขอในสิ่งที่ผมฟังแล้วแทบหงายหลัง นึกโมโหอยู่ในใจกับความดื้อด้านของเจ้าหมอนี่ ขนาดผมด่า หรือ ทำท่าให้รู้ว่ารังเกียจเขาขนาดนี้ เขาก็ยังทำหน้าทะเล้น ไม่รู้สึกรู้สากับอารมณ์ของผมอีก ผมล่ะเชื่อจริงๆ ทำไมถึงได้มึนขนาดนี้นะ ผมอ้าปากขยับจะด่าเขา แต่ช้ากว่าเจ้าหมอนี่ซึ่งยื่นมือมาประคองใบหน้าของผม ดูเหมือนว่าเขาจะคอยจ้องที่จะหาโอกาสล่วงเกินผมอยู่ก่อนแล้ว เขาก้มหน้าลงมาแล้วจูบประทับที่ริมฝีปากของผมอย่างรวดเร็ว แล้วแทรกลิ้นเข้าไป มันเป็นจูบที่นุ่มนวลอ่อนหวาน มีความโหยหาอยู่ในรสจูบนั้น เขาจูบผมจนผมแทบจะหายใจหายคอไม่ออก ท่วงทีและลีลาของเขาช่างดูคุ้นเสียเหลือเกิน เหมือนผมเคยโดนจูบแบบนี้มาก่อน ...... ผมจำได้แล้ว ในฝันนั้นไง ผมโดนจูบแบบนี้ ความรู้สึกนั้นยังคงอยู่ เหมือนกับตอนที่ผมถูกล่วงเกินโดยเจ้าปีศาจนั่น ผมสะดุ้งเมื่อคิดว่า เจ้าหมอนี่คงไม่ใช่แค่ซุกซนกับน้องชายของผมแค่นั้น คงขโมยจูบจากผมด้วยแน่เลย จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 13:10:23 A:58.9.12.74 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 104 ผมรีบผลักเขาออกไปให้พ้นตัว แล้วใช้หลังมือเช็ดปาก เขายิ้มใส่ตาผม เป็นยิ้มเจ้าเล่ห์ แสนกล น่าหมั่นไส้ “นี่ เกินไปแล้วนะ จาบจ้วงทำตามใจตัวเอง ขออนุญาตหน่อยก็ไม่ได้” ผมต่อว่าเขาด้วยความโมโห ความโกรธแล่นขึ้นมาจนแทบจะจุกหน้าอก “กลัวว่า ขอแล้วจะไม่ได้เลยต้องขโมยเอาอ่ะ” เขาแลบลิ้น ทำท่าเหมือนสำนึกผิด แล้วอยากให้ผมยกโทษ แต่เชื่อเถอะ หมอนี่ไม่มีทางสำนึกผิดได้หรอก พอผมเผลอ หมอนี่ก็จะลวนลามผมใหม่อีก ไว้ใจไม่ได้เลย กว่าเขาจะปล่อยตัวผมไป ผมมิต้องสูญเสียความเป็นชายหรือ “ฉันไม่อยากฟังแล้ว อยากจะอาบน้ำ เพราะตัวฉันมันแปดเปื้อนเต็มที สกปรกไปหมดแล้ว” ผมบอกเขาด้วยความโมโห รู้สึกเหนียวตัวไปหมด เพราะเหงื่อชุ่มโชก ทั้งๆก่อนหน้านั้นเขาก็เช็ดตัวให้ผมแล้ว แถมซ้ำในห้องนี้อากาศก็ถ่ายเทดี แล้วเขายังเปิดพัดลมไว้ให้ด้วย แต่ผมก็ยังร้อนอยู่ อาจจะเป็นเพราะมีเขามาอยู่ใกล้ๆทำให้อึดอัด แล้วเขายังล่วงเกินร่างกายผมถึงสามครั้ง มันทำให้ผมรู้สึกตัวว่ามีมลทิน แล้วอยากจะชำระล้างมันออกไปให้หมดจากตัว เด็กหนุ่มทำท่ากระตือรือร้นขึ้นมาทันที “ผมเช็ดตัวให้นะ” “ไม่ต้อง ฉันอยากจะอาบน้ำแบบอาบจริงๆในห้องน้ำ ในห้องนี้มีใช่ไหม ห้องน้ำน่ะ แล้วฉันก็ปวดฉี่ด้วย อยากเห็นฉันราดตรงนี้เหรอ” “อ่ะ งั้นก็ได้ ผมลืมนึกไปเลยว่าจับคุณมามัดไว้ทั้งคืน คุณอาจจะอยากเข้าห้องน้ำเพื่อปลดทุกข์บ้าง เดี๋ยวผมปล่อยคุณนะ” เขาเอื้อมมือมาแก้มัดที่ขาทั้งสองของผม แล้วนั่งยิ้มตาเป็นประกายสุกใส ผมหันหนี่ไปทางอื่น สะบัดขา สะบัดมือ บิดตัว ไล่ความเมื่อยขบ “ห้องน้ำไปทางไหน” ผมถามเขา “ทางนี้ครับ” เขาชี้มือไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านใน “เดี๋ยวผมพาไปนะ” เขาลุกขึ้น แล้วฉุดมือผมให้ลุกลงจากเตียง เด็กหนุ่มพาผมไปที่ห้องน้ำ ผมเดินก้าวเข้าไปในนั้น โดยมีเขาก้าวตามไปด้วย ผมมองหน้าเขาอย่างงงๆ “ตามเข้ามาทำไม” จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 13:12:42 A:58.9.12.74 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 105 “มาอยู่เป็นเพื่อนครับ” “จะบ้าเหรอ ฉันจะอาบน้ำนะ ไม่ต้องมาตามถึงขนาดนั้นก็ได้นี่” “กลัวคุณหนีผมครับ” ผมหัวเราะอย่างปวดใจ แล้วมองไปรอบห้องน้ำ มันเป็นห้องน้ำที่กว้างพอสมควร มีชักโครก มีอ่างล้างหน้า และมีส่วนที่ใช้สำหรับอาบน้ำ มีฝักบัวอยู่ตรงผนัง มีช่องระบายอากาศอยู่เหนือศีรษะ นอกนั้นเป็นผนังทึบตัน นอกจากประตูแล้ว ไม่มีทางออกไหนอีก “จะบ้าเหรอ ฉันจะหนีไปตรงไหนได้” “กลัวคุณจะหนีผมไปด้วยการทำร้ายตัวเองครับ” เขาบอกผมยิ้มๆ ยังไม่มีทีท่าจะขยับออกไป “อีกอย่างก็จะช่วยอำนวยความสะดวกให้คุณด้วย เผื่อว่าเรียวอาจจะต้องการให้ผมช่วย” “เช่นขัดหลัง หรือถูตัวให้ใช่ไหม” ผมดักคอ “ถูกต้องแล้วครับ” เขาทำหน้าทะเล้น “เอาล่ะ ฉันรู้แล้ว ฉันคงไม่มีทางไล่นายไปได้แน่ เพราะยังไงนายก็จะดื้อรั้นอยู่ในนี้ให้จงได้ ฉันล่ะเหนื่อยกับนายจริงๆ” ผมบอกด้วยความระอาใจ นึกปลงว่า ตราบใดที่ผมยังไม่สามารถพ้นไปจากห้องนี้ได้ ผมก็ไม่สามารถที่จะหนีจากการตามตื้อกวนใจของเด็กคนนี้ได้เช่นเดียวกัน คิดได้อย่างนั้นผมก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อ “หันไปสิ จะมองทำไม” ผมแหวใส่เขาเมื่อเห็นเจ้าเด็กปีศาจยืนกอดอกพิงกำแพงด้านหนึ่งมองดูผมด้วยสายตาหวานเยิ้ม เขาทำหน้าทะเล้นใส่ผม แล้วตอบกวนๆว่า “จะอายทำไมหรือครับ เราผู้ชายด้วยกัน แล้วผมก็เห็นร่างกายคุณจนหมดแล้ว ตอนที่เช็ดตัวให้ ร่างกายคุณก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรนี่ ยังเหมือนเดิมไม่ใช่หรือ ไม่ต้องอายหรอกครับ” “นายไม่อาย แต่ฉันอาย ไม่ได้หน้าด้านเหมือนนายนี่” ผมเป็นฝ่ายหันหลังให้ แล้วถอดเสื้อผ้าออกจนหมดจากตัว เด็กหนุ่มก้มลงหยิบเสื้อผ้าผมมาถือไว้ แล้วยืนรอขณะที่ผมก้าวเข้าไปยืนใต้ฝักบัว ผมเปิดน้ำแรงๆ หวังให้สายน้ำช่วยพลางตัวผมจากสายตาเขา สายน้ำที่เย็นฉ่ำทำให้อารมณ์ผมเริ่มสงบลง มีเสียงผิวปากเป็นเพลงมาจากคนที่ยืนมองผมอยู่ด้านหลัง ช่างเถอะ ผมคิด อยากมองก็มองไป ผมไม่อยากจะสนใจเขาอีกต่อไปแล้ว ผมอาบน้ำ สระผมด้วยความสบายใจ พอตัดความคิดเรื่องที่ถูกมองอยู่ออกไปจากสมอง ผมก็หมดกังวล ใช้เวลาในการอาบน้ำอย่างเต็มที่ ประมาณครึ่งชั่วโมงผมก็อาบน้ำเสร็จเรียบร้อย หันมาอีกที ก็เห็นเดียร์ยืนถือผ้าขนหนูรอผมอยู่ก่อนแล้ว ผมเอื้อมมือจะไปรับ แต่เขากลับกางผ้าขนหนูออก แล้วนำมันมาห่อหุ้มตัวผมไว้ โดยที่เขาเข้ามาโอบซ้อนตัวอยู่ด้านหลังผม แขนอ้อมไปด้านหน้า เขารั้งตัวผมไว้แนบชิดร่างกายของเขา ผมได้ยินเสียงหายใจแรงๆจากเขา รับรู้ได้ถึงหัวใจที่เต้นโครมครามบนแผ่นหลังของตนเอง ร่างกายบางส่วนของเขาตึงเขม็งจนดุนดันตรงแถวๆก้นของผม ผมรู้สึกตกใจในอากัปกริยาของเขา พยายามจะดิ้นหนี แต่เขาก็กอดผมไว้จนแน่น จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 13:14:33 A:58.9.12.74 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 106 ขอบคุณค่ะ คุณ bee ที่ติดตามอ่านนะคะ แล้วอย่าลืมติดตามไปให้ตลอดนะคะ คุณปัด และ คุณนราเกตต์คะ ยังมีอีกนะ มีอีกเยอะอ่ะ หุหุหุ เตรียมพานทองมารองเลือดกำเดาที่ไหลพุ่งเร็วเข้าค่ะ หุหุหุ BenzSiam คะ ที่บอร์ดโน้น ก็ไม่มีใครเชื่อเหมือนกัน ขนาดออนเอ็มมาคุยกันแล้ว ก็ยังถามซ้ำๆอีก ว่าเราเป็นเกย์หรือเปล่า พอบอกไม่ ก็ถามอีกว่า เป็นกระเทยแปลงเพศมาใช่ไหม หุหุหุ เป็นผู้หญิงค่ะ แต่ชอบเกี่ยวกับเรื่องเกย์เป็นพิเศษค่ะ จากคุณ : katesnk - [ 25 ก.พ. 49 13:20:30 A:58.9.12.74 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 107 เชื่อว่าคุณเคทเป็นหญิงแท้แน่นอนค่ะ เพราะดูอย่างปัดสิ... พลังวายมันรุนแรงเกินต้านทาน ใครโดนครอบงำแล้วก็ยากถอนตัวแหละ ซิกๆ ไม่รู้เรื่องนี้จะลงเอยยังไง แต่คิดว่าเรียวน่ะร่างกายไปกะเขาซะแล้ว เหลือแค่ใจเท่านั้นเอง ฮึ คนปากแข็ง ส่วนเดียร์ก็ช่างไม่ถอย อื้อ จริงๆ แล้วจะมีคนดื้อไม่รู้ฟังแบบนี้อยู่บ้างไหมนะ ถ้าต้องรับมือคนแบบนี้คงปวดหัวน่าดู อยากเอาหัวโขกเพดานวันละร้อยหนอะ... จากคุณ : นราเกตต์ - [ 25 ก.พ. 49 15:24:06 ]

ความคิดเห็นที่ 108 เชื่อว่าคุณเคทเป็นหญิงแท้แน่นอนค่ะ เพราะดูอย่างปัดสิ... >>> - -. ง่า ยกตัวอย่างใกล้ตัวไปแล้วจ้ะ เกตต์ อื้อ แต่ยังไงก็เข้ามายืนยันนะ ร้อยละ 90 % ของคนชอบเขียนชอบอ่านฟิก + นิยาย บอยเลิฟน่ะ เป็นหญิงแท้ ๆ นะคะ ^ ^ (จากประสบการณ์ที่คลุกคลีอยู่มาเกือบ 2ปี ไม่ยาวนานนัก แต่ถ้ารวมกับที่แอบ ๆ กรี๊ด โดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองชอบวาย ก็เกือบ 10 ปีได้แล้วล่ะ /*เพิ่งบรรลุเมื่อไม่นานมานี้เอง ^^) .. .. มาถึงเรื่องตอนนี้มั่ง ^ ^ ... ... ตาเรียวเอ๋ย ใจแข็งยังไงเจอทั้งอ้อน ทั้งถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ รับรองนายต้องก็ต้องเปลี่ยนจนได้นั่นล่ะ  ...หุ ๆ ยินดีต้อนรับสู่โลกสีม่วงนะ  ^^ คุณเคทไม่ต้องห่วงค่ะ แถวนี้มีผ้าซับเลือดไว้เตรียมพร้อมเสมอ  เหอ ๆ ^ ^ (ขืนเอาพานทองมารอง ได้เป็นพาน ๆ แบบนั้น คงต้องหามส่ง รพ.แทนแล้วล่ะค่ะ) ^ ^" จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 25 ก.พ. 49 17:58:36 ]

ความคิดเห็นที่ 109 พอดีการ์ตูนเล่มนี้เบสซื้อไว้พอดีและชอบมากกกเลยค่อนข้างแปลกใจที่เนื้อเรื่องคล้าย...ตอนอ่านครั้งแรกตะโกนบอกเพื่อนใหญ่เลยแหละว่า..เรื่องนี้ไงที่เหมือนการ์ตูน... ว่าแต่ว่า... เมื่อไหร่ตาเรียวจาใจอ่อนง่า... เบสร้อนใจน้า.... เดียร์สู้ๆ เดียร์สู้ตาย.... จากคุณ : besuto - [ 25 ก.พ. 49 21:21:34 ]

ความคิดเห็นที่ 110 เห็นด้วยกับคุณปัดค่ะ...วันนี้ไปร้านการ์ตูนก็เห็นผู้หญิงคนนึงหอบซื้อเยอะมากกกกก... แล้วคนที่อยู่ตรงมุมนี้ก็สาวๆทั้งนั้นแหละค่ะ... เรียวใกล้จะใจอ่อนหรือยังคะเนี่ย...ลุ้นจัง ก็เชียร์เดียร์อยู่นี่เนอะ...เหอะๆ จากคุณ : bee - [ 25 ก.พ. 49 23:16:19 A:61.91.67.161 X: ]

