Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com | Torakhong.org | GameRoom


    นิทานแต่งเอง มาอ่านกัน เรื่องแมวกับนักเดินทาง

    โพสท์ไว้ที่แรกที่
    http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L6229011/L6229011.html
    เรื่องนี้แต่งจากประสบการณ์ตรงครับ
    อ่านแล้ววิจารณ์หน่อยนะครับ

    เริ่มเลย

    นิทานเรื่อง แมวกับนักเดินทาง

    ชายผู้หนึ่ง อยู่ระหว่างเดินทางไกลบนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ เดินไปเจอเก้าอี้ ตัวนึง เขาชอบเก้าอี้ตัวนั้นมากมีความสุขที่ได้นั่งมัน
    เขาจึงตัดสินใจที่จะแบกเก้าอี้นั้นไปด้วย ช่วงแรกๆ ที่แบกไป ก็มีความสุขดีทุกครั้งที่เหนื่อยเขาก็จะหยุดแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตัวนั้น

    วันเวลาผ่านไปหลายปี เขาก็ยังคงเดินทางอยู่บนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ  เส้นทางลำบากกว่าเดิม วันเวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน เก้าอี้มันก็ต้องเปลี่ยน จากเก้าอี้ตัวเดิมที่เขาแบก มันเริ่มไม่เหมือนเดิม
    มันกลายเป็นภาระหนักอึ้ง นั่งไม่สบายบางครั้งมันยังทิ่มก้นเขาด้วย แต่เขาก็ยังทนแบกไปต่อไป แม้ว่าจะพบพานเก้าอี้ตัวใหม่ๆอยู่เรื่อยๆก็ตาม แต่เขาก็กลัวว่าเก้าอี้ตัวใหม่ มันจะนั่งไม่สบายเหมือนตัวเดิม

    ชายคนนั้นก็เดินแบกเก้าอี้ไป ปากก็พร่ำบ่นไป ด้วยความหนักแล้วความเหนื่อย ชายคนนั้นเดินช้าลงเรื่อยๆ บนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ เก้าอี้ตัวนั้นกลับกลายเป็นตัวถ่วงเสียแล้ว แต่ชายคนนั้นก็ยังไม่ยอมที่จะปล่อยเก้าอี้นั้นไป เพราะอะไร ?

    แมวตัวนึงนอนเล่นอยู่บนต้นไม้ เห็นชายผู้น่าสงสารเดินแบกเก้าอี้พร่ำร้องในความทุกข์ผ่านมา ด้วยความสงสัยจึงถามว่า
    "ท่านผู้นี้เป็นอะไรฤา จึงได้เดินพลาง พร่ำร้องพลาง"
    ชายผู้นั้นตอบว่า "เก้าอี้ตัวนี้ทั้งเก่าทั้งหนัก แถมยังทำร้ายทิ่มตำตัวข้า ข้าหนัก เหนื่อยและเจ็บเหลือเกิน"

    "ท่านนี่ประหลาดจริง เก้าอี้ทั้งเก่าทั้งหนัก แถมยังทำร้ายทิ่มตำท่านอีก ท่านยังแบกไว้ทำไม ทำไมจึงไม่ทิ้งไปเสีย" แมวถาม
    "ทิ้งไม่ได้หรอก เก้าอี้ตัวนี้อยู่กับข้ามานาน ข้าทิ้งไม่ได้หรอก" ชายผู้นั้นตอบ

    "อยู่นานหรืออยู่ไม่นานสำคัญประการใด หากในปัจจุบันมันฉุดรั้ง ทำร้ายทิ่มตำ ท่าน" แมวถามต่อ
    "แต่ ข้าเคยมีความสุขทุกครั้งที่นั่งมัน ข้ายังจำได้ดีถึงความรู้สึกเหล่านั้นเมื่อครั้งกระนู้น" ชายผู้นั้นตอบ

    "แล้ว ตอนนี้ท่านมีความสุขหรือ ไม่ " แมวถาม
    "ไม่ แต่ข้ายังจำความสุขเหล่านั้นได้" ชายผู้นั้นตอบ

    "แล้ว ตอนนี้ท่านมีความสุขหรือ ไม่ " แมวถามคำถามเดิม
    แมวถามคำถามเดิมทำให้ชายผู้นั้นต้องสำนึกคิดได้ว่า แม้ในอดีตจะมีความสุข แต่นั้นก็เป็นเรื่องของอดีต ในตอนนี้เขารู้สึกแต่ความหนัก และเจ็บปวดจากเก้าอี้เท่านั้น
    ชายคนนั้นจึงตอบว่า "แต่ เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร นี่เป็นเก้าอี้ตัวเดียวที่ข้ามี ข้าจะเอาอะไรไว้นั่ง หากไม่มีเก้าอี้ตัวนี้แล้ว ถึงมันจะหนัก มันจะเก่า นั่งแล้วเจ็บปวด แต่ก็ยังขึ้นชื่อว่า ยังได้นั่งเก้าอี้"

    แมวถามต่อ " โลกนี้มีเก้าอี้ เพียงตัวเดียวหรือไม่  หากท่านทิ้งไปเสียสักวันท่านต้องได้พานพบ เก้าอี้ตัวใหม่"
    " แน่นอน มีหลายตัว แต่ ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่า บนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับนี้ เส้นทางข้างหน้าก็ยังไม่เห็น อาจจะไม่มีเก้าอี้ อีกแล้วในทางข้างหน้าก็เป็นได้" ชายผู้นั้นกล่าว

