CafeTech-ExchangePantip MarketChatPantownBlogGangTorakhongGameRoom


    จดหมายถึงเพื่อนรัก ฉบับที่ 1 ช่วยกันติชมหน่อยนะค๊ะ จะได้มีกำลังใจในการเขียน เรื่องแรกในชีวิตค่ะ

    ถึง...ขวัญเพื่อนรัก
    หญิงคงไม่ถามขวัญหรอกนะว่าสบายดีหรือเปล่า เพราะว่าจดหมาย ฉบับนี้หญิงเขียนเมื่อตอนที่ขวัญวางสายจากฉันเมื่อกี๊นี้เอง ฮั่นแน่..แอบคิดว่าหญิงประสาทหรือเปล่า เพิ่งคุยกันหยกๆ สงสัยหญิงจะเป็นพวกสาวโบว์ แบบว่าโบราณ น่ะ อิอิ ไม่รู้สิ หญิงชอบเขียนมากกว่า มันบรรยายความรู้สึกได้ดี

    คงสงสัยสินะว่า หญิงเขียนจดหมายถึงขวัญทำไม ก็เรื่องที่เราเพิ่งคุยกันนั่นแหละ
    เรื่องที่ขวัญไปสารภาพกับบีแล้ว ว่าขวัญชอบมัน ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้นด้วยกัน เป็นรักที่อมตะนิรันดร์จริงๆ แต่โดนปฏิเสธ แล้วก็ร้องให้ขี้มูกโป่งมาฟ้องหญิง ไอ้ หญิงเนี่ยน๊า ปลอบใครเป็นซะที่ใหนเล่า
    เอาอย่างนี้มั๊ย ขวัญมาฟังเรื่องของหญิงดีกว่าเผื่อว่าเรื่องของหญิงมันจะทำให้ขวัญรู้สึกดีขี้น มันเป็นความลับสุดยอดเลยนะเนี่ย T_T

    ขวัญแกจำพี่มินทร์ได้มั๊ย พี่คนตัว สูงๆ หล่อ ๆ เท่ห์ งัย แหะ แหะ ก็คนเดียวกันกับที่ฉันกรี๊ดทุกทีที่เจอเค้านั้นแหละ หลังจากที่แกย้ายโรงเรียนตามพ่อไป ฉันก็ยังปลื้มเค้าพี่เค้าเหมือนเดิม เเกเคยตกใจแทบตกเก้าอี้เลยใช่มั๊ย ที่รู้ว่าคนขี้เกียจอย่างฉันทำไมถึงกล้าเข้าไปอยู่ชมรมบาสเกตบอล ที่ต้องซ้อมทุกเย็นหลังเลิกเรียน ก็พี่มินทร์เค้าเป็นประธานชมรมนี่นา ที่เห็นฉันทำท่าทางเหมือนจะลอยได้เวลาที่ฉันเจอเค้าน่ะ มันไม่ใช่แค่ฉันอยากทำตลกให้เธอดู แต่คนนี้ฉันจริงจังนะโว้ย อิอิ

    แต่เด็กใหม่อย่างฉัน ฝีมือการเล่นบาสของฉันแกก็รู้ดี ว่ามันยอดแย่แค่ใหน ที่ได้เปรียบก็ตรงที่ฉันสูง ตามมาตรฐานนางสาวไทยเนี่ยแหละ (ความสวยเนี่ยก็ไม่แพ้กันเลยนะ ฮา) ตอนเข้าชมรมนี้แรกๆไม่ค่อยมีใครสนใจฉันเท่าไหร่หรอก เพราะในชมรมมีคนอื่นให้น่าสนใจกว่าฉันเยอะ ก็แต่ละคนเนี่ยเป็นตัวนักกีฬาประจำโรงเรียนเก่าทั้งนั้น บางคนเป็นถึงตัวแทนจังหวัด ตัวแทนเขตเชียวนะ ที่ชมรมนี้มีหนุ่มหล่อๆ กล้ามใหญ่ มาดแมนแฮนซัม ให้ฉันหัวใจเต้นแรงได้ตลอดเวลาเลย อิอิ :-) แต่ถึงยังงัยฉันก็ไม่ลืมรายเป้าหมายหลักของฉันหรอก ก็พี่มินทร์งัย คนอะไร หล่อ เท่ห์ มีมาดเป็นผู้นำ เวลาเค้ายิ้มนะ โอ๊ย.. ใจฉันเนี่ยแทบจะละลาย ถึงเค้าจะไม่ได้ยิ้มให้ฉันก็เหอะ แต่ก็คงมีสักวันแหละน่า ที่รอยยิ้มของเค้าจะส่งมาให้ฉันโดยตรง ตอนนั้นฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ

    ชีวิตของฉันในชมรมบาสเกตบอลในแต่ละวันก็เหมือนเดิมทุกวัน ตอนเย็นก็ซ้อมวิ่ง ซ้อมชู๊ต คนที่เป็นตัวนักกีฬาของโรงเรียน ก็จะซ้อมหนักหน่อย แต่สำหรับฉันน่ะเหรอ ก็อย่างที่รู้ๆ ว่าฉันมันคนขี้เกียจ วัตถุประสงค์หลักก็ไม่ได้อยากเป็นนักบาสฯทีมชาติ ฉันก็อู้ไปตามประสา เวลาเค้าวิ่งกัน ฉันก็เสิร์ฟน้ำบ้าง ปวดท้องประจำเดือนบ้าง หรือไม่ก็วิ่งซื้อขนมให้พี่ๆในชมรมเวลาเค้าซ้อมกันบ้าง จนเดี๋ยวนี้ใครท้องผูกท้องเสียก็เรียก หญิงซะแล้ว อย่างน้อยการอู้ของฉัน มันก็มีประโยชน์ต่อชมรมบ้าง แกว่ามั๊ย อิอิอิ

    (มีต่อค่ะ)

    จากคุณ : ดาวบนพื้นทราย - [ 13 ต.ค. 48 12:19:05 A:203.151.33.220 X: TicketID:074719 ]

 
 


ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการตั้งกระทู้และถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง PANTIP.COM มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานทราบ เพื่อดำเนินการต่อไป