ความคิดเห็นที่ 111 จริงหรือคะ คุณบี ผู้หญิงคนนั้นไปซื้อการ์ตูนแนวบอยเลิฟที่ใหนอ่ะ วานบอกทีค่ะ ส่งเมล์มาบอกก็ได้ เพราะตอนนี้ ร้านประจำ อ่ะ เขาไม่กล้าวางบนแผงแล้วอ่ะ เขากลัว ตำรวจกวาดล้างอ่ะ ร้านประจำสองสามร้านที่เคยซื้อไม่มีเลยอ่ะค่ะ เศร้าใจจังอ่ะ หนูเบส จะแปลกใจไหมคะ ถ้าพี่เคทจะบอกว่า ในเรื่องนี้ เดียร์ก็อ่านเรื่องนี้ด้วยอ่ะ แล้วเขาก็ทำอย่างนี้กับเรียว เพราะอิทธิพลจากหนังสือด้วยอ่ะค่ะ ว่าแต่ว่า หากมีคนอ่านนิยายพี่เคท หวังว่า คงไม่มีใครลุกขึ้นไปลักพาตัวคนที่ชอบมามัด แล้ว กุ๊กกิ๊กกับเขาแบบในเรื่องนะคะ เดี๋ยวพี่เคทจะโดนข้อหายั่วยุและส่งเสริมอะค่ะ คุณปัดคะ อ่านการ์ตูนวายมา10 ปีแล้วเหรอ เหอ เหอ ประสบการณ์การอ่านเยอะจังเลยอ่ะค่ะ นี่เพิ่งมาเริ่มอ่านตอนคบกับเพื่อนเกย์นี่แหละ เพราะเพื่อนเกย์แนะนำอ่ะค่ะ คุณ นราเกตต์ คะ - จริงๆ แล้วจะมีคนดื้อไม่รู้ฟังแบบนี้อยู่บ้างไหมนะ ถ้าต้องรับมือคนแบบนี้คงปวดหัวน่าดู อยากเอาหัวโขกเพดานวันละร้อยหนอะ... อิอิอิ หากมีคนดื้อๆ ที่น่ารัก น่าชัง ขี้อ้อนแลลนี้อ่ะ ยอมปวดหัวอ่ะ เพราะเขาเอาใจเรานี่นา จริงไหมคะ จากคุณ : katesnk - [ 26 ก.พ. 49 00:32:08 A:58.9.10.153 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 112 เดียร์ก็อ่านเรื่องนี้ด้วยอ่ะ แล้วเขาก็ทำอย่างนี้กับเรียว เพราะอิทธิพลจากหนังสือด้วยอ่ะค่ะ << O_O'' กรี๊ด จริงเหรอคะคุณเคท อ๋า...อื้อ เอิ้ก... จากคุณ : นราเกตต์ - [ 26 ก.พ. 49 00:46:46 ]

ความคิดเห็นที่ 113 จริงอ่ะค่ะ คุณนราเกตต์ แต่ว่า ไม่ใช่ทั้งหมด บางส่วนอ่ะ ผสานกับการใช้ชีวิตส่วนตัวของเดียร์อ่ะค่ะ หุหุหุ แต่ก็ยอมรับใช่ไหมคะ ว่าหนูเดียร์น่ารักจริงๆอ่ะ เวปโน้นอ่ะ เดียร์เป็นขวัญใจเลยนะคะ มีแต่คนออกแรงเชียร์เดียร์ แล้วหมั่นไส้เรียวกันจมเลยค่ะ หุหุหุ จากคุณ : katesnk - [ 26 ก.พ. 49 01:13:35 A:58.9.10.153 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 114 แล้วยังไงต่อล่ะครับ หุหุ อยากรุ้ว่าอีตาเรียวจาปากแข็งได้อีกนานไหม แถวบ้านผมที่สระแก้วนะครับ การ์ตูนพวกนี้ว่าขายให้รึ่มเลย แต่ว่าผมก็ไม่เคยซื้อมาอ่านซ้ากที เห็นทีจะต้องไปหามาอ่านซะมั่งแล้ว ป.ล.ถ้าคุณเคท หาซื้อไม่ได้จริง ๆ แวะมาสระแก้วได้นะคร้าบ จากคุณ : amnesia - [ 26 ก.พ. 49 01:35:00 ]

ความคิดเห็นที่ 115 555 เอ้อเรื่องหนังสือการ์ตูน สั่งซื้อจากอินเตอร์เน็ตเอาก็ได้นี่คะ ของเลิฟบุ๊คเขามีนะ สั่ง 5 เล่มขึ้นไปก็ส่งฟรีด้วยอะค่ะ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 26 ก.พ. 49 01:38:11 ]

ความคิดเห็นที่ 116 10 ปี อ่านแนว โชเนน มากกว่าค่ะ  (แบบว่าแอบ ๆ หวาน ๆ กุ๊กกิ๊กไม่มีอะไร)  ส่วน Yaoi เพิ่งมาอ่านแบบจริง ๆ จัง ๆ  2 ปีให้หลังนี่เองค่ะ  ประเดิมด้วย lovemode แล้วตามมาด้วยสแกน ของอาจารย์อายาโนะ ยามาเนะ (สุดเลิฟ) ^ ^ ปล. ช่วงนี้ถึงมีการ์ตูน Y ขาย แต่ปัดไม่คิดจะซื้อนะคะ คุณเคทได้ไปอ่านแถวกระทู้ที่เฉลิมไทย บ้างหรือเปล่าคะ เซนเซอร์ได้น่าโมโหมากเลย  กอดลมห่มฟ้างี้   ดงหมื่นบุปผางี้  โอ๊ย เสียอารมณ์ (ถ้าอย่างนั้นอย่าพิมพ์มาเลยจะดีกว่า) จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 26 ก.พ. 49 09:00:43 ]

ความคิดเห็นที่ 117 ^ ^ ^ โอ๋ย ปัด ชอบนักเขียนคนเดียวกันเลย ตอนนี้กำลังกรี๊ดเรื่อง The crimson spell อยู่ มันช่างวายแล้วฮาได้ใจจริงๆ แต่เห็นด้วยเรื่องเซนเซอร์ในการ์ตูน ไม่ไหว อ่านแล้วเครียด เผลอนึกว่าตัวเองอัลไซเมอร์อ่านข้ามอะไรไปรึเปล่า มันตัดกันฉึบฉับ บางทีดำปืดประหนึ่งดับไฟแล้วคลุมมุ้งดำ บ้างก็ล่องหนไปทั้งช่องก็มี ตกลงซื้อมาทำไมเนี่ย เซ็ง หาอ่านสแกนดีกว่าจริงๆ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 26 ก.พ. 49 09:59:45 ]

ความคิดเห็นที่ 118 สวัสดีครับคุณเคทและสาวๆที่น่ารักทั้งหลาย ผมบอกตรงๆว่าค่อนข้างแปลกใจมาก ที่นิยายแบบเกย์ๆเขียนและติดตามอ่านโดยสาวๆ(สาวจริงไม่ใช่สาวแตก) สาวไทยเรานี่น่ารักจริงๆครับ ใจกว้างอย่างน่านับถือ ขอขอบคุณมากๆที่เขียนนิยายรักกะจุ๋มกะจิ๋มของชาวเกย์มาให้อ่าน ผมชอบมากเลยครับ ทุกวันจะต้องคอยมาเปิดหาว่ามีแชบเตอร์ใหม่ๆมาเพิ่มหรือยัง เรียกว่าติดงอมแงมเชียวแหละ อย่าให้คอยนานนะครับ เห็นในผู้อ่านอย่างผมบ้าง จากคุณ : BenzSiam - [ 26 ก.พ. 49 11:40:18 ]

ความคิดเห็นที่ 119 เอ้อคุณเคทคะ...อย่างที่คุณนราเกตต์ว่าอ่ะค่ะ...เดี๋ยวนี้มีให้สั่งเกือบทุกสำนักพิมพ์แล้วนะคะ... แต่ถ้าอยากเดินเลือกเอง ร้านที่ยังเจอก็มีหลายที่เหมือนกันนะคะ... จากคุณ : bee - [ 26 ก.พ. 49 12:14:26 A:58.10.0.43 X: ]

ความคิดเห็นที่ 120 คิก ๆ เกตต์จ๋า อ่านตอนที่ 9 (แบบ raw) หรือยัง  ฮาวี่น่าสงสาร โดนหนูวาลทิ้ง ^ 0 ^ (ฉบับ Eng Scan ชื่อเขียนว่า valdrigue )แต่ภาษาไทยเรียกบัลด์รีด เฉยเลย -*- งานของอาจารย์อายาโนะ มีเกือบครบทุกชิ้น(ยกเว้นโดจินสแลมดังค์)  กับภาพประกอบนิยาย (บางเรื่อง)  นอกนั้นตามสูบหมด ชอบที่สุดก็คือ Viewfinder นี่ล่ะ  Naked Truth 6 ออก 28 กพ.นี้ (พวกสาว ๆ Y ก็เตรียมตั้งหน้าตั้งตาสูบกันต่อโฮะๆ) (ใส่รูปประกอบไม่เป็นแฮะ เอาโค้ดมาแปะจะติดไหมเนี่ย 0 . 0 ) [IMG]http://img.photobucket.com/albums/v407/pat104/boards/881570.gif[/IMG] แก้ไขเมื่อ 26 ก.พ. 49 12:32:28 จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 26 ก.พ. 49 12:24:27 ]

ความคิดเห็นที่ 121 โห... อ่านมาสิบปีแล้วเหรอคะ... เบสอ่านมาห้าปีเอง...ตั้งแต่มอสองง่า ร้านประจำที่ขายการ์ตูนเค้าเอาการ์ตูนไปเก็บหมดอ่า จะสั่งซื้อทางไปรษณีย์ก้อไม่ได้ (โดนท่านแม่ฆ่าตายแหงมๆ) (แอบอ่านมาห้าปี ครอบครัวบ่มีใครรู้น้องจากพี่สาว) ตอนนี้ก้อเลยอ่านฟิคแก้ขัดไปก่อน... หุหุ เดียร์อ่านการ์ตูนเกย์....มิน่าละ....ติดใจละสิ จากคุณ : besuto - [ 26 ก.พ. 49 16:52:16 ]

ความคิดเห็นที่ 122 หายไปสองวันเรื่องเข้า คห.ที่ 121 แล้ว อ่านจนตาบวมเลยแหละ (ไม่รูเป็นไงยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้อยากเห็น) หลังจากอ่านเรื่องนี้ได้คติสอนใจเลยครับ... ...อย่าช่วยคนซุ่มสี่ซุ่มห้า...(คล้ายๆ ชาวนากับงูเห่าเลยแฮะ  แต่รุ่นงูเห่ารุ่นไหนก็ไม่รู้  สยองขวัญที่สุด >-<) เอาต่อๆๆๆๆๆ อ่านต่อ จากคุณ : เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) - [ 27 ก.พ. 49 15:15:34 ]

ความคิดเห็นที่ 123 พี่เคททททท เรื่องนี้ตีพิมพ์จริงป่ะคะ เมื่อไรค่า.... (เบสตกข่าวหรือป่าวเนี่ย....งับๆๆๆ) มาตอบเลยน้า....จิจิจิ จากคุณ : besuto - [ 27 ก.พ. 49 21:55:41 ]

