สงครามจักรวาล ตอนที่1/8

    ก็นํามาจากเรื่องสั้นที่ผมแต่งไว้เรื่องที่4ในแฟ้ม "นิยายของผมเอง"
    สําหรับคนที่ชอบแนวสงครามอวกาศน่้ะครับ
    ---------------------------
    สงครามจักรวาล

    ณ ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งในจักรวาลอันไกลโพ้น……….
                  “ปัง ปัง ปัง”เสียงปืนและอาวุธดังระดมไปทั่ว  
                  “ท่านหัวหน้า กำลังพลเราลดอย่างมากเลยคับนี่”นักรบคนหนึ่งกล่าวระหว่างรบอยู่นั้นก็พูดติดต่อกับหัวหน้าทางวิทยุ  
                  “จอร์จ ระวัง!!”หัวหน้าสั่ง
                   จอร์จที่หลบอยู่หลังก้อนหินก็โดนเตะโดยข้าศึก  
                   “เอื๊ยะ”ศัตรูงัดปืนออกมาเตรียมยิง
                   หัวหน้าเห็นดังนั้น ก็กระโดดมาจากที่ซ่อนตัว มาช่วยจอร์จเอาไว้ ข้าศึกยิงหัวหน้า
                   “ปัง”
                   “ม่ายยยยยยยยยยย”จอร์จส่งเสียงดัง พาลให้พรรคพวกรู้ว่าหัวหน้าตายจึงหมดกำลังใจ โดนจัดการไปทีละคน
                   พวกศัตรูใช้ขีปนาวุธยิงจากด้านบน                  
                          “ตูมมมม”
                 พวกศัตรูก็ไป
                 โชคดีที่จอร์จหลบตรงซอกก้อนหินและช่วยหัวหน้าเอาไว้
                 “ฝาก …หลานฉันด้วย…. ที่ชื่อเซมเบ้น่ะ ….ฉันอยากให้เค้ามียศยี่งใหญ่แบบพ่อ….และอีกอย่าง….”หัวหน้าใกล้ตาย
                 หัวหน้าที่กำลังจะตายพูดว่า”จอร์จ เจ้าต้องรวบรวมพรรคพวกอีกครั้ง ทำลายพวกแมดแบดให้ได้ ต่อจากนี้….เจ้าต้อง…รับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมก็อดโซล่าซิสเต็ม…แทนข้า….”พลันพูดจบหัวหน้าก็ตาย…
                  จอร์จผู้ที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ก็กอดศพหัวหน้าเอาไว้ อย่างน่าเวทนา……..

    5ปีต่อมา………..
                 ที่หน่วยงานวางแผนการรบ ที่ดาวเคราะห์ฟาร์ร่า
                 “จอร์จ วันนี้จัดการไปอีกกี่ราย?”นายพลตัวโตคนนึงกล่าวระหว่างที่เดินเข้ามาในห้องโถง
                 “ท่านนายพลบาซิคครับ ผมทำลายยานลูก3ลำ”จอร์จพูดกับนายพลบาซิค
                 “ก็ดีแล้ว ตอนนี้เรามีกำลังไม่มากพอ เราต้องรวบรวมพลทหารจากดาวอื่นๆด้วย ต้องกำจัดแมดแบดให้ได้”นายพลกล่าว
                 “ผมกำลังจะไปขอความร่วมมือจากดาวนากิซ ที่อยู่นอกระบบเล็กน้อย”จอร์จกล่าว
                 “งั้นนายเอาเครื่อง เฟียส-9 ออกไปละกัน และนำบัตรท่านทูตติดตัวไปด้วย”นายพลกล่าว

    สนามบินฟาร่าห์……..
                 “ว้าว เฟียส-9”เด็กชายคนนึงตื้นเต้นกับยานอวกาศ
                 “นี่ไม่ใช่ ที่เล่นนะเจ้าหนู”จอร์จกล่าว
                 “ผมอยากเป็นนักบิน”เด็กน้อยชื่อจิมกล่าว
                 “เฮ้อ….”จอร์จถอนหายใจ
                 “ยังไงก็เอาเด็กนี่ไปด้วยละกัน เขาเป็นลูกของท่านจักรพรรด์ฟาราห์น่ะ”นายพลกล่าว            
                 “ผมอาจจะใช้เวลาสักหลายวัน”จอร์จบอกกับนายพล และนำยานขึ้นพร้อมกับเด็ก
                 “จะไปรำลึกอดีตรึ?”นายพลพูดที้งท้ายตอนที่จอร์จนำยานออกไปพอดี
                 “ยานเฟียส-9”เจ้าเด็กนั่นพูดไม่หยุด
                 “ครืน----------------------น”เสียงยานแล่นฉิว
                 “ผมพึ่งออกจากนอกระบบเป็นครั้งแรกน่ะ”
                 “เดี๋ยวฉันจะแวะดาวคริปตอสแป๊บนึงนะ”จอร์จกล่าวแล้วก็นำยานลงที่ดาวคริปตอส    
                 “ดาวคริปตอสเป็นดาวร้าง ไม่มีคนอยู่”เด็กนั่นพูด….
                 จอร์จได้ยินจึงหันมา
    เมื่อถึงดาวคลิปตอน.                