    "หากเส้นทางข้างหน้าท่านยังไม่เห็น ท่านจะมั่นใจได้อย่างไร ไม่มีเก้าอี้สำหรับท่านอีกแล้ว" แมวถามต่อ
    ".... " ชายผู้นั้นอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อไปว่า " ถึงมีเก้าอี้ในเส้นทางข้างหน้า แต่ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่า เก้าอี้นั้นจะเหมาะกับข้า ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเก้าอี้ตัวนั้นนั่งแล้วจะมีความสุขเหมือนตัวเดิม"

    แมวได้ยินดังนั้นจึงย้อนถามกลับไปว่า "ถ้างั้น ตอนที่ท่านยังไม่ได้แบกเก้าอี้ ก่อนที่ท่านจะพานพบเก้าอี้ตัวนี้เมื่อหลายปีก่อนนั้น ท่านเคยนึกฝันมาก่อนหรือไม่ว่าจะได้พบเก้าอี้ที่ท่านนั่งแล้วมีสุข อย่างที่เก้าอี้ตัวนี้เคยเป็น "
    "ข้า ไม่ได้คาดคิดไว้ ข้าเพียงแค่เดินมาตามทางที่ไม่มีวันหวนกลับนี้เท่านั้น แล้วบังเอิญได้พานพบเก้าอี้ตัวนี้เท่านั้น " ชายผู้นั้นตอบ

    แมวจึงพูดต่อ "ถ้างั้นทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ที่ท่านย่อมจะได้พบ เก้าอี้ที่นั่งสบายและเหมาะสมกับท่าน"
    ชายผู้นั้นตอบว่า "ย่อมเป็นไปได้ แต่ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าจะได้พานพบเมื่อใด"

    แมวจึงย้อนถาม "ถ้างั้นก่อนหน้าที่ท่านจะพานพบเก้าอี้ตัวนี้ ท่านทราบหรือไม่ว่า ท่านจะพานพบเก้าอี้ตัวนี้"
    ชายผู้นั้นตอบว่า "ข้าไม่ทราบ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ข้าจะเอาอะไรนั่งบนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับนี้ หากข้าทิ้งเก้าอี้ตัวนี้ไป"

    แมวจึงถามต่อ "ก่อนหน้าที่ท่านจะพานพบ เก้าอี้ตัวนี้ ท่านทำอย่างไร"
    ชายผู้นั้นตอบว่า " ข้านอนบนดิน นั่งบนทราย แต่ เจ้าจะให้ข้ากลับไปนอนบนดิน นั่งบนทรายอย่างเดิมงั้นหรือ ไม่ได้หรอก "

    แมวจึงพูดว่า " อันคนเรานั้นถึงจะนอนบนดิน นั่งบนทรายแต่หาก ปราศจากความทุกข์ ความเจ็บปวด ถึงจะนอนบนดิน นั่งบนทรายก็ย่อมอาจหาความสุขจากการนอนบนดิน นั่งบนทรายได้"
    ชายผู้นันตอบ " นั่นก็จริง แต่ข้าเคยนั่งเก้าอี้มาแล้ว จะให้ข้ากลับไป นอนบนดิน นั่งบนทราย อย่างเดิมได้อย่างไร "

    แมวไม่ตอบแต่ย้อนถามว่า "แล้วตอนนี้ท่านมีความสุขหรือไม่ ?"
    ชายผู้นั้นไม่ตอบ แต่พูดว่า "แต่ข้าเคยแบกเก้าอี้ตัวนี้มานานแล้ว"


    แมวย้อนถามซ้ำว่า "แล้วตอนนี้ท่านมีความสุขหรือไม่ ?"
    ชายผู้นั้นไม่ตอบ แต่พูดว่า "แต่ข้าจำได้ว่าข้าเคยมีความสุขมากเวลานั่งเก้าอี้ตัวนี้"

    แมวย้อนถามซ้ำเป็นรอบที่ 3 ว่า "แล้วตอนนี้ท่านมีความสุขหรือไม่ ?"
    ชายผู้นั้นได้แต่ตอบว่า " ไม่ ข้าไม่มีความสุข ข้าเป็นทุกข์ ข้าหนัก ข้าเหนื่อย ข้าโดนทิ่มตำ"

    แมวถามเป็นคำถามสุดท้ายว่า "ท่านหนัก ท่านเป็นทุกข์ ท่านเหนื่อย ท่านโดนทิ่มตำ แล้วทำไม ท่านไม่วางเสีย"
    ชายคนนั้นไม่ตอบ ได้แต่นึกในใจ "ข้าหนัก ข้าเป็นทุกข์ ข้าเหนื่อย ข้าโดนทิ่มตำ แล้วทำไม ข้าไม่วางเสีย"

    คิดได้ดังนั้น เขาก็วางเก้าอี้ที่เขาแบกมาหลายปีลง  แล้วเดินจากไปอย่างปรอดโปร่งตามเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับต่อไป
    ถึงคืนนี้ และ คืนต่อๆไป เขาอาจต้องนอนบนดิน นั่งบนทราย แต่ อย่างไรเสีย เขาก็ไม่ต้องเป็นทุกข์ ทนหนัก เหนื่อยและโดนทิ่มตำอีกต่อไป

    ส่วนเจ้าแมว ก็นอนหลับบนต้นไม้ต้นนั้นรอนักเดินทางคนต่อไป บนเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ เส้นนั้น

    จากคุณ : Spirit of Darkness - [ 14 ม.ค. 51 01:09:01 ]

 
 


ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการตั้งกระทู้และถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง PANTIP.COM มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานทราบ เพื่อดำเนินการต่อไป



Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com | Torakhong.org | GameRoom