ความคิดเห็นที่ 124 ค่ะ มีสำนักพิมพ์มาติดต่อนะ พี่เคทตกลงไปแล้ว อย่าลืมมาอุดหนุนพี่เคทนะ หนูเบสท์ เป็นกวินทร์ (ไกรธนันท์ธวัช) คะงูเห่าหล่อๆ และทำให้ทุกอย่างแบบนี้ ไม่น่าช่วยหรือคะ อิอิอิ ปัด (HolySoul) คะ สะสมการ์ตูนเยอะจัง ไปหาได้จากแหล่งไหนคะ แบบว่าอยากสะสมบ้างอ่ะค่ะ bee จ้าบี ขอบคุณมากนะคะ ได้อ่านอีเมล์แล้วนะคะ BenzSiam คะ ขอบคุณมากค่ะ แต่ไม่ต้องแปลกใจนะ มีผู้หญิงหลายคน รักชอบเกย์อ่ะค่ะ เหมือนเพื่อน เหมือนพี่ เหมือนญาติพี่น้องเลยค่ะ เช่นดิฉันเป็นต้น ฮ่าฮ่าฮ่า amnesia คะ จะไปสระแก้ววันศุกร์นี้ ไปงานบวชน้องที่ทำงานเก่า มีโอกาสจะแวะซื้อ ไม่ทราบอยู่ร้านตรงไหนเหรอคะ นิยายวายที่ว่า คริคริ คริ จะได้ไปเหมาอ่ะค่ะ นราเกตต์คะ การ์ตูนที่บอกว่าชอบมากอ่ะ มีกี่ภาคคะ แล้วหาอ่านได้ที่ไหน ตอนนี้ยังมีขายหรือเปล่า ชื่อภาษาไทยมีไหมคะ ตอบด่วนค่ะ เผื่อจะมีโอกาสซื้อไปสะสมบ้าง ......................................... วันนี้จะทะยอยลงให้อ่านนะคะ ........................................ “ผมไม่ทำอะไรเรียวหรอกครับ ผมสัญญานะ แค่อยากกอดเอาไว้แบบนี้นานๆ” เขากระซิบเสียงพร่า ใบหน้าของเขาแนบชิดกับใบหน้าด้านข้างของผม เขากดจมูกลงแล้วฝังไว้ที่ลำคอผมเนิ่นนาน ด้วยท่าทีแบบนั้น มันทำให้ผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว เลือดฉีดพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย ตัวของเขาสั่นระริกจนผมรู้สึกได้ เสียงครางอู้อี้เล็ดรอดออกมาจากปากของเขา ดูเหมือนเขากำลังพยายามสะกดกั้นอารมณ์พิศวาสที่มันก่อตัวขึ้น ผมรู้ดี เพราะผมเคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาก่อน เวลาที่เรารู้สึกอยากจะปลดปล่อยอารมณ์ แต่ต้องสะกดมันเอาไว้ มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานยิ่ง ด้วยเหตุนี้ผมจึงยืนนิ่งให้เขากอด และจูบที่ซอกคอของผมอย่างนั้นเนิ่นนาน จนกระทั่งอารมณ์ของเขาสงบลง “ไม่ง่ายเลยยอดรักของผม” เขาพูดหลังจากคลายวงแขนแล้ว เขาจูบผมที่ข้างแก้ม แล้วก็ผละออกจากตัวผม “การที่ต้องฝืนใจทนเฉย ทั้งๆที่เห็นคุณเปลือยอยู่ตรงหน้า อยากสัมผัส อยากกอด อยากจูบ อยากเข้าไปอยู่ในตัวคุณ ให้กายเราสองคนแนบสนิทเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ไม่สามารถทำได้ มันเป็นเรื่องที่ทรมานมากใจอย่างมากเลยรู้มั๊ย แต่ผมอยากให้เรียวยอมรับผม ไม่อยากทำร้ายหัวใจตนเองด้วยการทำลายคนที่เรารักเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ไม่อยากถูกเรียวเกลียดเลย อยากให้เราตกลงกันได้ อยากให้เรียวเป็นแฟนผม ผมจะได้ไม่ต้องทรมานใจแบบนี้” น้ำเสียงของเขาดูเศร้าเสียเหลือเกิน จนผมรู้สึกหดหู่ตามไปด้วย คำพูดเผ็ดร้อนที่เตรียมจะขุดออกมาด่าเด็กหนุ่ม ถูกกลืนลงคอกลับไปจนหมด ผมใช้ผ้าขนหนูซับน้ำบนตัว และศีรษะจนแห้ง จากนั้นก็รับเสื้อผ้าจากเขาที่ยื่นมาให้เอามาแต่งตัว เราสองคนก้าวออกจากห้องน้ำ โดยที่เขาเดินนำออกมา ต่างคนต่างนิ่งเงียบไม่มีใครพูดอะไร ผมยืนเคว้งคว้างอยู่กลางห้อง ไม่รู้จะทำอะไร จะนั่งหรือยืนตรงไหนดี เด็กหนุ่มลูกครึ่ง ก็ไม่มีทีท่าว่าจะจับผมมัดไว้เหมือนเดิม ผมหย่อนตัวลงนั่งบนเครื่องแป้งในห้องเขา แล้วหยิบหวีขึ้นมาหวีผม โดยที่เดียร์เดินไปนั่งบนเตียง ผมมองเขาผ่านกระจก ก็เห็นเด็กหนุ่มทำตาเหม่อลอย สักพักหนึ่งเขาก็หันมาจ้องมองผม ตาของเราสบกันในกระจก และแล้วคำพูดมากมายก็หลั่งไหลออกมาจากปากของเขา “หลังจากที่คุณส่งผมที่บ้านของไอ้น้อยเพื่อนผมแล้ว ผมก็ได้อาศัยนอนบ้านมันประมาณ 2คืน โดยที่ไม่ได้ย่างกรายไปโรงเรียนเลย ไอ้น้อยเล่าให้ฟังว่าคุณครูเมตตาซึ่งเป็นครูประจำชั้นของผม ถามว่าผมไปไหน เพราะเห็นว่าใกล้จะสอบแล้ว แกไม่อยากให้ขาดเรียน เพราะกลัวว่าผมจะไม่ผ่าน ตกซ้ำชั้น เพราะถึงแม้ว่าผมจะไม่ใช่เด็กเรียนเก่ง แต่ผมก็ตั้งใจเรียนเสมอ ไอ้น้อยก็เลยเล่าเรื่องที่ผมหนีออกมาจากบ้านให้คุณครูฟัง คุณครูจึงไปขอร้องครูใหญ่ ให้ไปคุยกับป้าของผม ว่าอย่าเอาเรื่องเอาราวกับเด็ก เพื่อที่จะให้ผมได้เรียนต่อ วันที่นัดเจอกัน ผมไปด้วย พอป้ากับพี่ชายเจอหน้าผมเท่านั้น ก็จะถลันเข้ามาตบตี หาว่าผมโกหก สร้างเรื่อง แต่ครูใหญ่กับครูประจำชั้นของผมห้ามไว้ก่อน จากนั้นพวกเขาก็คุยกันเกี่ยวกับเรื่องของผม ครูใหญ่อยากให้ผมเรียนให้จบชั้น ม.2 ไปก่อน โดยทุนของโรงเรียน ซึ่งคุณครูประจำชั้นของผมจะรับผมไปอุปการะ แกเป็นโสดแล้วก็พักอาศัยอยู่ที่บ้านพักครูในโรงเรียน หากผมไปอยู่ที่นั้นผมก็จะปลอดภัย ได้เรียนหนังสือ แล้วยังได้ช่วยดูแลบ้านพักเป็นหูเป็นตาให้ครูเมตตาได้ด้วย แรกๆป้าของผมจะไม่ยินยอม ครูของผมเลยขู่จะเอาเรื่องที่ลูกชายของป้าจะข่มขืนผม ป้าแกก็เลยต้องยอม แบบฮึดฮัดไม่พอใจ” จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 02:26:00 A:58.8.20.163 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 125 “ผมเรียนจนกระทั่งจบ ม.2 โดยทุนของโรงเรียน ซึ่งผมต้องช่วยทำงานพิเศษในห้องสมุด และช่วยปิดเปิดโรงเรียน แล้วผมยังต้องช่วยคุณครูประจำชั้นทำงานบ้านด้วย เพราะผมไปอาศัยบ้านแก ถึงแม้การเรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย จะหนักหนาสาหัสสำหรับเด็กอายุ 14 อย่างผม แต่ผมก็รู้สึกพอใจ เพราะคุณครูดีกับผมมาก ท่านให้ความเอ็นดูกับผม เหมือนครูทั่วๆไปที่หวังดีกับศิษย์ ผมรู้สึกเคารพรักในตัวของท่านมาก” “ช่วงปิดเทอมก่อนจะขึ้น ม.3 ครูประจำชั้นของผมก็ถูกย้ายให้เข้ากรุงเทพฯ แล้วเหมือนนกรู้ ป้ากับพี่บอยมาหาครูประจำชั้นของผม เพื่อรับตัวผมคืนกลับไปเลี้ยงดู แต่ผมยืนกรานกับครูของผมว่า ผมจะไม่มีทางกลับไปที่นั่นอีกแล้ว ครูบอกผมว่าครูไม่สามารถช่วยอะไรผมได้ เนื่องจากครูเองก็ต้องถูกย้ายไปทำงานที่อื่นเหมือนกัน ผมคงต้องกลับไปอยู่กับพวกเขา ซึ่งครูเองก็เชื่อว่าพวกเขาคงไม่กล้าทำอะไรผมแล้ว เพราะครูใหญ่รู้เรื่องนี้แล้วคงจะช่วยผมได้อีกแรง” “แต่ผมไม่ได้เชื่อป้ากับพี่บอยอย่างที่ครูเชื่อ หลังจากที่ครูประจำชั้นของผม ขอเวลาสักสองวันให้ผมเตรียมใจ และเก็บข้าวของ ผมก็แอบหนีออกมาอีก ผมไม่ได้หวนกลับไปหาเจ้าน้อย หรือครูประจำชั้นผมอีกเลย เพราะผมไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อน ผมกลัวว่าพี่บอย และป้าของผมจะตามไปอาละวาดใส่คนเหล่านั้น ผมจึงหนีไปอย่างสะเปะสะปะไร้ทิศทางจนกระทั่งไปเจอเข้ากับเฮียเข้มเข้าพอดีที่ท่ารถบขส” “ผมกำลังจะหาทางเล็ดลอดหนีขึ้นรถทัวร์ไปกรุงเทพฯ เพื่อไปตายเอาดาบหน้า ส่วนเฮียเข้มมาตามตัวเด็กของแกที่หนีเข้ากรุงเทพเหมือนกัน เฮียเข้มแกเป็นเจ้าของค่ายมวยเล็กๆที่ชอบจัดให้นักมวยในสังกัดขึ้นชกโชว์ที่พัทยา แกเจอผมนั่งซึมๆอยู่ในศาลาที่พักผู้โดยสารก็ปรี่เข้ามาคุยกับผมทันที แกบอกตอนหลังว่า ทันทีที่เห็นก็รู้ว่าแกได้ค้นพบเพชรในตมแล้ว แกว่าผมหน่วยก้านดี เหมาะที่จะปั้นให้เป็นนักมวยในสังกัดของแก โดยจะเริ่มจากรุ่นเล็กๆไปก่อน พอร่างกายผมใหญ่โตแข็งแรงขึ้น ก็ค่อยเปลี่ยนรุ่นชกไปเรื่อยๆ แกชวนผมมาอยู่ด้วย และรับจะอุปการะเลี้ยงดูผม ผมเห็นว่าไหนๆก็ไม่มีที่ไปอยู่แล้ว ไปอยู่กับแกได้ที่อยู่ที่กิน แถมซ้ำยังมีอาชีพติดตัวด้วยยิ่งดีไปกันใหญ่ เพียงแต่ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะกลายมาเป็นนักมวยหาเลี้ยงชีพ แต่เมื่อคิดอีกทีก็คิดว่าอาชีพนี้ไม่น่าเสียหายอะไร อีกอย่างผมจะได้เรียนรู้ศิลปะป้องกันตัว ไว้ต่อสู้กับคนที่คิดจะมาทำร้ายผมด้วย ผมเลยยินยอมพร้อมใจไปอยู่กับแก” จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 02:28:46 A:58.8.20.163 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 126 “ที่นั่น ผมได้เจอไอ้น้อยเพื่อนรักของผม มันมาหางานพิเศษทำในช่วงปิดเทอมด้วยการเป็นนักมวย ที่มันเลือกทำงานนี้ เพราะพ่อมันก็เป็นนักมวยเหมือนกัน แต่พ่อมันถูกชกตายคาเวที ไปไม่ถึงฝั่งฝัน มันเลยคิดที่จะสานต่ออุดมการณ์ของพ่อมันด้วยการเป็นนักมวย แล้วตั้งใจว่าจะต้องก้าวไปให้ใกลและคว้าแชมป์โลกมาให้ได้” “ผมกับไอ้น้อยฝึกเรียนมวยไทยที่ค่ายของเฮียเข้ม ถึงแม้แกจะเป็นคนที่ดุดัน แต่แกก็ใจดีกับพวกผมมาก แกเป็นคนขี้โวยวายเสียงดัง ชอบด่านักมวยของแก แต่ก็ไม่มีใครโกรธ เพราะทุกคนรู้ว่าแกรักและหวังดีกับพวกเรามาก อยากให้พวกเราเป็นนักมวยที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียง แกเที่ยวพาพวกเราไปชกในที่ต่างๆ รวมทั้งรับเชิญไปชกโชว์ให้ฝรั่งดูในบาร์แถวพัทยา หากใครมีวี่แววดี แกก็จะสนับสนุนอย่างเต็มที่ ได้เรื่องที่น่าเสียดายก็คือ บางคนที่เริ่มมีชื่อเสียง ก็มีคนมาแย่งไปอยู่ที่ค่ายของตนเอง พวกนั้นเห็นว่าไปอยู่ค่ายใหญ่ๆ ได้ผลตอบแทนมากกว่า ก็ออกจากค่ายแกไป คนแล้วคนเล่าที่ทำให้แกต้องเสียใจ แต่แกก็ไม่เคยวิตกกังวล แกกัยังเดินหน้าปั้นคนต่อไปเรื่อยๆ” “ไอ้น้อยเป็นคนแรกที่ได้ขึ้นชกบนเวที เนื่องจากไอ้น้อยเป็นคนที่มีรูปร่างบึกบึน แม้จะเตี้ยล่ำก็ตาม ไอ้น้อยมีใบหน้าที่โหดสะใจ ถึงแม้ภายใต้ใบหน้าที่ดุดันจะซ่อนความอ่อนไหวขี้กลัวไว้ก็ตาม แต่พอขึ้นเวทีแล้ว ไอ้น้อยจะทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างเต็มที่ มันเป็นนักมวยที่ชกได้ดุดันมาก คู่ของมันที่ชกด้วย ต้องบอบช้ำไปตามๆกัน ถึงแม้ว่ามันจะอายุเพียงแค่ 15 ปี เป็นมวยเด็ก แต่มันก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ตัวใหญ่แล้วก็อายุมากกว่ามันได้หลายปี” “ตอนที่เกิดเรื่องกับไอ้น้อย ผมยังเรียนรู้กลวิธีการชกอยู่ ถึงแม้เฮียเข้มจะบอกว่าผมหน่วยก้านดี เหมาะที่จะชกมวย แต่ผมยังใจไม่กล้าพอ อาจจะเป็นเพราะผมเคยถูกรังแกมาตั้งแต่เด็ก ทำให้ผมไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับคนอื่น ตราบจนกระทั่งไอ้น้อยโดนซ้อมปางตาย ทำให้ผมเกิดความฮึดขึ้นมา” “เพราะไอ้น้อยเป็นนักมวยดุดัน แล้วชกชนะคู่ต่อสู้หลายครั้ง ทำให้มันเริ่มมีชื่อเสียง มีการคาดหวังกันว่าหากไอ้น้อยสั่งสมประสบการณ์ด้วยการขึ้นชกไปเรื่อยๆ แล้วข้ามไปชกที่เวทีในกรุงเทพเพื่อหาชื่อเสียง จากนั้นก็ไปต่อยมวยสากล ไอ้น้อยจะเป็นนักชกที่เรียกคนดูได้มากที่สุด แล้วก็อาจจะสามารถขึ้นชกในเวทีมวยระดับโลกได้ เพราะไอ้น้อยเป็นนักมวยที่มีน้ำอดน้ำทนสูง หมัดนัก และลีลาสวยงาม แม้จะยังเด็กอยู่ แต่ก็มีแววอนาคตใกล ค่ายมวยหลายค่ายเลยต้องการตัวไอ้น้อยไปอยู่ด้วย เสนอเงินทองของล่อใจให้มันมากมาย แต่มันก็ไม่ยอมไปอยู่ เพราะมันรักเฮียเข้ม แล้วเขาก็รักมันด้วย มันอยากตอบแทนเฮียเข้มที่ทำให้มันมีชื่อเสียง การปฏิเสธของไอ้น้อยสร้างความไม่พอใจให้กับค่ายมวยยักษ์ใหญ่ในถิ่นนี้มาก จึงมีความพยายามมากมายที่จะล้มไอ้น้อยให้ได้ ถึงแม้ว่ามันจะยังเป็นเด็กวัยรุ่นอยู่ก็ตาม นัยว่าเพื่อตัดหนทางการเติบโตในเส้นทางมวยของมัน” ......................................... วันนี้ลงให้สามตอนก่อนนะคะ วันนี้ง่วงมากค่ะ สัปหงกหน้าจอคอมเลยอ่ะค่ะ ไปนอนดีกว่า ไว้เจอกันนะคะ บายค่ะ จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 02:35:07 A:58.8.20.163 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 127 เอ่ออ่า...ไว้จะเข้ามาตอบนะคะ ขอคลานไปนอนเหมือนกัน ปั่นงานมาทั้งคืนเลย TT w TT'' จากคุณ : นราเกตต์ - [ 28 ก.พ. 49 14:23:35 ]

ความคิดเห็นที่ 128 การ์ตูน Y ปัดน่ะเหรอ ไม่ค่อยซื้อหรอกค่ะ (ที่มีเก็บก็แค่ เลิฟโหมดครบชุด กับ จีดีเฟนด์ ครบชุด เท่านั้น แล้วก็เรื่องใส ๆ ไม่ค่อยหื่น บางเรื่องเอง ^ ^) ส่วนใหญ่ปัดสูบสแกนในเนตค่ะ โดยเฉพาะงานของอาจารย์อายาโนะสุดเลิฟ ต้องสูบจากเนตอย่างเดียวเท่านั้น อ่านแบบแปลไทย แล้วเสียอรรถรสมากมายค่ะ  ทั้งปิด ทั้งเซนเซอร์ เฮ่อ ... - -" ส่วนแหล่งสูบ ตอนนี้กำลังอัตคัตอย่างมาก เพราะมันทยอยปิดกันไปหมดแล้ว แถมไปอัพใน irc กันหมด  ปัดเล่นไม่เป็นด้วยสิ  ตอนนี้ก็ได้แต่รอผู้ใจบุญอัพใส่โฮสต์ให้ดาวน์โหลดเท่านั้นล่ะค่ะ ^ ^" .. .. เมนต์เรื่อง: โห ตาเรียว อีกฝ่ายเป็นนักมวยนะ นายเสร็จแน่ แค่แรงก็สู้กันไม่ได้แล้ว เหอ ๆ น่าสงสาร ถูกดึงเข้าวังวนสีม่วงยังไม่พอ แถมยังต้องเป็นฝ่ายรับอีกต่างหาก ซวยทั้งขึ้นทั้งล่องเลยแฮะ - -" จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 28 ก.พ. 49 16:17:24 ]

ความคิดเห็นที่ 129 Thanks again for your lovely novel, I'm waiting for more. จากคุณ : BenzSiam - [ 28 ก.พ. 49 18:55:11 ]