                 “เมื่อ5ปีก่อน ฉันถูกสั่งมาให้รบที่นี่กับพวกแมดแบดน่ะ”จอร์จบอก
                 “ฉันเลยแวะมาเยี่ยม ที่ที่พวกเพื่อนฉันตาย…..และก็….หัวหน้าด้วย”จอร์จเดินไปที่หินแท่นนึง และวางช่อดอกไม้ลง แท่นหินนั้นเขียนว่า หัวหน้าก็อดซิลล่าซิสเต็มรุ่นที่6 คิสโตรัส มากาบูชิ
                 “คุณคือผู้สืบทอดหัวหน้าหน่วยก็อดโซล่าซิสเต็มเหรอ?”จิมพูด
                 “ทำไมล่ะ ?”จอร์จถาม
                 “ผมก็อยากเป็น เมก้าก็อด การ์เดียน เหมือนกันน่ะ”เด็กน้อยเดินเตะฝุ่น
                 “เมก้า ก็อดการ์เดียน คือบุคคลที่ยอมตายเพื่อดาวต่างหาก นายยังเล็กอยู่ อย่าว่าแต่หน่วยก็อดโซล่าซิสเต็มเลย นายก็ยังเข้าไม่ได้”จอร์จกล่าว
                 “…….”  
                 “หัวหน้า ผมยังไม่เจอเซมเบ้เลยนะ”จอร์จบ่นกับแท่งหิน

                 “ไป! เราเดินทางต่อดีกว่า”จอร์จกล่าว  
                 “ดาวนากิซ ที่เราจะไปนี่ มีกองทัพที่กำจัดพวกแมดแบดได้รึฮะ?”เด็กจิมพูดระหว่างเดินขึ้นยานเตรียมตัวเดินทางต่อ
                 “ก็ยังไม่รู้เลย ว่าพวกเค้าจะให้ความร่วมมือรึเปล่า?”
                 “ฉันก็ได้แค่เป็นทูตไปพูดๆชักนำเขานั่นแหละ ก็จะพยายามบอกถึงความเลวร้ายของมัน”จอร์จกล่าว
                 “ครืน--------------น”เสียงยานพุ่งขึ้น
                 “ดาวนากิซนี่ไกลไหม?”จิมถามต่อ
                 “ก็ไกลเหมือนกัน เราจะเดินทางข้ามหลุมอวกาศไป”
                 “…แล้วดาวพวกแมดแบดอยู่ที่ไหน?”
                 “อืมห์ พวกมันมีดาวไว้ครอบครองอยู่หลายดาว ซัก15-16ได้มั้ง มันก็ขยายอาณานิคมไปทั่ว กาแลคซี่ และจะขยายไปเรื่อยๆ โดยการฆ่าและยึด….มีดวงดาวมากมาย ตกอยู่ในอารยธรรมของมัน จึงถูกมันชักจูง และสูญพันธ์ไปหลายเผ่าแล้วล่ะ เราถึงต้องเตรียมตัวกำจัดมัน แต่ตอนนี้เรามีกำลังไม่มากพอ”จอร์จกล่าว
                 “ไม่หรอก ท่านพ่อมีอาวุธเยอะจะตายไป มีกองทัพมหาศาลด้วย เราจะสู้ได้”
                 “ไม่น่าจะได้ พวกMADBADมีพลทหารมาก มีอาวุธยุปโธปกรณ์ใหม่ๆมากมาย มีความเจริญทางเทคโนโลยีสูงมาก แต่กลับไปใช้ในทางชั่วร้าย มันคิดจะยึดครองจักรวาล”จอร์จพูด
                 “งั้นเราจึงไปขอให้ดาวนากิซช่วยเหรอ?”จิมถาม
                 “ใช่ ก็น่าจะช่วยได้บ้าง ไม่มากก็น้อย ดาวนากิซอุดมไปด้วยทรัพยากรและแร่ธาตุ มีการเล่นแร่แปรธาตุมากมาย เราอาจจะนำประโยชน์ส่วนนี้มาใช้ก็ได้”จอร์จบอก
                 “และเรามีพวกกี่ดาวแล้วเหรอ? ทั้งหมดน่ะ”จิมอยากรู้
                 “ตอนนี้ก็มีแค่ดาวเคราะห์ฟาร่าห์ของนายเท่านั้น ดาวที่ฉันเคยอยู่ก็ล่มสลายไปแล้ว…ดาวคริปตอสก็เหมือนกัน…ตอนนี้ ลำพังดาวของดาวของพ่อนายสู้ไม่ได้หรอก เราจึงต้องหาดาวที่มีมนุษย์อยู่และขอความร่วมมือ ฝ่ายสหพันธ์จักรวาลก็ไม่เคยยุ่งเกี่ยวอะไร?”
                 “และในจักรวาลนี้ มีดาวกี่ดวงล่ะ ที่มีมนุษย์และสี่งมีชีวิตอาศัยอยู่?”จิมถาม
                 “นักวิทยาศาสตร์คาดว่ามีเยอะ เราก็คอยส่งสัญญาณไปเหมือนกัน ตอนนี้ที่เราพบก็มักเป็นดาวที่หมดอารยธรรมไปบ้างก็มี เพี่งจะเจริญก็มี แต่ดาวนากิซมีความรู้ด้านโหราศาสตร์มาก ถ้าเราถามเขา เค้าก็อาจจะแนะนำดาวที่มีสี่งมีชีวิตภูมิปัญญาอยู่บ้างก็ได้”จอร์จกล่าว
                 “พวก MADBAD รูปร่างเหมือนเราไหม?”
                 “ก็เหมือน”
               
