"ไปไม่กลับ...."

    "ไปไม่กลับ   หลับไม่ตื่น   ฟื้นไม่มี   หนีไม่พ้น"

    ไปไม่กลับ
    ไปแล้วไม่กลับนั้น...........................สุสาน
    มนุษย์และสัตว์นับประมาณ........มิถ้วน
    ไปแล้วห่อนคืนสถาน.....................เดิมสัก    คนแล
    เราท่านยังอยู่ล้วน..........................คติต้องไปตาม

    หลับไม่ตื่น
    หลับแล้วไม่ตื่นนั้น.......................คือวัย
    เด็กหนุ่มแก่ตามขัย.....................หมดสิ้น
    ใครลืมปล่อยล่วงไป.....................ไม่อาจ   คืนนา
    มีเดชสักพันลิ้น.............................เรียกร้องห่อนคืน

    ฟื้นไม่มี
    ฟื้นไม่มีปราชญ์ชี้.........................เรื่องกรรม
    ดีชั่วที่คนทำ.................................สืบไว้
    ดีนำสุขชั่วนำ...............................ทุกข์เที่ยง   แท้เฮย
    ใครห่อนแก้ไขได้...........................ชั่วให้กลับดี

    หนีไม่พ้น ( มีจนเหมือนกัน )
    เกิดตายหนีไม่พ้น.........................ทุกคน
    จะชั่วดีมีจน.................................. ทั่วผู้
    เป็นกฎแห่ความวน..................... ในวัฏ-   ฏะนา
    ปราชญ์หน่ายเพราะหยั่งรู้..........ย่อมเว้นยึดถือ ๚

         ปรกติเรามักเห็น "ไปไม่กลับ  หลับไม่ตื่น  ฟื้นไม่มี   หนีไม่พ้น"
    จารไว้ที่ตาลปัตรของพระ ๔ รูป  ที่สวดพระอภิธรรมศพ จนเคยชิน

         ผมมีโอกาสไปงานฌาปนกิจศพท่านที่เคารพนับถือท่านหนึ่ง
    พบว่าที่ผนังศาลาฌาปนสถานที่วัดนั้นเขาเขียนเป็นโคลง ๔ กำกับไว้ด้วย
        เห็นว่าน่าคิดดี  จึงนำมาฝากให้อ่านกันเล่น ครับ smile
    ขออภัยที่ไม่ได้บอกนามผู้แต่ง  เพราะเขาไม่ได้แจ้งเอาไว้ ครับผม

    ( โคลงที่ว่านี้อยู่ที่  ศาลาฌาปนสถานวัดเวียง  อ.ไชยา  จ.สุราษฎร์ธานี  )

    จากคุณ : Augustman (Augustman) - [20 พ.ค. 45 15:23:35]