ความคิดเห็นที่ 130 ตื่น ๆๆๆๆ ได้แล้วค่ะ คุณนราเกตต์ มาอัพใหม่ให้แล้วน้า อย่าลืมมาตามอ่านนะคะ คุณปัดคะ สูบสแกนเอาในเนตนี่ทำอย่างไรเหรอ สอนวิธีทำมั่งจิ แบบว่าอยากได้เอาไว้อ่านมั่งค่ะ วันนี้ลงให้แล้วนะคะ หวังว่า คุณ BenzSiam คงจะอ่านได้อย่างจุใจนะคะ วันนี้ลงให้ห้าตอนค่ะ ..................................... อ่านเลยค่ะ .................................... “มีนักมวยที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดถูกส่งขึ้นมาต่อสู้กับไอ้น้อย ตอนนั้นไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่ามวยเด็กๆอย่างพวกเรา เป็นที่สนใจของคนได้มากขนาดนี้ จนถึงขั้นที่จะจ้องทำร้ายกัน แต่ถึงแม้จะใช้วิธีใหนจัดการกับไอ้น้อยก็ตาม ไอ้น้อยก็สามารถเอาชนะคนพวกนั้นมาได้ จนเริ่มดังขึ้น ดังขึ้นเรื่อยๆ” “วันหนึ่งมีสมุนของผู้มีอิทธิพลในวงการมวยมาติดต่อกับเฮียเข้มให้ล้มมวยให้กับนักมวยหน้าใหม่ในค่ายของเขา เขากะจะปลุกปั้นเด็กของเขาให้ก้าวขึ้นไปสู่เวทีแชมป์โลก แล้วอยากให้ไอ้น้อยเป็นฐานในการแผ้วถางทางไปสู่เป้าหมาย แต่เฮียเข้มกับไอ้น้อยปฏิเสธ และสามารถดับความฝันของเจ้าเด็กคนนั้นไม่ให้สามารถไต่เต้าไปสู่ความฝันของผู้มีอิทธิพลคนนั้นได้กลางเวที ภายในยก 2 นั่นเอง ผู้มีอิทธิพลคนนั้นโกรธมาก เพราะเขาเสียเงินเสียทองให้กับเด็กคนนี้มาก แล้วแถมซ้ำก็เล่นพนันข้างคนของเขาหลายแสนบาท เมื่อไอ้น้อยทำให้เขาขายหน้า ปฏิบัติการเด็ดชีพจึงเกิดขึ้น” “ผมกลับมาจากการไปวิ่งออกกำลังกายกับเพื่อนนักมวย มาถึงก็พบไอ้น้อยนอนจมกองเลือดพร้อมๆกับเฮียเข้มในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อน นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้ล่วงรู้ความลับบางอย่างของเพื่อนพร้อมๆกับความรู้สึกคั่งแค้นอย่างรุนแรงที่เห็นเพื่อนรักถูกกระทำ” “ไอ้น้อยเพื่อนผมกับเฮียเข้ม มีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกันมาเนิ่นนาน ตั้งแต่มันเข้าค่ายมวยมา โดยที่คนอื่นไม่เคยรับรู้ แม้กระทั่งผมซึ่งเป็นเพื่อนสนิทมันก็ไม่เคยปริปากเล่าเรื่องความสัมพันธ์นี้ วันนั้นมันกับเฮียเข้มอยู่ด้วยกันสองคนในบ้านพักซึ่งอยู่ในค่ายมวย วันนั้นเฮียเข้มใจดีอนุญาตให้นักมวยได้พักผ่อนกันบ้างหลังจากฝึกซ้อมกันมาทุกวัน แต่ผมกับเพื่อนนักมวยบางคนออกไปวิ่งแถวชายทะเล ทิ้งให้เฮียเข้มกับไอ้น้อยอยู่กันตามลำพัง ซึ่งตอนหลังผมมาลำดับเหตุการณ์ดูก็รู้ว่านั่นคือแผนที่เฮียเข้มจะได้อยู่กับไอ้น้อยตามประสาคนรักกัน” “ขณะที่คนทั้งคู่กำลังร่วมรักกันอยู่ ก็มีกลุ่มคนใส่หมวกไหมพรมคลุมหน้าบุกเข้ามาทำร้ายคนทั้งคู่ถึงในบ้าน พอไม่มีนักมวยอยู่ในค่าย จึงเหมือนทางสะดวกที่คนกลุ่มนั้นจะทำอะไรได้โดยง่าย พวกมันทำลายข้าวของในบ้านแตกหักเสียหาย พังเวทีมวยที่เราใช้ฝึกซ้อมกัน ขนข้าวของอุปกรณ์ที่ใช้ซ้อมออกมาทุบทิ้ง แถมซ้ำยังลงมือซ้อมคนทั้งสองโดยเน้นหนักไปที่ไอ้น้อยจนบาดเจ็บสาหัส พวกมันทุบมือไอ้นอ้ยทั้งสองข้าง แถมซ้ำยังกระทืบกล่องดวงใจไอ้น้อยจนแหลกเหลว ไอ้น้อยต้องนอนพักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาลถึง 2 เดือน กว่าจะหายเป็นปกติ” “ส่วนเฮียเข้มอาการไม่หนักมาก แต่แกก็ได้รับความกระทบกระเทือนใจอย่างสุดซึ่งที่เห็นไอ้น้อยต้องมารับเคราะห์ แกกลายเป้นคนเซื่องซีมไม่พูดไม่จากับใคร เวลาไปเข้าค่ายมวยก็จะนั่งเงียบไม่ดุด่าพวกนักมวยเหมือนเดิม ทุกคนสงสารเห็นใจแก ทุกคนทำตัวสงบเสงี่ยมขยันซ้อม ไม่ทำให้แกต้องลำบากใจ หลายคนยุให้แกแจ้งความเพื่อเอาเรื่อง แต่แกปฏิเสธ แกรู้ดีว่าไม่สามารถไปต่อกรกับอิทธิพลเถื่อนได้ อีกอย่างแกไม่อยากให้ใครมาล่วงรู้ว่า ไอ้น้อยนักมวยสุดยอดด้านความดุดันขวัญใจชาวประชา เป็นพวกรักร่วมเพศ แกยังคงหวังว่าไอ้น้อยจะกลับมาทำหน้าที่นักมวยได้ แต่สิ่งที่แกหวังไม่สามารถเป็นจริงได้เลย เพราะผลจากการบาดเจ็บครั้งนั้นทำให้ไอ้น้อยไม่สามารถที่จะขึ้นชกมวยได้อีกต่อไปแล้ว” จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 19:12:06 A:58.9.28.94 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 131 “สิ่งที่ไอ้น้อยกับเฮียเข้มได้รับ ปลุกไฟอาฆาตในกายผมให้คุโชน ผมตัดสินใจฝึกฝนตัวเองจนร่างกายแกร่งขึ้น แล้วเตรียมจะขึ้นชกเพื่อล้างแค้นให้กับไอ้น้อยเพื่อนผม หลังจากที่เพื่อนผมไปรักษาอาการบาดเจ็บ ผู้มีอิทธิพลคนนั้นก็ปั้นเด็กใหม่ขึ้นมา ซึ่งขึ้นชื่อในเรื่องความดุดันไม่แพ้ ไอ้น้อย เขาชกชนะกวาดเงิน และรางวัลมามากมาย เด็กคนนี้ถูกหมายมั่นปั้นมือที่จะให้ก้าวเข้าสู่วงการมวยระดับสากลต่อไป” “การชกกันครั้งแรกของผม เป็นการชกโชว์ในบาร์แถวพัทยา คู่ต่อสู้ของผมอายุมากกว่าผม 2 ปี เตี้ยแต่ล่ำกว่าผม หน้าเหลี่ยม จมูกแบน เขาเป็นนักชกที่อาศัยเรี่ยวแรงเป็นตัวทำคะแนนในการชก แต่ไร้สมอง แรงดีตอนต้น ปลายแผ่วส่วนตัวผมนั้นอาศัยจังหวะการเต้นฟุตเวิร์คของผมหลบหลีกจนทำให้ตัวเองบอบช้ำน้อยที่สุด จนผมสามารถเอาชนะคะแนนเขาได้เมื่อยื้อไปจนครบยก เนื่องจากเขาหมดแรงไปก่อน เลยถูกผมซัดเอาฝ่ายเดียวในยกท้ายๆ” “หลังจากนั้นผมก็ขึ้นชกอีก หลายครั้งเพื่อหาเงินมาทำค่ายมวยให้เฮียเข้มใหม่ หลังจากที่ค่ายแกถูกคนใจช่วยทำลาย แล้วแกเสียศูนย์ไปพัก แกก็กลับมาสู้เหมือนเดิม แกมุมานะฝึกฝนพวกเรา และส่งขึ้นเวทีมวยหลายเวที นักมวยในค่ายแกหลายคนชกชนะได้เงินมาปรับปรุงค่ายใหม่ ตอนนั้นผมย้ายมาเรียนที่โรงเรียนใหม่แล้ว เพราะเฮียเข้มไปขอร้องผู้ใหญ่บางคนที่เคยรู้จักให้ช่วยเหลือเรื่องโรงเรียนของผม ทำให้ผมได้เรียนต่อโดยที่ป้าและพี่บอยไม่สามารถมายุ่งได้ เพราะกลัวเฮียเข้มกับพวกนักมวยในค่ายแก และผู้ใหญ่คนนั้น เมื่อปัญหาเรื่องเรียนหมดไป ทำให้ผมเลิกกังวลแล้วมีกระจิตกระใจที่จะซ้อมมากขึ้น” “เฮียเข้มพาผมและเพื่อนตระเวนท้าชกไปในที่ต่างๆแถบภาคตะวันออก มีเวทีมวยที่ไหนแกพาไปที่นั่น จนชื่อเสียงค่ายมวยของแกเริ่มเป็นที่รู้จัก เพราะนักมวยหลายคนชกชนะสร้างความประทับใจให้กับคนดู ตัวผมเองเวลาขึ้นชกแต่ละครั้งก็สามารถเอาชนะได้ด้วยลีลาที่พลิกพลิ้ว หมัดผมไม่หนักเท่าไอ้น้อย แต่ผมก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยลีลาการลบหลีก และการต่อยที่สวยงาม ผมได้ฉายาว่าไอ้หนูจอมลีลา คนเริ่มพูดถึงผมมากขึ้น จนชื่อของผมไปเตะหูผู้มีอิทธิพลคนนั้น แล้วก็เหมือนเดิม เขาส่งคนมาทาบทามให้ผมไปอยู่ด้วยหลังจากที่ได้ไปนั่งดูผมชกมาสองสามครั้ง” “ผมตอบปฏิเสธสิ่งที่เขานำเสนอ ทำให้เขาโกรธมาก แล้วกล่าวคำอาฆาต หลังจากนั้นไม่นานเขาก็จัดนักมวยในสังกัดของเขาให้มาชกกับผม เพื่อต้องการตัดหนทางแห่งอนาคตไม่ให้ผมเติบโตในวงการมวย แต่ผมไม่แคร์เท่าไหร่ ผมไม่อยากจะเป็นนักมวยแชมป์โลก ผมแค่ต้องการแก้แค้นให้ไอ้น้อยกับเฮียเข้มมากกว่า และนี่ก็ได้โอกาสแล้วที่จะหักหน้าผู้มีอิทธิพลคนนั้น ข่าวว่าเขาเดิมพันว่านักมวยจอมโหดของเขา จะสามารถหักกระดูกผมได้ตั้งแต่ยกแรก เขาเดิมพันในวงเงินสูงมาก เพราะเชื่อมั่นในตัวนักมวยที่เขาปลุกปั้นมา” จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 19:15:26 A:58.9.28.94 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 132 “ผมปฏิญาณกับตัวเองว่าผมจะต้องเอาชัยชนะกลับมาเป็นของขวัญให้กับไอ้น้อยให้ได้ หากผมทำสำเร็จ ผู้มีอิทธิพลในวงการมวยคนนั้นจะได้รับรู้ความพ่ายแพ้อีกครั้ง และครั้งนี้จะเป็นครั้งที่สาหัส เพราะเขาจะต้องสูญเสียทรัพย์สินไปเป็นจำนวนมากให้กับการเดิมพันครั้งนี้” “ไอ้น้อยมาให้กำลังใจผมทุกวันหลังจากออกจากโรงพยาบาล มันไม่สามารถชกมวยได้แล้ว แล้วก็ไม่ได้ไปโรงเรียนอีกด้วย มันอยู่กับเฮียเข้มที่บ้าน แต่ก็ไม่ได้เปิดเผยให้ใครรู้ ยกเว้นแต่พวกนักมวยบางคนและผมเท่านั้นที่รู้ถึงความสัมพันธ์ของคนคู่นี้ เวลาที่ผมเห็นไอ้น้อยทีไร ผมอดสงสารมันไม่ได้ มันถูกทำร้ายที่มือและแขน จนทำให้ไม่สามารถที่จะใช้มือออกแรงหนักๆ อวัยวะเพศของมันถูกตัดขาดออกไป มันจึงมีสภาพอะไรไม่ต่างกับขันที แต่มันก็ยังมองโลกในแง่ดี ตามประสาคนไม่ค่อยคิดอะไรมากอย่างมัน ผมชอบดึงมันมากอด แล้วก็ให้คำมั่นสัญญาว่า ผมจะจัดการกับพวกคนใจชั่วให้มันให้ได้ ถึงแม้จะไม่สามารถเล่นงานพวกมันด้วยกฎหมาย ก็ขอให้มันหมดหวังในเส้นทางมวย อย่างที่พวกมันทำกับคนอื่น” “ไอ้น้อยช่วยผมฝึกซ้อม โดยสอนเทคนิคการปล่อยหมัดที่หนักหน่วงให้ ผมทำได้ไม่ดีเท่ามัน แต่หมัดผมก็นับว่าหนักพอควร ผมฝึกซ้อมทุกวันโดยไม่หยุดพัก วันละหลายๆชั่วโมง เพื่อเตรียมร่างกายให้แข็งแกร่ง ผมเฝ้ารอวันที่ผมจะได้ขึ้นชกกับนักมวยคนที่ขึ้นมาแทนที่ไอ้น้อย ได้ข่าวว่าหมอนี่หมัดหนักไม่ใช่เล่น แต่ถึงจะเก่งแค่ไหน ผมก็จะต้องโค่นเขาลงให้ได้ เพื่อดับความฝันของผู้มีอิทธิพลผู้นั้น” “และแล้ววันนั้นก็มาถึง ผมได้ขึ้นชกกับนักมวยในสังกัดของผู้มีอิทธิพล ณ เวทีชั่วคราวที่จัดขึ้นมาริมหาดพัทยาในงานเทศกาลสงกรานต์ มีนักมวยที่ผู้มีอิทธิพลท่านั้นส่งหลายคู่ รวมทั้งนักมวยที่เป็นคู่ชกของผม คู่ของเราเป็นคู่ก่อนการแข่งขันของนักมวยรุ่นใหญ่ ถึงแม้จะเป็นมวยคั่นเวลา แต่ผู้มีอิทธพลท่านนั้นก็หวังเอาไว้มาก แถมซ้ำยังเล่นเดิมพันไว้เยอะด้วย เพราะเขาหวังที่จะปั้นนักมวยคนนี้ให้โด่งดังยิ่งขึ้นไปอีก นักมวยคนนี้ผ่านประสบการณ์ชกมาอย่างชกโชน เขาอายุมากกว่าผม และดูแข็งแกร่งกว่ามาก ลำตัวหนาล่ำ เหมือนวัวควาย หน้าตาเหี้ยมเกรียม ต่างจากผมซึ่งมีรูปร่างสูงใหญ่ตามชาติพันธ์ของผม แต่ก็ยังนับว่าบางกว่าเขาเมื่อเทียบกับความบึกบึนที่เขามี ผมคงต้องอาศัยลีลาชั้นเชิงที่พลิ้วไหว มากกว่าจะใช้พละกำลัง แล้วอาศัยจังหวะเหมาะๆชกเก็บคะแนนไป นักมวยคนนี้ได้ชื่อว่าหมัดหนัก แล้วก็สามารถน๊อคคู่ต่อสู้ได้ในยกต้นๆ ยังไม่เคยชกจนกระทั่งครบยกสักครั้ง ซึ่งตรงนี้เป็นสิ่งที่ผมต้องทำการบ้านมาอย่างหนัก ว่าทำอย่างไรจึงจะสามารถประคองตัวให้รอดไปจนถึงยกสุดท้าย แล้วเป็นฝ่ายทำคะแนน โดยไม่เพลี่ยงพล้ำถูกน๊อคไปตั้งแต่ยกต้นๆ” “เมื่อการชกเริ่มขึ้น เขาย่างสามขุมเข้ามาหาผมอย่างดุดัน ส่วนผมก็เต้นฟุทเวิร์คหนีไปรอบๆ แล้วคอยจ้องหาโอกาสปล่อยหมัดแย็บไปเรื่อยๆ รอจังหวะที่เขาการ์ดตกเพื่อที่นะชกเข้าที่ใบหน้าจังๆ ดูเหมือนว่าเขายังใจเย็นอยู่ พยายามที่จะก้าวตามผมไปเรื่อยๆ เพื่อหาทางคลุกวงในกับผมจะได้ปล่อยหมัดที่หนักหน่วงเข้าสู่ลำตัว ซึ่งจากการที่ผมติดตามศึกษาการชกของเขา รู้ดีว่า เขาเป็นคนที่หมัดหนักมากๆ และเคยต่อยเข้าลำตัวและท้อง จนนักมวยบางคนถึงกับช้ำในมาแล้ว” จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 19:17:54 A:58.9.28.94 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 133 “ผมรู้ดีว่าเขากำลังหาทางเผด็จศึกผมในยกต้นๆ แต่ผมก็ฉลาดพอที่จะไม่เข้าไปอยู่ในเกมส์ของเขา หากผมต้องการเอาชนะ ผมต้องดึงให้เขามาเล่นตามเกมส์ผมให้ได้ ผมจึงพยายามที่จะไม่เข้าใกล้เขามากเกินไป ได้แต่ถอยหนี หลบหลีกหมัด แล้วสวนเข้าที่ลำตัวบ้าง ท้องบ้าง ใบหน้าบ้างยามที่เขาเผลอ อาศัยที่ผมแขนขายาวกว่า จึงสามารถที่จะปล่อยหมัด เข่า หรือแม้กระทั่งเตะ โดยไม่ต้องเข้าใกล้ตัวมากนัก” “ผมเจอหมัดเขาจังๆเมื่อเข้ายกที่สอง รู้สึกมึนมาก เพราะเขาหมัดหนักจริงๆ แต่ผมก็พยายามที่จะใช้สติที่พอจะมีอยู่พาตัวเองให้รอดจนกระทั่งครบยก พอขึ้นยกถัดไปผมก็พยายามที่จะให้เขาเข้าถึงตัวได้น้อยที่สุด แต่ดูเหมือนเขาจะมุทะลุมากขึ้น ไล่บดขยี้ผมบนเวที มีอยู่ครั้งหนึ่งเขาต้อนผมจนไปติดมุมแล้วปล่อยหมัดฮุกเข้าแถวลำตัวผมจนจุกไปหมด กว่าจะแยกตัวออกมาได้ก็เกือบจะน่วม แต่กระนั้นผมก็ยังไม่ยอมล้มลงง่ายๆ ยิ่งตอนพักยกผมเหลือบไปเห็นแววตาเย้ยหยันจากผู้มีอิทธิพลคนนั้น สลับกับเห็นแววตาของเฮียเข้ม และ ไอ้น้อยที่มองมาอย่างเอาใจช่วย ทำให้ผมฮึดสู้ ผมรู้ว่า คะแนนของผมเป็นรองนักมวยหมัดหนักคนนี้ แต่คะแนนของเราก็ห่างกันไม่มากนัก เพราะผมก็เก็บคะแนนจากการชกเขาได้มากเหมือนกัน” “ด้วยความที่เขาจ้องจะตะบันหน้าผมตลอดเวลา ทำให้เขาหลุดเข้ามาในกับดักของผม ผมล่อเป้าให้เขาชกซ้าย ต่อยขวา เตะ จนแทบจะหมดแรง ในขณะที่ผมก็อาศัยความว่องไวหลบหลีกและชกป้องกันตัวเองบ้าง และถลุงเขาบ้างเมื่อเขาเริ่มจะอ่อนแรงการ์ดตก ปลายยกท้ายๆเราแลกหมัด ศอกกันบนเวที ผมอาศัยความสูงที่ได้เปรียบใช้ทั้งเข่าและศอกเล่นงานเขา ในขณะที่เขาเองก็พยายามจะใช้หมัดของเขาเล่นงานผมให้หมอบ แต่ผมก็จะหลบหลีกไม่ให้โดนจังๆ แต่กระนั้นเวลาที่หมัดมันเฉียดไปตามใบหน้ามันก็ส่งผลให้หน้าผมสั่นไปตามแรงที่กระแทกมาได้เหมือนกันเขายังคงเชื่อมั่นในพละกำลังของตนเอง จึงลุยดะมาแบบนักมวยโง่ๆ ป่ายมือซ้ายขวาไล่ตามผมซึ่งเต้นไปรอบๆ พอเขาเผลอผมก็ทิ่มหมัดเข้าหน้าและลำตัว มีโอกาสเตะได้เตะ ฟันศอกได้ก็ฟัน จนในที่สุดเขาก็เริ่มที่จะต่อยผมพลาดเป้า เขาโถมพละกำลังเฮือกสุดท้ายกอดรัดพันตูกับผมบนเวที ทั้งเขากับผมแลกหมัดใส่กันไม่ยั้ง ถึงแม้เขาจะดูอ่อนแรงแต่หมัดเขาก็ยังหนักมาก ทิ่มท้องผมแต่ละทีจุกจนตัวงอ” “และแล้ววินาทีแห่งชัยชนะของผมก็มาถึง เขาเดินหน้าเหี้ยมเกรียมรุกไล่จะบดขยี้ผมบนเวที แต่ผมสังเกตเห็นแล้วว่าเขาช้าลงมาก เนื่องจากถูกยื้อมาหลายยก แล้วเขาก็พยายามใช้เรี่ยวแรงอย่างมาก ซ้ำยังถูกผมใช้ทั้งเข่าและศอกเล่นงาน แถมด้วยอีกหลายหมัด คนที่แข็งแกร่งอย่างเขาก็ถึงกับหมดแรงได้เหมือนกัน โอกาสมาถึงเมื่อการ์ดของเขาเริ่มตกลงมากันตรงหน้าอก ปล่อยหน้าโล่ง ผมแย็บเข้าที่หน้าเขา และฮุคเข้าปลายคางเต็มเหนี่ยว เขาเซถลา ผมรีบตามไปซ้ำ ขึ้นเข่าลงศอกจนเขาถลาเหมือนนกปีกหัก แต่ก็ยังไม่ยอมล้ม พยายามจะพยุงกายให้อยู่บนเวที แต่ผมไม่รอช้า หลังจากปล่อยหมัดเข่าเป็นชุด ก็ถึงเวลาขึ้นสุดท้าย ผมกระโดดตัวลอยกระแทกเข่าไปที่ปลายคางของเขา และฟันศอกลง เขาล้มครืนไม่เป็นท่า กรรมการนับสิบแล้วก็ไม่ยอมลุกขึ้นมา” จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 19:20:48 A:58.9.28.94 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 134 “เสียงเฮ และเสียงโห่ดังขึ้นรอบทิศทาง คนที่เล่นข้างนักมวยรองบ่อนอย่างผมดีใจจนทั่วหน้า ในขณะที่คนเล่นข้างนักมวยหมัดหนักกลับหัวเสียเพราะต้องสูญเงินเดิมพัน ผมหันไปยังที่นั่งที่ผู้มีอิทธิพลคนนั้นนั่งอยู่ เขามองผมด้วยแววตาโกรธแค้น ชี้หน้าผมแล้วก็ขยับปากพูดอะไรบางอย่างแต่ผมยิ้มเยาะ แล้วชูกำปั้นให้เขาด้วยความสะใจที่ผมล้างอายให้กับไอ้น้อย เฮียเข้ม และค่ายของแกได้” “ผมเอาเงินค่าตัวที่ได้มา ไปเลี้ยงข้าวเพื่อนๆที่ร้านอาหารริมทะเล เฮียเข้มบอกกับพวกเราว่า แกจะเอาเงินเดิมพันที่ได้มาไปพัฒนาค่าย แต่คราวนี้แกจะไปทำค่ายมวยในกรุงเทพฯ พวกเราดีใจกันมาก เพราะเราเป็นเด็กต่างจังหวัด ไม่เคยเข้ามาสัมผัสในกรุงเทพมาก่อน เฮียเข้มกล่าวขอบคุณผมและนักมวยทุกคนที่สร้างชื่อให้กับค่ายมวยของแก แล้วก็ให้สัญญาว่าจะผลักดันให้พวกเรามีชื่อเสียงต่อไป” “เกือบเที่ยงคืนที่พวกเราแยกย้ายกันกลับ เฮียเข้มกลับบ้านพร้อมกับไอ้น้อย ส่วนผมและนักมวยคนอื่นๆจะเข้าไปเที่ยวกันที่พัทยาใต้ เราอยากจะคลายเครียดกันบ้างหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกับการชกมาทั้งตลอดจนถึงวันแข่งขัน โดยเฉพาะผมที่เพิ่งเสร็จจากการชกมาหมาดๆ เลยอยากจะพักผ่อนบ้าง พวกเราจึงพากันไปเที่ยวเธค แล้วก็ดิ้นกันกระจาย ปล่อยอารมณ์กันเต็มที่โดยไม่มีใครได้สำเหนียกถึงอันตรายที่กำลังย่างกรายเข้ามา” “และแล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด พร้อมๆกับไฟดับพรึ่บลง ผมและเพื่อนๆนักมวยหนีตายกันอลหม่าน เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้เพียงอย่างเดียวว่าต้องรีบไปให้พ้นๆจากสถานที่แห่งนี้ พวกเราโกยอ้าวออกมาจากเธค โดยมีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งวิ่งตาม ตอนแรก ผมนึกว่าพวกนั้นหนีตายมาพร้อมๆกับเรา แต่ที่ไหนได้ พวกนั้นมีอาวุธครบมือ ทั้งมีด ไม้ และปืน วิ่งตามพวกเราไปติดๆอย่างไม่ลดละ ในช่วงวิกฤติแบบนั้นผมไม่มีแม้แต่เวลาที่จะคิดว่าคนพวกนั้นคือใคร แล้วต้องการทำร้ายพวกเราทำไม ความจำเป็นที่จะเอาตัวรอดสั่งการให้ออกวิ่ง วิ่ง วิ่ง พวกผมซึ่งมีอยู่ประมาณ 5 คน ต่างแยกย้ายหนีเอาตัวรอด แต่คนพวกนั้นก็กระจายกำลังกันออกติดตามอย่างไม่ลดละ” “ผมเองวิ่งหนีไปทางชายหาดที่มีต้นมะพร้าวปลูกเรียงราย พยายามใช้ความมืดพลางตัวเพื่อหลบหลีก แต่พวกมันก็ตามมาอย่างกระชั้น แถมซ้ำยังยิงปืนใส่ผมอีกด้วย แต่คลื่นและลมที่พัดเข้าสู่ชายฝั่ง ได้กลบเสียงปืนให้กลายเป็นเสียงคำรามเบาบาง จนถ้าไม่เงี่ยหูฟังดีๆก็จะไม่ได้ยิน แต่ผมก็เล็ดลอดมาได้ ด้วยการใช้ต้นไม้เป็นเกราะกำบัง และการวิ่งอย่างรวดเร็ว ผมเป็นนักกีฬาและวิ่งเป็นประจำทุกวัน ร่างกายผมย่อมทนทาน และรวดเร็วกว่าคนพวกนั้นเป็นสิบเท่า ผมโกยแบบใส่ตีนหมาไม่ยั้งสักพัก ก็ตัดสินใจจะข้ามไปยังอีกฝั่งหนึ่งของถนนเพื่ออาศัยความพลุกพล่านของผู้คนเป็นที่พรางตา” จากคุณ : katesnk - [ 28 ก.พ. 49 19:22:55 A:58.9.28.94 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 135 แล้วอีตาเรียวจะรอดไหมเนี่ย เดียร์น่ะ นักมวยเก่าเชียวนะ ถ้าใจอ่อนขึ้นมา อะจึ๋ย สวรรค์รำไรแน่นอน แหม บังเอิญจัง จะไปเที่ยวสระแก้วขึ้นมาซะงั้นอ้ะ ไปอำเภออะไรครับ คุณเคทครับ ถ้ามีเวลาลองแวะดูที่ร้านประเสริฐพานิชย์นะครับ ตรงข้ามธนาคารทหารไทย ผมจำได้ว่าเคยเห็นเรียงอยู่บนชั้นขายการ์ตูน แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นการ์ตูนวายหรือเปล่านะ เพราะไม่เคยซื้อมาอ่านเหมือนกัน (ว่าจะไปเช็คให้ก็ไม่ได้อยู่ที่บ้านซะด้วยนะตอนนี้) ว่าแต่ว่าคลับคล้ายคลับคลาน่ะครับ รู้สึกว่าจะเป็น ant สำนักพิมพ์กับ love book กระมัง หุหุ ถ้าหนังสือออกตีพิมพ์เมื่อไหร่ แย่ลืมส่งข่าวด้วยนะครับ เด๋วจะซื้อให้แฟนอ่านม่าง หุหุ จากคุณ : amnesia - [ 28 ก.พ. 49 19:44:56 ]

