กระทู้นี้แตกประเด็นมาจากกระทู้ P11918926
เพื่อให้ถกได้ง่ายขึ้นจึงขอยกมาไว้ที่กระทู้ใหม่นี้ โดยความเดิมจกากระทู้ที่แล้ว นพนครพิงค์อ้างว่ามาตรา 309 ของรธน 2550 รับรองคุ้มครองมาตรา 37 ของรธน 2549 ทั้งๆที่ตามถ้อยคำบัญญัตินั้น มาตรา 37 ไม่มีลักษณะต้องตามข้อกำหนดในมาตรา 309 เลย กล่าวคือ โดย มาตรา 309 บัญญัติว่า " บรรดาการใด ๆ ที่ได้รับรองไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ ว่าเป็นการชอบด้วยกฎหมายและรัฐธรรมนูญ รวมทั้งการกระทำที่เกี่ยวเนื่องกับกรณีดังกล่าวไม่ว่าก่อนหรือหลังวันประกาศใช้รัฐ ธรรมนูญนี้ ให้ถือว่าการนั้นและการกระทำนั้นชอบด้วยรัฐธรรมนูญนี้"
นั้นคือต้องมี 1.การใดที่รธน 2549 รับรองงว่าชอบด้วยกฎหมายและรัฐธรรมนูญ และ 2. การที่รธน 2549 ไม่ได้รับรองไว้ว่าชอบด้วยกฎหมายและรัฐธรรมนูญ เพียงแต่เป็นกฎหมายรัฐธรรมนูญด้วยสภาพของมันเองเท่านั้น
มาตรา 37 ที่นพนครพิงค์อ้างว่ามาตรา 309 รับรองนั้น ไม่มีข้อความบัญญํติเช่นที่ว่าเลย ข้อความบัญญัติเช่นที่มาตรา 309 ว่านั้น มีปรากฎแต่ในมาตรา 36 เท่านั้น ดังนั้น การที่ชอบด้วยกฎหมายและรัฐธรรมนูญ จึงมีอยู่เฉพาะในมาตรา 36 เท่านั้น ตามนี้
.
แก้ไขเมื่อ 04 เม.ย. 55 07:24:07