                 จอร์จพลางนั่งคิดถึงคำที่หัวหน้าเค้าพูดไว้ว่าให้ฝากดูแลญาติที่ชื่อเซมเบ้ เค้ายังไม่รู้จะว่ายังไงกับหัวหน้าท่ายังมีชีวิตอยู่ เพราะเค้ายังไม่เจอคนที่ชื่อเซมเบ้เลย

                 “เราจะถึงรึยัง?”จิมถาม
                 “เออน่า เดี๋ยวจะถึงก็ถึงเอง”
                 “ผมเบื่อ ในยานมีเกมส์ให้เล่นมั้ย?”
                 “นี่ไม่ใช่ยานใหญ่ซะหน่อย วู้…ฉันล่ะเบื่อเด็กจริงๆ นี่นายห้ามบอกว่าอยากกลับบ้านนะ เพราะนายตามมาเอง”
                 “แต่ผมหิวอ่ะ เอาอาหารมาสิ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนถ้ามีอาหารล่ะก็…ผมอยู่ได้หมด”
                 “อยู่ในเป้น่ะ… เสบียงจะหมดไหมเนี่ย? “จอร์จเซ็ง
                 เด็กน้อยคว้าอาหารมากิน….
                 ยานก็แล่นต่อไป….

    ที่ดาวฟาร่าห์
                  พระราชวัง ที่ประทับของจักรพรรดิ์
                  “ว่าไงนะ…ลูกฉันโดนเจ้าจอร์จลักพาตัวไปที่ดาวนากิซเพื่อฆ่างั้นเหรอะ?”
                  “โธ่ ท่านพระราชาล่ะก็…มองโลกแง่ร้ายอยู่เรื่อย องค์ชายทรงตามไอ้เจ้าจอร์จนั่นไปพะยะค่ะ”มหาดใหญ่กล่าว
                  “ถึงยังไงก็ตาม ถ้าลูกฉันหายไปล่ะก็..”
                  “พวกท่านต้องรับผิดชอบ”พระราชาพูดเสียงเข้ม
                  “แต่เจ้าจอร์จมันก็กำลังทำงานเป็นท่านทูตไปขอความช่วยเหลือที่ดาวนากิซนะครับ”มหาดใหญ่บอก
                  “บ้าเหรอ? ทำไมไม่ขอฉันก่อน ฉันเป็นพระราชานะ ทำอย่างนี้มันนอกหน้า”
                  “จอร์จมันจะเซอร์ไพรท่านนะขอรับ และก็ทรงไปในนามของพระราชาด้วย”
                  “….งั้นก็ดีไป…. แต่ถ้าเกิดไอ้สี่งมีชีวิตที่อยู่บนดาวนากิซมันเกิดฆ่าลูกชายฉันล่ะ”พระราชาเสียงเข้มอีก
                  “โธ่ ท่าน มองจักรวาลในแง่ร้ายอีกแล้ว…วู้”  

    ที่ยานเฟียส-9 ตามเดิม
                  “จะถึงแล้วล่ะ”จอร์จบอก
                  “เย้ “จิมดีใจ
                 
    -----------------
    ต่อตอนต่อไปครับ


    สิงหาคม2543

    จากคุณ : Mr.Terran - [ 28 ก.ย. 45 20:22:06 ]