ความคิดเห็นที่ 136 เว็บของปัดก็มีสแกนให้อ่านนะคะ หุ ๆ ^ ^ แต่แน่นอนว่าปัดเน้นแต่อาจารย์อายาโนะ เท่านั้นเน้อ ^ ^" ส่วน scan อื่น ๆ คงต้องไป เซิร์ซหาในกูเกิ้ลเอามั้งคะ ใช้คีย์เวิร์ดจำพวก scan, yaoi ประมาณนี้ก็ได้ค่ะ (หรือจะให้ชัวร์ระบุชื่อเรื่อง + ชื่อคนเขียนไปด้วยมันจะโผล่ให้แบบค่อนข้างตรงเป๊ะ ๆ เลยล่ะค่ะ ^ ^) จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 28 ก.พ. 49 20:31:16 ]

ความคิดเห็นที่ 137 มาอ่านต่อแล้วค่า.... จะซื้อยังไงดี...(มะค่อยมีตังค์...บวก...แม่ฆ่าตายแน่ๆๆ) จากคุณ : besuto - [ 28 ก.พ. 49 20:52:17 ]

ความคิดเห็นที่ 138 คุณเคทคะ เรื่อง The crimson spell ไม่มีชื่อภาษาไทยอ่ะค่ะ ตอนนี้เพิ่งออกมาเล่มเดียวเองของเลิฟบุ๊ค แต่ถ้าหาอ่านในเน็ตก็จะถึงราวๆ ตอนที่ปัดบอกน่ะค่ะ (ปัดจ้ะเกดยังไม่ได้อ่านเลยอ่ะ โฮๆๆๆ) คงต้องพึ่งใบบุญเว็บสแกนทั่วไป ถ้าหนังสือเรื่องนี้ออกอย่าลืมบอกกันนะคะ จะตามไปอุดหนุน อิอิ ส่วนตอนล่าสุดนี้ อืม เรื่องมวยยาวจัง รู้สึกเหมือนกำลังอ่านนิยายชีวิตอยู่เลยแฮะ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 1 มี.ค. 49 15:30:20 ]

ความคิดเห็นที่ 139 คุณนราเกตต์คะ หุหุหุ เรื่องนี้อ่ะ ก้มีหลากรสอ่ะค่ะ ช่วงนี้ เป็นช่วงลำลึกถึงความหลังของเจ้าหนูเดียร์ มันก็แอบเป็นแนวชีวิตนิดหนึ่ง จะได้ทราบเบื้องหลังที่ไปที่มาของหนูเดียร์ไงคะ ว่าเขาไปไงมาไง ถึงได้มาเจอเรียวได้ค่ะ คุณปัดขา ไม่รู้ว่าตัวเอง โง่ หรือเปล่า พอเข้ากูเกิ้ล และเซิร์ช หาคำว่าสแกน มันขึ้นเป็นการสแกนไวรัสหมดเลยอ่ะ เลยจนปัญญาอ่ะค่ะ มีแบบตรงๆตัวไหมคะ ครือว่า เพิ่งเข้ามาอ่านการ์ตูนเกย์ ยังไม่รู้ทั้งชื่อเรื่อง และคนเขียนเลยอ่ะค่ะ ว่าใครดังไม่ดังยังไง ( ยืนก้มหน้า ขาหนีบ ปลายเท้าชี้เข้าหากัน จับเปียไปมาด้วยความเขินอาย ที่ไม่รู้อะไรเลย) amnesia คะ ยังไม่รู้เลยว่าจะไปอำเภอไหน ครือว่า น้องที่ทำงานเก่าเขาบวช ก็จะไปงานบวชเขา และถือโอกาสไปเที่ยวที่โรงเกลืออะค่ะ ไปซื้อของเก่าอ่ะ แล้วร้านที่ว่านั่น อยู่ในตัวเมืองหรือเปล่าคะ ค่ะ ค่ะ ถ้าหนังสือออกแล้ว จะแจ้งให้ทราบนะคะ จะได้ช่วยกันอุดหนุน หุหุหุ น้องเบสจ้า ต้องช่อนแม่เลยเหรอ แสดงว่าท่านแม่ดุมากๆๆๆๆถึงมากที่สุดอ่ะ หุหุหุ ........................................ วันนี้มาอ่านต่อในอีก 5ตอนนะคะ ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ ............................................. “จังหวะที่ผมกำลังจะวิ่งข้ามถนนนั้น เสียงปืนนัดหนึ่งก็ดังขึ้น พร้อมๆกับอาการเสียวแปลบที่ ชายโครง ผมทรุดฮวบลงกับพื้น รู้ตัวแล้วว่าถูกยิงจากปืนในมือของพวกนักเลงกลุ่มนั้น แต่ไม่มีเวลาสำรวจบาดแผลเพราะหูแว่วได้ยินเสียงฝีเท้าของคนกลุ่มหนึ่งวิ่งมา ผมตะกายลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว กัดฟันแน่น พยายามส่งใจไปที่บาดแผลบังคับไม่ให้มันเจ็บปวดไปมากกว่านี้ ผมตัดสินใจในวินาทีนั้นที่จะวิ่งข้ามถนนอย่างรวดเร็ว ผมเห็นรถเก๋งคันหนึ่งแล่นมาแต่ไกล ผมกะระยะว่าหากผมโดดข้ามถนน มันก็คงจะสามารถไปได้ถึงอีกฝั่งก่อนที่รถคันนั้นจะมาถึงตัว แถมซ้ำรถคันนั้นยังจะสามารถเป็นเกราะกำบังให้ผมได้ด้วย” “เสียงรถเบรกดังลั่น ผมยืนตัวแข็งทื่อกลางถนนอีกครั้ง การกะจังหวะของผมผิดพลาด รถมาถึงตัวผมก่อนที่ผมจะก้าวข้ามพ้น มีเสียงเอะอะดังขึ้นข้างหลัง ผมหันไปมอง ก็เห็นชายฉกรรจ์จำนวน 7-8 คนในมือถืออาวุธกำลังวิ่งตรงเข้ามา ผมรีบวิ่งไปเปิดประตูแล้วแทรกตัวเองเข้าไปนั่งข้างในรถคันนั้นทันที พร้อมร้องสั่งให้คนขับรีบออกรถ” “คนขับเป็นผู้หญิงสาวสวย อายุอานามคงไม่น่าเกิน 25 ปี เธอไม่ยอมออกรถแต่หันมาโวยวายไล่ผมลงจากรถของเธอ ผมต้องอ้อนวอนขอร้องให้หญิงสาวคนนั้นขับรถออกไปก่อนแล้วจะอธิบายให้ฟังทีหลัง แต่เธอก็ไม่ยอมฟัง เอาแต่โวยวายท่าเดียว ผมเหลือบมองไปด้านข้างรถตรงที่เป็นชายหาด และเห็นชายคนหนึ่งกำลังทำท่าเล็งปืนมาที่รถของหญิงสาวคนนั้น ผมจึงร้องให้เธอหันไปดูว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เธอหวีดร้องแล้วรีบกระชากรถออกโดยแรงจนผมเกือบหัวทิ่ม” “ผมหันหลังไปมองในกระจก ก็เห็นคนพวกนั้น ยิงปืนไล่หลังมาก แต่ผู้หญิงคนนั้นขับรถออกมาเร็วมากด้วยความตกใจ ทำให้สามารถรอดพ้นไปได้ แต่กระนั้นกระสุนปืนก็ยังสามารถเจาะเข้ากับตัวรถด้านหลังไปหลายแผล เธอเหยียบคันเร่งอย่างแรงจนรถเคลื่อนไปด้วยความเร็วทั้งๆที่อยู่บนถนนที่ยังคงพลุกพล่านไปด้วยผู้คนและรถจากที่สัญจรไปมา จนเกือบจะเกิดอุบัติเหตุ ท่าทางของเธอเหมือนคนที่ตกอยู่ในความกลัวจนกระทั่งสติแตก ไม่สามารถที่จะควบคุมตนเองได้” จากคุณ : katesnk - [ 1 มี.ค. 49 18:45:24 A:58.9.2.243 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 140 บทที่ 6 “ใจเย็นๆน่าที่รัก มันตามมาไม่ทันแล้ว รถความเร็วลงได้แล้ว เราอยู่ในเมืองนะ” เสียงหนึ่งดังขึ้น จากที่นั่งด้านข้างคนขับ มันทำให้ผมรู้ว่านอกจากผมและหญิงสาวคนขับแล้วยังมีผู้ชายอีก 1 คนนั่งมาในรถด้วย หญิงสาวชะลอความเร็วลง แต่ทำท่ากระฟัดกระเฟียดใส่ผู้ชายคนนั้น แล้วก็ต่อว่าต่อขานว่าเขามัวแต่กินเหล้าเมา จนต้องให้เธอมาขับรถแทน นี่ถ้าเธอไม่ขับเร็วอย่างนี้ คงได้ตายกันหมด แล้วก็หันมาด่าผมฉอดๆ ว่าเป็นเพราะผมที่ลากเธอกับคนรักเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ด้วย เธอไล่ให้ผมลงจากรถ แต่แฟนหนุ่มของเธอห้ามไม่ให้หยุดรถ เพราะเดี๋ยวพวกนั้นตามมาทัน เธอเลยกลัว ไม่ยอมจอดให้ผมลง แต่ก็นั่งบ่นนั่นบ่นนี่ไปเรื่อย จนกระทั่งชายหนุ่มคนนั้นต้องทำเสียงเข้มไม่ให้เธอพูด นั่นแหละเธอถึงเงียบลงได้ แต่ก็ยังทำหน้าง้ำอยู่” “คนพวกนั้นเป็นใครเหรอน้องชาย” เขาถามผมโดยไม่หันมา อุปทานหรือเปล่าไม่ทราบผมรู้สึกว่าเสียงเขาคุ้นหูเหลือเกิน เหมือนเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน “ไม่ทราบครับผมไม่รู้จักคนพวกนั้นเลย” ผมบอกเขาไปตามตรง “อยู่ๆพวกนั้นก็ตามไล่ล่าผม” “แล้วพวกนั้นตามไล่ฆ่านายมาจากที่ไหนล่ะ” เขาถามอีก “จากในบาร์ครับ ผมไปเที่ยวกับเพื่อนๆมาหลังจากเลิกงาน..........” ผมไม่ได้บอกออกไปว่าผมเป็นนักมวย เพราะกลัวว่าเขาจะหาว่าผมขี้ขลาดเป็นนักมวยแท้ๆแต่วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนแทนที่จะต่อสู่ แต่แหม มากันเป็นโขยงพร้อมอาวุธครบมือขนาดนั้น ต่อให้เป็นนักมวยที่เก่งกาจแค่ไหน ก็ต้องวิ่งหนีเอาตัวรอดทั้งนั้นแหละ รักษาชีวิตตัวเองไว้ดีกว่าจะยอมรักเกียรติโดยที่ต้องเอาตัวไปรับกระสุน “เรากำลังเต้นอยู่ดีๆก็เผอิญมีเสียงปืนดังขึ้น แล้วไฟก็ดับลง จากนั้นความชุลมุนก็เกิดขึ้น ผมกับเพื่อนวิ่งหนีออกมา แล้วพวกนี้ก็วิ่งไล่ล่าผมกับเพื่อน เขามากันกลุ่มใหญ่มากครับ เราเลยหนีอย่างเดียวครับ” ผมเล่าไปตามข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น “จะมีอะไรล่ะคะที่รัก นอกจากเขม่นหน้ากัน หรือไม่ก็เมาเหยียบเท้ากัน ไม่ก็เหล่หญิงคนเดียวกัน วัยรุ่นสมัยนี้ก็ดีแต่หาเรื่อง” สาวคนขับพูดอย่างเหยียดๆ ท่าทางคงจะยังไม่หายโกรธผมที่ตัวเองต้องเข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์ร้ายๆโดยไม่ตั้งใจ “เปล่านะครับ พวกผมเต้นกันอยู่ดีๆไม่ได้ไปหาเรื่องกับใคร แล้วตอนที่อยู่กันในบาร์ก็ไม่ได้ถูกใครเขม่นด้วยครับ ถึงเราจะเฮฮากัน แต่ก็เป็นไปอย่างเรียบร้อย ไม่ได้ไปสร้างความอึดอัดคับข้องใจให้ใครเลยนะครับ” จากคุณ : katesnk - [ 1 มี.ค. 49 18:47:00 A:58.9.2.243 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 141 ผมบอกเขา พลางนิ่วหน้า รู้สึกเจ็บแปลบที่ชายโครง ผมเอามือไปแตะดูก็เห็นว่ามีเลือดซึมออกมาจากแผลรอยกระสุนบนเสื้อ ผมเผลอเอามือกดแน่นตรงรอยนั้นเพื่อระงับความเจ็บปวด “แล้วนี่เราจะไปไหนล่ะ” “เอ้อ” ผมอับจนคำตอบ ไม่รุ้เหมือนกันว่าจะไปไหนดี จะกลับไปที่ค่ายมวยที่พำนักก็กลัวว่าไอ้พวกนั้นจะตามผมไปที่นั่น แล้วหาโอกาสทำร้ายเฮียเข้มกับไอ้น้อยอีก หลังจากที่นั่งคิดทบทวนเหตุการณ์ไปมาถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ตอนนี้ผมชักจะเริ่มมั่นใจแล้วว่า คนพวกนั้นต้องเกี่ยวข้องกับผุ้มีอิทธิพลในวงการมวยแห่งภาคตะวันออกคนนั้นแน่ ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะจงใจไล่ฆ่าพวกผมทำไม เหมือนตั้งใจจะกวาดล้างให้สิ้นซาก ไม่ต้องมีนักมวยในสังกัดกันเลย ผมได้แต่นึกหวังในใจว่า เฮียเข้มกับไอ้น้อย รวมถึงเพื่อนนักมวยในค่ายที่ไม่ได้ไปด้วย คงจะปลอดภัย และสามารถที่จะป้องกันไม่ให้เกิดเหตุร้ายกับค่ายมวยของเราได้ แล้วก็นึกภาวนาให้เพื่อนๆที่ประสบชะตากรรมเดียวกันสามารถที่จะหลบหลีกได้จนปลอดภัย ความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมา ผมกัดกรามแน่น เพื่อระงับความเจ็บปวด รู้สึกตาลายจนมองอะไรพร่ามัวไปหมด หูอื้อจนกระทั่งไม่ได้ยินเสียงชายหนุ่มคนนั้นที่ถามย้ำอีกครั้ง “ว่าไงล่ะน้องชาย อยากไปไหน พวกเราจะได้ไปส่งให้” “นี่เรียวคะ ทำไมไปพูดอย่างนั้นล่ะ อย่าหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวดีกว่านะคะ ส่งเขาที่ข้างทางตรงไหนก็ได้ แล้วเราก็รีบกลับกรุงเทพกันดีกว่านะคะ” “ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ แซนดี้” เสียงของฉายหนุ่มเจือด้วยแววตำหนิ “คุณก็เห็นว่าน้องชายคนนี้ หนีการตามไล่ล่าจากพวกคนร้ายมา จะปล่อยเขาทิ้งๆขว้างๆไว้ข้างทางได้ยังไง เดี๋ยวเกิดคนพวกนั้นตามมาเจอเข้าก็แย่น่ะสิ” “ก็เรื่องของเขาสิคะ ไม่ใช่เรื่องของเราสักหน่อย นี่ถ้าเขาไม่กระโดดขวางถนนแล้วถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามานั่งในรถเราแบบนี้ เรื่องยุ่งยากนี่ก็คงไม่เกิดขึ้นหรอก เราก็คงจะกลับถึงกรุงเทพไปตั้งนานแล้ว คุณอย่ามัวมาห่วงคนอื่นเลยค่ะ เรียว เอาตัวเองให้รอดเถอะ แค่นี้ก็เมาจะแย่อยู่แล้ว” “ผมไม่ได้เมาจนไม่รู้เรื่องอะไรขนาดนั้นหรอก แค่มึนๆเท่านั้นเองนะแซนดี้ แต่ผมก็พอจะมีสติรู้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ” “อย่างเช่น การเอาตัวเข้าไปแส่เรื่องของชาวบ้านอย่างนี้เหรอคะ” หล่อนเริ่มแหวใส่เขาอีก “ผมทำเพราะเห็นแก่ความเป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน เด็กคนนี้กำลังเดือดร้อนนะ แล้วบังเอิญเราผ่านมาเจอพอดี จะนิ่งดูดายได้ไง” จากคุณ : katesnk - [ 1 มี.ค. 49 18:48:53 A:58.9.2.243 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 142 “คนอื่นก็มีตั้งเยอะแยะเข้า ที่พร้อมจะเข้ามายุ่งเกี่ยวเรื่องชาวบ้านแบบเดียวกันกับคุณ ทำไมต้องเป็นเราล่ะคะ ทำไมต้องเป็นคุณทุกครั้งที่ชอบยื่นมือเข้ามาช่วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง ซึ่งไม่ใช่เรื่องของคุณแม้แต่นิดเดียว การกระทำของคุณมันทำให้เราสองคนเดือดร้อนนะคะ” “แค่กลับกรุงเทพล่าช้ากว่าที่ควรเนี่ยนะ” ชายหนุ่มย้อนถาม “ไม่ใช่แค่เรื่องนั้นเรื่องเดียว คุณไม่คิดหรือคะว่าถ้าพวกนั้นตามล่าเราบ้างล่ะ ที่ไปขัดขวางการทำงานของพวกเขา แล้วถ้ามันจำเลขทะเบียนรถของแซนดี้ได้ แล้วตามหาตัวแซนดี้ แล้วมาฆ่าปิดปากล่ะคะ คุณจะว่าไง” เสียงหญิงสาวบ่งบอกถึงความโกรธเคือง แฝงด้วยความหวาดหวั่น “ผมว่าคงไม่หรอก อย่าคิดมากเลยน่าที่รัก คุณขับรถออกตัวแรงขนาดนั้น แล้วขับเร็วมากจนกระทั่งถ้าผมไม่บอกให้คุณขับรถดีๆ คุณคงขับรถชนชาวบ้านวินาศสันตะโรแน่ๆ ทั้งๆที่เป็นถนนที่มีรถราวิ่งกันไปมา คุณก็ปาดซ้ายปาดขวาอย่างรวดเร็ว พวกนั้นคงไม่มีทางมองตามเลขทะเบียนคุณได้ทันหรอก แล้วอีกอย่างแถวนั้นก็ค่อนข้างมืดด้วยนะ” “แล้วทำไมคุณไม่ลงมาขับรถเองล่ะคะ ให้แซนดี้ขับทำไม” หญิงสาวต่อว่าเสียงงอนๆ “ผมแค่ต้องการเคารพกฎข้อบังคับของตำรวจต่างหาก แต่ถ้าคุณเห็นว่าเรื่องนี้มันสำคัญมากถึงขนาดที่เราต้องมานั่งทะเลาะกันล่ะก็ ผมขับให้ก็ได้” ชายหนุ่มทำน้ำเสียงฉุนโกรธ แล้วทั้งคู่ก็เริ่มต้นทะเลาะกันอีกครั้งโดยที่สาวเจ้ายังคงเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เธอต่อว่าต่อขานเขาที่พาเธอมาพัทยาทั้งที ก็เอาแต่ทำงาน แล้วก็ไปเที่ยวกับเพื่อนๆในผับดื่มกินจนกระทั่งเมามาย โดยไม่สนใจเธอที่มาด้วย แถมซ้ำยังให้เธอต้องมาร่วมในเหตุการณ์ที่น่าอันตรายเพียงเพราะเขาใจดีไม่กล้าขับรถผ่านไป เธอต่อว่าที่เขาเอาแต่สนใจเพื่อนมนุษย์คนอื่นๆ แต่ไม่เคยแม้แต่จะคิดเอาอกเอาใจเธอเลย เขาก็โต้ตอบว่า เขามาพัทยาบ่อยๆ เพราะเขาต้องมาติดต่อเรื่องงานการ เพราะเขาดูแลภูมิภาคแถวนี้ ซึ่งเธอก็รู้ดีอยู่แล้ว การที่เขาพาเธอมาด้วย ก็เพราะเธอบ่นว่าเหงา ไม่อยากอยู่ที่กรุงเทพคนเดียว เขาก็เลยพามาด้วย ทั้งๆที่ก็บอกกันตั้งแต่แรกแล้วว่ามาทำงาน ซึ่งเขาก็พยายามที่จะงานให้เสร็จโดยเร็ว เพื่อที่จะได้พาเธอมาเที่ยวด้วย แล้วการที่เขาช่วยเหลือคนที่กำลังเดือดร้อน ก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนพึงกระทำต่อเพื่อนร่วมโลก เขาพยายามอธิบายให้เธอเข้าใจ แต่เธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะสงบยังคงขับรถกระชากๆด้วยอารมณ์โกรธที่คุกรุ่น จนกระทั่ง ชายหนุ่มที่นั่งด้านข้างเธอต้องบอกให้หยุดรถ เพราะเขาจะลงไปขับเอง เธอจึงเบรกรถอย่างแรง จนหน้าทิ่มไปตามๆกัน ตลอดเวลาเหล่านั้น ผมเอนตัวลงกับเบาะแล้วนั่งนิ่งๆฟังคนทั้งคู่ทะเลาะกันอย่างสงบ ไม่มีแรงจะพูดเพื่อขอโทษที่รบกวนพวกเขา หรือแม้แต่จะเอ่ยปากให้พวกเขาจอดรถเพื่อปล่อยผมลง แม้กระทั่งตอนนี้ ซึ่งรถได้จอดสนิทลงแล้ว เสียงสบถของผู้ชายคนนั้นดังขึ้นอย่างโกรธ พร้อมกันนั้นเสียงเปิดประตูดังขึ้น เขาลงจากรถและอ้อมไปด้านข้างคนขับ ในขณะที่ผู้หญิงคนนั้นยังนั่งนิ่งๆตาคว่ำ หน้างอง้ำ จากคุณ : katesnk - [ 1 มี.ค. 49 18:53:23 A:58.9.2.243 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 143 Oh it's wonderful, you're such a good writer.  I'm waiting for the romantic scene.  I love the mixed race look, he must be a very handsome man. Thanks again. จากคุณ : BenzSiam - [ 1 มี.ค. 49 18:56:16 ]

ความคิดเห็นที่ 144 มีอะไรอุ่นๆไหลซึมเปรอะเสื้อของผมจนเปียกไปหมด ผมยกมือข้างที่กดอยู่ตรงชายโครงขึ้นมาดู เห็นเลือดตัวเองไหลเลอะเต็มฝ่ามือ ผมรู้สึกหน้ามืด คล้ายจะเป็นลม ความปวดร้าวแผ่ซ่านจากบาดแผลแล่นไปทั่วตัว ตาลาย หูอื้อ สมองอึงอลไปหมด ได้ยินเสียงคนทะเลาะกันดังแว่วๆ มีเสียงเปิดประตูอีกครั้ง ผมพยายามจะมอง สิ่งที่ผมเห็นเพียงลางๆคือหญิงสาวคนนั้นลงจากรถไปอย่างกระฟัดกระเฟียด โดยที่มีชายหนุ่มคนนั้นก้าวขึ้นมานั่งแทนที่คนขับ เขานั่งก้มหน้า มือกำอยู่ตรงพวงมาลัย รอจนกระทั่งแฟนสาวของเขาเปิดประตูขึ้นมานั่งข้างๆแล้ว เขาจึงเงยหน้าขึ้นมา แล้วเอี้ยวคอมาทางผม “เฮ้ย เป็นอะไรไปน่ะ น้องชาย หน้าตานายซีดเซียวมาก ไม่สบายหรือบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” น้ำเสียงแสดงความกังวลใจเมื่อมองเห็นหน้าผม เขาเปิดไฟในรถขึ้นเพื่อมองผมชัดๆ “นี่อย่ามาเป็นอะไรในรถฉันนะ” เสียงหญิงสาวดังขึ้น “นายถูกยิงนี่นา” น้ำเสียงของเขาแสดงออกถึงความตื่นเต้นตกใจเมื่อเห็นเลือดที่ไหลออกมาจากตัวผม “แย่แล้วสิ เรียวคะ ทำไงดี เขาจะตายในรถเราไหมคะ บอกแล้วไงว่าอย่ายุ่ง เกิดตายขึ้นมาจะซวยกันใหญ่” “ป..ล่อ...ย....ปล่อย ผมลง...แถ....ว แถวนี้ ก็.ได้...ครับ” ผมบอกเขาอย่างอยากเย็น ชายหนุ่มทำเสียงดุใส่ผม “ใครจะทำอย่างนั้นเล่าไอ้น้องชาย อย่างงั้นมันก็ใจดำเกินไปแล้ว เอางี้เดี๋ยวฉันไปส่งนายที่โรงพยาบาลนะที่ใกล้ที่สุดดีกว่านะ” เขาหันกลับไปแล้วออกรถทันทีมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลอย่างเร็ว “นี่คุณกำลังขับรถอย่างเร็วเลยนะ ไม่กลัวตำรวจจับแล้วเหรอ ทั้งกินเหล้า ทั้งขับรถเร็ว” “แซนดี้ นี่มันเป็นเรื่องเร่งด่วนนะ จะรอช้าได้ไง อีกอย่างผมก็ไม่ได้ดื่มเหล้าจนเมามายไม่รู้เรื่องนี่ บอกกี่ครั้งแล้ว ผมยังขับได้สบายเห็นไหม ถ้าโดนจับจริงผมว่า ตำรวจคงจะเห็นใจเพราะรถเรามีคนบาดเจ็บอยู่ด้วย” “เรื่องมันชักจะยุ่งไปใหญ่แล้วนะคะเรียว หากพาเขาไปโรงพยาบาล พวกนั้นจะไม่กักตัวเราไว้หรือคะว่าเราเป็นคนทำร้ายเขา ” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงเครียดๆ “เอาน่า ถึงแล้วค่อยว่ากันนะ” จากคุณ : katesnk - [ 1 มี.ค. 49 19:03:57 A:58.9.2.243 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 145 อืม....ปัดแปะ link ในนี้ไม่ได้นะคะ  (เพื่อความปลอดภัยของแหล่งทำมาหากิน ^ ^")  เอาเป็นว่าถ้าอยากได้เมล์มาหาปัดได้ค่ะ pat_book99@yahoo.com แต่ออกตัวนะคะ ว่ารู้จักไม่เยอะ เพราะเว็บเก่า ๆ ที่รู้มา เขาเปลี่ยนไปให้โหลดใน irc หมดแล้ว ที่สำคัญเจ้าโปรแกรมที่ว่านั่น ปัดใช้ไม่เป็น ดังนั้น เลยรอสูบจากชาวบ้านอีกที ^^ (อ้อ link เก่า ที่มีหายไปกับการล้างเครื่องหมดแล้ว ตอนนี้กำลังตามเก็บอยู่เช่นกัน หายากชะมัด -*-) ปล. ที่จะให้ไป เป็น link รวม link บอร์ด Y ในไทยนะคะ ลองเข้าไปดูแล้วกัน (ปัดบอกแล้ว ถ้าว่าง ๆ ก็ไปสมัครบอร์ดปัดดิ  สแกนให้สูบก็มีนะ หุ ๆ) จากคุณ : ปัด (HolySoul) - [ 1 มี.ค. 49 21:41:25 ]

ความคิดเห็นที่ 146 เรียวเป็นคนดีที่หนึ่งเลย..... จากคุณ : besuto - [ 2 มี.ค. 49 13:55:38 ]

ความคิดเห็นที่ 147 จะว่าพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยก็ว่าได้ไม่เต็มปาก หรือจะเรียกนายเอกดีวุ้ย ^ ^ จากคุณ : นราเกตต์ - [ 3 มี.ค. 49 01:31:13 ]

ความคิดเห็นที่ 148 ขอบคุณค่ะ คุณปัด เอาไว้ หายยุ่งกับเรื่องทำบ้านแล้ว จะเมล์ไปหานะคะ ขอบคุณคุณนราเกตต์ และ หนูเบสท์มากนะคะ .............................................. เขาพูดอย่างใจเย็น ทั้งๆที่ขับรถเร็วอย่างกับพายุเหมือนคนใจร้อน ดีนะ ที่ออกมายังเส้นสุขุมวิทกันแล้ว ผมรับรู้จากความคุ้นเคยที่มีต่อสถานที่ “ปล่อยเขาไว้ใปไม่ดีกว่าหรือคะ แล้วเราก็กลับกัน พร้อมทั้งลืมเรื่องทั้งหมดนี่ซะ แซนดี ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวด้วยเลย” เธอขอร้องเขา “ไม่ได้หรอกแซนดี้ นี่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับความเป็นความตาย เรารับเขาขึ้นรถมาแล้ว ตอนนี้เขาถูกยิงอาการหนักมาก ถ้าไม่ช่วยเขาอาจจะตายได้” เขาไม่ยอมฟังคำขอร้องของแฟนสาว “กลับถึงกรุงเทพแล้ว เราคงต้องคุยกันหน่อยนะคะเรียว” “เอาไว้ให้ถึงตอนนั้นก่อนเถอะ ตอนนี้ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว รับเขาขึ้นรถมาแล้ว ก็ต้องไปส่งเขาให้ถึงไปส่งเขาให้ถึงที่หมาย เรื่องอื่นค่อยว่ากัน” เขาตอบเสียงเรียบ หญิงสาวพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างแรง “อย่ามาทำให้รถของแซนดี้เปื้อนเลือดแล้วกัน รถเพิ่งซื้อมาใหม่ๆ เดี๋ยวจะซวย” นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายที่ผมได้ยิน ก่อนที่เปลือกตาทั้งสองข้างของผมจะปิดลง “ผมมาฟื้นตัวอีกทีหลังจากผ่านไปหนึ่งวัน หมอได้ผ่าตัดเอากระสุนออกจากชายโครงของผมแล้ว โชคดีที่พวกนั้นยิงพลาดเป้าไม่ได้ถูกอวัยวะสำคัญแต่อย่างใด ไม่งั้นผมคงจะไม่สามารถมีชีวิตได้จนถึงทุกวันนี้ ผมนอนพักฟื้นในโรงพยาบาลนานประมาณหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจะกลับไปบ้านพักที่ค่ายมวย เฮียเข้มกับไอ้น้อยรู้ข่าวจากทางโรงพยาบาลเมื่อผมนอนในโรงพยาบาลผ่านไปแล้วสามวัน ตอนแรกแกนึกว่าผมตายแล้ว เพราะนักมวยที่ไปด้วยกันกับผมในวันนั้น เหลือรอดกลับมาแค่ 4 คน และถูกยิงตายหนึ่งคน พวกนั้นบอกว่าผมหายไป แล้วก็พยายามออกตามหาผม ตามสถานที่ต่างๆที่คิดว่าผมจะไปหลบซ่อนตัว ก็เลยคิดว่าผมคงถูกฆ่าตายแล้ว ไม่มีใครคิดว่าผมอยู่ในโรงพยาบาลแล้วรอดตายสักคน” “เฮียเข้มดีใจมากที่ผมยังมีชีวิตรอดอยู่ ไอ้น้อยมาบอกผมว่าเฮียเข้มได้ไปแจ้งที่สถานีตำรวจว่านักมวยในสังกัดเสียชีวิตเพราะถูกยิง แกสงสัยว่าเป็นฝีมือของผู้มีอิทธิพล แต่ตำรวจบอกว่าหลักฐานอ่อนเอาผิดไม่ได้ อาจจะเป็นการตีกันธรรมดาในผับ ในบาร์ซึ่งเป็นเรื่องปกติ เพราะอาจจะเกิดการเขม่นกันขึ้นได้ แต่ตำรวจก็รับปากว่าจะคลี่คลายคดีให้ ระหว่างนี้แกก็เลยรอให้ตำรวจจัดการ แต่ในใจแกก๊คิดว่าเรื่องนี้ก็คงจะเงียบตามเคย เพราะผู้มีอิทธิพลในวงการมวยภาคตะวันออกท่านนี้เป็นผู้ที่มีเส้นสายใหญ่โต และรู้จักคนมากมาย ไม่มีใครกล้ายุ่ง” “ผมเพิ่งมารู้จากนางพยาบาลที่ดูแลผมในภายหลังว่า คืนวันเกิดเหตุ ทางโรงพยาบาลได้รับตัวผมไว้เป็นคนไข้ฉุกเฉิน ซึ่งมีชาย-หญิงสองคนเป็นผู้พามา โดยได้แจ้งว่าผมถูกยิงจากคนกลุ่มหนึ่ง มีตำรวจมาสอบปากคำสองคนนั้น แล้วก็ปล่อยตัวพวกเขาไปเมื่อเห็นว่าไม่เกี่ยวข้อง และบอกว่าอาจจะเรียกมาเป็นพยานในภายหลัง ซึ่งชายหนุ่มคนนั้นก็ตกลง แต่หญิงสาวที่มาด้วยแสดงอาการไม่พอใจจนออกนอกหน้า” จากคุณ : katesnk - [ 3 มี.ค. 49 01:55:34 A:58.9.2.181 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 149 “ชายหนุ่มคนนั้น ลงชื่อเป็นเจ้าของไข้ผม เนื่องจากว่าไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นใคร อยู่ที่ไหนมีญาติหรือเปล่า แถมซ้ำยังให้ทางพยาบาลส่งบิลค่ารักษาไปเก็บที่เขาด้วย นางพยาบาลคนเดิมบอกว่า ท่าทางแฟนสาวของเขาจะไม่พอใจมาก แสดงความโกรธให้เห็นจนออกนอกหน้า เธอไม่พอใจที่แฟนของเธอช่วยเหลือผม รวมถึงออกค่ารักษาให้ด้วย ซึ่งผู้ชายคนนั้นก็บอกว่า ไม่เป็นไร คนเดือดร้อนมาก็ต้องช่วยเหลือ เขาทนนิ่งดูดายไม่ได้หรอก หลังจากนั้นคนทั้งคู่ก็จากไป” “ผมขอชื่อ ที่อยู่ และเบอร์โทรศัพท์ของชายหนุ่มที่ช่วยเหลือชีวิตผมไว้เพื่อที่จะโทรไปขอบคุณเขา แต่นางพยาบาลให้ได้แต่ชื่อ และที่อยู่ที่ทำงานของเขาเท่านั้น ผมอ่านทวนชื่อของเขาหลายครั้ง “เรียว รัตนมณี” ชื่อสั้นๆแต่เป็นชื่อที่ผมคิดว่ามันเพราะที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา ผมนึกถึงตอนที่ผมนั่งอยู่ในรถ ผู้หญิงคนนั้นเรียกชื่อแฟนของเธอหลายครั้งด้วยชื่อนี้ เสียงของเขาก็ดูคุ้นหูเหลือเกิน ใหนจะหน้าตาที่ผมเห็นลางๆนั้นอีก ถ้าความรู้สึกไม่ได้หลอกตัวเองเพราะว่าผมเจ็บปวดบาดแผลมากเกินไป ผมก็คิดว่าเขากับคนที่เคยช่วยชีวิตผมตอนที่ผมหนีออกจากบ้านมาคราวนั้น น่าจะเป็นคนเดียวกัน ผมยิ้มให้กับตนเอง นึกแปลกใจว่า ทำไมมันจึงบังเอิญแบบนี้หนอ เขาช่วยผมไว้ถึงสองครั้งแล้ว เสียดายที่ผมไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าเขาชัดๆ เพราะผมกำลังหูอื้อ ตาลายจากการบาดแผลที่มันทวีความเจ็บปวดขึ้นเรื่อยๆ ถ้าผมอยู่ในภาวะปกติกว่านั้นก็ดีสิ จะได้ขอบคุณเขาแล้วบอกว่าผมคือใคร ผมไม่รู้ว่าเขาจำผมได้หรือเปล่า แต่ผมน่ะ จำหน้าตาและน้ำเสียงเขาได้จนขึ้นใจ” อยู่ๆเด็กหนุ่มก็หยุดเล่า เขาเดินตรงเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่หน้ากระจก แล้วถอดเสื้อออกจากตัว ผมมองเขาเลิ่กลั่ก ก็เห็นเขามองผมอยู่ก่อนแล้ว เขายิ้มหวานให้กับผม “นี่เห็นไหม รอยแผลเป็นจากการถูกยิงคราวนั้น” เดียร์ชี้ให้ผมดูรอยแผลเป็นบนผิวหนังตรงแถวชายโครงที่เกิดจากกระสุนปืนที่เข้าไปฝัง ผมถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เขาไม่ได้จะทำอะไรผมอย่างที่คิด แต่ผมก็คิดไม่ถูกเสียทีเดียวหรอก เพราะเขาเดินเข้ามาหาผม แล้วสวมกอดผมไว้แนบแน่น โน้มตัวลงมาแล้วเอาหน้าซุกไว้ที่ไหล่ของผม เขาแอบหอมแก้มผมฟอดใหญ่ “เรียวเป็นคนจิตใจดีจริงๆ ช่วยผมถึงสองครั้งสองครา” เขาขโมยจูบผมอีกครั้ง ก่อนจะพูดต่อว่า “ผมเริ่มรู้สึกว่ารักคุณมากตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าคุณช่วยเรื่องค่ารักษาพยาบาลให้ผม สองครั้งแล้วที่คุณช่วยเหลือคนที่ไม่รู้จักกัน แล้วก็บังเอิญเสียด้วยที่คนๆนั้นดันเป็นผม” เขาบอกความรู้สึกในใจที่เขามีต่อผมอีกครั้ง “นี่ไง ฉันถึงคิดว่ามันเป็นความซวยของฉันจริงๆ ที่ดันไปเจอนายตั้งสองรอบ” ผมโต้ตอบเขาไปอย่างไม่ใส่ใจความรู้สึกของเขา “ไม่ใช่ครับ เรียวคิดดูดีๆนะ นี่อาจจะเป็นบุพเพสันนิวาสก็ได้ ชาติก่อนเราต้องเคยทำบุญร่วมกันมา เราอาจจะเป็นแฟนกันมาก่อน แล้วก็สาบานกันว่าจะมาเจอกันอีกในชาติต่อๆไป ไม่อย่างนั้นทำไมเราต้องเจอกันโดยบังเอิญล่ะครับ ทำไมคุณต้องมาที่พัทยานั่นในวันนั้น แล้วทำไมแฟนคุณคนนั้นต้องผ่านเส้นทางนั้นด้วย ทุกอย่างมันดูเหมือนเป็นเรื่องบังเอิญที่จงใจมาก ผมน่ะนะเชื่อว่าเราต้องเกิดมาเพื่อเป็นของกันและกัน ผมคิดว่าผมจำได้แล้วว่าเราน่ะต้องเป็นแฟนกันแน่ๆ แต่คุณน่ะยังจำไม่ได้” จากคุณ : katesnk - [ 3 มี.ค. 49 01:57:45 A:58.9.2.181 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 150 “พูดบ้าบออะไรของนายเนี่ย” ผมถามเขา นึกรำคาญการทึกทัก พูดเองเออเองของหมอนี่ เดียร์กระชับอ้อมแขนกอดผมแน่นเขา จากนั้นก็จูบที่แก้มผมแรงๆ ก่อนใช้ลิ้นไซร้เข้าไปตรงติ่งหู และใบหูด้านใน จนผมขนลุกซู่ “เรียวนี่ ดื้อจริงๆเลย ยอมรับซะก็สิ้นเรื่องว่านี่คือชะตากรรมของเราสองคน เราเกิดมาเพื่อที่จะรักกันและกัน คุณถึงต้องบังเอิญมาช่วยผมอยู่เรื่อยๆไงครับ” “เฮ้อ” ผมถอนหายใจยืดยาว “พูดกับนายทีไร มีแต่เรื่องปวดหัว เพราะนายหน้าด้านเหลือเกิน คนเขาไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย ก็ยังจะพยายามอยู่ได้ เป็นฉันถอดใจ ไม่มายุ่งเกี่ยวด้วยแล้ว” “ผมไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆหรอกครับ อดีตนักมวยอย่างผม ฝึกฝนร่างกายยอมรับสภาพความเจ็บปวดมาเยอะ จิตใจก็เคยถูกทำร้ายมาแล้ว ผ่านเรื่องร้ายแรงมาก็เยอะ แต่ผมก็ยังยืนหยัดอยู่ได้ สำหรับเรื่องแค่นี้ ผมไม่ยอมแพ้ง่ายๆอยู่แล้ว จะไม่มีวันถอยหนีจนกว่าคุณจะยอมรับรักผม ยอมเป็นแฟนผม ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหน หรือใช้เวลานานเท่าใดที่จะเปลี่ยนจิตใจคุณ ผมก็จะพยายามทำจนสุดความสามารถเลย” “เอาล่ะ ไม่ต้องพูดซ้ำ เบื่อแล้ว ว่าแต่จบหรือยังล่ะ เรื่องเล่าเช้านี้ของนายน่ะ” ผมเหน็บแนมเขา พลางขยับตัวเพื่อให้หลุดพ้นจากการกอดของเขา แต่ก็ไม่สามารถคลายอ้อมแขนของเขาได้ “ยังไม่หมดหรอกครับ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่คุณยังไม่รู้” “เล่ามาสิจะมาอมพะนำอยู่ทำไม” ผมเร่งให้เขาเล่าออกมาให้หมด เพราะอึดอัดกับสภาพการณ์ในตอนนี้ ดูเหมือนไม่ว่าผมอยู่ตรงไหน ก็ไม่วายจะถูกลวนลามจากเขาจนได้ “ไม่หิวข้าวเหรอครับ” เขาถามผม “ก็กินแล้วนี่” “นั่นมันอาหารเช้า นี่มันก็บ่ายจวนจะเย็นแล้ว คุณเพิ่งมีอาหารตกถึงท้องแค่มื้อเดียว ไม่ได้นะครับเสียสุขภาพแย่ เดี๋ยวผมจะทำอาหารให้ทานนะครับ หรือถ้าไม่ชอบจะให้ผมออกไปซื้ออาหารข้างนอกให้ทานก็ได้” เขาอิงศีรษะซุกซบกับผม ตอนแรกผมตั้งท่าจะปฏิเสธ เพราะนึกโมโหการท่ามาก ยืดเยื้อของเด็กหนุ่ม ผมมีความรู้สึกเหมือนกับว่าการที่เขาไม่เล่าจนหมด แล้วกั๊กเอาไว้ เป็นเพราะเขาหาทางที่จะอยู่กับผมให้มากที่สุด เพื่อจะได้ลวนลามผมตามอำเภอใจ เพราะเขาก็คงจะคิดแบบเดียวกับผมว่า เมื่อออกจากสถานที่แห่งนี้ไปได้ ก็อย่าหวังเลยว่าจะมีโอกาสได้เข้าใกล้ผมอีก แต่แล้วความคิดผมก็สว่างวาบขึ้น หากผมให้เขาออกไปข้างนอกอีกครั้งเพื่อซื้ออาหารมาให้ผมทาน ผมก็จะมีเวลาหนีไปจากที่นี่ได้ คิดได้ดังนั้น ผมก็เลยรีบรับมุขทันที จากคุณ : katesnk - [ 3 มี.ค. 49 01:59:11 A:58.9.2.181 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 151 วี้ดดดดด...เข้ามาคนแรก >_< รอฉากสวีทของเรื่องอยู่นะค้า จากคุณ : ไม่ค่อยเลยเรา (นราเกตต์) - [ 3 มี.ค. 49 06:35:23 ]

ความคิดเห็นที่ 152 นิยายน่ารักจังครับ ท่าทางจะกระจุ๋มกระจิ๋ม ผมอ่านจนต้องติดตามทุกวันเลย อย่าลืมมาต่อให้เยอะๆนะครับ ขอบคุณมากๆครับ จากคุณ : BenzSiam - [ 3 มี.ค. 49 08:53:12 ]

ความคิดเห็นที่ 153 ขอบคุณ คุณ BenzSiam รู้สึกดีจังที่นิยายของดิฉันทำให้ผู้อ่านติดกันงอมแงมแบบนี้ ถ้าพิมพ์ออกมาแล้วอย่าลืมติดตามนะคะ คุณนราเกตต์คะ ต้องติดตามต่อไปนะ ช่วงนี้ยังเป็นปูมหลังของหนูเดียร์อยู่อ่ะค่ะ ต้องรออีกนิด รออีกนิด จะมีฉากสวีทเยอะแยะ เลยอ่ะค่ะ ..................................................... มาติดตามกันต่อเลยนะคะ หุหุหุ ..................................................... “อื้อ จริงสินะ ชักเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาซะแล้วสิ” “เห็นไหม ว่าแล้วว่าคุณต้องหิว กินอะไรดีครับ ผมทำให้กินเอาไหม” เขาจูบแก้มผมอย่างรักใคร่อีกครั้ง ผมพยายามขืนตัวหนี แต่เด็กหนุ่มก็ยังคงกอดไม่ปล่อย “ไม่เอา ไม่อยากจะท้องเสีย ไปซื้อมากินดีกว่า” “เรียวล่ะก็ ผมทำอาหารอร่อยนะครับ แต่ไม่เป็นไร ไปซื้อกินก็ได้ ว่าแต่อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมครับ” ผมพยายามนึกถึงรายชื่ออาหารที่จะกิน ซึ่งต้องใช้เวลาในการทำ เพื่อจะได้ถ่วงเวลาให้เขาไปนานๆหน่อย “ต้มยำรวมมิตร , ยำปลาหมึก , คะน้าปลาเค็ม , พะแนงหมู , แกงเขียวหวานลูกชิ้นปลากราย , กระเพราไข่เยี่ยวม้า , ทอดมันกุ้ง ........” ผมบอกเมนูอาหารมื้อเย็นตามแต่จะนึกได้ เขายิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาที่ผมสังเกตเห็นจากในกระจก บ่งบอกว่าเขารู้เท่าทันผมทุกอย่าง เขาแกล้งกดจมูกลงบนซอกคอผมแรงๆแล้วจูบแบบเน้นๆก่อนจะผละออกจากผมอย่างเสียดาย “ทั้งหมดนี้แหละที่อยากกิน เอ้อ.....เยอะไปหน่อย แต่มันรู้สึกหิวน่ะ ของพวกนี้ก็ของชอบด้วย นายไปซื้อให้ได้ไหมล่ะ” ผมถามอย่างท้าทาย เขายิ้มกริ่ม “ถ้าหากยอดรักของผมคิดว่าจะทานอาหารพวกนี้หมดล่ะก็ ผมก็ยินดีที่จะไปซื้อมาให้ทานนะครับ แต่ว่าเราต้องไปซื้อด้วยกันนะ” “หา........” ผมอุทานอ้าปากค้าง นึกงงกับเจ้าหมอนี่ เขาคิดอะไรของเขากันแน่นะ “ไปด้วยกันจะได้ช่วยกันเลือกน่ะ” “นายกลัวว่าถ้าทิ้งฉันไว้ที่นี่ ฉันจะหนีนายเหรอ” ผมถามเขาไปตามตรง เพราะไม่แน่ใจว่า การที่เขาไม่ทิ้งผมไว้ตามลำพัง เป็นเพราะกลัวว่าผมจะหนีอีกหรือเปล่า แต่การที่เขาพาผมไปด้วย มันก็ไม่ได้เป็นการการันตีว่าผมจะไม่หนีนี่นา เด็กหนุ่มส่ายหน้า แล้วพูดยิ้มๆกับผม “ไม่กลัวหรอกครับ เพราะถ้าผมจะทิ้งคุณไว้ที่นี่ ผมก็คงจะจับคุณมัดไว้อย่างเดิม อาจจะโปะยาสลบคุณอีกครั้ง แล้วล๊อคห้องไว้ให้แน่นหนา คุณก็หนีไปไหนไม่ได้แล้วครับ” จริงสินะ ผมคิด เขาสามารถที่จะทำอย่างนั้นก็ได้หากจะทำ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ทำอย่างนั้น จากคุณ : katesnk - [ 3 มี.ค. 49 10:43:38 A:58.9.28.249 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 154 “ทำไม” ผมถามเขาอย่างสงสัย “เพราะว่า.........” เด็กหนุ่มมองผมด้วยแววตาที่จริงใจ “ผมไม่ได้จับคุณมาเพราะเจตนาไม่ดีนะสิ ผมทำอย่างนี้เพียงเพราะว่าอยากจะมีโอกาสใกล้ชิดกับเรียว อยากจะขอร้องให้คุณเป็นคนรักของผม การมัดคนรักให้สิ้นอิสรภาพมันเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ผมไม่อยากทำให้คุณเกิดความอึดอัดรำคาญใจน่ะครับ” “แล้วการให้ฉันออกไปด้วยกับนายเนี่ย มันจะดีกว่าหรือ” ผมหยั่งท่าทีของเขา ดูว่าเขาคิดอย่างไร และมองหาว่าจะมีช่องทางหรือโอกาสให้ผมหนีได้มากน้อยแค่ไหน “อื้อ ...ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ ว่ามันจะดีกว่าหรือแย่กว่า ผมแค่อยากปล่อยให้เรียวได้เป็นอิสระบ้าง ได้ออกไปเดินเล่นข้างนอก ยืดแข้งยืดขา รับอากาศดี ไม่ต้องมาอุดอู้อยู่ในห้องแคบๆแบบนี้ อยากไปเลือกซื้อกับข้าวที่เรียวชอบ มากินกันสองคน ผมไม่กลัวหรอกครับว่าเรียวจะคิดหนีหรือเปล่า เพราะอย่างน้อยๆผมก็ได้แสดงให้เรียวได้รู้ว่า ผมจริงใจกับเรียวแค่ไหนนะครับ แล้วผมก็คิดว่าเรียวคงไม่อยากทำให้เรื่องมันยุ่งยากไปกว่านี้แน่ๆ” เด็กหนุ่มตอบผมด้วยท่าทางสบายๆ ไม่รู้สึกกังวลกับการตัดสินใจของตัวเอง มาแปลกแฮะ ผมคิด มัดผมได้ทั้งวี่ทั้งวัน แต่บทจะใจดีก็ปล่อยผมซะดื้อๆงั้นแหละ แถมซ้ำไม่กลัวด้วยว่าผมจะหนีหรือไม่ ช่างมั่นใจเสียจริงว่าถ้าเขาดีกับผม แล้วผมจะต้องดีกับเขาตอบแทนด้วยการไม่ฉวยโอกาสหนีไป “ไปกันเถอะครับ” เด็กหนุ่มหันไปเก็บข้าวของส่วนตัวของตัวเองใส่กระเป๋าสะพายเรียบร้อย แล้วจึงหันมาหาชวนผม “จะไปทั้งยังงี้เลยเหรอ” ผมใช้สายตาจับจ้องที่ลำตัวท่อนบนของเขาที่เปลือยเปล่า เป็นการบอกให้เขารู้ตัวว่าเขาไม่อยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมจะออกไปข้างนอกได้ เด็กหนุ่มยิ้มจนตาหยี แล้วหยิบเสื้อขึ้นมาสวมใส่ แล้วเดินตรงไปที่ประตูห้อง แล้วหยุดยืนรอจนกระทั่งผมเดินไปถึงตัวเขา เขาจึงเปิดออก ทันทีที่ประตูแง้มออกกว้าง เขาก็คว้าข้อมือผมไว้ เหมือนกลัวว่าผมจะหนี “ไหนบอกไม่กลัวไงล่ะ” เขายิ้มใส่ตาผม “กันไว้ก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวจะตามแก้สถานการณ์ไม่ทัน” จากคุณ : katesnk - [ 3 มี.ค. 49 10:52:09 A:58.9.28.249 X: TicketID:116510 ]

ความคิดเห็นที่ 155 บทที่ 7 เด็กหนุ่มพาผมออกมาจากห้องของเขา ผมเหลียวมองไปรอบๆ ตึกที่พักของเดียร์มีสภาพคล้ายแฟลตรูปทรงตัวโอ มีช่องว่างโล่งตรงกลางกั้นห้องพักด้านซ้ายขวา ห้องของเด็กหนุ่มอยู่บนชั้น 4 ของอาคาร ห้องริมสุดติดกับทางเดินไปสู่บันไดทางลง ไม่มีลิฟท์ ต้องเดินลงไปเอง ผมรู้สึกทึ่งที่เด็กหนุ่มสามารถพาผมขึ้นมาถึงบนนี้ได้ ตอนนั้นผมถึงยาสลบโปะจนไม่มีสติ แสดงว่าเขาต้องอุ้มผมขึ้นมาแน่ๆ ผมได้กลิ่นทะเล ลอยมาจากที่ไกลๆ ผมรู้แล้วว่าผมต้องอยู่ในจังหวัดที่ติดกับชายทะเลที่ไหนสักแห่งเป็นแน่ มีคนเดินผ่านไปผ่านมาสวนกันกับผม และเขา น่าแปลกที่ผมไม่ได้รู้สึกอยากจะตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ ทั้งๆที่มีโอกาสจะทำได้ อาจจะเป็นเพราะผมรู้ว่า เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร นอกเหนือจากการขอความรักจากผมแล้ว เขาก็ไม่ได้แสดงทีท่าว่าจะทำร้ายร่างกายผมให้บาดเจ็บเลย ที่สำคัญเขาก็ไว้เนื้อเชื่อใจผม จนไม่คิดแม้แต่จะยอมคุมขัง กลับปล่อยให้ผมออกมาข้างนอกกับเขา โดยเพียงแค่จับมือผมไว้เท่านั้น “เราไปห้างที่อยู่ใกล้ๆนี้กันนะครับ ไม่ใช่ห้างใหญ่โตเท่าในกรุงเทพนะ แต่ก็มีหลายอย่างที่เราจะหาซื้อได้ ที่ตรงสวนอาหารก็น่าจะมีสิ่งที่เรียวต้องการ แต่ผมไม่แน่ใจว่าเรียวยังจะอยากกินแบบที่เรียวพูดเมื่อกี้อีกหรือเปล่า แต่ถ้าจะเปลี่ยนใจ เราก็ไปกินสุกี้ หรืออาหารฟาสต์ฟูดส์ อื่นๆก็ได้ หรืออยากไปกินอาหารทะเลกันดี ผมรู้จักร้านอาหารทะเลเจ้าอร่อยๆนะครับ อยากไปกินไหม” เขาชวนคุยจ้อ ทำท่าทางประจบประแจงผมสุดฤทธิ์ ผมมองความกระตือรือร้นที่เขามีต่อผม แล้วก็ต้องถอนหายใจ เด็กหนุ่มคนนี้ดูท่าทางแล้ว ไม่ใช่คนที่มีพิษภัยอะไร เขาไม่ใช่คนที่ร้ายกาจ ชีวิตของเขาตามที่เล่ามาก็น่าสงสาร การที่เขามาเกาะติดกับผมแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะว่าเขาต้องการใครสักคนที่จะเข้ามาช่วยเยียวยาบาดแผลในใจ อยากให้มีใครสักคนที่รักเขาจริงๆ แต่โชคร้ายที่เขาดันมาเลือกคนผิด ถ้าหากว่าเขาไม่คิดกับผมแบบคนรัก ผมอาจจะใจอ่อนดีด้วยกับเขา และคบหาเขาเป็นเพื่อนอีกคนของผมก็ได้ “ว่าไงดีครับ” เขาเลิกคิ้วถามผม ใบหน้าหล่อเหลานั้นมีรอยยิ้มละไมฉาบไปทั่ว “ไปกินบรรยากาศแถวชายทะเลก็ได้” อยู่ๆผมก็เกิดอยากนั่งพักผ่อนริมทะเลแบบสบายๆขึ้นมา ความคิดที่จะหนีมลายไปจากสมองของผม “ได้เลยครับ นี่ก็เย็นแล้วนะครับ ถ้าเรารีบไป เราก็จะได้เลือกที่นั่งที่สามารถมองเห็นทะเลได้ใกล้ที่สุดนะครับ ถ้าไปช้า จะไม่ได้ที่นั่งที่ต้องการ งั้นเรารีบไปกันดีกว่านะครับ” “แล้วเราจะไปไงกันล่ะ” ผมถามเขา หลังจากลงมายืนกันข้างล่างแล้ว “ไปรถคุณดีไหมครับ” เขาเสนอ “นายจะขับเหรอ” ผมถามเขา จากคุณ : katesnk - [ 3 มี.ค. 49 10:55:29 A:58.9.28.249 X: TicketID:116510 ]